#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN แม้ไม่ใช่คนที่สนใจข่าวลือเรื่องกระจกในหอตำรานัก มันคงเป็นอะไรดลใจสักอย่างให้เธอเดินเข้ามาในห้องพิพิธภัณฑ์ "เอ๋?..." นัยน์ตาสีทับทิมจ้องไปที่ภาพตรงหน้า เห็นตัวเองที่ยังสวมเครื่องเเบบของวรางคณาอยู่ แม้ชุดจะถูกดัดแปลงไปพอสมควร มันคงมีเหตุผลอะไรบางอย่างที่คนขี้ร้อนอย่างเธอจะสวมปลอกแขนผ้า แผลเป็นหรืออะไรก็ตาม เด็กสาวก็ไม่ได้ติดใจอะไรกับมันนัก

#เรื่องราวคำกล่าว_vrkn (เก็บตกจากที่เวิ่นกับ @sirikarn-vrkn.bsky.social คับผม เติมแมวฟรินๆชื่นใจ)

คาบเรียนที่3 ป้องกันตัว #เสียงเพรียกพงไพร_VRKN จู่ๆ อาจารย์ก็แจ้งว่าจะมีคาบเรียนพิเศษนอกเวลาเรียนตอนกลางคืน เห็นว่าจะมีการเก็บคะแนนเสียด้วย แต่คุณกลับรู้สึกไม่ดีเท่าไหร่... รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

#คาถาคำร่าย_VRKN โรลปิด | @vrkn-kwanta.bsky.social การประลองไม่ใช่สิ่งที่ตนถนัดและโปรดปราน กระนั้น หนทางสู่ความฝันของเธอ ความรู้อย่างเดียวคงมิพอ... "ฝ ฝากตัวด้วยนะคะ" เด็กสาวกล่าวอย่างประหม่าพร้อมก้าวเท้าเข้าพื้นที่ประลอง (มาเปิดโรลไว้ก่อนพร้อมภาพกันว่างคับ งานเดือดมั่กเดะมาแจมดีๆ)

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN กันสิตาทำความสะอาด ณ บริเวณหอสมุดก็จริง ทว่าครั้งนี้หล่อนได้ถูกไหว้วานให้ฝากขนหนังสือบางส่วนมาไว้ที่หอพิพิธภัณฑ์ หนักกว่าที่คาดประมาณไว้ แต่ก็ยังพอยกแบกไปได้ หลังจากที่หล่อนได้วางหนังสือเสร็จสับแล้วกำลังจะก้าวขาออกจากหอพิพิธภัณฑ์ หางตาของตนได้สะดุดกับเงาสะท้อนของตัวเองผ่านกระจกบานใหญ่ หากแต่ว่ามันไม่ได้สะท้อนออกมาเป็นรูปลักษณ์ปัจจุบันของเจ้าตัว +

โรลปิด : @vrnk-yarnaphat.bsky.social วันหนึ่งที่สภาพอากาศเป็นใจ แสงแดดอ่อนๆทำให้ญาดาเกิดนึกอยากจะออกมาเดินเล่นบ้าง ทันใดนั้นเอง เธอได้เจอกับรุ่นน้องคนหนึ่งที่มีผมสีขาว กำลังย่างปลาอย่างสบายใจ "อ๊ะ พี่ส๋าว มากินด้วยกันมั๊ยจ๊ะ ชั้นจับปลาดุกได้หลายตัวเลยจ่ะ"

(ฉันเหยิน 😔💕 มูนี้มีแต่เด็กดีน่ารักอ่ะ ฉันใจบาง)

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN (หืม)

#จัดกระเป๋า_VRKN แต่เดิมเพราะเลิกเรียนไปแล้วหนหนึ่งจึงปล่อยผมไว้จนยาว ได้คราวเปิดเทอมใหม่จึงได้กลับมาตัดผมสั้นอีก น่าเสียดายแทนที่จะรู้สึกสบาย กลับน่าหงุดหงิดขึ้นแทน ผมที่เคยรวบเก็บเรียบร้อยบัดนี้ห้อยระเกะระกะอยู่ข้างใบหน้า ยามลมพัดผ่าน ปลายผมก็ปลิวเข้าตา ครั้นจะมัด ก็สั้นเกินคว่าจะมัดรวบได้ ให้มันได้อย่างนี้สิ... ( แวะมาเก็นอีเวนต์ย้อนหลังค่ะ )

