ผ้าพันคอสีเหลืองบ่งบอกชัดว่าเป็นสัตว์เลี้ยงของเธอ ดวงตากลมแป๋วมองทั้งคู่สลับไปมา ยื่นเห็ดดอกเล็กสีใสอ่อนที่ดูเหมือนเพิ่งเด็ดมาใหม่ ๆ ให้รุ่นพี่ เป็นคำขอบคุณเหรอ? ดูเหมือนจะเป็นเห็ดล่องหนเหรอ? อรุณกะพริบตาปริบ ๆ มองของในมือมันอย่างงง ๆ “ไปเอามาจากไหนคะเนี่ย?” (พาเจ้าจิ๋วมาทักทายค่ะ)

(ผปค.หนีกองงานมาค่ะ65565655!✌️😭 น้องอินโดนเกาคางแล้วทำหน้าจ๋อง พี่บัวเอาลูกอมไปแทนละกันนะ)

ที่ริมบึง เด็กสาวจับจ้องสินธพนัทธีที่โลดเเล่นบนผืนน้ำ เธอทราบดีว่ามีเพียงผู้ที่มันยอมรับเท่านั้นถึงจะไปประทับบนแผ่นหลังนั้นได้ และรุ่นพี่ผมสีน้ำตาลที่กำลังขี่มันอยู่ตอนนี้ สามารถตามท่วงท่าของมันอย่างชำนาญ ราวกับเคยมีประสบการณ์การขี่ม้าอย่างช่ำชองมาก่อน ทันใดนั้น สินธพนัทธีเหมือนจะวิ่งวนกลับเข้ามา แล้วเบรคตัวกลางผืนน้ำ ตีโค้งได้อย่างสวยงาม "ว้าว..." เอ่ยเพียงสั้นๆพร้อมปรบมือเบาๆ

[???]

#สิงสาราสัตว์_VRKN (ลงรูปย้อนหลังกับอีเวนต์วิชาหิมเวศศึกษาคับ) วันนี้คงเป็นหนึ่งในวันที่มีความสุขที่สุดในชีวิตของเด็กสาว นอกจากจะได้เห็นสัตว์หิมเวศตัวเป็นๆแล้ว ยังได้เล่นกับพวกมันอีก ราวกับสิ่งที่ตัวเองฝันไว้จะเข้าใกล้ความจริงอีกก้าว สิ่งนี้คือความทรงจำที่ไม่มีวันลืม และหวังว่า ปีหน้าคงได้ทำกิจกรรมแบบนี้อีกล่ะนะ

(ได้เลยคับบ! มามะพี่ยิปซี🕺✨️) "..?" เสียงเรียกชื่อของเธอทำให้ต้องตื่นขึ้นมาจากห้วงความฝันที่แสนอบอุ่น แต่ดูท่าว่าจะไม่ได้มีเพียงแค่ตนที่ผล็อยหลับไปเพราะตัวมอมที่นอนกอดอยู่ก็เผลอหลับไปเช่นเดียวกัน และทันทีที่อินขยับตัว เจ้าตัวมอมก็พลิกตัวกลิ้งทับเจ้าลูกครึ่งยักษ์ไปเรียบร้อย ไม่ทันจะได้ฟังคำเตือนของผู้ที่มาใหม่— แอ่ก!? "ช ช่วยด้วยค่—" ยังไม่ทันได้ลืมตาด้วยซ้ำ แรงทับปริศนาก็มาจากไหนไม่รู้(...)

13.00 น. | 1 กรกฎาคม 2543 #กลิ่นควันของพืชพรรณ_VRKN เสียงเครื่องแก้วกระทบแผ่วภายในห้องเรียนวิชาปรุงยาไร้เงานักเรียน ไอควันจางลอยคลุ้งจากหม้อซึ่งเริ่มลดอุณหภูมิลงจากการดับไฟของผู้บริกรรมคาถา กรองมาลินเปรยนัยน์ตาพินิจภาชนะบรรจุโอสถหลากสรรพคุณซึ่งวางเรียงบนโต๊ะ ใจคิดสะระตะเรียบเรื่อยระหว่างรอตรวจผลงานของเด็กแต่ละชั้นปี ลมหายใจถูกถอนออกมาอย่างกลัดกลุ้ม +

