เหตุใด​เธอจึงหลงใหลในสิ่งมีชีวิตหนึ่งเสียมากมาย แมวตัวเล็กจ้อยที่แสนเปราะบาง ทว่าจิตใจมันนั้นไร้สิ่งใดพันธนาการ แสนอิสระเสรีไม่มีทางสยบยอม รักได้อย่างเต็มที่ไม่คิดหวาดหวัั่น เรียกร้องทุกสิ่งที่ปรารถนาอย่างไม่ละอาย เพียงได้ใกล้ชิดก็ราวกับกำลังเฝ้ามองสิ่งที่ตนใฝ่ฝันมาตลอด...แค่เพียงเอื้อมมือออกไปก็จะโอบกอดมันไว้ได้ สิ่งที่ไม่กล้าแม้แต่จะพยายามเพื่อมัน จวบจนจบชีวิตนี้ไปก็ยังมิอาจครอบครอง

(Thanks+Talk🐈‍⬛ ขอบคุณ​ทุกคนที่เล่นกับกานต์ และเหล่าทีมงานที่ทุ่มเทสร้างคอมมูนี้ขึ้นมาให้เราได้เล่นด้วยนะคะ มาขอแตะๆ เวิ่นเว้อทิ้งท้ายก่อน logout สักหน่อยค่ะ แล้วพบกันใหม่นะคะ) (1/2)

#เรื่องเล่าขาน_VRKN นัยน์ตาดำขลับทอดมองทิวทัศน์ผ่านหน้าต่าง แมกไม้ขยับไหวตามสายลมคล้อยกับแดดยามเช้า บรรยากาศชวนให้สงบใจแม้จะขัดกับความวุ่นวายในห้องพักผู้ป่วยรวมก็ตามที เตียงรอบข้างล้วนแต่เป็นเพื่อนร่วมสถาบัน อาการสาหัสมากน้อยต่างกันไป บางรายยังคงมีพยาบาลคอยติดตามอาการอย่างใกล้ชิด บ้างก็เตรียมกลับไปรักษาต่อที่ภูมิลำเนาพร้อมครอบครัวที่มาเฝ้าตั้งแต่วันที่ได้รับแจ้งข่าว

คาบเรียนแรก [อีกครั้ง] #เรื่องเล่าขาน_VRKN รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

คาบเรียนที่ 6.3 ̷ส̷҉̷.̷҉̷อ̷҉̷ ̷҉̷u̷ #กลลวง_VRKN “ “ทำไมทุกอย่างต้องกลายเป็นแบบนี้กันนะ…” ” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

#กลิ่นควันของพืชพรรณ_VRKN ศิริกานต์​นำของมาส่งโดยติดสถานะพูดโกหกไม่ได้ เมื่อถูกถามว่าการสอบเป็นอย่างไรด้วยความหวังดีจึงเผลอโพล่งออกมาเสียหมด หลังจากพูดจบเพียงยิ้มให้ตามมารยาทและเดินจากไปเงียบๆ เท่านั้น

คาบเรียนที่ 6.1 สอบ #วงกต_VRKN “ ทุกคนต่างใช้ชีวิตของตัวเอง จนบางครั้งก็เผลอลืมไปว่าเข็มนาฬิกาไม่เคยหยุดเดิน ” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

[???]

คนโดนสิงคนที่สองฟุ่บไปไม่นาน ก็ค่อยๆยันตัวขึ้นมาด้วยสีหน้าและท่าทางที่แปลกไป ดาราโดนสิงไปแล้ว "ฮ่าๆๆๆ!! ไม่คิดเลยจะได้อยู่ในร่างยักษาแบบนี้!" "ในที่สุดข้าก็ได้ออกม―" อนิจจา ช่างเป็นผีที่น่าเวทนา เพิ่งเข้าสิงได้ไม่ทันไรก็โนฟ้าผ่าจนวิญญาณหลุดไปแล้ว ส่วนเจ้าของร่างก็นอนตัวไหม้เกรียมสลบไปแล้วเหมือนกัน 💀 @vrkn-pinkaew.bsky.social

