(โธ่หนูลูก🫳🏻🫳🏻)

อาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า เส้นด้ายพักพิงอยู่ที่ไหล่ของวฬาอยู่นิ่งๆ ในใจปราถนาเพียงว่าอยากอยู่แบบนี้ต่อไปให้นานที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เพราะกลัวว่าถ้าพูดไปแล้วจะมีใครสักคนเปลี่ยนจากท่านี้หรือลุกไป หรือนึกได้ว่าต้องกลับหอพัก เธอจึงไม่ได้พูดอะไรทั้งสิ้น เพียงนั่งหลับตา หายใจเข้าออกยาวๆ ช้าๆ จนความว้าวุ่น ความกลัว ความกังวล ความโกรธ ถูกเจือจางลงด้วยความง่วงเล็กน้อย

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN โรลเปิด | แยกรูท | หอตำรา เพราะข่าวลือที่แพร่มาถึงหูไวเหลือเกิน เธอคนนี้จะไม่ลองไปดูสักหน่อยก็คงไม่ได้ เวลานี้ผู้คนดูจะซาลงไปมาก ทิ้งไว้เพียงความเงียบและกระจกบานใหญ่ในห้อง เธอค่อย ๆ ก้าวเข้าไป เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง ภาพในกระจกกลับไม่ใช่ภาพที่เธอคุ้นเคย เธอสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะเพ่งพิจารณาอีกครั้ง ก็เธอนี่นา… อรุณวดี แต่บางอย่างกลับดูต่างออกไป +

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN (เห้ย)

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN (มาต่อขบวนด้วยคน แต่ลูกน่าจะช่วยไม่ได้มาก 😵)

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN /ทำความสะอาดต่อกันเป็นขบวนการ/ (จะไม่ปล่อยให้น้องเธียรทำคนเดว)

(ปิกาอินเอง! เย่ะๆ ขอบคุณนะคับบ🕺✨)

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN โรลเปิด แยกรูท 📚 หอตำรา 🫧 ช่วงเริ่มทำความสะอาด ศิริกานต์เดินสอดส่องไปตามพื้นที่ นักเรียนกระจายตัวกันจับจองจุดต่างๆ กันทั่ว เธอจึงเลือกเดินเข้าออกตามห้องแยกย่อยต่างๆ มองหาสักห้องหนึ่งที่ไร้ผู้คน เด็กสาวกลุ่มหนึ่งพูดคุยกันเซ็งแซ่ รีบเร่งเดินสวนออกไป ทิ้งไว้เพียงห้องว่างเปล่านั้น เธอจึงเดินเข้าไปสำรวจอย่างเงียบๆ กระจกบานใหญ่ตั้งอยู่ที่นั่น โดดเด่นราวกับจงใจ +

คาบเรียนที่ 2 [อีเว้นต์พิเศษ] วิชาประวัติศาตร์ #เรื่องราวคำกล่าว_VRKN “ ทุกแผ่นดินล้วนมีเรื่องราว " “บุคคลก็เช่นกัน” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

ทั้งสองนั่งอยู่ตรงนั้นครู่ใหญ่ๆ จนตะวันเริ่มลับขอบฟ้า ทั้งคู่ก็แยกย้ายกันกลับหอพักไป เส้นด้ายกลับหอพักด้วยความโล่งใจไปหนึ่งเปราะ แต่แล้วทำไมก็มิอาจทราบได้ มันมีความรู้สึกบางอย่างก่อตัวขึ้นมาแทน เหตุการณ์ก่อนหน้านี้วนซ้ำกลับมาไม่จบสิ้น ภาพของวฬาที่หลับตาลงยิ้มอย่างสบายใจมันทำให้เกิดความรู้สึกอบอุ่นหัวใจอย่างบอกไม่ถูก จะกินข้าว หรืออาบน้ำก็เผลอยิ้มออกมาคนเดียว +

(ไปทำ CV ดารามาค่ะ/มือใหม่ทำคลื่นเสียง งั่กๆๆ ทำแบบนี้แก้ขัดไปก่อน--) (เป็นเสียงโทน Hyuna)

