#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN (โฮ่)

(ถึงเวลาดิฉันเหยินบ้างแล้วค่ะ)

ร่างสูงเคลิบเคลิ้มกับสัมผัสและถ้อยคำอ่อนโยนที่ปลอบประโลม ไม่ทันตั้งตัวคนพี่ก็เอนมาซบไหล่อย่างสบายอกสบายใจ หากแต่มาลัยในครานี้ไม่อาจสงบได้เช่นเคย เจ้าตัวสะดุ้งตัวโยนในทีแรก แต่เพียงครู่เดียวก็กลับสงบนิ่งดังเดิม แม้ในใจจะว้าวุ่นและตกอกตกใจ แต่ใบหน้านวลนั้นพยามอย่างมากที่จะแสดงออกอย่างปกติ ”นั่นสินะคะ“ ”พักผ่อนนะคะ“ เสียงทุ้มเอ่ยก่อนฝ่ามือเรียวจะเอื้อมมากอบกุมมือเล็กแผ่วเบา

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN (รู้งี้มากับเพื่อนดีกว่า💔)

#จัดกระเป๋า_VRKN แต่เดิมเพราะเลิกเรียนไปแล้วหนหนึ่งจึงปล่อยผมไว้จนยาว ได้คราวเปิดเทอมใหม่จึงได้กลับมาตัดผมสั้นอีก น่าเสียดายแทนที่จะรู้สึกสบาย กลับน่าหงุดหงิดขึ้นแทน ผมที่เคยรวบเก็บเรียบร้อยบัดนี้ห้อยระเกะระกะอยู่ข้างใบหน้า ยามลมพัดผ่าน ปลายผมก็ปลิวเข้าตา ครั้นจะมัด ก็สั้นเกินคว่าจะมัดรวบได้ ให้มันได้อย่างนี้สิ... ( แวะมาเก็นอีเวนต์ย้อนหลังค่ะ )

(พายัยมาปัดฝุ่นช่วยด้วยค่ะะะ ยิปซีอย่ากินแรงเพื่อนสิ😭)

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN (พาเด่กจิ๋วมาต่อแถวทำความสะอาดด้วยคนค่ะ เช็ดๆๆฝุ่น✨)

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN “เอาน่ารดา ส่องเล่นๆเอง” “โอ้ ฉันเห็นตัวเองในชุดอาจารย์ของโรงเรียนหลวงล่ะ” “ฉันสูงขึ้นด้วย!” “นึกแล้วเชียวว่าไว้ผมยาวเหมาะกว่าจริงๆ” “นี่ๆๆ รดาเห็นอะไรล่ะ” “ ........ ”

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN เธอเป็นหนึ่งในนักเรียนที่มาช่วยทำความสะอาดหอสมุด ไม่แปลกนักที่เรื่องราวของกระจกจะมาถึงหูไว จะว่าคาดหวังก็ได้ว่าจะพบเจออะไรที่แตกต่างออกไป จึงลองไปส่องดู ..ภาพสะท้อนตัวเองในนั้นไม่แน่ใจนักว่าอีกกี่ปีต่อจากนี้ แต่แหวนวงหนึ่งที่นิ้วนางข้างซ้ายนั่นกับใบหน้าหม่นหมอง แค่นั้นก็พอจะรู้แล้วว่าจะออกมารูปแบบไหน +

ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤㅤ ㅤ ㅤ ㅤㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤㅤ ㅤ ㅤ ㅤ

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN (เห้ย)

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN โรลเปิด | แยกรูท | หอตำรา เพราะข่าวลือที่แพร่มาถึงหูไวเหลือเกิน เธอคนนี้จะไม่ลองไปดูสักหน่อยก็คงไม่ได้ เวลานี้ผู้คนดูจะซาลงไปมาก ทิ้งไว้เพียงความเงียบและกระจกบานใหญ่ในห้อง เธอค่อย ๆ ก้าวเข้าไป เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง ภาพในกระจกกลับไม่ใช่ภาพที่เธอคุ้นเคย เธอสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะเพ่งพิจารณาอีกครั้ง ก็เธอนี่นา… อรุณวดี แต่บางอย่างกลับดูต่างออกไป +

