#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN “เอาน่ารดา ส่องเล่นๆเอง” “โอ้ ฉันเห็นตัวเองในชุดอาจารย์ของโรงเรียนหลวงล่ะ” “ฉันสูงขึ้นด้วย!” “นึกแล้วเชียวว่าไว้ผมยาวเหมาะกว่าจริงๆ” “นี่ๆๆ รดาเห็นอะไรล่ะ” “ ........ ”

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN /มาช่วยนักเรียนทำความสะอาด ปัดกวาดเช็ดถูอย่างตั้งอกตั้งใจ

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN /ทำความสะอาดต่อกันเป็นขบวนการ/ (จะไม่ปล่อยให้น้องเธียรทำคนเดว)

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN (มาต่อขบวนด้วยคน แต่ลูกน่าจะช่วยไม่ได้มาก 😵)

นั้นแอบทำเอาคนเจ็บหงุดหงิดไปเล็กน้อย การออกเดินทางครั้งแรกไม่ทันไรก็สร้างเรื่องเสียแล้ว "หรือบางที…ก็เป็นความจริงต่างหากที่ชอบเดินช้า" แต่นางกลับยกยิ้มบางแล้วพูดออกมาเช่นนั้น นั่นทำให้คนฟังชะงักเล็กน้อย สำหรับสิขเรศไม่ใช่เพราะคำพูดนั้นมันลึกซึ้ง แต่เพราะมันถูกเอ่ยออกมาอย่างเป็นธรรมชาติราวกับไม่ต้องผ่านการคิดอะไรให้สับซ้อนมากกว่า "เจ้าชื่ออะไร?" "ฉันชื่อ -̶̧̧̳̝͖̗̑̀́̈́̌͐̊͜-̵̢̈̄̑͌̓̾̓͗͋̀͂͝-̴̧̨̢̹̲̠̲̜͈̣̪̮͗̈́͛̐̈́̅̉-̸͕̰́̍-̴̢̛͖̞̓̔̔͑̋̔̈̏͛͆͌͂͗͘͝-̶̡̡̛̩̙͎͖͖͙̖̞̬̺̑͋̌̄̆̏̌-̸̡̞͕͕͆̓" +

ทั้งสองนั่งอยู่ตรงนั้นครู่ใหญ่ๆ จนตะวันเริ่มลับขอบฟ้า ทั้งคู่ก็แยกย้ายกันกลับหอพักไป เส้นด้ายกลับหอพักด้วยความโล่งใจไปหนึ่งเปราะ แต่แล้วทำไมก็มิอาจทราบได้ มันมีความรู้สึกบางอย่างก่อตัวขึ้นมาแทน เหตุการณ์ก่อนหน้านี้วนซ้ำกลับมาไม่จบสิ้น ภาพของวฬาที่หลับตาลงยิ้มอย่างสบายใจมันทำให้เกิดความรู้สึกอบอุ่นหัวใจอย่างบอกไม่ถูก จะกินข้าว หรืออาบน้ำก็เผลอยิ้มออกมาคนเดียว +

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN โรลเปิด แยกรูท 📚 หอตำรา 🫧 ช่วงเริ่มทำความสะอาด ศิริกานต์เดินสอดส่องไปตามพื้นที่ นักเรียนกระจายตัวกันจับจองจุดต่างๆ กันทั่ว เธอจึงเลือกเดินเข้าออกตามห้องแยกย่อยต่างๆ มองหาสักห้องหนึ่งที่ไร้ผู้คน เด็กสาวกลุ่มหนึ่งพูดคุยกันเซ็งแซ่ รีบเร่งเดินสวนออกไป ทิ้งไว้เพียงห้องว่างเปล่านั้น เธอจึงเดินเข้าไปสำรวจอย่างเงียบๆ กระจกบานใหญ่ตั้งอยู่ที่นั่น โดดเด่นราวกับจงใจ +

