میون این همه بدبختی آفتاب و گرما رو هم باید تحمل کنیم. چقدر من از این خورشید لعنتی بدم میاد.

مردم از نون خوردن افتادن اینترنت رو وصل کن حرومی #internetOutage #internetShutdown #digitalblackoutiran #Iran

خلوتی مترو تو ساعت‌های شلوغ واقعا ترسناکه.

‏جویدن خرخره‌اتون فقط اونم شاید بتونه این خشممو کم بکنه. آدم‌کش‌های جنایتکار

به دوست عزیزی کامفینگ فرستاد گفت باهاش اینستا هم برو دوباره شارژش می‌کنم. از خجالت و حقارت دلم می‌خواد بمیرم.

آقا معلم یادت همیشه با منه. امروز روز بر دار شدن شیرین و فرزاده.

هیچ کلمه‌ای نیست که این حس حقارت و خفقان رو درست توصیف بکنه.

هیچ کلمه‌ای نیست که این حس حقارت و خفقان رو درست توصیف بکنه.

یه زمانی فیلترشکن رو خاموش نمی‌کردیم الان لحظه‌ای باید روشن کنیم. دارم خفه می‌شم. دارم دیوونه می‌شم. هیچ کاری از دستم برنمیاد.

جنگ باعث شد گره‌ی کوری که باهاش مواجه بودیم رو یه جوری سفت و محکم بکنه که با دندون و هیچ‌چیز دیگه‌ای باز نشه.

با رفیقم رفتم کافه اشکی فشاندم برای این همه بدبختی و تحقیری به سرمون اومده.

همه‌ی‌ همکارای دیجیتال مارکتینگ بیکار شدن. ماهایی که هم می‌ریم سر کار ساعتی با حقوق پارسال قراره پروژه‌ای کار کنیم. از دیروز کار من تموم شد آیا کار دیگه‌ای باشه انجام بدم یا نه؟ قراره بهم خبر بدن. این‌جوری سرکار رفتن خیلی فرقی با بیکاری نداره. حقوقی که می‌گیرم پول رفت و آمد و سیگار میشه. نمی‌فهمم چرا زنده‌ام

هر روز‌ هر روز اعدام قطع اینترنت گرونی و فقر و بیکاری باید چی کار کنیم؟

دوستان از نازنین و فرناز سیفی خبر ندارید؟ اینجا ندیدمشون.

روزی یه پاکت سیگار‌می‌کشم و هی بغض می‌کنم، هی چشمام پر از اشک میشه. هیچ کار دیگه‌ای از دستم برنمیاد.

اگه تونستید یه سر به کامنت‌های سایت‌های citna و digito و zoomit بزنید ببینید چه جور با قطع اینترنت مردم بیچاره شدن وفقط می‌تونن به چند تا سایت محدود کامنت بدن و التماس کنن همون فیلترنت برگرده. تمام این روزها کامنت‌ها رو می‌خوندم خون گریه می‌کردم. چی به روزمون اومد؟؟؟

پنجاه و سه روزه موسیقی گوش ندادم.

اسمی برای این حجم از نفرت و خشم ندارم. روانمو‌ از دست دادم به جنون رسیدم.

دو گیگ کانفینگ خریدم یک میلیون و چهارصد.

سلااااااااام 😭😭😭😭 زنده‌ام ای کاش نبودم.

صدای پدافند میاد.

داره می‌زنه.

دوبار صدای انفجار اومد اما دور بود.

بوشهر رو هم زدن.

مغازه‌های انقلاب تقریبا همه بسته بودن.

خواهرم می‌گه کارگرای ساختمون که مجروح شده بودن پیاده داشتن می‌اومدن. با سر و پای زخمی یکی هم کول کرده بودن. آمبولانس نرسیده بود.

تا انقلاب پیاده اومدم، همه پیاده می‌اومدن. خیابونا قفل بود.

خیابونا قفله.

شروع شد😭

تعطیلات آخر هفته مثل برق و باد می‌گذره. دوباره از فردا باید تو مترو سگ‌دو بزنم.

چی شد یهو همه از شهرونداشون خواستن از ایران برن؟ سفارت بریتانیا هم کارمنداش می‌خوان ایران رو ترک کنن.

