คาบเรียนแรก [อีกครั้ง] #เรื่องเล่าขาน_VRKN รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

#เรื่องเล่าขาน_VRKN [ โรลเปิด | หลังเกิดเหตุประมาณ 1 สัปดาห์ ] หลังจากสลบไป เมื่อรู้สึกตัวอีกทีอินก็ตื่นขึ้นมาบนเตียงโรงพยาบาลเสียแล้ว "!?" เธอลุกพรวดขึ้นมาจากเตียงอย่างกระทันหัน สำรวจตามร่างกายก็พบว่าตนนั้นมีแผลอยู่เต็มตัว ทั้งที่ศรีษะ ที่แขน ลำตัว หรือแม้กระทั่งบริเวณขา แต่สิ่งที่น่าแปลกใจคือมือของตนนั้นหายจากกรทมิฬแล้ว "...อย่างน้อยก็รอดมาได้—" (+)

บทส่งท้าย ปี 2567 | กระทรวงสัตว์วิเศษ ในเวลาเที่ยงกว่าๆแบบนี้ ห้องทำงานที่ไม่มีผู้คนนั้น มีเพียงหญิงวัยเกือบสี่สิบปีนั่งขีดเขียนภาพวาดบนกระดาษ ไม่ทันใด เสียงจากชายชุดราชการดังขึ้น "คุณณรารินทร์ครับ มีเอกสารโครงการพาสัตว์วิเศษไปตามโรงเรียนให้เซ็นครับ" ชายหนุ่มยื่นเอกสารจั่วหัวตราโรงเรียนที่แสนคุ้นเคย วรางคณานี่นา เธอยิ้มบางๆพลางมองไปที่กรอบรูปเก่า "ค่ะ วางไว้ได้เลย"

(what is going on in varangkana🥀)

คาบเรียนที่ 6.2 ส̷อ̷บ̷ #วกวน_VRKN “ จากตอนแรกที่โถงใต้พิภพแห่งนี้ยังเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยอื้ออึง บัดนี้กลับค่อย ๆ เงียบสงัดลง ราวกับเสียงทั้งหมดกำลังถูกบางสิ่งดูดกลืนไปทีละน้อย ” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

คาบเรียนที่ 6.1 สอบ #วงกต_VRKN “ ทุกคนต่างใช้ชีวิตของตัวเอง จนบางครั้งก็เผลอลืมไปว่าเข็มนาฬิกาไม่เคยหยุดเดิน ” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

ภาพวินาทีก่อนหม้อระเบิด ภาพสี

“ ผีห่าตนใดมันกล้าเข้าสิงน้องกู ” “ ขอมองหน้ามันให้ชัดเต็มตาสักทีเถอะ ” @sendai-vrkn.bsky.social

(ระเบิดมาเป็นแท็ก อ๊ากกกก😭😭😭😭)

#ข้าแต่นายหญิง_VRKN (เน้นแต่เท่ๆมานาน ขอพาน้องอินมาใส่ชุดน่ารักๆบ้างค่ะ🥺💖✨️)

[???]

คาบเรียนที่ 5 วิชาสมุนไพรและการปรุงยา #กลิ่นควันของพืชพรรณ_VRKN “ เสียงระฆังดังขึ้นเป็นสัญญาณของคาบใหม่ อาจารย์ประจำวิชาสมุนไพรเดินก้าวเข้ามาก่อนจะเอ่ยทักทายอย่างทุกครั้ง “ รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

#สิงสาราสัตว์_VRKN [โรลเปิด | แยกรูท เลือกแจมฐานกับยัยหนุได้ตามใจชอบเลยนะคะ!] กิจกรรมล่าตราปั๊ม ไม่ใช่ภารกิจที่ลำบากลำบนอะไร สำหรับกันสิตาที่มีพลังงานล้นเหลือ เต้นแรงเต้นกาได้ทั้งวันนัก จะมีก็บางฐานที่ดูท่าจะเหนื่อยหน่อยกว่าที่คาดไว้ ว่าไปแล้วตนยังเหลือฐานอะไรที่ยังไม่ได้ตามเก็บอีกนะ ตามหานกการเวก ขี่ม้าสินธพัทธี ให้นมลูกกิหมี … เหลืออีกเยอะกว่าที่คิดไว้ซะอีก…

