رفتم ۸ کیلومتر دویدم. باران نرمک می‌بارید و مزاحمان را تارانده بود. به حیت پنج کیلومتر آهسته رفته بودم اما از خلوتی راه حیفم آمد. دو کیلومتر آخر را تند دویدم. باری، برنامه ماهی با سیب‌زمینی‌تنوری بود با سس ماست‌یونانی‌وخردل، اسفناج بخارپز با نمک و آبلیمو و کمی ترشی زنجبیل

گفتم حیف روابطم با خاله‌پروینم زیاد جالب نیست که اینو بهش کادو بدم، بعد فک کردم میتانم براش بنویسم: با اینکه دیگه باهات حال نمی‌کنم، اما این گردنبند را به پاس اینکه - همانطور که خودت همیشه یادآور می‌شدی- کونم را شسته‌ای، تقدیم می‌دارم.

این بالش بزرگا به نظرم زیادی پر و گنده آمد. ولی می‌شه از متریال توش کم کرد نمد برم پس بدم یه مدل نرم تر بگیرم یا همین متریال توش ر کم کنم

صحبت از این خوشه پروینه هدیه‌ای مناسب برای خاله پروین آدم

هیچیش شبیه روز تعطیل نیس. شبیه مرخصی مریضیه که اولش الکی گرفتی بعد ولی واقعا حس می‌کنی حالت خوب نیست.

کاش همه امروز تعطیل بودین دیدار آنلاین برپا می‌کردیم.

امروز در کافه خستگان

رفتم از کافه خانه‌سالمندان قهوه و اکلر بگیرم دیدم یه مرد ریزنقش رو ویلچر انگار جلوی در وسط راه گیر گرده. گفتم کمک لازم دارین؟ صداش یواش بود کله مو بردم نزدیک دیدم می‌گه «ایش هابه آینه په‌روبلم، منتها.. » گفتم ایرانی ام عمو فارسی بگو. پنج یورو پول می‌خواست. گفتم پول نقد همراهم نیست ولی می‌تانم برم بیارم/

چرا انقد خسته ام روز تعطیلی.

بالش نو و گنده خریده‌م ولی چون حموم نرفتم باید صب کنم تا فردا برا افتتاحش. شایدم نکنم. نمی‌دانم

کگل گفت از سهمیه این هفته جی‌پی‌یوت فقط دوساعت مانده! وا! اولا که خبر نداشتم جیره‌بندیه، دوما من که از دوشمبه صب تالا دس نزدم بهش اصن 😐 پس مشق این هفته ر چه خاکی بسر بریزم؟ فک کنم یا باید یه اکانت دیگه با شماره تلفن کاریم باز کنم یا برم روی کولب. مصیبت

امروز در کافه عندلیبان

کاش یه پول گنده از آسمان بیاد تو حسابم. یه صد میلیون یورو این حدودا. چنتا کافه و نانوایی خوب باز کنم تو محل. اسکوتربرقی و موپد و اینا ر ممنوع کنم. سیگار ر توی پیاده‌رو و جلوی درها ممنوع کنم. نگهبان بذارم اینا که عن سگشان ر جمع نمی‌کنن یا افسارش ر باز می‌ذارن جریمه کنه. به به 🙏🏾

یه جوری سرد شده که پیژامه‌نرمک از اعماق بایگانی کشوها دراوردم پوشیدم

شب به سمت خانه باد شدید از روبرو می‌وزید و از اون ور نفخ که در روز دوم پریود همچنان پرقدرت برقراره منجر به [خیلی عذر می‌خوام] گوزهای ممتد و پرفشاری می‌شد. از فکر اینکه اگرچه باد دنیا مخالفه باد خودم موافقه احساس خوشنودی عمیقی داشتم

ظهر دیدم عموهه زنگ زده و چون برنداشتم پیغام صوتی گذاشته که به من زنگ بزن یک خبری دارم. با قلب تو دهن زنگ زدم و فهمیدم خواهرزن دوستش فوت کرده و می‌خواد که من! از طرف بابامامانم! زنگ بزنم تسلیت بگم 😐 فوری به خواهرم که امروز امتحان داشت مسج دادم که اگه این باهات تماس گرفته نگران نشی قضیه اینه

خیلی بد می‌خوابم شبا و صب خیلی زودتر از موعد بیدار می‌شم. اون موقع که اجتنابی بودم برا فرار از استرسای مشق و کار بیشتر می‌خوابیدم و ایگنور می‌کردم الان که التزامی(؟) شده‌م پنج صب از خواب بیدار می‌شم و باید به مغزم بگم مشقه رو سابمیت کردیم بابا آرام بگیر دو دقه.

یه همکلاسیم لکنت شدید داره. پرش های فیزیکی زبانش رو می‌بینیم حتا. اوایل سختم بود معذب نباشم (تو دلم) وقتی ارائه می‌ده. الان بهتر شدم تو معمولی گوش دادن بهش. یه بارم کار گروهی کردیم با هم فک کنم از اون موقع راحت‌تر شد برام.

امشب در کافه دانشگاهیان (برای اولین بار، در اواخر ترم دوم!)

موهام چقد داره می‌ریزه هی.

امروز در کافه کارمندیان 😏

عین بی‌بی مجید بار بستم امروز: ظرف غذای اصلی، بورانی بادمجان، گوجه و خیارشور، آجیل زنگ تفریح برا عصر تو دانشگا، یه قوطی چای سبز برای پر کردن ذخایر سر کارم. جای خر مش ابراهیم هم همه ر بار دوچرخه‌جان کردم (بلانسبت)

چشم، ارباب!