#ข้าแต่นายหญิง_VRKN (เน้นแต่เท่ๆมานาน ขอพาน้องอินมาใส่ชุดน่ารักๆบ้างค่ะ🥺💖✨️)

#สิงสาราสัตว์_vrkn โรลเปิด | แยกรูท กานต์หยุดเดินในฉับพลันที่เห็นมัน ร่างสีดำนิลนอนทอดกายอยู่เบื้องหน้า ขนราวรัตติกาล ​เงางามดั่งผ้าแพรชั้นดี ท่วงท่ายามประทับนั่งผึ่งผายนั้นวิจิตรชวนมองอย่างน่าพิศวง ใบหูที่กระดิกแผ่วๆ กับปลายหางที่สะบัดเป็นจังหวะอย่างเกียจคร้าน หากมองข้ามขนาดตัวกับเขี้ยวที่โผล่พ้นริมฝีปากไป มันก็ไม่ต่างจากแมวดำตัวเขื่อง และสำหรับกานต์ ทุกสิ่งนั้นดึงดูดใจ​มากเกินพอ +

"ประชาสัมพันธ์จ้า วันนี้เป็นวันเมดเดย์ Maid's day メイドの日 ในญี่ปุ่นล่ะค่ะ สนิมเลยมีชุดเมดสไตล์ไทยๆมาให้ทุกคนได้ลองใส่กัน" "ใส่แล้วอย่างลืมติดแท็ก #ข้าแต่นายหญิง_VRKN แล้วเอามาอวดกันน้า" ปล. เป็นเพียงแท็กวาด What If ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆกับทั้งเนื้อเรื่องและเซ็ตติ้ง

(อิสริยารักษ์ ฉันจะโดนสิงอยู่แล้วเธอยังจะมาบีทบ็อกซ์อยู่อีกหรอ)

#สิงสาราสัตว์_VRKN (กิจกรรมละลายพฤติกรรมด้วยความนุ่มฟู)

(ขอบคุณนะคะคุณกิหมี)

#สิงสาราสัตว์_VRKN | โรลเปิด ท่ามกลางเหล่านักเรียนผู้ลงมาเล่นน้ำกับโขลงคชสีห์ นิ่มเองก็เป็นหนึ่งในคนที่อิ่มเอมใจกับกิจกรรมนี้ ร่างเล็กหัวเราะเสียงใสยามเจ้าคชสีห์วัยเยาว์พ่นน้ำใส่เย้าหยอกตามประสา ไปๆมาๆคชสีห์เด็กตนอื่นก็เริ่มมารุมล้อมรอเล่นด้วยกับเธอเสียอย่างนั้น... [คุณ]จะเข้าไปร่วมเล่นหรือช่วยในความชุลมุนนี้ดีล่ะ?

#สิงสาราสัตว์_VRKN | โรลเปิด | กิจกรรมที่ 5 เมื่อเดินมาถึงด่านที่ห้า เสียงเห่าคึกคะนองก็ดึงสายตา [คุณ] ให้หันไปมอง ท่ามกลางลานหญ้า กิหมีวัยรุ่นขนสีทองถึงสี่ตัวกำลังมะรุมมะตุ้มกับบางอย่างที่อยู่บนพื้น เมื่อเข้าไปใกล้ๆ ภาพตรงหน้าช่างดูประหลาดตา สภาพของดุสิตาบัดนี้ห่างไกลจากภาพลักษณ์ที่จำได้ เรือนผมสีตะโกยุ่งเหยิงเปื้อนเศษหญ้า นัยน์ตาสีนิลุบลฉายแววขุ่นเคืองอยู่หลายส่วน +

#Nim_Story ๑๘ พฤษภาคม หลังผ่านเหตุการณ์มากมายหลากหลายอารมณ์จากการทดสอบที่ผ่านมา ชีวิตในรั้วโรงเรียนของนิ่มก็ดำเนินไปอย่างเรียบง่ายเฉกเช่นที่ผ่านมา เพียงแต่วันนี้ได้รับแจ้งว่ามีจดหมายจากทางบ้านส่งมาถึงเธอจึงอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ครั้งนี้มีเรื่องดีๆอะไรเกิดขึ้นหรอเปล่านะ คุณพี่ชายใหญ่ได้เลื่อนตำแหน่งงาน? หรือคุณท่านกำลังจะมีหลานอีกคน?

