هر چه قدر آدم بزرگ پر از نابودی می‌شه باشه، بچه انسان پر از حساسیت و عشق و زندگیه. فرایند رشد مغزی و روانی کودک یادگار هزاران سال جوامع انسانیست، بچه‌ای که شاید «نارسیده» به دنیا میاد که روابط اجتماعی و عشقی را درونی کند که حتی با وجود آگاهی انسان از مرگ و نابودیش، نامتناهی و ابدیست. به معجزه می‌ماند.

بچه‌ام فرمود: “When maman is not with us, D* can use Dada.” بالاخره از جهانی دوتایی وارد جهان سه تایی شدیم و داره تثبیت می‌شه. در۲۵ ماهگی داره خوششم میاد. آه مادر. 😭 * اسم خودش، سوم شخص راجع به خودش حرف می‌زنه هنوز اکثر وقتا

پرستار بچه هی به هر مناسبتی کیک میاره، هر چی هم بهش می‌گم ببر بقیشو اصلن راضی نمی‌شه، فاز تعارف. ما هم کیک‌خور نیستیم همه‌ش حروم می‌شه. امروز کلافه شدم، نصف کیک تولد پسر خودش مونده بود، راضی نشدند بقیه‌ی کیک پسرش‌ رو ببرند. با این که بهش جدی گفتم ناراحت می‌شم کیک بچه‌ش رو بذاره. چه طور بهش بگم که ناراحت نشه؟

اون تیکه‌ی مصاحبه‌ی نماینده‌ی آ‌اف‌د با مهدی حسن رو که توش می‌گه مهاجر دانشجوی ایرانی که قبلا مسلمان بوده خوبه، مهاجر از سومالی بده حالم رو به هم زد. حالا دیدم ایرانیان آریایی ذوقون ذوقون دارن تو توییتر پخش می‌کنند برا خودشون کف می‌زنند. حالا بگو کی آاف‌د واقعن حتی ذره‌ای مهاجرت و ویزای ایرانیارو تسهیل کرده؟

سیگار مد شده دوباره مثلینکه.

گفته بودم دوست صمیمی انتروپولوژیستم نه تنها قسمت‌هایی از زندگی و تجربیات من و خانواده‌ام رو بدون اجازه ارائه کرد، بعدتر دیدم بین دوستان انتروپولژیست/انتلکتش لیترالی قسمتی از خاطرات کودکیم که سال‌ها پیش بهش گفتم با استفاده از همون کلمات من جلوم به عنوان تجربه‌ی خودش واسه دوستاش تعریف کرد؟

بچه با باباش رفته کامیک استور اولین مانگاش رو بخره. این کامیک استوررو باباش از ۱۷ سالگی می‌رفته.

دوستام رفتند یه سری پارتی indie پراید، من دیشب می‌خواستم برم ولی از ساعت ۹ شروع می‌شد و خیلی خسته بودم کونم نکشید. الآن fomo گرفتم. قبل بچه خیلی با این دوستام خیلی می‌گشتم و برنامه‌های کوئیر می‌رفتیم. از وقتی بچه‌دار شدم نمی‌تونم و بیشتر با آدمای بچه‌دار می‌گردم که اکثرن استریت و خانواده هترونرماتیو.😔

کی نوشته بود تبخال زده؟ منم زدم.

خبر اومد گرنتی که فکر می‌کردم تعطیلی دولت و به هم خوردن پروسه‌ی ریویوی گرنت‌های امسال حذف شده رو قراره فاند کنند. یعنی تا دو ماه اینای دیگه شروع می‌شه و باید یکهو بودجه‌ی سال آینده رو دو برابر کنیم، ۸-۱۰ نفر استخدام کنیم، آزمایشگاه جدید اجاره و تجهیز کنیم.

نمی‌دونم چرا از بچگی از مراسم عروسی بدم میومد، تقریبا در هر فیلم و سریالی از نوجوانی صحنه‌های عروسی رو جلو می‌زنم بس که این ادا اصول و آه مهمترین شب زندگی و لوس بازی حوصلم رو سر می‌برد. یکی از اولین خواب‌های تکراری بدم در کودکی این بود که یهو بهم می‌گفتند ۲ هفته دیگه عروسیته باید برای مراسم آماده شی.