#คาถาคำร่าย_VRKN [โรลเปิด | แยกรูท ] [ลานหญ้า | วันที่ 26 เม.ย หลังการประลอง] หลังจากกันสิตาได้สะบักสะบอมสู้ประลองเวทย์มาก่อนหน้าและได้รับการรักษามาเรียบร้อยแล้ว หล่อนได้ปล่อยตัวนั่งนอนพักผ่อนใต้ต้นไม้ พับกระดาษเป็นรูปสัตว์ตัวโน่นตัวนี้ตามประสาเด็กท่อไอเสียแตกที่นำมอไซด์มาขับขี่ที่โรงเรียนไม่ได้ +

#VRKN_Commu "สวัสดีจ๊ะ เราชื่อเฟื่องฟ้านะ เรียกเฟื่องเฉยๆก็ได้จ๊ะ🙏" "จ๋าาา~ เรียกเฟื่องเหรอจ๊ะ?🥺" "อยากเล่นกับน้องหอมมั้ยจ๊ะ? น้องหอมเป็นเด็กดีมากเลยล่ะจ๊ะ~" ___________ แพรพิไล บงกชเพชร { เฟื่องฟ้า/เฟื่อง } วานร | ปี1 เรือนผกามาศ 15 ปี | 153/45 สัตว์เลี้ยง: หอม {ลิงลม} ___________ โรล/เวิ่น/โค: DM 24/7 Doc: shorturl.asia/ofMNE

#คาถาคำร่าย_VRKN เวทย์โจมตีเข้าเป้าอย่างแม่นยำ เวทย์ป้องกันปัดป้องศรทั้งปวง เวทย์ทิ้งดิ่งร่วงหล่นราวขนนก เวทย์เดินบนน้ำเหยียบย่ำอย่างมั่นคง ปราบพยศหุ่นพยนต์แน่นิ่งไป นั่นเป็นบทสรุปของคาบเรียนที่ ๑ วิชาเวทย์มนตรา

"...เจ็บสิ" "เพราะงั้นสัญญาได้ไหมว่าจะทำให้แรงกว่านี้" กำมือขวาทุบไปด้านหลัง พลังเวทย์ที่คลายตัวออกทำให้กำแพงหินแตกเป็นเสี่ยง ๆ มือข้างเดียวกันทุบเข้าที่อกซ้ายของตนเพื่อเรียกสติและพละกำลังกลับคืนมา "เพราะถ้าพี่ไม่ทำ..." "....." "แสงตะวันน้าวศร" สิ้นสุดคำร่าย สองแขนก็ตั้งท่าพร้อมโจมตี ผลจากการเสริมพลังทำให้แสงสว่างจ้าลุกวาบออกมาใต้ผ้าพันแผล (cms.ยางลบ ไม่ได้หาย หาดี ดี)

มนตราที่ใช้ตามรอยเท้า หรือเสียงเล็กๆ มนตราที่ทำให้ร่างกายเบาขึ้นเล็กน้อย มนตราที่ทำให้มองเห็นได้ไกลขึ้น เธอใช้ทุกอย่างที่รู้จัก วิ่งสุดแรงไปทางต้นเสียงจนเห็นคนที่เธอกำลังตามหา นั่งอยู่กับพื้น เส้นด้ายพุ่งไปนั่งอยู่ระดับเดียวกันกับคนที่ทรุดตัวอยู่กับพื้น เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองใช้มนตร์อะไรบ้างเพียงเพื่อมาอยู่ตรงนี้ให้เร็วที่สุด เธอใช้ทั้งสองมือโอบกอดวฬาไว้ทั้งๆที่เหนื่อยหอบ "ไม่เป็นไรแล้วนะจ๊ะ"

#คาถาคำร่าย_VRKN [โรลปิด | วันที่ 25 เมษา ช่วงเช้า] [W/ @thianthara-vrkn.bsky.social & @sikharet-vrkn.bsky.social ] ในช่วงเวลารุ่งสางของวันทดสอบ เหล่าคณาจารย์หลายๆกลุ่มก็ได้เดินทางไปตระเตรียมสนามแต่ละแห่งที่ตนเองนั้นได้รับหน้าที่จัดและคุมสอบ ครานี้ดูเหมือนว่าจัณฑวาตา เธียรธารา และสิขเรศ จะได้อยู่กลุ่มเดียวกันเสียได้