แววตาเปลี่ยนไป เส้นผมชูขึ้นมา ท่าทางเธอเปลี่ยนไปแบบคนละคน "ฮุว่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า" "ในที่สุดข้าก็เป็นอิสระ !!!" เส้นด้าย(?)ลอยขึ้นเหนือพื้นและตะโกนลั่น @thiwa-vrkn.bsky.social

คาบเรียนที่ 4 วิชาหิมเวศศึกษา #สิงสาราสัตว์_VRKN “ เงาทะมึนขนาดมหึมาเคลื่อนเข้าบดบังแสงอาทิตย์จนสรรพสิ่งเบื้องล่างมืดสลัวลงฉับ แต่นั่นไม่ใช่เมฆาที่ลอยละล่องตามลม ’ รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN |โรลปิด @vrkn-buapetch.bsky.social| ป่า กลางคืน เสียงร้อง วิญญาณ ไม่ใช่สิ่งที่คาดหวังในค่ำคืนวันศุกร์เลยสักอย่าง อ่อ—รวมถึงการที่ต้องวิ่งหนีแต่ยังต้องตามหา ‘ไห’ ท่ามกลางป่ามืดๆ อย่างในตอนนี้ด้วย “แฮ่ก เริ่มอยากถอดส้นสูงวิ่งหรือยัง ?” กล่าวติดหอบในขณะพาตัวเองวิ่งไล่เลี่ยกับเพื่อนยักษ์สาวนาม ‘บัวเพรช’ (+)

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN "ทุกคน" "อยู่ไหนคะ" ไร้เสียงตอบรับกลับมา ดูท่านลินจะพลัดหลงกับเพื่อนร่วมทีมเสียแล้ว

'พวกเรามาวาดอนาคต ให้เป็นไปตามที่หวังไว้' 'ด้วยกันนะ' เมื่อได้ยินดังนั้น เส้นด้ายจึงคลี่ยิ้มออกมาด้วยความปิติ เธอกุมใบหน้าของอีกฝ่ายไว้อย่างระมัดระวัง พลางลูบเบาๆ ไม่มีคำพูดอะไร ทั้งสองก้าวช้าลงตามจังหวะที่ไม่มีอยู่จริงนั้น ความสนใจไม่ได้อยู่ที่กระจกอีกต่อไป หากแต่เป็นคนรอยยิ้มบางๆของคนตรงหน้า [จบรูท]

ครั้นพอทุกคนหันไปหาคนที่หก ก็ได้รับคำตอบแบบคาตา @thiwa-vrkn.bsky.social

มือที่ประสานกัน การขยับเดินบนพื้นไม้เอียดอาด และท่วงทำนองที่ไม่มีอยู่จริง เหล่านี้เปลี่ยนห้องเก็บของที่เคยยืนอยู่ให้ผันเปลี่ยนเป็นฟลอร์ที่มีเพียงสองเรา วัณฬาขยับกายตามอย่างง่ายดาย หมุนตัวเมื่อถูกส่งจังหวะให้ และขยับประชิดกันตามแรงนำพา แม้จะประหลาดใจเป็นส่วนใหญ่ แต่หลายส่วนในนั้นกลับผันกลายเป็นความสุข รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าที่เคยฉาบไปด้วยความกังวล … “ ขอบคุณนะจ๊ะ เส้นด้าย ” +