ممدانی در زمینه‌ی کمپینک کردن و مصاحبه کردن عین این ورزشکاراییه که از خردسالی در حد حرفه‌ای تمرین می‌کردند، بس که طبیعی و راحت مانور می‌ده. بخشیش هم اینه که شکل حمله‌های رسانه‌های آمریکا علیهش اکثرن تکراریه و همش از سمت نژادپرستانه و دیگری‌ستیزیه و نمی‌تونند سورپرایزش‌ ‌کنند.

آدمیزاد برای پایان سوگ، برای همان مرحله‌ی پذیرش از دست رفته‌ها احتیاج به قصه و تخیل داره، وگرنه سوگ و عزا چون زخمی باز و دردناک باقی می‌مونه و اینجاست که قدرت قصه‌پردازی و تخیل در حضم تروما و سوگ اهمیت پیدا می‌کنه. دین‌ها هم به نوعی قصه‌هایی اساطیری از این جنسند.

شما فکر کن جنگی بوده از هر کدوم دو طرف درگیر زیر ۱۰۰ نفر کشته شدند. در مقابل تراژدی‌های تاریخی کشوری مثل ایران و عراق این داستان گم می‌شه. بعد ببین تصویرسازی و داستان‌سازی شیعه چه جوری این رو چنان پر و بال داده که همین یه داستان شده هویت تاریخی صدها میلیون نفر و مراسم‌های عظیم. خیلی جالبه.

اوایل آشناییمون آمدم برای این مرد عاشورا رو توضیح بدم با همون اطلاعات شکسته بسته هی آب و تاب دادم صحرای کربلا و فلان، اون می‌گفت خب بعد؟ دیدم راست می‌گه داستان کربلا اصلا چندان تراژیک نیست، اونم برای یه سیاه آمریکایی. حالا امسال می‌خوام داستان شیر کربلا رو برم بخونم براش تعریف کنم، مفرح هم می‌شه.

یهو یادم افتاد که از شدت حس بیچارگی و استیصال مردم افتاده بودند ویدیوهای طالع‌بینا رو راجع به پیش‌بینی وضعیت ایران دنبال می‌کردند و اینقدر بازدید بود که یوتیوب بهمون مرتب ریکامند می‌کرد و چند تا از این طالع‌بین‌های خارجی راجع به ایران پیگیر محتوا تولید می‌کردند بس که ویو داشت. حتی خودمم یه ویدیوشو دیدم.

از سندیگو برگشتیم. هر بار می‌ریم دلتنگش می‌شم. بهترین شهر آمریکای شمالی برای آفتاب و دریا دوستی چون منه که از شرجی هم بیزاره.

ورزشکار مگه قراره روشنفکر باشه؟ بله یه سری هستند که اینقدر درک سیاسی و جربزه دارند که فعال می‌شن و حتی نقش هدایت و الگوی سیاسی رو می‌تونن ایفا کنند، در آمریکا کپرنیک رو داریم که به خاطر زانو زدن کلن حذفش کردند، ولی اکثریت ورزشکارهاش مثلا ضد واکسنند، خیلیاشون طرفدار ترامپند و ضایعترین حرفارو می‌زنند.

استیل قیافه‌ی بعضی بازیکنای ایران یه جوریه انگار از خود کتیبه‌های هخامنشی اومدن.

خب امروز بالاخره می خوام استارت نوشتن یه گرنت طولانی دیگه رو بزنم. فهمیدم امروز هیچ جلسه‌ای ندارم. ببینیم آیا پیشنویس اولیه‌ی استراتژی تحقیق رو می‌تونم تموم کنم یا نه. فردا عازم سفر جاده‌ای هستیم و باید پک هم بکنم.

دروغ چرا، از دیدن ناله و فغان این جنگ‌طلب‌های اسرائیلی و آمریکایی و حمله‌هاشون به نتانیاهو خیلی لذت بردم. هر چند می‌دونم هر آن یه زهر مهلکی می‌تونن بریزند .

از این ناخون مصنوعی فشاری رو امتحان کردم به پیشنهاد دوستم، عجب چیزیه، حالا باید کوتاه کنم ببینم می‌تونم کاریش کنم یا نه. الآن شبیه خانومای قری شدن ناخونام، البته اونم استریوتایپه‌ها، وگرنه وقتی خودم خانوم قری بودم هم ناخونام بلند نبود.

بهترین مربی‌های یوگا و پیلاتسی که داشتم در تمام این سال‌ها بکگراندشون رقص حرفه‌ای بوده. ماهیچه‌ها، اسکلت و حرکتشون رو خیلی خوب می‌فهمند و توضیحشون از بدن خیلی برام قابل فهمه.