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN ไอเย็นจากในป่าสัมผัสผิวเมื่อค่อยๆย่างกรายเข้าไปลึกขึ้นเรื่อยๆ ทั้งที่เด็กๆปี 1 เข้าไปก่อนแต่ภายในกลับเงียบสงัดกว่าที่คาดไว้ ไหของธารฝันถูกวางไว้ในลำธารจึงต้องก้าวลงลุยน้ำไปหยิบออกมา แซ่กๆ ๆ ฟุ่บ! เสียงพุ่มไม้ขยับไหวดังขึ้นเรื่อยๆสร้างความไม่ไว้วางใจกับบรรยากาศโดยรอบ วาฏกะที่สวมไว้ที่ข้อมือเธอเตรียมพร้อมจะร่ายเวทเพื่อไล่สิ่งมีหรือไร้ชีวิตที่จะปรากฎออกมา +

คาบเรียนที่ 4 วิชาหิมเวศศึกษา #สิงสาราสัตว์_VRKN “ เงาทะมึนขนาดมหึมาเคลื่อนเข้าบดบังแสงอาทิตย์จนสรรพสิ่งเบื้องล่างมืดสลัวลงฉับ แต่นั่นไม่ใช่เมฆาที่ลอยละล่องตามลม ’ รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

(😭😭😭😭😭😭)

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN ผู้ร่วมประสบเคราะห์: @vrkn-jaojan.bsky.social @tunyong-vrkn.bsky.social @sita-vrkn.bsky.social @khulan-vrkn.bsky.social ขาที่วิ่งสับอย่างเร็วไว มือและแขนที่ต่างคนผลัดกันช่วยยกไหขนาดเท่าโอ่งมังกร ผลัดกันร่ายคาถาแสงไล่ภูตผีที่ตามมาไม่หยุดหย่อน เหนื่อยแทบใจจะขาด เมื่อไหร่จะได้ออกจากป่ากลับไปพักเสียที “รีบหนีเร็วเข้า!” +

#เบื้องหลังกระดานดำ_VRKN วันเสาร์ที่ 16 พฤษภาคม เวลา 6:00 น.

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN (ไปกับ @garun-vrkn.bsky.social | @vrkn-prang.bsky.social | @keeta-vrkn.bsky.social) ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเต็มไปด้วยความสับสนวุ่นวาย มีทั้งคนที่สับสนจนเกือบหลงทาง คนที่กลัวจนตัวแข็งทื่อ หรือไหที่เทอะทะจนเคลื่อนไหวยาก แต่ช่างเถอะ สุดท้ายแล้วทุกคนก็ออกมาได้ครบ 32 (และไหไม่แตกอีก) เท่านั้นก็ยิ่งกว่าพอแล้ว

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN |โรลปิด @vrkn-buapetch.bsky.social| ป่า กลางคืน เสียงร้อง วิญญาณ ไม่ใช่สิ่งที่คาดหวังในค่ำคืนวันศุกร์เลยสักอย่าง อ่อ—รวมถึงการที่ต้องวิ่งหนีแต่ยังต้องตามหา ‘ไห’ ท่ามกลางป่ามืดๆ อย่างในตอนนี้ด้วย “แฮ่ก เริ่มอยากถอดส้นสูงวิ่งหรือยัง ?” กล่าวติดหอบในขณะพาตัวเองวิ่งไล่เลี่ยกับเพื่อนยักษ์สาวนาม ‘บัวเพรช’ (+)

(🏳️‍🌈❓)