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN โรลเปิด / แยกรูท คุณหันมาเจอเด็กสาวผมสีชมพูคนหนึ่ง ทันทีที่เห็นแผ่นหลังนั่นคุณจำได้ดีว่าเป็นคนที่คุณรู้จักและน่าจะพึ่งพาได้ในสถาณการณ์นี้ ทันทีที่คุณเอ่ยเรียกชื่อของเธอ หวังขอให้ช่วย ทว่า..ร่างนั้นก็หันกลับมาพร้อมดวงตาสีขาวโพลน

วินาทีนั้นเอง โดยไม่ทันได้ระวัง แสงสีฟ้าอมขาวสว่างวาบขึ้นจนกลบความมืดมิด มวลพลังงานลึกลับที่แผ่รังสีทั้งความเย็นเยือกและความร้อนระอุอย่างประหลาดพุ่งเข้าใส่ร่างของเธออย่างรุนแรงจนตั้งตัวไม่ติด สิ่งนั้นแทรกซึมเข้าแทนที่สติสัมปชัญญะดวงเดิมที่เคยมีอยู่จนสูญสิ้นไปในพริบตา

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN ดุสิตา ศิลปการสกุลพลัดหลงกับเพื่อนร่วมทีม (ผปค.แก้ภาพมา ลงใหม่หน่อยนะคะ 😖)

(ทิวาสมัยปี 1 คับ ถึงจะหน้าบูดแต่ก็เคยยิ้มเป็นนะ! แล้วก็กลับไปหน้าบูดอีกรอบ☺️)

ภาพสะท้อนตนตรงหน้า คือหญิงสาวผิวซีดเซียวที่ตามร่างถูกสักไปด้วยน้ำมันมนต์คุ้นตา ใบหน้าครึ่งหนึ่งที่เคยเป็นผ้าปักดอกไม้ถูกแทนที่ด้วยหน้ากากกระเบื้องวาดลายหุ่นกระบอก ดวงตาไร้อารมณ์ นุ่งเสื้อผ้าแบบล้านนาเรียบเข้มบ่งบอกสถานะ วัณฬาได้เห็นความจริงที่ตนหนีมาโดยตลอด การเป็นผู้สืบทอด การเป็นผู้ขับขาน … “ จ้ะ ” “ ..พี่เห็นเหมือนเราเลย ” “ เราทั้งคู่ดู… มีความสุขดีนะจ๊ะ ” โกหกทั้งเพ

หลังผ่านพ้นการสอบภาคปฏิบัติ​ไปนั้น ลานฝึกกลางแจ้งก็ว่างเปล่าลงให้ใครต่อใครได้จับจองเพื่อฝึกฝน หลังข้อเสนอของอาจารย์ประจำวิชาถูกหยิบยื่นมา ศิริกานต์เพียงตอบรับไปโดยง่าย เพียงเพราะหาได้มีกิจกรรมอะไรนอกเหนือจากนั้นที่อยากทำ มันก็สมเหตุสมผลที่เธอจะต้องฝึกให้ตนสามารถรับมือกับการโจมตีระยะประชิดได้ดีขึ้นหลังจากพ่ายแพ้ให้กับราตรีไปแบบสิ้นไร้ข้อแก้ต่าง +

คาบเรียนที่3 ป้องกันตัว #เสียงเพรียกพงไพร_VRKN จู่ๆ อาจารย์ก็แจ้งว่าจะมีคาบเรียนพิเศษนอกเวลาเรียนตอนกลางคืน เห็นว่าจะมีการเก็บคะแนนเสียด้วย แต่คุณกลับรู้สึกไม่ดีเท่าไหร่... รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

#เรื่องราวคำกล่าว_vrkn โรลปิด @vrkn-wanla.bsky.social ทั้งสองเดินเข้ามาที่หอตำราชั้นสอง ตามคำชวนของผู้เป็นรุ่นน้อง "ที่นี่แหละจ่ะ ที่เค้าว่ากันว่ามีกระจกที่มองเห็นตัวเราในอนาคตอยุ่" เส้นด้ายจับคางตัวเองเบาๆ "ของแบบนั้นมันจะมีจริงๆใช่มั้ยนะจ๊ะ อื้มม..... "