#เรื่องราวคำกล่าว_vrkn โรลปิด @vrkn-wanla.bsky.social ทั้งสองเดินเข้ามาที่หอตำราชั้นสอง ตามคำชวนของผู้เป็นรุ่นน้อง "ที่นี่แหละจ่ะ ที่เค้าว่ากันว่ามีกระจกที่มองเห็นตัวเราในอนาคตอยุ่" เส้นด้ายจับคางตัวเองเบาๆ "ของแบบนั้นมันจะมีจริงๆใช่มั้ยนะจ๊ะ อื้มม..... "

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN (โฮ่)

[ เนื้อเรื่องตัวละคร ตอนที่ ๑ | #เรื่องราวคำกล่าว_VRKN ] :เคยคิดเรื่องอนาคตบ้างหรือเปล่า? ก็มีบ้างนะคะ ช่วงที่เข้ามาเรียนแรก ๆ ไม่ค่อยมีเพื่อนเท่าไหร่ บ่อยครั้งที่คิดถึงบ้าน พออยู่กับตัวเองนาน ๆ เข้า ในหัวมันเลยคิดฟุ้งซ่านขึ้นมา ต้องคอยหาวิธีกดความเครียดไว้ เลยลองนึกภาพตัวเองในอนาคตที่มีความสุขดู +

หลังผ่านพ้นการสอบภาคปฏิบัติ​ไปนั้น ลานฝึกกลางแจ้งก็ว่างเปล่าลงให้ใครต่อใครได้จับจองเพื่อฝึกฝน หลังข้อเสนอของอาจารย์ประจำวิชาถูกหยิบยื่นมา ศิริกานต์เพียงตอบรับไปโดยง่าย เพียงเพราะหาได้มีกิจกรรมอะไรนอกเหนือจากนั้นที่อยากทำ มันก็สมเหตุสมผลที่เธอจะต้องฝึกให้ตนสามารถรับมือกับการโจมตีระยะประชิดได้ดีขึ้นหลังจากพ่ายแพ้ให้กับราตรีไปแบบสิ้นไร้ข้อแก้ต่าง +

'ขวัญ...?' 3... เจ้าของชื่ออย่างอินพยายามกลอกตามองหาอีกคนอย่างสุดความสามารถ ร่างกายของเธอตอนนี้แม้แต่กระดิกนิ้วมือก็ยังเต็มกลืนแล้ว การจะยืนขึ้นได้จึงเป็นเรื่องยาก— 'อินขอโทษนะ' "อิ..น..ขอ..โท..." คำขอโทษที่เพื่อนเอ่ยไว้ก่อนหน้ายังคงติดค้างในใจสุดท้ายจึงทำได้แค่เอ่ยคำพูดกลับไปเท่านั้น แย่จริงๆที่เธอคิดจะเอาชนะมากขนาดนั้น แย่จริงๆที่เธอคิดจะทำร้ายเพื่อนของตน... (+)

(น่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารัก)

(แงง แถวน่ารักมากค่าา จูงยัยบัวมาต่อแถวบ้าง 🥺✨💗 บัวมายืนทำความสะอาด(ตัวเอง) ปัด ๆ ๆ ฝุ่นมาจากไหนเยอะแยะนะ😒)

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN “เอาน่ารดา ส่องเล่นๆเอง” “โอ้ ฉันเห็นตัวเองในชุดอาจารย์ของโรงเรียนหลวงล่ะ” “ฉันสูงขึ้นด้วย!” “นึกแล้วเชียวว่าไว้ผมยาวเหมาะกว่าจริงๆ” “นี่ๆๆ รดาเห็นอะไรล่ะ” “ ........ ”

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN (มาต่อขบวนด้วยคน แต่ลูกน่าจะช่วยไม่ได้มาก 😵)

ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤㅤ ㅤ ㅤ ㅤㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤㅤ ㅤ ㅤ ㅤ

(กรี๊สสส 😭😭)