(วันหยุดผปค.ทำสิ่งนี้ให้ยัยเพลินค่ะ เพลงที่เป็นยัยนี่มากๆ 🥰🥰🥰) (Bahari - Savage

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN เสียงฝีเท้าก้าวเหยียบกิ่งไม้แห้งดังขึ้นที่เบื้องหลังพุ่มพฤกษา ตามด้วยแสงอ่อนเรืองรองจากสตรีผู้กลับมาในช่วงใกล้หมดเวลาของการสอบในครั้งนี้ ข้างกายของอัปสรามณีมีสื่อเวทย์และวัตถุหนึ่งลอยล่องอยู่ใกล้กัน ไหขนาดเล็กเท่าฝ่ามือใบนั้น เคลื่อนไหวและหมุนเคว้งคว้างอย่างเชื่องช้า ราวกับว่ามันกำลังถูกโอบอุ้มและไหลอยู่บนมวลน้ำที่ไม่มีอยู่จริง +

(ขอให้มีอนาคตที่สดใสนะเด่กๆ..😭)

ควบคุมน้ำเสียงตนให้ดูปกติที่สุด ทุ้มโทนที่ดูอบอุ่นแทรกสอดด้วยความนุ่มนวลทั้งปวง อาจจะอ่อนโยนมากกว่าที่เธอพูดจาโดยทั่วไปเสียด้วยซ้ำ "น้องนิ่มในอนาคตดูดีมากเลยนะคะ" "จริงเหรอคะ?" เด็กสาวถามกลับด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม "ค่ะ" คำโกหกถูกหว่านโปรยลง "เติบโตอย่างดี ยิ้มแย้ม สดใส ดูมีความสุขไม่ต่างกับนิ่มตอนนี้เลยค่ะ แล้วก็...พอดูดีๆ แล้วมีขนติดเสื้ออยู่ด้วย ถึงตอนนั้นคงได้เลี้ยงแมวแล้วนะคะ" +

กานต์จึงเป็นฝ่ายหันมองกระจก ภาพตนเองปรากฏ​ขึ้น ไม่ต่างจากเดิม ยังชวนให้ทอดถอนใจไม่ต่างจากที่เห็นคราก่อน ครั้นสบมองเต็มตาวินาทีนั้นเองที่ความรู้สึกเย็นเฉียบไล่ลิ่ว ข้างกายของเธอไม่ปรากฏ​เงาร่างใครเลยแม้แต่คนเดียว ความว่างเปล่าที่สื่อความหมายได้ชัดเจนไร้คำแปลอื่น ในความเป็นไปได้นี้ เด็กสาวที่ยืนอยู่ข้างหลังเธอ ไม่มีอนาคตใดให้ก้าวไปถึง กานต์นิ่งเพียงครู่หนึ่ง สูดลมหายใจเข้า +

เหลือบตาไปยังมันโดยไม่ก้าวเข้าในระยะ กังวลที่จะเห็นเงาตัวเองในกระจก "อ่า..." เด็กสาวรุ่นน้องหัวเราะแห้ง "นิ่มไม่กล้าดูแล้วค่ะ ถ้าเห็นอะไรไม่ดีเข้าต้องหดหู่ไปทั้งวันแน่ๆ" รุ่นพี่จ้องมองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเป็นฝ่ายเอ่ยปากเสนอ "งั้นพี่ดูให้ไหมคะ?" ดวงตาหลังเลนส์แว่นกระพริบปริบก่อนช้อนมองเป็นประกาย "ได้เหรอคะพี่กานต์" กานต์พยักหน้า ให้รุ่นน้องหลับตาปี๋แล้วก้าวไปอยู่หน้าบานกระจก +