(ปิ○าจู เท่สุดๆ! ✨)

+++ ตาที่ 5 : อินโจมตี +++ "วชิรศัสตรา นพศูล!" ทันทีที่คำร่ายนั้นถูกเอ่ย สายฟ้าที่ถูกเปรียบราวกับอาวุธของพระอินทร์ก็รวบรวมอยู่ใจกลางวาฏกะก่อนโจมตีออกไป แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นกลับมีสายฟ้าจำนวนไม่น้อยที่กระจายอยู่รอบด้านของร่างสูงด้วย มนตราของอินใกล้จะหมด การควบคุมจึงแย่ลง— หากอีกคนไม่ยอมแพ้ ถ้างั้นทางเลือกสุดท้ายก็คงเป็นทำให้อีกฝ่ายสลบไปก่อนที่มนตราเธอจะหมด (ปิ○าจูมาแย้ว)

นั้นแอบทำเอาคนเจ็บหงุดหงิดไปเล็กน้อย การออกเดินทางครั้งแรกไม่ทันไรก็สร้างเรื่องเสียแล้ว "หรือบางที…ก็เป็นความจริงต่างหากที่ชอบเดินช้า" แต่นางกลับยกยิ้มบางแล้วพูดออกมาเช่นนั้น นั่นทำให้คนฟังชะงักเล็กน้อย สำหรับสิขเรศไม่ใช่เพราะคำพูดนั้นมันลึกซึ้ง แต่เพราะมันถูกเอ่ยออกมาอย่างเป็นธรรมชาติราวกับไม่ต้องผ่านการคิดอะไรให้สับซ้อนมากกว่า "เจ้าชื่ออะไร?" "ฉันชื่อ -̶̧̧̳̝͖̗̑̀́̈́̌͐̊͜-̵̢̈̄̑͌̓̾̓͗͋̀͂͝-̴̧̨̢̹̲̠̲̜͈̣̪̮͗̈́͛̐̈́̅̉-̸͕̰́̍-̴̢̛͖̞̓̔̔͑̋̔̈̏͛͆͌͂͗͘͝-̶̡̡̛̩̙͎͖͖͙̖̞̬̺̑͋̌̄̆̏̌-̸̡̞͕͕͆̓" +

( แอบมาหย่อนอาร์ตเจ้ายลร่ายธาตุคับ )

[Side Story] [โรลเปิด | 21.00 | ศาลากลาง] หญิงสาวเจ้าของเรือนผมสีตะโกยืนอยู่บริเวณศาลากลางในยามค่ำคืน กลิ่นหอมหวนของดอกราตรีโชยพัดไปตามลม ต้นดอกราตรีนี้ถูกปลูกขึ้นเมื่อสามปีก่อน โดยใครนั้นมิอาจทราบได้ เพียงรู้ว่าวันหนึ่งมันก็เติบโตแทรกแซมเป็นกลิ่นหอมยามค่ำคืน ณ ศาลากลางแห่งนี้ไปเสียแล้ว

(เค้ามาสักหน่อย โมเม้นมันน่ารักน่าเอนดูเด่กๆมาก😔🫳💕💕 ยืมตัวน้องรุณมาอีกแล้วค่ะ @arun-vrkn.bsky.social )

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN /มาช่วยนักเรียนทำความสะอาด ปัดกวาดเช็ดถูอย่างตั้งอกตั้งใจ

(เค้า ไม่ได้แอคทีฟเลย😭 เลยเอารูปมาลงค่ะ ไม่เกี่ยวกับอีเว้นใดๆทั้งนั้น แค่คิดว่าธารณาน่าจะถนัดสู้แบบตะกุยดินเล็กน้อย)