(ไปทำ CV ดารามาค่ะ/มือใหม่ทำคลื่นเสียง งั่กๆๆ ทำแบบนี้แก้ขัดไปก่อน--) (เป็นเสียงโทน Hyuna)

#สู่เรือนเจ้า_VRKN 14 เมษายน | พิธีคัดสรร เด็กสาวลืมตาใต้น้ำมองไปรอบๆ รอบๆถูกล้อมด้วยมวลน้ำ แต่สว่างด้วยแสงไฟสีครามจากพืชพรรณ สายตาเธอเบิกโพล่งด้วยความตื่นเต้น อันที่จริง เธอแทบไม่รู้สึกกลัวที่จะลงดำน้ำเสียด้วยซ้ำ "ถ้าว่ายไปตามทางต้องเจอสัตว์วิเศษแน่ๆเลย เชื่อสิ" "ถ้าใต้น้ำแบบนี้ ก็ต้องพญานาค!" สาวน้อยพึมพำ แล้วค่อยๆว่ายต่อไป หารู้ไม่ว่าวันนี้เธอคงไม่ได้เจอสัตว์วิเศษที่ว่า

(โอ้มายก้อด)

'....♪♫'

ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤㅤ ㅤ ㅤ ㅤ[ กูกลัวมึงแล้ว โสภา ]ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤㅤ ㅤ ㅤ ㅤ

#คาถาคำร่าย_VRKN (ฝึกทำอนิเมชั่นอยู่ค่ะ../ชูสองนิ้วหายตัว) ( @vrkn-nete.bsky.social เหยื่อ)

(นุวิ่งมาแปะแบบเลทๆ—) (มาปล่อยบอทน้องอินนั่งอ่านหนังสือข้างๆน้องดาราคับ🕺💖✨)

#คาถาคำร่าย_VRKN โรลเปิด | แยกรูท | ห้องพยาบาล 26 เม.ย หลังจากการประลองตัวต่อตัว แม้จะไม่ได้บาดเจ็บอะไรมาก แต่กำลังกายที่พลังเวทแทบหมดทำให้ยักษ์เหนื่อยได้เหมือนกัน นอนพักซักหน่อยคงฟื้นตัวแล้ว ดาราถอดเสื้อนอกออกเพื่อจะพักซักตื่น ก็ได้เจอเข้ากับ [คุณ] พอดี (แวะมาเปิดโรลนิดๆหน่อยๆ แจมได้นะคะ 🤲)

#คาถาคำร่าย_VRKN ( ลิงขี้แค้นมากเวอร์ 3-0 ) คู่กรณี @vrkn-nueamork.bsky.social ก่อนจะจบคำขานนับถอยหลัง พวานแดงชันตัวลุกขึ้น กระเอมไอสำลักน้ำออกมา พรางหอบหายใจกอบโกยอากาศเข้าปอด "..หมอกศิลา... " ดูเหมือนว่านางจะยังไม่ยอมล้ม และแววตาก็ดูจะเคืองแค้นใช่ย่อย

[เหตุการณ์ต่อเนื่องหลังจากอันนี้] [โรลปิดกับ @sirikarn-vrkn.bsky.social ] ฝีเท้าเร่งก้าวราวจะรีบไปให้ห่างจากอะไรบางอย่าง...หรืออาจจะใครบางคน ต้องหยุดชะงักเมื่อทางข้างหน้ามีคนขวางอยู่ และคนคนนั้นดันเป็นคนที่บังเอิญเห็นเหตุการณ์ระหว่างเธอกับอัปสรามณี ซึ่งจากการที่ลองคิดในมุมอีกฝ่ายแล้วอาจจะเข้าใจผิดไปไกลได้ ....เป็นไปได้ก็อยากให้เจอกันทีหลังแล้วลืมๆ ไปเสีย (+)