คาบเรียนที่ 5 วิชาสมุนไพรและการปรุงยา #กลิ่นควันของพืชพรรณ_VRKN “ เสียงระฆังดังขึ้นเป็นสัญญาณของคาบใหม่ อาจารย์ประจำวิชาสมุนไพรเดินก้าวเข้ามาก่อนจะเอ่ยทักทายอย่างทุกครั้ง “ รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

#สิงสาราสัตว์_VRKN [โรลเปิด | แยกรูท เลือกแจมฐานกับยัยหนุได้ตามใจชอบเลยนะคะ!] กิจกรรมล่าตราปั๊ม ไม่ใช่ภารกิจที่ลำบากลำบนอะไร สำหรับกันสิตาที่มีพลังงานล้นเหลือ เต้นแรงเต้นกาได้ทั้งวันนัก จะมีก็บางฐานที่ดูท่าจะเหนื่อยหน่อยกว่าที่คาดไว้ ว่าไปแล้วตนยังเหลือฐานอะไรที่ยังไม่ได้ตามเก็บอีกนะ ตามหานกการเวก ขี่ม้าสินธพัทธี ให้นมลูกกิหมี … เหลืออีกเยอะกว่าที่คิดไว้ซะอีก…

(น่ารักค่ะ😔)

#สิงสาราสัตว์_VRKN เพราะกิจการที่บ้านไม่เหมาะแก่การเลี้ยงสัตว์รวมถึงสัตว์เลี้ยงของเพื่อนโดยส่วนใหญ่มักตัวเล็กตัวน้อยจึงเกรงใจที่จะเข้าไปเล่นหรือสัมผัสเพราะกลัวแรงที่มากของตนอาจทำให้พวกมันบาดเจ็บได้ แต่กิจกรรมรอบนี้พาพบเหล่าสัตว์ตัวโตพอให้ยักษาสีดอกบัวได้ฟัดกอดให้หายมันเขี้ยว ﾟ+.ﾟ( 人´ ｀〃)ﾟ+.ﾟﾟ+.ﾟ

“พี่เองก็อยากเห็นเหมือนกันค่ะ” สองมือถือกล้องไว้มั่น แววตามองรุ่นน้องตรงหน้าด้วยความตื่นเต้นไม่ต่างกันนัก “นอกจากนกการเวกแล้ว บางทีเราอาจจะได้เจออย่างอื่นด้วยก็ได้นะคะ” หล่อนยกยิ้ม พลางเดินตามรุ้นน้องไม่ห่าง

(อินจังม่ายแบ๊วน้าาาาา😤)

#สิงสาราสัตว์_VRKN [โรลเปิด] หลังกิจกรรมล่าตราปั๊มเริ่มไปสักพักแล้ว ครึ่งยักษาก็ล่าตราปั๊มไปได้เยอะแล้วเหมือนกัน สุดท้ายก็มาจบที่กิจกรรมของตัวมอมเป็นกิจกรรมท้าย เมื่อหน้าผากสัมผัสเข้ากับตัวมอมตนหนึ่ง ความรู้สึกอบอุ่นก็พรั่งพรูเข้ามาราวกับถูกโอบกอดด้วยความรัก ความรู้สึกถูกปกป้องนั้นทำให้เธอนึกถึงใครบางคนที่คุ้นเคยเมื่อนานมาแล้ว …อ่า– ใครกันนะที่เคยโอบกอดเธอไว้เช่นนี้กัน…? (+)

“…” “ป้อจ๋า…“ คำเรียกเอ่ยถึงบุคคลที่นึกถึงออกมาจากปากของเธอคล้ายกับคนละเมออยู่ อาจเป็นที่ความเหนื่อยล้าจากการเล่นกิจกรรม หรือมาจากความเหนื่อยที่สะสมมาโดยตลอดก็มิทราบแน่ชัด ตอนนี้คำอินจึงผล็อยหลับไปเรียบร้อย หาก [คุณ] บังเอิญผ่านมาเห็นเข้าพอดี ภาพที่เห็นก็คงจะหนีไม่พ้นเธอที่หลับตาแล้วกอดเจ้าตัวมอมเสียแน่น ดูท่าน่าจะฝันดีเสียด้วย จะลองปลุกก็ได้คงไม่เสียหายหรอก…?