بچم تازه داره به دختر/پسر زن/مرد توجه ویژه می‌کنه و دوست داره خودش رو تو جمع زنا بشمره، یه دلیلی که خیلی توجهش بیشتر شده اینه که حرف می‌زنه و این جنسیتی بودن زبان انگلیسی و تلاش برای درست گفتن هی‌/شی و هر/هیز، روی تمرکز بیشتر روی این دوگانه و توجه به تفاوت‌ها خیلی تاثیرگذار بوده.

دیروز یه چند دقیقه فوتبال رو گذاشتم، عین بچگیای خودمون، سر دو دقیقه بچه رفت توپ آورد فوتبال کنیم.

دعوا سر پرچم بردن به ورزشگاه خیلی مضحکه، ویدیوهای س‌ط‌هایی که خیلی جدی فاز ارتش سری گرفته بودن پرچم شیرنشان جاساز کنند ببرن ورزشگاه عالی بود. بلیطی ۵۰۰! چه پولایی اینا به چه‌ها که نزدند. یعنی حالا سکیوریتی فیفا دم ورزشگاه آرم وسط هر پرچم رو باید دونه دونه چک کنند؟ 🤭 کل قضیه خیلی خنده‌ داره.

تیوانا چه جوری شد تیوخانا؟

هر آنچه داشتیم از جغرافیامونه. بیچاره مردم لبنان.

مثل بچه‌ی قلدر بی‌ادب بی‌هنر یه پدر پولدار بی‌شعوری می‌مونه که دائم مشغول شاخ و شونه کشیدن و دعواست چون مطمئنه باباش قراره بیاد قضیه رو حل کنه و مجازاتی در کار نیست. تا وقتی حمایت نظامی آمریکا ادامه داره، اسرائیل همین طور به قلدری ادامه می‌ده و حرف‌های ترامپ هم داده‌ی پرته.

حالا یه لحظه به سرمون زد ایران نیوزیلند رو بریم ….

همسرم اومد به بچه علایق استاروارزی تزریق و پروپکانی کنه، بهش گفت بگو «دیپ اسپیس ناین» تو دوربین، بچه هم فرمود «دیپ اسپیس ایت.« 😼🙅🏽‍♀️

من با هیچ دوگانه‌سازی مطلقی، هیچ بیرونی درونی محکمی، هیچ خط‌‌کشی پررنگی آبم در جوب نمی‌رود. همیشه چیزی از خودم رو در آن گروه حذف شده می‌بینم. هر آنچه از زندگی خودم، تاریخ، ادبیات، روابط اجتماعی، علم، شهود، محاسبات، داده‌های ژنتیکی، شیمیایی، روانشناسی، نوروساینس و در یک کلام زنده بودن می‌دانم چنین بهم می‌گه.

بیچاره جنوب ایران که انگار بچه‌ی نامادریه، چه هشتاد سال پیش که تحویل بریتانیاش کردند و هنوز هم در ایران راجع بهش حرف نمی‌زنیم و تاریخ مرجعمان ابعادش را کتمان می‌کند، فقط باد به غبغب انداختیم و از مستعمره نشدن و یکپارچگی گفتیم. این جوریه که امروز بمبارانش هم تبدیل به خبر ثانوی می‌شه. تلمبار سوگ‌های نکرده.

از این حس دائم وای نکنه قطع کنند، بدوم یه ویدیو کال دیگه تا وصله، و احساس دائم عذاب وجدان این که نکنه فردا قطع شه به خودم فحش بدم چرا دیروز زنگ نزدی هم خسته‌ام. هر لحظه وصلی هنوز حس می‌کنم فرصتیه که داره از دستم می‌ره.

بلا به دور.

طرف در میان رئالتی‌استارها هم احمق‌ترینه، منبع درامدش انداختن کریستال شفابخش به فالوئراش بود. به قول خودش هر چی داشت و نداشت رو گذاشته بود رو خونش و کریستال‌هاش هم همه تو خونش بود، خونه‌ای که بیمه نداشت و تو آتش سوزی پارسال می‌سوزه. چنین ابلهی رو ترامپ و هالیوپد می‌خواد زورچپون کنه مرحله دوم شهردار ال‌ای.

حالا ولی جدی اگه یکی نظرش رو میاد می‌گه که مورد تایید اکثریت نیست لازم نیست به دونه دونه اکثریت پاسخ پس بده. باید در نظر بگیریم برای اکثریت آدما این حس حمله داره و طبیعتا ناخوشاینده، هر چند نیت بحث چالشی یا هر چیز دیگه‌ای باشه و مثلا به خودمون بگیم فقط داریم گفتگو می‌کنیم.