(ชีวิตคอมพลีตในฐานะติ่ง🙏💔) เธอโดนชม— โดยนางเอกละครที่ตัวเองกำลังติดตามอยู่!!? "ข เข้าใจแล้วค่ะพี่บุหลัน" ตอนนี้ไม่ว่าจะดูยังไงลูกครึ่งยักษ์นี่ก็เขินหน้าร้อนไอออกอย่างกับเครื่องจักรไอน้ำไม่มีผิด ปากก็ตอบรับพี่เขาไปโดยไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ "เหมือนค่ะ!" "–ไม่สิ ตัวจริงพี่สวยยิ่งกว่าในละครอีกค่ะ!!" จากนั้นยัยนี่ก็บรรยายชมถึงตอนที่อีกฝ่ายแสดงละครว่าเป็นไงบ้างยาวไปถึงท้ายขบวนแล้วกระมัง (+)

#คาถาคำร่าย_VRKN [โรลปิด | @vrkn-ploenta.bsky.social] เจ้าจันทร์ตั้งตารอวันนี้มานานแล้ว เด็กสาวก้าวอย่างมั่นคงมายังลานประลองด้วยความมั่นใจล้นเปี่ยม หัวใจดวงน้อยแทบอดรนทนไม่ไหว รอล้างอายจากความพ่ายแพ้เมื่อคราก่อน เวลานี้ สองสตรียืนประจัญหน้า พูดคุยหยอกเย้าตามประสาพี่น้องที่รักใคร่ และเฝ้ารอเวลา— ยามสัญญาณการแข่งขันดังขึ้น . ใครจะเป็นผู้ชนะในศึกนี้กัน?

(เก่งมากค่ะ มาให้หอมแก้มมุๆเป็นรางวัลนะคะ)

#คาถาคำร่าย_VRKN เวทย์โจมตีเข้าเป้าอย่างแม่นยำ เวทย์ป้องกันปัดป้องศรทั้งปวง เวทย์ทิ้งดิ่งร่วงหล่นราวขนนก เวทย์เดินบนน้ำเหยียบย่ำอย่างมั่นคง ปราบพยศหุ่นพยนต์แน่นิ่งไป นั่นเป็นบทสรุปของคาบเรียนที่ ๑ วิชาเวทย์มนตรา

คาบเรียนที่ 2 วิชาประวัติศาตร์ #เรื่องราวคำกล่าว_VRKN “ ทุกแผ่นดินล้วนมีเรื่องราว ’ รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1... [อีเว้นต์มีการแอคทีฟโดยการตอบกลับเมนชั่น]

(เก็บตกสีหน้านิดๆหน่อยๆ(?))

'....♪♫'

#เบื้องหลังกระดานดำ_VRKN ภาพของนักเรียนกำลังประลองเวทย์กันเสียงดังเอะอะโวยวายจนกึกก้องไปทั่วทั้งสนาม ทุกๆอย่างที่เกิดขึ้นล้วนอยู่ในสายตาของอาจารย์จิรกรและผู้อำนวยการของโรงเรียน เสียงจากผู้เป็นอาจารย์ทำลายความเงียบลงระหว่างพวกเขาทั้งสอง เป็นการเปิดบทสนทนาคุยเล่นไปพลาง “มาอยู่โรงเรียนหญิงล้วนแบบนี้ไม่เหงาหรอครับ” “แถมยังเป็นโรงเรียนประจำด้วย…คงห่างบ้านน่าดูนะครับ”

#คาถาคำร่าย_VRKN สนามทดสอบปี ๓ ทั้งเหนื่อยหน่าย และวุ่นวาย... กล้าพูดได้อย่างเต็มปาก ว่าเทวีนั้นไม่ใช่ผู้ที่ชื่นชอบการใช้กำลังกายและกำลังสมองไปกับการประลองเหล่านี้นัก หากเป็นไปได้ก็อยากเลือกเป็นเพียงผู้เข้าชมข้างสนามเสียมากว่า ทว่าในครั้งนี้ตนไม่อาจทำเช่นนั้นได้ นับตั้งแต่เริ่มต้นบททดสอบมา สตรีสีขาวก็เอาแต่หลบซ้ายหลบขวา ปัดป้องการโจมตีจากหุ่นเบื้องหน้าอยู่ฝ่ายเดียว +

