آخه بلاهت تا چه حد که تیکه تیکه‌های بدن مردم رو ببینی که منفجر شده بگی بسیجی بودن آه مادران داغدار بوده. کجای اون بدن معلومه مال کیه. نمیدونم واقعا بلاهته رذالته چیه گریبونتون رو گرفته

لعنت به تو مرد، لعنت به شرف نداشته‌ت. چطور ممکنه برای سی هزار ایرانی کشته شده یه تسلیت ساده نگی، مرگ ۱۵۰ تا دختربچه به اونجات باشه، ولی برای سه تا امریکایی پیغام بفرستی. ننگ و نفرین بر تو و خاک بر سر ما.

کلانتری باغ فیض رو زده. خونه خواهرم (با دوتا بچه کوچک) جوری لرزیده که فوری اومدن خونه مامانم. اره همه‌ش ai ه اصلا.

خونه موسوی رو زدن؟!

خیلی از شکم‌سیریه ولی واقعا بناهای تاریخی چی؟ جی اصفهان خیلی قدیمیه که دیروز زدن. محل زندگی سلمان فارسی بوده (از لحاظ قدمت)

اطراف خونه ما رو هم خیلی زدن. مامانم از اضطراب افتاده به تهوع. کجا برن؟ چکار کنن؟

هم‌وطن‌های خارج از کشور امشب مشغول ره‌‌پر پارتی هستند؛ مردم داخل ایران زیر بمب و موشک.

داشتم فکر می‌کردم چی‌ شد که مرگ خامنه‌ای برام meh بود. دیدم چون روایت مرگش رو دستش گرفت: شهیدی با زبان روزه که خانواده‌ش رو هم شهید کردند. تا لحظه مرگش کنترل‌گر روایت خودش بود و این عصبانی‌م می‌کنه. دوست داشتم روایت مرگش رو ما بسازیم. مثل صدام از تو چاه درش بیاریم ببریمش دادگاه. ولی نشد.

حصر هم تموم‌ میشه؟ از کوچه اختر میاد بیرون بالاخره؟

چرا دارن میزنن باز؟ خدایا ما رو‌از دست اینا نجات بده.

اینترنت رو باز کن دیگه دیوث.

کاش بابابزرگم زنده بود. بس‌که از اخوندها بدش می‌اومد. پدربزرگ مذهبی ستتی‌م واقعا از جیم الف بی‌زار بود.

پسر عموم، که تنها فامیلیه که اینجا دارم غیر از مردی و بچه‌م، به استوری مدرسه میناب که گذاشته بودم ریپلای داد: حالم از چپی‌هایی مثل تو به هم میخوره. انفالو. منم انفالو کردم بدون اینکه جواب بدم. ولی خیلی دلم سوخت. حیف از این همه خاطرات بچگی.

بدنم انگار زیر لودر بود: کوفته و له.

واقعا که جنگ چهره زنانه ندارد. یه مشت مرد نره‌خر تصمیم گرفتن حمله کنن و آدم بکشن.

After a US-Israeli strike on a girls’ elementary school in Minab, Iran, rescuers dug through the rubble for survivors. The death toll is still rising, with more than 80 confirmed dead so far.

I don’t even know anymore. War, the senseless murder of civilians, pedophiles in power, just a whole lot of fuckshit.

بچه رو با هزار زحمت بزرگ کنی بشه گوشت جلوی توپ.

این چه بدبختی‌ای بود نصیب ما شد خدا.

چطوری زنگ بزنم مامانم؟ خیلی از موشک میترسه. زن ۷۰ ساله موقع جنگ ۱۲ روزه می‌دوید زیر میز ناهارخوری وقتی صدا می‌‌اومد.

اولین کشته‌شدگان هم ۲۴ دانش‌آموز دختر بودند نه ولی‌فقیه. بیشتر پا بکویید برای این جنگ. شانه بندازید بالا که به حرف ما نبوده.حالا هم بروید در صف اقناع اینکه کشته‌شدگان حتما وابستگان نظام بودند.برای بخشی انگار تنها ملاک برای محکوم کردن کشته شدن مردم ایران این است که قاتل کیست نه محکومیت عمل قتل و کشتن.

عفوبین‌الملل هلند شعار راهپیمایی ۸ مارس رو «زن، زندگی، آزادی» گذاشته.

طرف تو گروه ایرانیان شهرمون نوشته برید اسلحه بخرید. اگه جنگ بشه به شما تو امریکا حمله می‌کنن. واقعا دلم می‌خواد مغز بعضیا رو مطالعه کنم ببینم چطوری از A به B میرسن.

قیمت خونه در حال دو، درآمد ما در حال قدم زدن و تامل کردن در اوضاع جهان :(

دیشب از شدت دلتنگی برای مامانم نیم ساعت عبدالباسط گوش دادم. مامانم عاشق عبدالباسطه.

زن بيچاره هميشه afterthought ست، هميشه الان وقتش نيست مساله ش مطرح شه. هميشه مساله ش بى اهميته تو سيستم.