دارم متنی در مورد گلوریا انزالدوا می‌نویسم. تیری در تاریکی: کسی رو می‌شناسید در زبان فارسی که با انزالدوا آشنا و مسلط باشه با فلسفه/نگاهش؟ یکی رو می‌شناسم ولی نمی‌تونم پیداش کنم.

خیلی از روشنفکری ایران تهش به قاجار اینا وصل می‌شده، شازده‌های قاجار مستقیما در تاسیس توده نقش داشتند، حتی در نوشتن (جعل) تاریخ ۲۵۰۰ ساله‌ی آریایی که ریشه‌ی ایدئولوژی پهلوی رو می‌سازه هم شازده‌های قاجار نقش داشتند. می‌تونه یکی از دلایلی باشه که عقبه‌ی روشنفگری مارو از اصل از عموم ایرانی‌ها قطع کرد تا حدی؟

موقع استخدام حتما سر حقوق چونه بزنید. خیلی وقتا طبق اصول، کارفرما موظفه با حقوق کف رتبه‌ی کاری شروع کنه و معمولا فقط اگه چونه بزنید می‌تونه حقوق شخص شمارو بالا ببره. یعنی اکثر جاها ترجیح اینه که همه‌ی آدم‌های در رده مشابه آفر یکسان بدند بعدش موقع چونه ببرن بالا. تا حالا فقط مردا باهام چونه زدند. 😔

بامبل ایران کار نمی‌کنه؟ تیندر چی؟ با شماره‌ی ایران نمی‌شه؟

وضعیت علی یونسی خیلی غمگین کنندست. از ۱۹ سالگی به جرم سیاسی با بعضی از ترسناک‌ترین جرائم در ج‌ا زندانه، تمام بزرگسالی و پایان کودکیش را زندان با شکنجه، اعدام، اعتصاب غذا دم خور بوده. چه طور یک نوجوان چنین سرسپرده می‌شوند؟ از هر سو جوانانمان را مرده می‌خواهند. ج‌ا،مجاهد،غرب،شرق،تاپاله و لارپیان سلطنت.

بچم دوست نداره اسباب بازیاشو با خواهر بزرگ پیشیش قسمت کنه. :( بیچاره پیشی جانم که از همون اول نینیگی بچه، همه اسباب بازیهاشو در طبق اخلاص گذاشت و آخرش همه تو‌پاش سر از اتاق بچه درآورد. 🐈

یعنی تمام فک فامیل ما چگونگی‌ وصل شدن به اینترنت یادشون رفته یا واقعا هنوز ساری قطعه؟ کلا از دوران جنگ احساس می‌کنم ساری و دور و برش انگار جدا افتاده از تجربه‌ی شهرهای مرکزی ایرانند (برای منی که از بیرون می‌بینم). اینجاست که بهتر می‌بینم چرا تاریخ فلات ایران انگار به تجربه‌ی فک فامیل ما چندان وصل نبود.

پس چرا ساری هنوز وصل نیست؟ :( ای گی به دله.

نه جرئت امضای توافقنامه داره، نه جرئت از سرگیری جنگ تمام عیار. همین جوری مونده در موقعیت اره.

۱/کسندرا دختر آخرین پادشاه تروا بود. آپولو عاشق کاساندرا می‌شود و به او توانایی پیشگویی می‌دهد، ولی وقتی کاساندرا راضی به سکس و معاشقه با او نمی‌شه، آپولو کاساندرا را نفرین می‌کند که دیگر هیچ‌کس پیشگویی‌هایش را باور نکند. کسندرا عاقبت تلخ و نابودی تروا را می‌بیند و تا آخرین لحظه به اطرافیان هشدار می‌دهد

بچه‌ها جان از این سمت می‌شه مستقیم به موبایل زنگ زد؟

“The cows make the milk and then the cows cook the yoyo with the milky” بچم فرایند تولید ماست رو برامون توضیح داد. ☝🏽

در این موقعیت دیگه هیچ اطلاعات و داده‌ی جدیدی قرار نیست نگاه فردی که همچنان باور داره حمله‌ی اسرائیل و ظهور شاه یگانه راه نجاته رو تکون بده، این آدم‌ها عمیقا ظرفیت رها کردن این فانتزی و آرزو رو ندارند. از راه استدلال و داده راهی بهشون نیست. در دوره‌ی پارانویا و وهم و هیجانیم.