#คาถาคำร่าย_VRKN โรลเปิด | แยกรูท | ห้องพยาบาล 26 เม.ย หลังจากการประลองตัวต่อตัว แม้จะไม่ได้บาดเจ็บอะไรมาก แต่กำลังกายที่พลังเวทแทบหมดทำให้ยักษ์เหนื่อยได้เหมือนกัน นอนพักซักหน่อยคงฟื้นตัวแล้ว ดาราถอดเสื้อนอกออกเพื่อจะพักซักตื่น ก็ได้เจอเข้ากับ [คุณ] พอดี (แวะมาเปิดโรลนิดๆหน่อยๆ แจมได้นะคะ 🤲)

#คาถาคำร่าย_VRKN [โรลเปิด | แยกรูท | 25-26 เมษา] สำหรับการทดสอบที่เวียนวนมาในปีนี้ เธียรได้รับมอบหมายให้คุมฐานพิเศษซึ่งอนุญาตให้นักเรียนเลือกหนึ่งจากหุ่นพยนต์ทั้งสามรูปแบบมาประลองฝีมือ แต่ว่ากันว่าหากคุณผ่านการทดสอบและมีผลงานที่ดี เธออาจจะยอมลงสนามประมือกับคุณด้วยตนเองก็เป็นได้ อยากลองท้าทายดูไหมล่ะ?

#คาถาคำร่าย_VRKN โรลเปิด | แยกรูท | ข้างสนามประลอง | 26 เม.ย. หลังจบการประลองเมื่อครู่ แม้จะต้องแวะไปห้องพยาบาลมา แต่เพราะไม่ได้เจ็บตัวอะไรมากเลยถือโอกาสรีบกลับมาที่สนาม หวังจะมาดูคู่ถัดไป "มาทันไหมนะ.." เพราะวิ่งมาทำเอาหอบอยู่ไม่น้อย ไม่ทันสังเกตเลยว่ามาหยุดยืนข้าง ๆ [คุณ] พอดี (แวะมาบวกสั้นยาว คุยเล่น ได้หมดเลยค่ะ💐)

@vrkn-ploenta.bsky.social หย่อนโมเม้นท์งานประลองเวทย์กับพี่เพลินตา “วังวนวารี!“ ฟิ้ว แหมะ! ”…“ “แหม่ น่ารักน่าชัง”

#สู่เรือนเจ้า_VRKN (มาลงรูปย้อนหลังค่ะ เปียกปอน)

(สมมติน้องดารามานั่งเกาะเบาะดู: /ไมเกรนขึ้นing)

#คาถาคำร่าย_VRKN (มาวาดเล่นที่สุ้วันนี้ค่ะ☝️☝️)

(ไกด์เครื่องแบบของหญิงนิ่มค่ะ เหตุเกิดจากพึ่งนึกได้ว่ายังไม่เคยวาดยัยแบบเต็มตัว อุฮิ)

#คาถาคำร่าย_VRKN (เก็บตกสีหน้า ท่าทางตอนไปโรลสู้มาค่ะ หน้าดุขนาดนั้นถามว่าชนะมั้ย ก็ไม่--😂)

(กลายเปนหยำฉา)

#สู่เรือนเจ้า_VRKN (มาเก็บภาพไว้ฮะ สมัยธีร์ปี 1 🤌✨)

#สู่เรือนเจ้า_VRKN #เรือนทิวากร 14 เมษายน ยามเพลา 19.54 นาที พิธีคัดสรรเรือนผ่านไปได้อย่างราบลื่น จนนักเรียนคนสุดท้ายของ เรือนทิวการ ได้มาถึง "เธอน่ะ เป็นคนสุดท้ายแล้วสินะ" เสียงอาจารย์กล่าวขึ้นด้วยคำพูดแจ่มใสและเป็นกันเอง พร้อมกับพี่ๆเรือนทิวากรปี 2 และ ปี3 ก็ต่างมายืนรอต้อนรับน้องใหม่เข้าสู่เรือนเจ้า ที่ข้างเรือนนั่นเอง ×ปั่นฟ้าแลบ 💦🫶×

