تازگی خواب‌های عجیب با محتوای تقریبا یکسان میبینم که خیلی دلم میخواد یک روانشناس برام تحلیلشون کنه. جدا از اون کم میخوابم و معمولا از استرس خوابم عمیق نمیشه. حالا این وسط دیشب تو خواب دستم رو که با قابلمه سوزونده بودم به شدت خاروندم و همونجا از شدت درد از خواب پریدم. صبح دیدم چه بلایی سرش اومده.

سکوت آمریکا ترسناکه.

از اینایی که قربانیان جنگ و جنایت علیه کودکان میناب رو انکار میکنن یا فاجعه جنگ رو کوچک میکنن بیزارم. در کنار اونها از عده‌ای که کودکان میناب رو تبدیل به ابزار دعوای سیاسی با گروه اول کردن هم بیزارم.

بازگشت به آفیس قدیم که دوستش ندارم.

در ادامه تماشای فیلم‌های هالیوودی و کلیشه‌ای دیشب Jay Kelly رو دیدم. چقدر جرج کلونی تو این فیلم خوشتیپ و خوش لباسه.

آمریکایی‌ها خیلی عجیبن. افتضاح تیم امنیتی مراسمی که رییس جمهور و نصف کابینه کشورشون توش شرکت داشتن رو به شکل حماسه پوشش میدن.

اوه

اون روزی که از ادرار کردن به مزار نویسنده و سنگ زدن به فعال سیاسی ذوق میکردن باید این روز رو هم میدیدن.

اون دو زنی که مارک روبیو اعلام کرد به جرم فامیل قاسم سلیمانی بودن دستگیر شدن و قراره از آمریکا اخراج بشن یادتونه؟ الان معلوم شده هیچ نسبتی با قاسم ندارن و هیچ مدرکی هم دال بر رابطه‌شون با جمهوری اسلامی موجود نیست. زندگی دو زن بیگناه رو با خبر جعلی نابود کردن.

بازیشون جواب داد و ترامپ آتش‌بس رو تمدید کرد.

هیچ چیز اینا به آدمیزاد نرفته. همه چیز رو در ابهام نگه داشتن. نه میگن میریم نه میگن نمیریم. مردم رو شکنجه روانی میدن.

گروه هکری نزدیک به سپاه یک اسکرین شات از چث فرشته صادقی با یک خبرنگار اسراییلی منتشر کرده. طرف بدون اینکه به روی خودش بیاره یا اینکه کسی کاریش داشته باشه کماکان بر طبل جنگ میکوبه.

نظر غیرکارشناسی و تحلیل زیرپتویی من اینه که اون ۷ تا توییت ترامپ راست بود. این رجزخونی‌های طرف ایرانی هم برای اینه که بتونه توافق رو به شکل یک پیروزی به جماعت ارزشی بفروشه.

این یکی خودش از عوامل غوغای جهانه.

ز غوغای جهان فارغ.

ظاهرا جوردن پترسون در شرف مرگه.

محور مقاومتی‌ها هم پا به پای اینا زار میزنن. همه طرف مرگ و نابودی میخوان.

پایداری‌چی‌ها کم‌کم زمزمه “اگر خامنه‌ای زنده است حداقل یک فایل صوتی ازش منتشر کنین” رو شروع کردن.

الگوریتم توییتر خیلی مسخره است. دیشب غلطی کردم و یک توییت حاوی نود آرت رو لایک کردم. الان باید وسط یکسری عکس نود و گیف‌های نوجوون پسند دنبال دو تا خبر و توییت جدی بگردم.

خواب دیدم پروژه جدید بهم دادن. تنگه هرمز. ولی هیچ توضیح و شرح کاری ضمیمه نبود. باید خودم برای پروژه scope of work مینوشتم.

اون روز گفتم یک فیلم هالیوودی بذارم که حواسم از اخبار و ایران پرت شه. سکانس اول فیلم:

خبر برای تایملاین کانادا: حزب لیبرال بالاخره اکثریت پارلمان رو گرفت.

به عنوان یک معتاد به خبر و پیگیر همیشگی اخبار، از دنبال کردن اخبار فرسوده شدم. از آپدیت‌های وحید آنلاین میترسم. استرس باز کردن موبایل بعد از بیدار شدن از خواب پیرم کر‌ده.

۸۶ نفر رفتن اسلام‌آباد برای مذاکره با ونس:))

ایلان ماسک با پول دادن به کاربرهای تیک آبی توییتر بر اساس میزان بازدید و کیفیت تعامل، شارلاتانیزم رو تبدیل به منبع درآمد کرد. همین در مورد اینستاگرام هم صادقه. بخشی از چرخش‌های ناگهانی یا مثلا همراهی اینفلوئنسرهای اینستاگرام با موج‌های سیاسی به این دلیله. در توییتر با تحریک احساسات مخاطب پول در میارن.