#คาถาคำร่าย_VRKN สนามทดสอบปี ๓ ทั้งเหนื่อยหน่าย และวุ่นวาย... กล้าพูดได้อย่างเต็มปาก ว่าเทวีนั้นไม่ใช่ผู้ที่ชื่นชอบการใช้กำลังกายและกำลังสมองไปกับการประลองเหล่านี้นัก หากเป็นไปได้ก็อยากเลือกเป็นเพียงผู้เข้าชมข้างสนามเสียมากว่า ทว่าในครั้งนี้ตนไม่อาจทำเช่นนั้นได้ นับตั้งแต่เริ่มต้นบททดสอบมา สตรีสีขาวก็เอาแต่หลบซ้ายหลบขวา ปัดป้องการโจมตีจากหุ่นเบื้องหน้าอยู่ฝ่ายเดียว +

(ไกด์เครื่องแบบของหญิงนิ่มค่ะ เหตุเกิดจากพึ่งนึกได้ว่ายังไม่เคยวาดยัยแบบเต็มตัว อุฮิ)

#สู่เรือนเจ้า_VRKN #เรือนทิวากร 14 เมษายน ยามเพลา 19.54 นาที พิธีคัดสรรเรือนผ่านไปได้อย่างราบลื่น จนนักเรียนคนสุดท้ายของ เรือนทิวการ ได้มาถึง "เธอน่ะ เป็นคนสุดท้ายแล้วสินะ" เสียงอาจารย์กล่าวขึ้นด้วยคำพูดแจ่มใสและเป็นกันเอง พร้อมกับพี่ๆเรือนทิวากรปี 2 และ ปี3 ก็ต่างมายืนรอต้อนรับน้องใหม่เข้าสู่เรือนเจ้า ที่ข้างเรือนนั่นเอง ×ปั่นฟ้าแลบ 💦🫶×

#คาถาคำร่าย_VRKN (เก็บตกสีหน้า ท่าทางตอนไปโรลสู้มาค่ะ หน้าดุขนาดนั้นถามว่าชนะมั้ย ก็ไม่--😂)

#คาถาคำร่าย_VRKN (หนึ่งในท่าที่น้องอินชอบใช้ตอนสู้คับ ปล่อยหมัดไฟหนึ่งกรุบ พรึ่บๆๆ🔥🔥🔥🔥)

#สู่เรือนเจ้า_VRKN (มาเก็บภาพไว้ฮะ สมัยธีร์ปี 1 🤌✨)

#คาถาคำร่าย_VRKN [โรลเปิด | แยกรูท | 25-26 เมษา] สำหรับการทดสอบที่เวียนวนมาในปีนี้ เธียรได้รับมอบหมายให้คุมฐานพิเศษซึ่งอนุญาตให้นักเรียนเลือกหนึ่งจากหุ่นพยนต์ทั้งสามรูปแบบมาประลองฝีมือ แต่ว่ากันว่าหากคุณผ่านการทดสอบและมีผลงานที่ดี เธออาจจะยอมลงสนามประมือกับคุณด้วยตนเองก็เป็นได้ อยากลองท้าทายดูไหมล่ะ?

#คาถาคำร่าย_VRKN โรลปิด : @vrkn-wanla.bsky.social ===================== "อ๊ะ พี่วัณฬานี่จ๊ะ! พี่วัณฬา! ด้ายกำลังตามหาพี่อยู่พอดีเลย!“ เส้นด้ายเดินไปมาในโรงเรียนเพื่อตามหารุ่นพี่คนเดียวที่น่าจะให้คำปรึกษาเรื่องการเดินบนน้ำได้สำหรับเธอ จนในที่สุดก็เจอ “มาเตรียมตัวสอบหรอจ๊ะพี่”

#คาถาคำร่าย_VRKN (ลุคช่วง25-26เมษา มัดเผ้ามัดผมใส่โจงกระเบน จะได้ขยับตัวง่าย)