#คาถาคำร่าย_VRKN 25 เมษา | ลานกว้าง ในการทดสอบวันนี้ธารฝันดูไม่ค่อยตื่นเต้นนัก คงเพราะฝึกฝนเวทย์มนตร์มานักต่อนักแล้ว ณ จุดทดสอบเวทย์โจมตีจึงร่ายคาถาออกมา “อัคคี” ลำแสงจากวาฏกะแปรเปลี่ยนเป็นเปลวเพลิง ก่อนจะพุ่งสู่หุ่นทั้งห้าตัวเข้าอย่างจัง ผ่านไปแล้วหนึ่งแบบทดสอบ รีบจัดการให้เสร็จแล้วไปดูรุ่นพี่กับหุ่นพยนต์ดีกว่า.. (พอดีอยากวาดซีนร่ายเวทบ้าง แถมเจอเบสที่ถูกใจพอดีค่ะ🥺✨)

#คาถาคำร่าย_VRKN (ลุคช่วง25-26เมษา มัดเผ้ามัดผมใส่โจงกระเบน จะได้ขยับตัวง่าย)

[ประกาศรายชื่อคู่ประลองเวทย์] #คาถาคำร่าย_VRKN พุธ ที่ 26 เมษายน 2543 บริเวณกระดานประชาสัมพันธ์ รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

คาบเรียนที่ 1 วิชาเวทย์มนตรา #คาถาคำร่าย_VRKN หลังผ่านการเรียนสองสัปดาห์แรกไปอย่างสงบสุข วันนี้ก็เป็นอีกวันแสนธรรมดาที่อาจารย์แจ้งว่าคาบศึกษาด้วยตนเองของวันพฤหัสนี้จะเป็นการทดสอบเวทมนตร์ รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1... [อีเว้นต์ส่วนหนึ่งมีการลงทะเบียนภายใน 24 ชั่วโมง]

#สู่เรือนเจ้า_VRKN [ย้อนกลับไปในอดีต] ท่ามกลางความมืดมิดแสนอึดอัดรอบกาย.. สายตาที่พร่ามัวคู่นั้น—รับรู้ถึงแสงสว่างที่คุ้นเคยจากเบื้องบนสาดส่องทะลุจากผิวน้ำ พาดผ่านลงมา เธอไม่ได้เอื้อมมือหรือดิ้นรนส่งตนเองให้กลับขึ้นไปหาปลายทางที่รอคอยยู่ข้างหน้านั่นในทันที กลับกัน อัปสรามณีปล่อยให้ร่างกายลอยขึ้นช้าๆโดยที่ไม่เร่งรีบมัน สายตาที่พร่ามัวคู่นั้น—จับจ้องมองลงสู่เบื้องล่างที่เธอจากมาเงียบๆ +

#สู่เรือนเจ้า_VRKN [ โรลเปิด | แยกรูท ] 18:40 น. | 15 เมษายน | ศาลากลาง เป็นเช่นปีก่อน ๆ ไพลินณดานั่งปักหลักให้เหล่านักเรียนเรียงแถวกันเข้ามาให้ตนผูกสายสิญจน์ให้ บนตั่งเตี้ยข้างกายมีขันโตกไม้แดงบรรจุสายสิญจน์ลักษณะต่าง ๆ กันไปดูละลานตา ยังมีแมวดำขนยาวสะบัดห่างหมอบอยู่แทบเท้า หลังจากเจ้าหล่อนผูกสายสิญจน์ให้นักเรียนคนก่อนหน้าเสร็จจึงกวาดตามาพบ [คุณ] เข้า +

(สวยค่ะ สมแล้วจริงๆที่เป็นเพื่อนฉัน)

(มีบุญเหลือเกินค่ะที่ได้อยู่เรือนนี้ ห้องนี้ 🙂‍↕️)

(เรือนเมฆามินทร์ห้องนี้มีอิมพอสสะเต้อค่ะ(?)) (ปล.ได้รับการอนุญาตจากผปคทั้ง4แล้ว)