گاهی ادامه دادن تنها ادامه دادن کاری است مافوق قدرت انسان آلبر کامو

دیروز همکار افغانستانیم ازم پرسید اگر قرار باشه چند روز غذا نخوری می‌تونی تحمل کنی؟ سیگار رو چی کار می‌کنی؟ گفتم دیگه خودت می‌گه اجبار وقتی چاره‌ای نباشه مجبورم تحمل کنم. گفت آخه شما ایرانی‌ها عادت ندارید من بار اول که اومدم ایران چند روز تو راه بودم فقط نون و آب می‌خوردیم.

فاجعه امروز اینکه خواهرمو‌ تعدیل (اخراج) کردن. یه شرکت کوچیک که احتمالا تعطیل کنن. از شدت ناراحتی و غصه که حالا این بچه با اجازه‌خونه و این همه قسط می‌خواد چی کار‌کنه دارم دیوونه می‌شم.

دختراش و زنش تبلیغ سیا رو می‌کنن خودش هم اتهامات ج.ا رو تکرار می‌کنه. بذار‌تو ده راهت بدن بعد ادای کدخداها رو دربیار و خط و نشون بکش.

تبلیغ جذب نیرو برای سی‌آی‌ای که همکاری با آن در ایران حکم اعدام داره یه درجه‌ی دیگه‌ای از رذالت رو‌ نشون می‌ده.

نزدیک محل کارم یه دانشگاه کوچیک غیرانتقاعی هست که امروز تجمع داشتن به خاطر اینکه دو تا استاداشون رو‌ دستگیر کردن. دانشگاه محوطه نداره اومده بودن تو کوچه خیلی سریع گارد اومد تجمعشون رو بهم زد.

دعواهای سیاسی شبیه دعواهای استادیومی شده. عربده‌کشی‌های بی‌حاصل سر برد و باخت‌های خیالی در حالیکه ج.ا بازداشت می‌کنه و حکم اعدام می‌ده.

بلاگر حوزه‌ی کیو‌آرکد

شیوا علینقیان به مسئله‌ی زنان و حرکت‌های سیاسی پرداخته که برخورد با حقوق زنان اقلیت‌های جنسی، جنسیتی و اتنیکی و ... قطب‌نمای هر حرکت سیاسیه و نادیده گرفتنش چرخیدن در دور باطل سلطه و تبعیضه. t.me/sedighe_dola...

مامانم می‌گه این محتویات کیف اضطرار جنگ رو که سفارش می‌کنن تهیه کنیم کلی پولش میشه از کجا بیاریم‌ اینا رو تهیه کنیم؟

بعد از قتل‌عام هزارن نفر و بازداشت‌ها و احکام اعدامی خیلی شجاعت و شهامت می‌خواد که باز هم تو دانشگاه با وجود دوربین‌ها و حراست تجمع برگزار کنی.

علاوه بر اضطراب که همزادمه این روزها یه هول و ولای عجیبی به جونم افتاده که البته طبیعیه اما تحمل کردنش واقعا جان‌فرساست. هی به خودم می‌گم آروم باش یه نفس عمیق بکش اما بی‌فایده‌ی بی‌فایده است.

فکر کنم سخت باشه اینطوری خوندنش. حالا اگه حال و چشم‌تون کشید:

دیروز حقوق گرفتم ناپرهیزی کردم توت‌فرنگی خریدم کیلویی چهارصد و شصت.🙄

خوندن نوشته‌ی زهره دادرس فعال فمینیست خالی از لطف نیست. من با نوشته‌اش همدل و هم‌نظرم. www.instagram.com/p/DVD7yD6DAg...

همکارم باید مرحله‌ی دوم پرتودرمانیش رو انجام بده می‌گه منتظرم ببینم جنگ میشه یا نه چون مرحله‌ی اول زمان جنگ دوازده روزه وسط درمان دکترش از تهران رفته و درمان نصفه نیمه مونده.

دلم می‌خواد دنیا متوقف بشه.

هنوز‌ حقوق‌ ندادن اسنپ‌پی پیام داده سررسید قسطتون رسیده. می‌دونم کاری از دستم‌ برنمیاد پول ندارم.