ทั้งสองนั่งอยู่ตรงนั้นครู่ใหญ่ๆ จนตะวันเริ่มลับขอบฟ้า ทั้งคู่ก็แยกย้ายกันกลับหอพักไป เส้นด้ายกลับหอพักด้วยความโล่งใจไปหนึ่งเปราะ แต่แล้วทำไมก็มิอาจทราบได้ มันมีความรู้สึกบางอย่างก่อตัวขึ้นมาแทน เหตุการณ์ก่อนหน้านี้วนซ้ำกลับมาไม่จบสิ้น ภาพของวฬาที่หลับตาลงยิ้มอย่างสบายใจมันทำให้เกิดความรู้สึกอบอุ่นหัวใจอย่างบอกไม่ถูก จะกินข้าว หรืออาบน้ำก็เผลอยิ้มออกมาคนเดียว +

(ปิกาอินเอง! เย่ะๆ ขอบคุณนะคับบ🕺✨)

คาบเรียนที่ 2 [อีเว้นต์พิเศษ] วิชาประวัติศาตร์ #เรื่องราวคำกล่าว_VRKN “ ทุกแผ่นดินล้วนมีเรื่องราว " “บุคคลก็เช่นกัน” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

(เค้ามาสักหน่อย โมเม้นมันน่ารักน่าเอนดูเด่กๆมาก😔🫳💕💕 ยืมตัวน้องรุณมาอีกแล้วค่ะ @arun-vrkn.bsky.social )

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN /ทำความสะอาดต่อกันเป็นขบวนการ/ (จะไม่ปล่อยให้น้องเธียรทำคนเดว)

+++ ตาที่ 5 : อินโจมตี +++ "วชิรศัสตรา นพศูล!" ทันทีที่คำร่ายนั้นถูกเอ่ย สายฟ้าที่ถูกเปรียบราวกับอาวุธของพระอินทร์ก็รวบรวมอยู่ใจกลางวาฏกะก่อนโจมตีออกไป แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นกลับมีสายฟ้าจำนวนไม่น้อยที่กระจายอยู่รอบด้านของร่างสูงด้วย มนตราของอินใกล้จะหมด การควบคุมจึงแย่ลง— หากอีกคนไม่ยอมแพ้ ถ้างั้นทางเลือกสุดท้ายก็คงเป็นทำให้อีกฝ่ายสลบไปก่อนที่มนตราเธอจะหมด (ปิ○าจูมาแย้ว)

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN /มาช่วยนักเรียนทำความสะอาด ปัดกวาดเช็ดถูอย่างตั้งอกตั้งใจ

#คาถาคำร่าย_VRKN [โรลปิด | @vrkn-ploenta.bsky.social] เจ้าจันทร์ตั้งตารอวันนี้มานานแล้ว เด็กสาวก้าวอย่างมั่นคงมายังลานประลองด้วยความมั่นใจล้นเปี่ยม หัวใจดวงน้อยแทบอดรนทนไม่ไหว รอล้างอายจากความพ่ายแพ้เมื่อคราก่อน เวลานี้ สองสตรียืนประจัญหน้า พูดคุยหยอกเย้าตามประสาพี่น้องที่รักใคร่ และเฝ้ารอเวลา— ยามสัญญาณการแข่งขันดังขึ้น . ใครจะเป็นผู้ชนะในศึกนี้กัน?

(ฟรินว่ะยาย)

นั้นแอบทำเอาคนเจ็บหงุดหงิดไปเล็กน้อย การออกเดินทางครั้งแรกไม่ทันไรก็สร้างเรื่องเสียแล้ว "หรือบางที…ก็เป็นความจริงต่างหากที่ชอบเดินช้า" แต่นางกลับยกยิ้มบางแล้วพูดออกมาเช่นนั้น นั่นทำให้คนฟังชะงักเล็กน้อย สำหรับสิขเรศไม่ใช่เพราะคำพูดนั้นมันลึกซึ้ง แต่เพราะมันถูกเอ่ยออกมาอย่างเป็นธรรมชาติราวกับไม่ต้องผ่านการคิดอะไรให้สับซ้อนมากกว่า "เจ้าชื่ออะไร?" "ฉันชื่อ -̶̧̧̳̝͖̗̑̀́̈́̌͐̊͜-̵̢̈̄̑͌̓̾̓͗͋̀͂͝-̴̧̨̢̹̲̠̲̜͈̣̪̮͗̈́͛̐̈́̅̉-̸͕̰́̍-̴̢̛͖̞̓̔̔͑̋̔̈̏͛͆͌͂͗͘͝-̶̡̡̛̩̙͎͖͖͙̖̞̬̺̑͋̌̄̆̏̌-̸̡̞͕͕͆̓" +