เมื่อได้ยินคุณเรียกซ้ำ ยักษาค่อย ๆ หันกลับมาช้า ๆ เผยสีหน้าที่เมื่อคุณได้เห็นก็ทำให้รู้ได้ว่าในร่างนั่นไม่ได้มีแค่เพื่อนของคุณอีกต่อไปแล้ว ไม่พูดพร่ำทำเพลง ร่างนั้นกางกรงเล็บที่ตะไบมาอย่างดีแล้วพุ่งเข้าใส่คุณ หมายจะเข้าทำร้ายคุณ ดูแล้ววิญญาณตัวนี้ออกจะบ้าคลั่งและมุ่งร้ายมากกว่าจะแค่แย่งชิงไห มันมุ่งไปที่การโจมตีโดยตรง แรงยักษาพยายามทำให้คุณล้มลง พร้อมส่งเสียงหัวเราะน่าขนลุกราวกับมันกำลังสนุกอยู่

(เราแอบฮ้อป)

#เบื้องหลังกระดานดำ_VRKN บนเรือเหาะที่ฝ่าลมเวหาออกห่างจากวรางคณามาไกลพอสมควร เสียงกลไกยังคงครางต่ำสม่ำเสมอคล้ายลมหายใจของสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมา ลึกลงไปในท้องเรือเป็นพื้นที่ซึ่งถูกจัดไว้สำหรับเหล่าสัตว์หิมเวศ บรรยากาศกลับเงียบงันผิดกับด้านบน

(สิ่งที่สมทบทุนแต่ละอย่างก็คือ5656656565565 แล้วพี่ยิปซีถอยท่อใหม่เรื่อยๆเลยรึป่าวคะเนี่ย56565655🙏🏻😭😭😭 /แปะๆแก๊งโย่วๆไว้คับ🕺✨)

"ข้าปลอดภัยดี จะว่าไปสายฟ้าเมื่อครู่รุนแรงใช้ได้เลยนา กสิน" พูดไปก็ยกนิ้วโป้งขึ้นมาเอ่ยปากชม แต่ผมฟูขนฟูเลยเพราะไฟฟ้าสถิตจากเวทของอินเมื่อครู่ แล้วก็ยังไม่ลงมาจากหลังรุ่นน้องอยู่ดี เหมือนจะนั่งสบายล่ะ "ส่วนไหที่เหลือก็หายห่วงถ้า ไม่มีใครทำมันแตกอีกล่ะน้า" @vrkn-itsariyaruk.bsky.social

(หนึ่งภาพตามมาแบบเชื่องช้า อินจังตัวสองนิ้ว)

#สิงสาราสัตว์_VRKN ไม่ว่าพยามเข้าใกล้เท่าใด สิ่งที่พวานแดงตนนี้ได้กลับมา มีเพียงเสียงถอดหายใจและดวงตาที่ดูไม่พอใจ ราวกับว่าม้าสินธพนัทธีตนนี้ ได้ขุดคุ้ยเข้าไปในดวงจิตอันเต็มไปด้วยแรงทนงและโอหังของนาง สายตาที่บ่งบอกถึงความไม่ชอบของมันชัดแจ้ง แต่ไม่ว่าม้าจะพยศหรือเดินหนีเท่าใด พรรณารายก็ยังคงดื้อดึงแล้วจะขึ้นขี่ให้เสียได้ เรากับม้าใครมันจะพยศกว่ากัน

#ข้าแต่นายหญิง_VRKN "นายหญิงชวนดิฉันนั่งทานน้ำชาด้วยแบบนี้ เดี๋ยวคุณท่านก็ดุเอาอีกหรอกจ่ะ"

#สิงสาราสัตว์_VRKN ท่ามกลางหมู่มวลคชสีห์ร่างรุ่นพี่วานรที่ปกติเอาแต่นอนเล่นบนต้นไม้เองก็ลงมาร่วมกิจกรรมคราวนี้ด้วยเช่นกัน ทั้งยังรวบผมสูงอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อนดูเอาการเอางานกว่าเวลาปกติเสียอีก

(มะมีโหมดคิตตี้ อินจังเปงครึ่งยักษ์นะะ)