[ เนื้อเรื่องตัวละคร ตอนที่ ๑ | #เรื่องราวคำกล่าว_VRKN ] :เคยคิดเรื่องอนาคตบ้างหรือเปล่า? ก็มีบ้างนะคะ ช่วงที่เข้ามาเรียนแรก ๆ ไม่ค่อยมีเพื่อนเท่าไหร่ บ่อยครั้งที่คิดถึงบ้าน พออยู่กับตัวเองนาน ๆ เข้า ในหัวมันเลยคิดฟุ้งซ่านขึ้นมา ต้องคอยหาวิธีกดความเครียดไว้ เลยลองนึกภาพตัวเองในอนาคตที่มีความสุขดู +

(เอวหวานมากเพคะ)

#จัดกระเป๋า_VRKN แต่เดิมเพราะเลิกเรียนไปแล้วหนหนึ่งจึงปล่อยผมไว้จนยาว ได้คราวเปิดเทอมใหม่จึงได้กลับมาตัดผมสั้นอีก น่าเสียดายแทนที่จะรู้สึกสบาย กลับน่าหงุดหงิดขึ้นแทน ผมที่เคยรวบเก็บเรียบร้อยบัดนี้ห้อยระเกะระกะอยู่ข้างใบหน้า ยามลมพัดผ่าน ปลายผมก็ปลิวเข้าตา ครั้นจะมัด ก็สั้นเกินคว่าจะมัดรวบได้ ให้มันได้อย่างนี้สิ... ( แวะมาเก็นอีเวนต์ย้อนหลังค่ะ )

(แงง แถวน่ารักมากค่าา จูงยัยบัวมาต่อแถวบ้าง 🥺✨💗 บัวมายืนทำความสะอาด(ตัวเอง) ปัด ๆ ๆ ฝุ่นมาจากไหนเยอะแยะนะ😒)

🥹

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN โรลเปิด แยกรูท 📚 หอตำรา 🫧 ช่วงเริ่มทำความสะอาด ศิริกานต์เดินสอดส่องไปตามพื้นที่ นักเรียนกระจายตัวกันจับจองจุดต่างๆ กันทั่ว เธอจึงเลือกเดินเข้าออกตามห้องแยกย่อยต่างๆ มองหาสักห้องหนึ่งที่ไร้ผู้คน เด็กสาวกลุ่มหนึ่งพูดคุยกันเซ็งแซ่ รีบเร่งเดินสวนออกไป ทิ้งไว้เพียงห้องว่างเปล่านั้น เธอจึงเดินเข้าไปสำรวจอย่างเงียบๆ กระจกบานใหญ่ตั้งอยู่ที่นั่น โดดเด่นราวกับจงใจ +

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN (เห้ย)

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN (มาต่อขบวนด้วยคน แต่ลูกน่าจะช่วยไม่ได้มาก 😵)

อาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า เส้นด้ายพักพิงอยู่ที่ไหล่ของวฬาอยู่นิ่งๆ ในใจปราถนาเพียงว่าอยากอยู่แบบนี้ต่อไปให้นานที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เพราะกลัวว่าถ้าพูดไปแล้วจะมีใครสักคนเปลี่ยนจากท่านี้หรือลุกไป หรือนึกได้ว่าต้องกลับหอพัก เธอจึงไม่ได้พูดอะไรทั้งสิ้น เพียงนั่งหลับตา หายใจเข้าออกยาวๆ ช้าๆ จนความว้าวุ่น ความกลัว ความกังวล ความโกรธ ถูกเจือจางลงด้วยความง่วงเล็กน้อย

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN /มาช่วยนักเรียนทำความสะอาด ปัดกวาดเช็ดถูอย่างตั้งอกตั้งใจ