#คาถาคำร่าย_VRKN 25 เมษา | ลานกว้าง ในการทดสอบวันนี้ธารฝันดูไม่ค่อยตื่นเต้นนัก คงเพราะฝึกฝนเวทย์มนตร์มานักต่อนักแล้ว ณ จุดทดสอบเวทย์โจมตีจึงร่ายคาถาออกมา “อัคคี” ลำแสงจากวาฏกะแปรเปลี่ยนเป็นเปลวเพลิง ก่อนจะพุ่งสู่หุ่นทั้งห้าตัวเข้าอย่างจัง ผ่านไปแล้วหนึ่งแบบทดสอบ รีบจัดการให้เสร็จแล้วไปดูรุ่นพี่กับหุ่นพยนต์ดีกว่า.. (พอดีอยากวาดซีนร่ายเวทบ้าง แถมเจอเบสที่ถูกใจพอดีค่ะ🥺✨)

(ธารฝันท้อ พี่ธีร์คะ พี่ฟังหนูนะ @vrkn-thee.bsky.social ยืมตัวพี่ยักษ์หน่อยนะคะ🫶💕)

(แปะรูปเด่กๆเม้ามอยตอนเดินทางมาที่วรางคณาซะหน่อยค่ะ ได้ดีกันสักที😌✨ ขออนุญาตค้าบ @vrkn-dara.bsky.social )

#สู่เรือนเจ้า_VRKN โรลเปิด | 15 เมษายน | พิธีผูกสายสิญจน์ ยอมรับว่าการได้เข้าทำงานในฐานะอาจารย์นั้นค่อนข้างแปลกใหม่ อาจมีบ้างที่ยังคงเกร็งกับสถานที่และผู้คนแปลกตา ทุกสิ่งอย่างแสดงออกผ่านทางใบหน้าที่ดูไม่รับแขกสักเท่าไหร่ ทว่าคุณสามารถรับรู้ได้ถึงความอบอุ่นในน้ำเสียง "เราไม่ใช่คนน่ากลัวอะไร เข้ามาสิ" (แวะมาผูกข้อมือรับพรจากพระ(?) กันได้นะคะ ถือเป็นการทำความรู้จักด้วยค่าา)

คาบเรียนที่ 1 วิชาเวทย์มนตรา #คาถาคำร่าย_VRKN หลังผ่านการเรียนสองสัปดาห์แรกไปอย่างสงบสุข วันนี้ก็เป็นอีกวันแสนธรรมดาที่อาจารย์แจ้งว่าคาบศึกษาด้วยตนเองของวันพฤหัสนี้จะเป็นการทดสอบเวทมนตร์ รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1... [อีเว้นต์ส่วนหนึ่งมีการลงทะเบียนภายใน 24 ชั่วโมง]

#สู่เรือนเจ้า_VRKN (ขอยินดีตอนรับน้องดาราเข้าสู่เรือนธาราลัย ห้อง ๑๐๑ ค่ะ🥳🎉)

#สู่เรือนเจ้า_VRKN [โรลเปิด | 15 เมษา] ภายในงานที่ตัว(คุณ)เดินผ่านมา ก็มีบุคคลหนึ่งทักทายคุณพร้อมกับยื่นมือที่มีสายสิญจน์ที่ถูกถักไว้เป็นเปียเล็กๆ และมีกลิ่นน้ำปรุงมาแตะจมูกเบาๆ ”ถ้าไม่เป็นการรบกวน หื้อแม่อวยพรซักกำได้ก่อลูก“ [มาแจมแบบสั้นๆหรือชวนคุยก็ได้เหมือนกันค่า มาช้าแต่มานะ🥹]

#สู่เรือนเจ้า_VRKN [โรลเปิด | แยกรูท] [พิธีการผูกสายสิญจน์] กลางผู้คนมากมายหลายหน้าที่ได้ทำการผูกสายสิญจน์เรียบร้อยแล้ว หากเหลือแต่[คุณ]ที่ยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะให้ผู้ใดผูกให้ดี ราวกับมีสิ่งใดบันดาลให้เป็นใจ กันสิตาเหลือบไปเห็น[คุณ]ที่เดินมองซ้ายมองขวาพร้อมกับข้อมือที่ยังคงโล่งอยู่ “ยังไม่ได้ผูกสายสิญจน์หรอคะ” (สามารถมาบวกได้ทุกชั้นปีทุกเรือนเลยนะคะ!🥹✌️)