#ข้าแต่นายหญิง_VRKN ( รีบมาก เร่งมาก กลัวไม่ทันเล่น🙂‍↕️ )

(อินน่ารักเสมอมางั้นเบ๋อ✨ /ดีจัยๆ)

#สิงสาราสัตว์_VRKN โรลเปิด | แยกรูท บรรยากาศที่รายล้อมไปด้วยสัตว์ทั้งหลายนี้ทำให้เธอรู้สึกสุขใจยิ่งนัก เธอเล่นกิจกรรมอย่างสนุกสนานลืมสิ้นทุกอย่างจนถึงกิจกรรมการให้นมลูกกิหมี และตอนนี้ใช้เวลากับกิหมีตัวน้อยเป็นเวลาเกินครึ่งชั่วโมงแล้วไม่มีท่าทีที่จะลุกแต่อย่างใด... แม้จะโดนเจ้ากิหมีตัวน้อยสวบหัวอยู่ก็ตาม รอยยิ้มกว้างก็ยังคงปรากฎบนหน้า ( มาช่วยหยิบกิหมีจิ๋วออกจากหัวเรกันค่ะ )

(#.เซฟอิน #.กด99ให้กำลังใจน้องอิน)

#ข้าแต่นายหญิง_VRKN (เน้นแต่เท่ๆมานาน ขอพาน้องอินมาใส่ชุดน่ารักๆบ้างค่ะ🥺💖✨️)

(แล้วเราจะอยู่ยังไง)

#ข้าแต่นายหญิง_VRKN (พาพี่ธารฝันมาจอยกับทุกคนด้วยค่ะ แต่มีแรงมาแค่ท่อนบน😔✌️✨✨)

(มาเป็นตัวตบมุข เพื่อน/รุ่นพี่ใหม่ใกล้ฉัน)

#สิงสาราสัตว์_VRKN | โรลเปิด “ว้าย!” เสียงหวีดร้องเล็ดลอดออกมาจากโซนกิหมีแรกรุ่น ตามมาด้วยเสียง ฟุบ! ราวกับบางสิ่งตกลงบนพื้นหญ้า หากไล่ตามเสียงไป จะพบภาพของแก้วตาที่จมอยู่ในกองเจ้าขนปุย ชุดกึ่งไปรเวทเปื้อนดินทั้งผมยุ่งแลมอมแมมหมดสภาพอาจารย์สาว ร่างนั้นทิ้งตัวลงอย่างหมดทางสู้ผิดกับใบหน้าเปื้อนยิ้มเสียจริง

(น้องอินเทร่มาก✨✨✨)

#ข้าแต่นายหญิง_VRKN (เลทไปนิดๆ แต่จับไอริณใส่ชุดเมดล่ะ --- ดีไซน์ชุดน่ารักมากคับ😭)

(น่ารักทุกคนเลยค่ะ🥺✨✨💕💕)

(ง้ย น่ารักมากค่ะ🥺💕💕 ขอบคุณยิปซีที่ช่วยสอนเพื่อนไม่ให้กลายเป็นกระเรียนเบี้ยว(?))

Fact : พราวเดือนชอบประลองคาถามาก และเพื่อนซี้ก็ชอบล้มมวยใส่ไม่เอาจริง 💔

"ประชาสัมพันธ์จ้า วันนี้เป็นวันเมดเดย์ Maid's day メイドの日 ในญี่ปุ่นล่ะค่ะ สนิมเลยมีชุดเมดสไตล์ไทยๆมาให้ทุกคนได้ลองใส่กัน" "ใส่แล้วอย่างลืมติดแท็ก #ข้าแต่นายหญิง_VRKN แล้วเอามาอวดกันน้า" ปล. เป็นเพียงแท็กวาด What If ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆกับทั้งเนื้อเรื่องและเซ็ตติ้ง

#เรื่องราวคำกล่าว_vrkn ทรงผมที่รวบเก็บขึ้นสูง, ชุดไทยที่แต่งอย่างเรียบร้อยและใบหน้าที่ไร้รอยยิ้มแต้ทแต่ง แววตาเลื่อนลอยไร้ประกาย นี่หรือหนึ่งในล้านความเป็นไปได้ของอนาคตที่ว่า …ช่างดู….หดหู่อะไรถึงเพียงนี้กันหนา