#เรื่องราวคำกล่าว_vrkn (ขอมาเก็บตกต่อจากนี้ค่ะ🤲🏻✨) ระหว่างทาง นิ่มเอ่ยขึ้นลอยๆ น้ำเสียงสดใสเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น เจ้านิลหลังเกาะหนึบกับนิ่มอยู่นานสองนาน บัดนี้ถูกดึงกลับมาเกาะอยู่บนเจ้าของตนดังเดิมแล้ว "พี่กานต์เคยได้ยินไหมคะ ข่าวลือเรื่องกระจกวิเศษไหมคะ บานที่ว่าถ้าใครมองเข้าไปจะเห็นอนาคตของตัวเอง" กานต์ชะงักฝีเท้าเล็กน้อยตอบเสียงเรียบโดยไม่หันมองคนข้างกาย +

( พี่นิ่มนอกป่า : 💃 พี่นิ่มในป่า : 👹 )

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN โรลปิด | @vrkn-dara.bsky.social @vrkn-pinkaew.bsky.social @sritrang-vrkn.bsky.social หลังจากที่เหล่านักเรียนปีหนึ่งถูกปล่อยให้ก้าวเผชิญเข้าไปยังในป่าก่อน อินที่เผอิญจับพลัดจับผลูมาเจอเข้ากับ [ดารา] เพื่อนยักษารุ่นราวคราวเดียวกันจึงเลือกที่จะเดินตามหาไหด้วยกันต่อตามคำสั่งของอาจารย์ "!?" ...และสิ่งที่ไม่คาดคิดก็ดันเกิดขึ้นจนได้ (+)

(ส่วนอันนี้สนองนี้ดผปค. อยากบรีบแก้มลุกสาวตัวจริงค่ะ😇🙏 /ฟริน)

(นิ่มโดนสิง ผปค.ก้โดนสิง อะไรไม่รู้ดลใจให้วาดค่ะอุ่กๆๆๆอั่กๆๆๆ) (มาจากเบสวาดนะคะ)

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN สุดท้ายหมอกศิลาก็โดนผีสิงจนได้ค่ะ ปี3 แท้ๆ แต่ว่าใครกันนะเป็นคนทำ🌚 ( มาแปะๆภาพในบลูสกายสักหน่อยฮะ ให้รู้ว่าผปค.ยังมีชีวิตอยู่ )

(มาลงรูปเนื่องในวันเกิดนางสาวธารฝันซะหน่อยค่ะ อายุ18แล้ว🥳🥳🎉🎉🎉 ถึงจะเป็นวันเกิดแต่เจ้าตัวไม่ได้รู้สึกพิเศษอะไร เลยใช้ชีวิตค่อนข้างตามปกติไม่ได้บอกใครแหละค่ะ ฟีลว่าก็ไม่ได้เคยถามเรื่องวันเกิดกันหนิ?😌)

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN โรลเปิด | โรลสั๊นสั้น /ก่อนเข้าป่า/ /ท่ามกลางบรรยากาศชวนหลอนคุณได้ยินเสียงเฮฮามาจากนักเรียนกลุ่มเล็กๆเหมือนพวกเธอจะร้องเล่นทำเพลงเรียกขวัญกำลังใจกันเอง/ /ในหมู่เด็กกลุ่มนั้นคุณจะเห็นเด็กแว่นเรือนทิวากรหน้าคุ้นๆเซิ้งรำดี๊ด๊า หล่อนกวักมือควักๆเรียกให้คุณมาจอยด้วยกัน/

ครั้นพอทุกคนหันไปหาคนที่หก ก็ได้รับคำตอบแบบคาตา @thiwa-vrkn.bsky.social

#VRKN_Commu (ขออนุญาตเอามาลงนะคะ) (อยากวาดพี่น้องปรังตั้งแต่พิมพ์ดอคแล้ว เจ้าพวกแดงส้มเหลือง💥)

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN โรลเปิด / แยกรูท คุณหันมาเจอเด็กสาวผมสีชมพูคนหนึ่ง ทันทีที่เห็นแผ่นหลังนั่นคุณจำได้ดีว่าเป็นคนที่คุณรู้จักและน่าจะพึ่งพาได้ในสถาณการณ์นี้ ทันทีที่คุณเอ่ยเรียกชื่อของเธอ หวังขอให้ช่วย ทว่า..ร่างนั้นก็หันกลับมาพร้อมดวงตาสีขาวโพลน