[STORY 01] พ.ศ. 2526 สิขเรศยอมรับตามตรงว่าแผลนี้มิใช่เพียงรอยบาดบนผิวเนื้อ หากแต่เป็นรอยตำหนิของความประมาทที่ติดตามมาจนถึงปลายความคิดในตอนนี้ และดูเหมือนมันจะกลายเป็นหัวข้อสนทนาของคนทั้งเมืองไปโดยปริยาย "ฉันได้ยินมา มีคนจากพระนครเข้ามาเตร็ดเตร่ศึกษาอะไรสักอย่างที่เมืองเรา" "เห็นว่าเข้าถ้ำไปแล้วโดนหินทับเข้าเต็ม ๆ" "ยังนั่งจิบชาอยู่ได้อีกหรือ…" +

หอตำราได้รับการทำความสะอาดจนเอี่ยม พร้อมสำหรับการใช้งานตลอดทั้งภาคการศึกษา ขอบคุณนักเรียนทุกคนที่ให้ความร่วมมือ แม้ว่าจะโดนบังคับทำ โปรดติดตามอีเว้นต์พิเศษ ณ เวลา 20:00 น. ของวันที่ 26 เมษายน

(ชีวิตคอมพลีตในฐานะติ่ง🙏💔) เธอโดนชม— โดยนางเอกละครที่ตัวเองกำลังติดตามอยู่!!? "ข เข้าใจแล้วค่ะพี่บุหลัน" ตอนนี้ไม่ว่าจะดูยังไงลูกครึ่งยักษ์นี่ก็เขินหน้าร้อนไอออกอย่างกับเครื่องจักรไอน้ำไม่มีผิด ปากก็ตอบรับพี่เขาไปโดยไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ "เหมือนค่ะ!" "–ไม่สิ ตัวจริงพี่สวยยิ่งกว่าในละครอีกค่ะ!!" จากนั้นยัยนี่ก็บรรยายชมถึงตอนที่อีกฝ่ายแสดงละครว่าเป็นไงบ้างยาวไปถึงท้ายขบวนแล้วกระมัง (+)

((อัพเดท 25/4 18:35 ครบแล้วค่ะ!🤲))

(เค้า ไม่ได้แอคทีฟเลย😭 เลยเอารูปมาลงค่ะ ไม่เกี่ยวกับอีเว้นใดๆทั้งนั้น แค่คิดว่าธารณาน่าจะถนัดสู้แบบตะกุยดินเล็กน้อย)

(เพิ่งได้มาเล่นคับ ปักไว้บนหมุดชั่วคราว ขอเวลาวิ่งไล่ตามอีเวนต์ก่อน 0A0)

(—บุญคุณนี้นุจะไม่มีทางลืมค่ะจารย์🥰🙏 /แซ่บหลาย)

((ขออนุญาตนะคะ🙏 เนื่องจากอีเว้นนี้มีการลงตำแหน่งในแผนที่ซึ่งต้องอาศัยแรงหลายๆคนช่วยกัน ทางนี้เลยทำชีตอัพเดทตำแหน่งมาให้เพื่ออำนวยความสะดวกของคนที่จะลงต่อๆไปค่ะ เดี๋ยวจะทยอยอัพเดทให้ในชีตนะคะ)) ((อัพเดทตอน 24/4 20:40)) docs.google.com/spreadsheets...