(อิสริยารักษ์ ฉันจะโดนสิงอยู่แล้วเธอยังจะมาบีทบ็อกซ์อยู่อีกหรอ)

แววตาเปลี่ยนไป เส้นผมชูขึ้นมา ท่าทางเธอเปลี่ยนไปแบบคนละคน "ฮุว่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า" "ในที่สุดข้าก็เป็นอิสระ !!!" เส้นด้าย(?)ลอยขึ้นเหนือพื้นและตะโกนลั่น @thiwa-vrkn.bsky.social

#สิงสาราสัตว์_VRKN | โรลเปิด ท่ามกลางเหล่านักเรียนผู้ลงมาเล่นน้ำกับโขลงคชสีห์ นิ่มเองก็เป็นหนึ่งในคนที่อิ่มเอมใจกับกิจกรรมนี้ ร่างเล็กหัวเราะเสียงใสยามเจ้าคชสีห์วัยเยาว์พ่นน้ำใส่เย้าหยอกตามประสา ไปๆมาๆคชสีห์เด็กตนอื่นก็เริ่มมารุมล้อมรอเล่นด้วยกับเธอเสียอย่างนั้น... [คุณ]จะเข้าไปร่วมเล่นหรือช่วยในความชุลมุนนี้ดีล่ะ?

#สิงสาราสัตว์_VRKN | โรลเปิด ในประดากิจกรรมทั้งหมด ฐานของ ‘ลวงเล้นฟ้า’ อาจนับได้ว่าสงบสุขที่สุด อีกนัยหนึ่งคือท่อนไม้โล่ง ๆ กลางวงสายสิญจน์ที่อ้างว่ามีพญาลวงซ่อนตัวอยู่ไม่ได้รับความสนใจนัก อาจกล่าวได้ว่าคนที่แวะเวียนมาส่วนใหญ่มีจุดประสงค์เป็นสแตมป์ที่ได้โดยง่ายมากกว่าตัวสัตว์วิเศษเสียอีก ว่าแต่..ยักษิณีตนนั้นนั่งมองขอนไม้เปล่านั่นมานานเท่าไรแล้วนะ..?

#สิงสาราสัตว์_VRKN (กิจกรรมละลายพฤติกรรมด้วยความนุ่มฟู)

เสียงของดาราเรียกสติลูกหว้ากลับมาทันที พอเห็นว่าอินหันไปก็เอากำปั้นทุบๆหัวพยายามห้ามไม่ให้รุ่นน้องของตนเข้าไปใกล้ด้วย แต่ทุบไปก็คงไม่ค่อยรู้สึกอะไรเท่าไหร่ "อย่าเข้าไปนะ! ผิง!" "อย่างที่รามาบอกนั่นแล เหมือนเธอจะโดนสิงไปแล้ว!" ชื่อไม่ซ้ำจำใครไม่ได้เลย มือทุบๆไปในหัวก็พยายามนึกหาวิธีช่วยเพื่อน สวดมนต์จะช่วยรึเปล่ายังไม่รู้เลย! @vrkn-itsariyaruk.bsky.social

(แล้วเราตื่นมาเจออะไรในทุกเช้า😭😭😭 ไม่มีบ้านอยู่ละค่ะ)

(#.เซฟดารา)

#สิงสาราสัตว์_VRKN | โรลเปิด | กิจกรรมที่ 5 เมื่อเดินมาถึงด่านที่ห้า เสียงเห่าคึกคะนองก็ดึงสายตา [คุณ] ให้หันไปมอง ท่ามกลางลานหญ้า กิหมีวัยรุ่นขนสีทองถึงสี่ตัวกำลังมะรุมมะตุ้มกับบางอย่างที่อยู่บนพื้น เมื่อเข้าไปใกล้ๆ ภาพตรงหน้าช่างดูประหลาดตา สภาพของดุสิตาบัดนี้ห่างไกลจากภาพลักษณ์ที่จำได้ เรือนผมสีตะโกยุ่งเหยิงเปื้อนเศษหญ้า นัยน์ตาสีนิลุบลฉายแววขุ่นเคืองอยู่หลายส่วน +