นั้นแอบทำเอาคนเจ็บหงุดหงิดไปเล็กน้อย การออกเดินทางครั้งแรกไม่ทันไรก็สร้างเรื่องเสียแล้ว "หรือบางที…ก็เป็นความจริงต่างหากที่ชอบเดินช้า" แต่นางกลับยกยิ้มบางแล้วพูดออกมาเช่นนั้น นั่นทำให้คนฟังชะงักเล็กน้อย สำหรับสิขเรศไม่ใช่เพราะคำพูดนั้นมันลึกซึ้ง แต่เพราะมันถูกเอ่ยออกมาอย่างเป็นธรรมชาติราวกับไม่ต้องผ่านการคิดอะไรให้สับซ้อนมากกว่า "เจ้าชื่ออะไร?" "ฉันชื่อ -̶̧̧̳̝͖̗̑̀́̈́̌͐̊͜-̵̢̈̄̑͌̓̾̓͗͋̀͂͝-̴̧̨̢̹̲̠̲̜͈̣̪̮͗̈́͛̐̈́̅̉-̸͕̰́̍-̴̢̛͖̞̓̔̔͑̋̔̈̏͛͆͌͂͗͘͝-̶̡̡̛̩̙͎͖͖͙̖̞̬̺̑͋̌̄̆̏̌-̸̡̞͕͕͆̓" +

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN โรลเปิด แยกรูท 📚 หอตำรา 🫧 ช่วงเริ่มทำความสะอาด ศิริกานต์เดินสอดส่องไปตามพื้นที่ นักเรียนกระจายตัวกันจับจองจุดต่างๆ กันทั่ว เธอจึงเลือกเดินเข้าออกตามห้องแยกย่อยต่างๆ มองหาสักห้องหนึ่งที่ไร้ผู้คน เด็กสาวกลุ่มหนึ่งพูดคุยกันเซ็งแซ่ รีบเร่งเดินสวนออกไป ทิ้งไว้เพียงห้องว่างเปล่านั้น เธอจึงเดินเข้าไปสำรวจอย่างเงียบๆ กระจกบานใหญ่ตั้งอยู่ที่นั่น โดดเด่นราวกับจงใจ +

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN (เห้ย)

คาบเรียนที่ 2 วิชาประวัติศาตร์ #เรื่องราวคำกล่าว_VRKN “ ทุกแผ่นดินล้วนมีเรื่องราว ’ รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1... [อีเว้นต์มีการแอคทีฟโดยการตอบกลับเมนชั่น]

'ทั้งๆที่พี่เขาก็บอกแล้วแท้ๆว่าจะมาดู' ทั้งๆที่เป็นอย่างนั้น แต่ก็ไม่อยากแพ้จนต้องงัดสิ่งนี้มาใช้ สิ่งที่ทำให้ผู้หญิงคนนี้ตื่นกลัวจนต้องหลบหนีมาถึงตรงนี้ โกรธ โกรธตัวเองจนแทบบ้า โกรธให้กับความอ่อนแอละโง่เขลาของตน เส้นด้ายหายใจแรงขึ้น ร่างกายก็พลันอุ่นขึ้นมา ส่งเสียงซี๊ดซ๊าดตามไรฟันด้วยไฟแห่งโทสะ แน่นอนว่าเธอไม่อาจรู้ตัวได้เลย

(“เรือนเมฆามินทร์นี่มีแต่รุ่นพี่ใจดี” /แคปไป PR หน้าเรือน ปริ้นท์ไวนิลแบบป้ายงานบวช)

(โอ้โหหห มาดูเด็กคนนี้สิคะทุกคน 😭😭 น้องทิวาเท่มากลู้กกก 🫳🫳✨💕)

#คาถาคำร่าย_VRKN (เกาะรั่วดูพี่ๆเพื่อนๆประลอง แต่บุญช่วยกระโดด… ทำไม /หงายหลัง-)

#คาถาคำร่าย_VRKN | โรลปิด : @sendai-vrkn.bsky.social เพราะสัญญาย่อมเป็นสัญญา วัณฬาจึงเอาตัวเองเข้าไปเป็นหนึ่งในผู้ชมลานประลองทั้งที่ไม่เคยคิดจะทำ กระทั่ง “ เตโช โนอะ พลัง ! ” ไฟโหมลุกขึ้นตรงนั้น คาถาเรียกไฟของเส้นด้ายยังดูแรงฤทธิ์เหมือนที่เคยจำได้ ไอความร้อนวูบหนึ่งโหมเข้าปะทะที่กลางหน้า เท่านั้นก็เพียงพอจะเรียกความทรงจำที่เลวร้ายให้ฉายซ้ำอีกหน +