ผู้เล่นเมนชั่นตำแหน่งของตัวละครใต้โพสต์นี้ สามารถเมนชั่นได้ถึงเวลา 20:00 น. ของวันที่ 29 เมษายน หากภารกิจสำเร็จก่อนหน้านั้นอีเว้นต์พิเศษจะถูกปล่อยออกมาเร็วขึ้น

คาบเรียนที่ 2 วิชาประวัติศาตร์ #เรื่องราวคำกล่าว_VRKN “ ทุกแผ่นดินล้วนมีเรื่องราว ’ รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1... [อีเว้นต์มีการแอคทีฟโดยการตอบกลับเมนชั่น]

#คาถาคำร่าย_VRKN โรลปิด | @vrkn-kwanta.bsky.social การประลองไม่ใช่สิ่งที่ตนถนัดและโปรดปราน กระนั้น หนทางสู่ความฝันของเธอ ความรู้อย่างเดียวคงมิพอ... "ฝ ฝากตัวด้วยนะคะ" เด็กสาวกล่าวอย่างประหม่าพร้อมก้าวเท้าเข้าพื้นที่ประลอง (มาเปิดโรลไว้ก่อนพร้อมภาพกันว่างคับ งานเดือดมั่กเดะมาแจมดีๆ)

#VRKN_Commu "สวัสดีจ๊ะ เราชื่อเฟื่องฟ้านะ เรียกเฟื่องเฉยๆก็ได้จ๊ะ🙏" "จ๋าาา~ เรียกเฟื่องเหรอจ๊ะ?🥺" "อยากเล่นกับน้องหอมมั้ยจ๊ะ? น้องหอมเป็นเด็กดีมากเลยล่ะจ๊ะ~" ___________ แพรพิไล บงกชเพชร { เฟื่องฟ้า/เฟื่อง } วานร | ปี1 เรือนผกามาศ 15 ปี | 153/45 สัตว์เลี้ยง: หอม {ลิงลม} ___________ โรล/เวิ่น/โค: DM 24/7 Doc: shorturl.asia/ofMNE

#คาถาคำร่าย_VRKN เวทย์โจมตีเข้าเป้าอย่างแม่นยำ เวทย์ป้องกันปัดป้องศรทั้งปวง เวทย์ทิ้งดิ่งร่วงหล่นราวขนนก เวทย์เดินบนน้ำเหยียบย่ำอย่างมั่นคง ปราบพยศหุ่นพยนต์แน่นิ่งไป นั่นเป็นบทสรุปของคาบเรียนที่ ๑ วิชาเวทย์มนตรา

#คาถาคำร่าย_VRKN [โรลเปิด | แยกรูท ] [ลานหญ้า | วันที่ 26 เม.ย หลังการประลอง] หลังจากกันสิตาได้สะบักสะบอมสู้ประลองเวทย์มาก่อนหน้าและได้รับการรักษามาเรียบร้อยแล้ว หล่อนได้ปล่อยตัวนั่งนอนพักผ่อนใต้ต้นไม้ พับกระดาษเป็นรูปสัตว์ตัวโน่นตัวนี้ตามประสาเด็กท่อไอเสียแตกที่นำมอไซด์มาขับขี่ที่โรงเรียนไม่ได้ +

(เก็บตกสีหน้านิดๆหน่อยๆ(?))

'ทั้งๆที่พี่เขาก็บอกแล้วแท้ๆว่าจะมาดู' ทั้งๆที่เป็นอย่างนั้น แต่ก็ไม่อยากแพ้จนต้องงัดสิ่งนี้มาใช้ สิ่งที่ทำให้ผู้หญิงคนนี้ตื่นกลัวจนต้องหลบหนีมาถึงตรงนี้ โกรธ โกรธตัวเองจนแทบบ้า โกรธให้กับความอ่อนแอละโง่เขลาของตน เส้นด้ายหายใจแรงขึ้น ร่างกายก็พลันอุ่นขึ้นมา ส่งเสียงซี๊ดซ๊าดตามไรฟันด้วยไฟแห่งโทสะ แน่นอนว่าเธอไม่อาจรู้ตัวได้เลย

#คาถาคำร่าย_VRKN (เกาะรั่วดูพี่ๆเพื่อนๆประลอง แต่บุญช่วยกระโดด… ทำไม /หงายหลัง-)

มนตราที่ใช้ตามรอยเท้า หรือเสียงเล็กๆ มนตราที่ทำให้ร่างกายเบาขึ้นเล็กน้อย มนตราที่ทำให้มองเห็นได้ไกลขึ้น เธอใช้ทุกอย่างที่รู้จัก วิ่งสุดแรงไปทางต้นเสียงจนเห็นคนที่เธอกำลังตามหา นั่งอยู่กับพื้น เส้นด้ายพุ่งไปนั่งอยู่ระดับเดียวกันกับคนที่ทรุดตัวอยู่กับพื้น เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองใช้มนตร์อะไรบ้างเพียงเพื่อมาอยู่ตรงนี้ให้เร็วที่สุด เธอใช้ทั้งสองมือโอบกอดวฬาไว้ทั้งๆที่เหนื่อยหอบ "ไม่เป็นไรแล้วนะจ๊ะ"