سیزده عدد آلو فقط توی این وعده خورش‌آلوم بود. دیشب و امروز ناهارم خورش‌آلو داشتم. از بدنم بابت این همه ظرفیت آلویی مزید امتنان ر دارم واقعا 😶

کلاس آنلاینما زود تمام شد بعدش نشستم یه کم رو بالکن کتاب خواندم با چایی لاهیجان و شکلات تلخ فندقی آسمان هنوز پر ابرای تیره‌روشن. هوای ییلاق‌طوری. چرخکرده دراوردم شامی‌توفری بپزم برای فردا که می‌رم آفیس. برای امشب هنوز خورش آلو دارم از دیروز.

امروز در کافه آسمان‌غرمبیان

باران هنگامه کرده.

حالا بابت منتفع‌مردسالاری که حجابی قراره بزاد هم باید کادو بدیم

همزمان هم پریود شدم هم آسمان تیره و تار شده و صدای آسمان‌غرمبه میاد. تازه با ناهارمم بورانی بادمجان خورده‌م

پس تسلی ما همین چای سبز است

اگه آقا امیرپاکان هم زودتر کارشه تمام کنه که ما رختا ر پهن کنیم و بریم بخوابیم خیلی خوب می‌شه کاش خودش در خودشه باز می‌کرد و رختا رم پهن می‌کرد

اصن حوصله کار و رییس‌کلا ر ندارم خدارشکر این هفته کوتاهه. پنشمبه باز یه مناسبت کیری‌کاتولیکیه تعطیله جمعه هم مرخصی گرفتم

مشقام ر زودتر تمام کردم و جایزه آمدم لب آب

با این اپلیکیشن ریشه کسی کار کرده تا حالا؟ برای اینه که ایرانی‌های خارج بتانن به خانواده‌شان تو ایران خدمات برسانند مثلاً مراقبت از والدین و اینجور چیزها (اگه درست فهمیده باشم)

الان فهمیدم این دختر آلبانیاییه که روی اثر محیط‌زیستی نرم‌افزارها کار می‌کنه، و توی کد و پیتزا با دخترا باهاش آشنا شدم، باباش تو آلبانی قاضی بوده و پاییز پارسال توی دادگاه یه یارویی بهش شلیک می‌کنه و می‌میره 😐 همین دیشب داشتم فکر می‌کردم اگه خواستم تو اون شاخه پایان نامه بنویسم یه صحبتی باهاش بکنم

دوتا سگ از این جغجغوها هم دارن جایی در همسایگی یکسره به هم وق‌وق می‌کنن. اون روز تو جلسه منتورینگ هم با اینکه هدفونم خیلی خوب نویزا رو فیلتر می‌کنه ولی انقد صداشان بلند بود که مریم هم می‌شنید مجبور شدم پنجره ر ببندم. واقعا که اشرف مخلوقات فقط گربه

پسری که تو نانوایی سفارش قهوه‌مو گرفت ۴۰ سنت تخفیف keep cup ر برام لحاظ نکرد و بعدا که فهمیدم قلب کوچکم شکست :))) بعدم موقع نوشیدن قهوه چکید رو تیشرت سفیدم 😭 ای به قول خانم زاهد از انزلی ای خودداااا چی بدبختم من

امروز در کافه بالکُنیان

قایق از تور تهی و دل از آرزوی مروارید

Best thing on TV. #Caturday

بعد نمد چندماه امروز دوباره خانوم‌ترابی داشتم 💘

رفتم ۱۰ کیلومتر دویدم. یک افزایشی زیبا. هوا نسبتا گرم بود ولی همون یک ذره ابر و بادی که گاهی بود بخشی از مزاحمان ر تارانده بود. باری، برنامه ماهی و سیب زمینی‌تنوریه.

بعد از ظهری از نانوایی می‌آمدم دو تا کره خر که قدشان به زور به فرمان اسکوتر برقی می‌رسید با سرعت وحشیانه توی پیاده رو از کنارم رد شدن. سر خیابان که ترمز گرفتن گفتم اجازه ندارید توی پیاده رو اسکوتر برقی برانید. گفتن آخه توی خیابان خطرناکه! یعنی ملت پسراشان ر تربیت نمی‌کنن، می‌رینن.

امروز در کافه بالکُنیان

برای یه درسم که خیلی عملیه و قسمت اولش ر که توی اوج جنگ و تهدیدای عناقا بود نتانستم خوب انجام بدم تا الان دو جلسه مشاوره/منتورینگ گرفته‌م. طرف زن و ایرانیه و جدا از خفنی‌ش و کیفیت اون ۴۵ دقیقه مشاوره، همین که فارسی حرف می‌زنیم کارو برام هزاربار خوشایندتر می‌کنه 🥲

چون مشق داشتم و مر دعوت دوستان را گزینه «خیلی مایلم که بیایم ولی متاسفانه نمی‌توانم» ر علامت زدم، برای دل کوچکم که ازقضا این روزا خیلی پارتی می‌خواد پا روی اصول بهداشت و سلامتی نهاده یک بساط مختصری برپا کردم (آبجوئه اسلامیه)

ممکنه امشب چیپس و ماست چکیده بخورم با آبجوی صفر ممیز یوسف

کاش گربه همسایه میامد دم در دمبالم می‌گفت بیا بریم خانه‌ما تو استخر توپ من بازی کنیم.

سرانجام، امروز در کافه عندلیبان

حالا استیمیشن و همه چی تمام شده ولی آقا جعفر* داره خاطره می‌گه. بذار تمام شه بریم دیگه 😩 *Dietmar