โรลปิด | วันที่ ๒๘ @tunyong-vrkn.bsky.social #ใต้หน้ากากยักษา_VRKN ที่ต้นไทรของโรงเรียน เวลาใกล้พระอาทิตย์ตก บัวเพชรกำลังยืนพิงหลังกับต้นไม้เชยชมเล็บสีอัญชันอ่อนที่เพิ่งทำมาใหม่ของตน เพราะเป็นวันสุดท้ายของการประลอง คนส่วนใหญ่ครึกครื้นกันอยู่ที่สนาม ทำให้พื้นที่ตรงนี้กลายเป็นลับตาคนขึ้นมา คุณปลีกตัวออกมาตามคำเรียก บัวเพชรให้คนไปตามคุณ บอกว่า ‘มีของขวัญจะให้‘ +

#คาถาคำร่าย_VRKN [โรลปิด | วันที่ 25 เมษา ช่วงเช้า] [W/ @thianthara-vrkn.bsky.social & @sikharet-vrkn.bsky.social ] ในช่วงเวลารุ่งสางของวันทดสอบ เหล่าคณาจารย์หลายๆกลุ่มก็ได้เดินทางไปตระเตรียมสนามแต่ละแห่งที่ตนเองนั้นได้รับหน้าที่จัดและคุมสอบ ครานี้ดูเหมือนว่าจัณฑวาตา เธียรธารา และสิขเรศ จะได้อยู่กลุ่มเดียวกันเสียได้

[เหตุการณ์ต่อเนื่องหลังจากอันนี้] [โรลปิดกับ @sirikarn-vrkn.bsky.social ] ฝีเท้าเร่งก้าวราวจะรีบไปให้ห่างจากอะไรบางอย่าง...หรืออาจจะใครบางคน ต้องหยุดชะงักเมื่อทางข้างหน้ามีคนขวางอยู่ และคนคนนั้นดันเป็นคนที่บังเอิญเห็นเหตุการณ์ระหว่างเธอกับอัปสรามณี ซึ่งจากการที่ลองคิดในมุมอีกฝ่ายแล้วอาจจะเข้าใจผิดไปไกลได้ ....เป็นไปได้ก็อยากให้เจอกันทีหลังแล้วลืมๆ ไปเสีย (+)

(โอ้โหหห ภาพการต่อสู้ที่น่าเร้าใจ 🥺✨)

#คาถาคำร่าย_VRKN @thiwa-vrkn.bsky.social [สนามประลอง | วันที่ ๒๖ | โรลปิด] บัวเพชรเดินเข้าสนามมาด้วยอารมณ์ที่ประเมินไม่ได้ บนใบหน้ายังคงประดับด้วยรอยยิ้มไม่รู้ร้อนรู้หนาวเช่นเคย แต่ดูเหมือนจะเหนื่อยอ่อนกว่าปกติอยู่บ้าง หลังกล่าวคำประลองเสร็จ แทนที่จะรีบเริ่มโจมตีหรือป้องกัน ยักษากลับยังพูดหยอกเย้ากับอีกฝ่ายอย่างไม่จริงจัง “อยากสู้กับพี่ขนาดนั้นเชียวหรือคะเด็กดี?” +

#คาถาคำร่าย_VRKN (ลุคช่วง25-26เมษา มัดเผ้ามัดผมใส่โจงกระเบน จะได้ขยับตัวง่าย)

#คาถาคำร่าย_VRKN โรลเปิด | แยกรูท | ข้างสนามประลอง | 26 เม.ย. หลังจบการประลองเมื่อครู่ แม้จะต้องแวะไปห้องพยาบาลมา แต่เพราะไม่ได้เจ็บตัวอะไรมากเลยถือโอกาสรีบกลับมาที่สนาม หวังจะมาดูคู่ถัดไป "มาทันไหมนะ.." เพราะวิ่งมาทำเอาหอบอยู่ไม่น้อย ไม่ทันสังเกตเลยว่ามาหยุดยืนข้าง ๆ [คุณ] พอดี (แวะมาบวกสั้นยาว คุยเล่น ได้หมดเลยค่ะ💐)