( แอบมาหย่อนอาร์ตเจ้ายลร่ายธาตุคับ )

(เพิ่งได้มาเล่นคับ ปักไว้บนหมุดชั่วคราว ขอเวลาวิ่งไล่ตามอีเวนต์ก่อน 0A0)

คาบเรียนที่ 2 วิชาประวัติศาตร์ #เรื่องราวคำกล่าว_VRKN “ ทุกแผ่นดินล้วนมีเรื่องราว ’ รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1... [อีเว้นต์มีการแอคทีฟโดยการตอบกลับเมนชั่น]

(หวดเลยลูก)

#คาถาคำร่าย_VRKN เวทย์โจมตีเข้าเป้าอย่างแม่นยำ เวทย์ป้องกันปัดป้องศรทั้งปวง เวทย์ทิ้งดิ่งร่วงหล่นราวขนนก เวทย์เดินบนน้ำเหยียบย่ำอย่างมั่นคง ปราบพยศหุ่นพยนต์แน่นิ่งไป นั่นเป็นบทสรุปของคาบเรียนที่ ๑ วิชาเวทย์มนตรา

(เก็บตกสีหน้านิดๆหน่อยๆ(?))

😭😭😭😭😭😭😭😭

มนตราที่ใช้ตามรอยเท้า หรือเสียงเล็กๆ มนตราที่ทำให้ร่างกายเบาขึ้นเล็กน้อย มนตราที่ทำให้มองเห็นได้ไกลขึ้น เธอใช้ทุกอย่างที่รู้จัก วิ่งสุดแรงไปทางต้นเสียงจนเห็นคนที่เธอกำลังตามหา นั่งอยู่กับพื้น เส้นด้ายพุ่งไปนั่งอยู่ระดับเดียวกันกับคนที่ทรุดตัวอยู่กับพื้น เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองใช้มนตร์อะไรบ้างเพียงเพื่อมาอยู่ตรงนี้ให้เร็วที่สุด เธอใช้ทั้งสองมือโอบกอดวฬาไว้ทั้งๆที่เหนื่อยหอบ "ไม่เป็นไรแล้วนะจ๊ะ"

#คาถาคำร่าย_VRKN [โรลปิด | วันที่ 25 เมษา ช่วงเช้า] [W/ @thianthara-vrkn.bsky.social & @sikharet-vrkn.bsky.social ] ในช่วงเวลารุ่งสางของวันทดสอบ เหล่าคณาจารย์หลายๆกลุ่มก็ได้เดินทางไปตระเตรียมสนามแต่ละแห่งที่ตนเองนั้นได้รับหน้าที่จัดและคุมสอบ ครานี้ดูเหมือนว่าจัณฑวาตา เธียรธารา และสิขเรศ จะได้อยู่กลุ่มเดียวกันเสียได้

#คาถาคำร่าย_VRKN (วาดซีนประลองซะหน่อยค่ะ ถึงจะแพ้มอมแต่ลุ้นผลสุดๆไปเลย😌✨ @khulan-vrkn.bsky.social ขออนุญาตยืมตัวน้องหน่อยนะคะ🙏💕)

#คาถาคำร่าย_VRKN | โรลปิด : @sendai-vrkn.bsky.social เพราะสัญญาย่อมเป็นสัญญา วัณฬาจึงเอาตัวเองเข้าไปเป็นหนึ่งในผู้ชมลานประลองทั้งที่ไม่เคยคิดจะทำ กระทั่ง “ เตโช โนอะ พลัง ! ” ไฟโหมลุกขึ้นตรงนั้น คาถาเรียกไฟของเส้นด้ายยังดูแรงฤทธิ์เหมือนที่เคยจำได้ ไอความร้อนวูบหนึ่งโหมเข้าปะทะที่กลางหน้า เท่านั้นก็เพียงพอจะเรียกความทรงจำที่เลวร้ายให้ฉายซ้ำอีกหน +