#สู่เรือนเจ้า_VRKN [ย้อนกลับไปในอดีต] ท่ามกลางความมืดมิดแสนอึดอัดรอบกาย.. สายตาที่พร่ามัวคู่นั้น—รับรู้ถึงแสงสว่างที่คุ้นเคยจากเบื้องบนสาดส่องทะลุจากผิวน้ำ พาดผ่านลงมา เธอไม่ได้เอื้อมมือหรือดิ้นรนส่งตนเองให้กลับขึ้นไปหาปลายทางที่รอคอยยู่ข้างหน้านั่นในทันที กลับกัน อัปสรามณีปล่อยให้ร่างกายลอยขึ้นช้าๆโดยที่ไม่เร่งรีบมัน สายตาที่พร่ามัวคู่นั้น—จับจ้องมองลงสู่เบื้องล่างที่เธอจากมาเงียบๆ +

โรลเปิด | แยกรูท | 15 เมษายน #สู่เรือนเจ้า_VRKN ร่างสูงโปร่งในอาภรณ์เรียบง่ายหากแต่ประณีตในรายละเอียด เส้นผ้าทอที่สิขเรศสวมดูนิ่งสงบเช่นเดียวกับเจ้าของ เขานั่งอยู่ในตำแหน่งไม่โดดเด่นนักพร้อมไม้เท้าข้างกาย ท่าทางผ่อนคลายกว่าช่วงพิธีการก่อนหน้าเล็กน้อย สายสิญจน์สีขาวถูกจัดวางไว้อย่างเรียบร้อยบนพานข้างตัว นิ้วมือเรียวยาวค่อย ๆ คลี่ปลายด้ายออกอย่างไม่เร่งรีบ +

#สู่เรือนเจ้า_VRKN โรลเปิด | แยกรูท | 14 เมษายน ท่ามกลางรถไฟที่เต็มไปด้วยผู้คนมากมายและเสียงนักเรียนคุยกันอันเซ็งเเซ่ปรากฏภาพเด็กสาวผมสีฟ้า เสื้อไร้เเถบสี สายตาของเธอเหม่อมองอย่างไร้จุดหมาย มองสลับไปมาระหว่างหน้าต่างและสมุดภาพในมือ ทันใดนั้น "คุณ" ที่กำลังหาที่ว่างๆก็มาบรรจบ ณ ท้ายตู้โดยสาร และพบกับเธอเข้าพอดี "ยังมีที่ว่างอยู่ค่ะ เชิญเลย" เด็กสาวผายมือไปที่นั่งว่างๆ

(ไม่ได้วาดเต็มตัวเลย เลยมาวาดซีนใส่รองเท้าให้เห็นว่าท่อนล่างเป็นอย่างไร 👞)

#สู่เรือนเจ้า_VRKN [โรลเปิด | หลายเหตุการณ์เลือกบวกได้ที่เมนชั่นของภาพนั้นๆ✨] และแล้วปีการศึกษาใหม่ก็เริ่มต้น [คุณ] สามารถพบบุหลันได้ตามกิจกรรมต่างๆ (มาบวกเล่นสั้นๆ หรือจะยาวก็ได้นะคะ🥰)

(คอมมิคเล็กๆ น้อยของราตรีเกี่ยวกับความรักค่ะ) (ยอมแพ้ให้กับความรัก แล้วเอาเวลาไปลงกับการฝึกฝนตัวเองให้เก่งขึ้นหมดแล้ว 😔)

( นานๆทีจะว่างมาแวะอัพเดตเจ้าค่ะTT เดี๋ยวไปทะยอยตอบเดมทุกคนนะคะ มาลงสัตว์เลี้ยงน้องข้าวฟ่างไว้ค่ะ มาเพ้ทๆจ้าววายุได้ น้องเป็นมิตรมากๆ)

(เรือนเมฆามินทร์ห้องนี้มีอิมพอสสะเต้อค่ะ(?)) (ปล.ได้รับการอนุญาตจากผปคทั้ง4แล้ว)