جریان سلطنت‌طلب نو تا حد زیادی با برنامه‌هایی شبیه تونل زمان شروع شد. به طریقی به آرشیو صدا و سیما دست پیدا کردن و با کمک امثال علی حمید، مستندساز سابق سپاه، تصویر دلخواهشون از قبل از انقلاب رو به نسل جدید غالب کردن. هر چی هم میگفتی این تصاویر بخش کوچکی از ایران اون زمانه و بخشی از مردم تو همون تهران/

صدای آب همیشه برام آرامش میاره. روزهایی مثل امروز که حس میکنم در مرز فروپاشیم سعی میکنم خودم رو برسونم به دریاچه. بعدش هم میرم بستنی میخورم. واقعا کمک میکنه.

مریم اکبری منفرد بعد از ۱۷ سال و بدون حتی یک روز مرخصی، آزاد شد.

این جنگ باعث شد بفهمم ایران رو دوست دارم. قبلش نمیدونستم و حتی فکر میکردم حس خاصی بهش ندارم و علاقه‌ام به انسان‌های اون جغرافیاست نه خودش.

آخ از دل اونایی که تو این جنگ عزیزی از دست دادن. آخ از زندگی‌هایی که از دست رفت.

دو‌ هفته آتش‌بس اعلام شد.

If nothing is done and he gets his way then all of America is complicit. America is not a totalitarian autocracy, not doing anything is a CHOICE by the political class and the media and the people in America.

وقتی اژه‌ای از تلاش برای پایان جنگ میگه یعنی به توافق نزدیکن. اون جانی خون‌ آشام هم از ترس پایان جنگ شروع کرد به زدن پل و راه آهن.

خبرنگارها و مجری‌های اینترنشنال دارن یکی‌یکی به توییت قاضی‌ زاده واکنش نشون میدن و بهش شرم میدن. حتی برای کارمندهای اینترنشنال هم قفل بود.

تویی که شعار “مرگ بر سه فاسد” میدی، غلط میکنی برای اعدام کسانی که براشون آرزوی مرگ میکنی اشک تمساح میریزی.

از این خطاب “وای چرا همه به هم میپرین” و “هیچکس مقصر نیست” خیلی حرصم میگیره. منظورشون اینه که به ویرانی‌طلب‌ها هیچی نگین، وگرنه وقتی گله‌ای به هر کسی با ویرانی ایران و کشتار مردم در جنگ مخالفت میکرد فحش میدادن ساکت نبودن. خیلی‌هاشون از همون جریان بودن.

جمهوری اسلامی برای بقا حاضره تا نفر آخر مخالفینش رو بکشه. از اون طرف با اپوزیسیونی طرفیم که برای توهم پیروزی حاضره تمدن ایران رو نابود کنه.

نه تنها بیخیال رسیدن به اهداف اولیه حمله شد، بلکه ظاهرا باز کردن تنگه هرمز رو‌ هم بیخیال شده. فقط دنبال نابودی ایران و ایرانیه.

اینم از رهبر حزب مورد علاقه‌شون که شازده و طرفدارهاش عاشقشن.

هر گند و کثافتی هم که میزنن بعدش میگن “اینم تقصیر جمهوری اسلامیه”. اینم تقصیر جمهوری اسلامیه و کوفت.

فکر کنم ایران رتبه اول صدور مهندس به دنیا رو داشته باشه. حداقل تو کانادا که این موضوع سوژه شوخی و خنده است. از اون طرف هم فکر نکنم جایی بمب گذار انتحاری ایرانی ثبت شده باشه. بعد مردک میاد همه ما رو بمب کذار انتحاری جا میزنه. اونم وقتی ویزای بچه‌های ایرانی تو آمریکا رو‌ هواست.

داخل ایران بودن ایدهٔ جنگ‌طلبی رو معتبر نمی‌کنه و امکان نقد رو از بین نمی‌بره. تخیل عجیب و غریبی نمی‌خواد که وقتی داری زور می‌زنی ثابت کنی «اصلنم درد نداشت»، همزمان که داری صدای انفجار رو می‌شنوی، «تلفات» نامقدس جنگ رو نادیده نگیری.

دانشگاهمون رو هم زد. دانشگاه.

این مرز ما باید باشه.

جمعیت I’m Persian, I’m not muslim همصدا اعتقاد دارن بارندگی فراوان در ایران به “برکت” رفتن آخونده.

وضعیت من در شبکه‌های اجتماعی، غیر از آسمان آبی.

از ترامپ بعید نیست با آخوندا توافق کنه و بعدش ice رو بفرسته دم خونه رضا پهلوی و از آمریکا اخراجش کنه.

ترامپ میگه ایران دیروز براش یک هدیه بزرگ فرستاده که امروز به دستش رسیده. ولی نمیگم چیه!

برداشت اخلاقی از یک پدیده می‌تونه متفاوت باشه و اختلاف در استراتژی هم می‌تونه از همین تفاوت‌ها بیاد. اما یه واقعیت فراتر از نظر شخصیه: عده‌ای فکر می‌کردن با اتحاد و ایستادن پشت رضا پهلوی میشه از جمهوری اسلامی عبور کرد. این‌ها الزاماً طرفداران ذوب‌شده نبودن؛ به دموکراسی و ارزش‌های انسانی پایبند بودن.

تلویزیون هتل ایران اینترنشنال داره. این چند روز گاهی برای چند دقیقه نگاه میکنیم. واقعا فاجعه است. افتضاح. کپی از شبکه خبر صدا و سیمای جمهوری اسلامی.