#คาถาคำร่าย_VRKN โรลเปิด | แยกรูท | ห้องพยาบาล 26 เม.ย หลังจากการประลองตัวต่อตัว แม้จะไม่ได้บาดเจ็บอะไรมาก แต่กำลังกายที่พลังเวทแทบหมดทำให้ยักษ์เหนื่อยได้เหมือนกัน นอนพักซักหน่อยคงฟื้นตัวแล้ว ดาราถอดเสื้อนอกออกเพื่อจะพักซักตื่น ก็ได้เจอเข้ากับ [คุณ] พอดี (แวะมาเปิดโรลนิดๆหน่อยๆ แจมได้นะคะ 🤲)

(บัว : คิกๆๆ หน้ากากใหม่นี้บัวเลือกให้เองแหละ แบบนี้น่ารักกว่าตั้งเยอะเลยว่าไหม? 😘😘)

(สมมติน้องดารามานั่งเกาะเบาะดู: /ไมเกรนขึ้นing)

#สู่เรือนเจ้า_VRKN โรลเปิด | แยกรูท | 14 เมษายน ท่ามกลางรถไฟที่เต็มไปด้วยผู้คนมากมายและเสียงนักเรียนคุยกันอันเซ็งเเซ่ปรากฏภาพเด็กสาวผมสีฟ้า เสื้อไร้เเถบสี สายตาของเธอเหม่อมองอย่างไร้จุดหมาย มองสลับไปมาระหว่างหน้าต่างและสมุดภาพในมือ ทันใดนั้น "คุณ" ที่กำลังหาที่ว่างๆก็มาบรรจบ ณ ท้ายตู้โดยสาร และพบกับเธอเข้าพอดี "ยังมีที่ว่างอยู่ค่ะ เชิญเลย" เด็กสาวผายมือไปที่นั่งว่างๆ

#สู่เรือนเจ้า_VRKN (มาเก็บภาพไว้ฮะ สมัยธีร์ปี 1 🤌✨)

#คาถาคำร่าย_VRKN โรลปิด | @vrkn-kwanta.bsky.social วันนี้เป็นวันที่จะมีการประลองเวทย์เกิดขึ้น และในตอนนี้เจ้าลูกครึ่งยักษ์สาวก็ได้แต่เหงื่อตกยืนอยู่บนสนามประลอง เพราะว่าชื่อของคู่ประลองดันไม่ใช่คนอื่นคนไกล แต่เป็นเพื่อนที่เธอรู้จักตั้งแต่สมัยเด็กแล้วนั่นเอง— "อินไม่อยากจะเชื่อเลยนะคะว่าจะได้เจอขวัญอีกทีแบบนี้" "ฝากตัวด้วยนะคะขวัญ" เอาเถอะ ในเมื่อมันมาถึงตรงนี้ก็ต้องสู้ล่ะนะ

#คาถาคำร่าย_VRKN (หนึ่งในท่าที่น้องอินชอบใช้ตอนสู้คับ ปล่อยหมัดไฟหนึ่งกรุบ พรึ่บๆๆ🔥🔥🔥🔥)

#สู่เรือนเจ้า_VRKN (มาลงรูปย้อนหลังค่ะ เปียกปอน)

#คาถาคำร่าย_VRKN (มาวาดเล่นที่สุ้วันนี้ค่ะ☝️☝️)

#คาถาคำร่าย_VRKN (เก็บตกสีหน้า ท่าทางตอนไปโรลสู้มาค่ะ หน้าดุขนาดนั้นถามว่าชนะมั้ย ก็ไม่--😂)

#สู่เรือนเจ้า_VRKN [โรลเปิด | หลายเหตุการณ์เลือกบวกได้ที่เมนชั่นของภาพนั้นๆ✨] และแล้วปีการศึกษาใหม่ก็เริ่มต้น [คุณ] สามารถพบบุหลันได้ตามกิจกรรมต่างๆ (มาบวกเล่นสั้นๆ หรือจะยาวก็ได้นะคะ🥰)

#สู่เรือนเจ้า_VRKN 14 เมษายน | พิธีคัดสรร | เรือนธาราลัย ถามว่าตอนนี้เธอกำลังรู้สึกอะไรอยู่หลังจากโผล่มาจากน้ำแล้ว 'ช่างอับอายเสียเหลือเกิน นี่กำลังทดสอบกันอยู่รึเปล่าคะ?'