شما تصور کن بعد اون جنایت، وسط جنگ احتمالی، این پیرمرد ۷۰خرده‌ای ساله‌ی سیاسی قدیمی افتاده بره به دادگاه ج‌ا،عهد وقتی کلی زندانی و دادگاهی و فلانه، از تعمیرکار یخچال شکایت کنه که چرا یخ‌سازمون رو خراب کرد، پیرمردی که خودش دهه‌هاست میان روح‌های سرگردان اعدامیان سیاسی هم‌نسلش زیسته. نمای واقعی از زندگی ما.

چقدر پرستو فروهر تو رادیو مرز قشنگ حرف زد. چقدر بزرگه روح این زن.

بچه به اسب میگه ابس 🫠

بچه‌ها اون میمونه ایران ماست. (از این جهت که هر کی میاد تو سرش میزنه)

من برام قابل درکه که بعضی از افراد ساکن ایران به جایی رسیدن که فکر می‌کنن مرگ یه بار شیون یه بار ولی اینکه کسی خارج از ایران از حمله طرفداری کنه برام قابل درک نیست. یادمه یه نفر نوشته بود من می‌تونم بگم خدایا من رو بکش راحت شم ولی تو نمی‌تونی بگی خدایا این رو بکش من راحت شم

مارا به سگ جانی خود این گمان نبود.

خواستم بگم من هم مخالف حکومت خونخوار جهموری اسلامی‌م، هم مخالف پهلوی و سلطنت‌طلبی‌م، هم آرمان فلسطین دارم و هم ضد امپریالیسمم. به‌نظرم همه‌ی اینها نه تنها در تضاد هم نیستند که چون نیک بنگری در کنار همدیگر قرار می‌گیرن.

یه یارویی به ایمیل کاری مردی ایمیل زده که چرا پشت سر من و طلاقم غیبت کردی؟ نمی‌بخشمت. اسم و هیچی هم نداره. ایمیلش هم اسم و فامیل مردی+ gossip مردم چشون شده؟ نمی‌دونم. اطلاعی ندارم.

جواب ام‌ار‌ای کمر اومد و در فاصله یک‌سال کمرم واقعا داغون شده. خیلی ناراحتم واقعا. هنوز ۴۰ نشدم و درگیر دیسکم.

بچه گفت من خیلی vegetables دوست دارم. گفتم آفرین! کدومش رو بیشتر از همه دوست داری؟ گفت دونات 😐

مهناز افشار سخنران بوده در مونیخ، شوهر رانتخوار اقازاده اش هم توی جمعیته و پرچم انداخته دورش، جای این کثافت ها کنار مردم نیست!

والله دیگه هیشکی رو نمیفهمم.

مستمری معلولان حتی به مصرف یک وعده تخم‌ مرغ در روز هم نمی‌رسد رئیس جامعه معلولان ایران می‌گوید دستمزد افراد دارای معلولیت یک‌هفتم رقم مزد مبناست و دولت هم نمی‌تواند برای آن‌ها شغلی ایجاد کند.

اینایی که دارن از رفتن به تجمع روز شنبه اکت قهرمانی استخراج میکنن رو برنمی‌تابم. یعنی از ایرانی‌های زندانی در حصار آخوند که زیر بارون گلوله رفتن بیرون خجالت میکشم. رفتی؟ دستت درد نکنه، خسته نباشی، ولی دیگه اینقدر هم کار بزرگی نکردی که چند ساعت تو سرما و بارون در امنیت کامل وایستادی.

دایاسپورای ایرانی همیشه خودش را بهتر از دایاسپورای هر کشور جهان‌ سومی می‌بینه. با این شعارهایی که این مدت در خیابان‌های کشورهای غربی داد به من یکی که ثابت شد بیشترشان ادغام نشدن. یعنی ادغام براشون این بود که خب حجاب ندارند و مشروب میخورن. اما از جهت فکری همون چارچوب فکری حزب‌اللهی را دارند و از سیاست

توی یه ویدیویی که من دیدم روی کون اسم دختر سلیمانی رو نوشته بودن، روی چوب هم اسم سعید طوسی. عادی‌سازی و ترویج تجاوز، اعدام، زن‌ستیزی، تجاوز و آزار جنسی کودک.

من نه به این‌ها گفتم فاشیست، نه احمق ولی گروه بزرگی از این‌ها که می‌گی ساده‌انگار و پوپولیستن. با اغلبشون هم‌دلم، خاستگاهشون درسته ولی خواسته‌هاشون نه همیشه. متأسفانه خیلی‌هاشون فقط تا جلوی دماغشون رو می‌بینن و قدم‌هاشون برای مردم هزینه داره. من این‌ها رو معادل توده مردم در سال ۵۷ می‌دونم. این‌ها ورژن ۴۰۴ن.

Florida remains… fascinating.

اون شیشه‌ی ضد گلوله هی یادم می‌آره که در مورد اون همه جان از دست رفته گفت خب جنگه و جنگ تلفات داره.

از سکشوالایز کردن هرکسی، حتی خامنه‌ای، بیزارم.

یه کتابی در مورد این روزا می‌نویسیم اسمشم می‌ذاریم: «فاشیسم آمد، ما دیدیم و دیگر نخندیدیم.»

فقط کافیه استوری‌های امروز کسانی که با بدبختی به اینترنت از داخل وصل می‌شن رو با کسانی که به خیال خودشون در خارج از ایران تاریخ ساختن مقایسه کنیم و بالا بیاریم از این حجم حماقت.