#คาถาคำร่าย_VRKN [โรลปิด | วันที่ 25 เมษา ช่วงเช้า] [W/ @thianthara-vrkn.bsky.social & @sikharet-vrkn.bsky.social ] ในช่วงเวลารุ่งสางของวันทดสอบ เหล่าคณาจารย์หลายๆกลุ่มก็ได้เดินทางไปตระเตรียมสนามแต่ละแห่งที่ตนเองนั้นได้รับหน้าที่จัดและคุมสอบ ครานี้ดูเหมือนว่าจัณฑวาตา เธียรธารา และสิขเรศ จะได้อยู่กลุ่มเดียวกันเสียได้

(ไปทำ CV ดารามาค่ะ/มือใหม่ทำคลื่นเสียง งั่กๆๆ ทำแบบนี้แก้ขัดไปก่อน--) (เป็นเสียงโทน Hyuna)

#คาถาคำร่าย_VRKN | โรลปิด : @sendai-vrkn.bsky.social เพราะสัญญาย่อมเป็นสัญญา วัณฬาจึงเอาตัวเองเข้าไปเป็นหนึ่งในผู้ชมลานประลองทั้งที่ไม่เคยคิดจะทำ กระทั่ง “ เตโช โนอะ พลัง ! ” ไฟโหมลุกขึ้นตรงนั้น คาถาเรียกไฟของเส้นด้ายยังดูแรงฤทธิ์เหมือนที่เคยจำได้ ไอความร้อนวูบหนึ่งโหมเข้าปะทะที่กลางหน้า เท่านั้นก็เพียงพอจะเรียกความทรงจำที่เลวร้ายให้ฉายซ้ำอีกหน +

( เก็บการต่ยตีกับน้องอรุณค่ะ ) @arun-vrkn.bsky.social

#คาถาคำร่าย_VRKN (วาดซีนประลองซะหน่อยค่ะ ถึงจะแพ้มอมแต่ลุ้นผลสุดๆไปเลย😌✨ @khulan-vrkn.bsky.social ขออนุญาตยืมตัวน้องหน่อยนะคะ🙏💕)

(ในที่สุดก็ได้กลับเขาแอบน้องผีเสื้อ ล็อคอินไม่ได้ตั้งนาน ) //นอนแผ่ตากแดดยามบ่าย

#เบื้องหลังกระดานดำ_VRKN ภาพของนักเรียนกำลังประลองเวทย์กันเสียงดังเอะอะโวยวายจนกึกก้องไปทั่วทั้งสนาม ทุกๆอย่างที่เกิดขึ้นล้วนอยู่ในสายตาของอาจารย์จิรกรและผู้อำนวยการของโรงเรียน เสียงจากผู้เป็นอาจารย์ทำลายความเงียบลงระหว่างพวกเขาทั้งสอง เป็นการเปิดบทสนทนาคุยเล่นไปพลาง “มาอยู่โรงเรียนหญิงล้วนแบบนี้ไม่เหงาหรอครับ” “แถมยังเป็นโรงเรียนประจำด้วย…คงห่างบ้านน่าดูนะครับ”

#คาถาคำร่าย_VRKN หญิงสาวผมแดงสดใสร่ายรำด้วยท่วงท่าอันพลิ้วไหว จัดการหุ่นซ้อมไปได้ถึงสามตัว และในส่วนของกระโดดลงจากที่สูงกับเดินข้ามบ่อโคลนมาก็ผ่านมาได้อย่างราบลื่น มีเพียงแบบทดสอบป้องกันเท่านั้น ที่เธอป้องกันสำเร็จได้เพียงสองครา "หวาาา ครั้งนี้ก็ถือว่าทำเต็มที่แล้วสินะ 💦"

#คาถาคำร่าย_VRKN (ฝึกทำอนิเมชั่นอยู่ค่ะ../ชูสองนิ้วหายตัว) ( @vrkn-nete.bsky.social เหยื่อ)