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN โรลปิด / @sirikarn-vrkn.bsky.social ร่างที่เคยเป็นของเด็กสาวผู้อ่อนโยน บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยบางสิ่ง มันเดินไปทั่วพงไพรอย่างเลื่อนลอย หวังเพียงให้สัญชาตญาณนำพาไปหาบางสิ่งที่เฝ้าถวิลย์หา ฉับพลันมันสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันแรงกล้าของสิ่งนั้น บังคับร่างที่มันคุมบังเหียนพุ่งทะยานไปทันที ไม่สนแม้กิ่งไม้ใบหญ้าจะบาดเฉือนผิวเจ้าของร่าง

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN ดุสิตา ศิลปการสกุลพลัดหลงกับเพื่อนร่วมทีม (ผปค.แก้ภาพมา ลงใหม่หน่อยนะคะ 😖)

#เรื่องราวคำกล่าว_vrkn (เก็บตกจากที่เวิ่นกับ @sirikarn-vrkn.bsky.social คับผม เติมแมวฟรินๆชื่นใจ)

คาบเรียนที่3 ป้องกันตัว #เสียงเพรียกพงไพร_VRKN จู่ๆ อาจารย์ก็แจ้งว่าจะมีคาบเรียนพิเศษนอกเวลาเรียนตอนกลางคืน เห็นว่าจะมีการเก็บคะแนนเสียด้วย แต่คุณกลับรู้สึกไม่ดีเท่าไหร่... รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

#คาถาคำร่าย_VRKN สนามทดสอบปี ๓ ทั้งเหนื่อยหน่าย และวุ่นวาย... กล้าพูดได้อย่างเต็มปาก ว่าเทวีนั้นไม่ใช่ผู้ที่ชื่นชอบการใช้กำลังกายและกำลังสมองไปกับการประลองเหล่านี้นัก หากเป็นไปได้ก็อยากเลือกเป็นเพียงผู้เข้าชมข้างสนามเสียมากว่า ทว่าในครั้งนี้ตนไม่อาจทำเช่นนั้นได้ นับตั้งแต่เริ่มต้นบททดสอบมา สตรีสีขาวก็เอาแต่หลบซ้ายหลบขวา ปัดป้องการโจมตีจากหุ่นเบื้องหน้าอยู่ฝ่ายเดียว +

#สู่เรือนเจ้า_VRKN #เรือนทิวากร 14 เมษายน ยามเพลา 19.54 นาที พิธีคัดสรรเรือนผ่านไปได้อย่างราบลื่น จนนักเรียนคนสุดท้ายของ เรือนทิวการ ได้มาถึง "เธอน่ะ เป็นคนสุดท้ายแล้วสินะ" เสียงอาจารย์กล่าวขึ้นด้วยคำพูดแจ่มใสและเป็นกันเอง พร้อมกับพี่ๆเรือนทิวากรปี 2 และ ปี3 ก็ต่างมายืนรอต้อนรับน้องใหม่เข้าสู่เรือนเจ้า ที่ข้างเรือนนั่นเอง ×ปั่นฟ้าแลบ 💦🫶×

[เหตุการณ์ต่อเนื่องหลังจากอันนี้] [โรลปิดกับ @sirikarn-vrkn.bsky.social ] ฝีเท้าเร่งก้าวราวจะรีบไปให้ห่างจากอะไรบางอย่าง...หรืออาจจะใครบางคน ต้องหยุดชะงักเมื่อทางข้างหน้ามีคนขวางอยู่ และคนคนนั้นดันเป็นคนที่บังเอิญเห็นเหตุการณ์ระหว่างเธอกับอัปสรามณี ซึ่งจากการที่ลองคิดในมุมอีกฝ่ายแล้วอาจจะเข้าใจผิดไปไกลได้ ....เป็นไปได้ก็อยากให้เจอกันทีหลังแล้วลืมๆ ไปเสีย (+)