13.00 น. | 1 กรกฎาคม 2543 #กลิ่นควันของพืชพรรณ_VRKN เสียงเครื่องแก้วกระทบแผ่วภายในห้องเรียนวิชาปรุงยาไร้เงานักเรียน ไอควันจางลอยคลุ้งจากหม้อซึ่งเริ่มลดอุณหภูมิลงจากการดับไฟของผู้บริกรรมคาถา กรองมาลินเปรยนัยน์ตาพินิจภาชนะบรรจุโอสถหลากสรรพคุณซึ่งวางเรียงบนโต๊ะ ใจคิดสะระตะเรียบเรื่อยระหว่างรอตรวจผลงานของเด็กแต่ละชั้นปี ลมหายใจถูกถอนออกมาอย่างกลัดกลุ้ม +

(ใครทำหม้อระเบิด แม่ดูอยู่)

คาบเรียนที่ 5 วิชาสมุนไพรและการปรุงยา #กลิ่นควันของพืชพรรณ_VRKN “ เสียงระฆังดังขึ้นเป็นสัญญาณของคาบใหม่ อาจารย์ประจำวิชาสมุนไพรเดินก้าวเข้ามาก่อนจะเอ่ยทักทายอย่างทุกครั้ง “ รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

#สิงสาราสัตว์_VRKN เพราะกิจการที่บ้านไม่เหมาะแก่การเลี้ยงสัตว์รวมถึงสัตว์เลี้ยงของเพื่อนโดยส่วนใหญ่มักตัวเล็กตัวน้อยจึงเกรงใจที่จะเข้าไปเล่นหรือสัมผัสเพราะกลัวแรงที่มากของตนอาจทำให้พวกมันบาดเจ็บได้ แต่กิจกรรมรอบนี้พาพบเหล่าสัตว์ตัวโตพอให้ยักษาสีดอกบัวได้ฟัดกอดให้หายมันเขี้ยว ﾟ+.ﾟ( 人´ ｀〃)ﾟ+.ﾟﾟ+.ﾟ

เมื่อได้ยินคุณเรียกซ้ำ ยักษาค่อย ๆ หันกลับมาช้า ๆ เผยสีหน้าที่เมื่อคุณได้เห็นก็ทำให้รู้ได้ว่าในร่างนั่นไม่ได้มีแค่เพื่อนของคุณอีกต่อไปแล้ว ไม่พูดพร่ำทำเพลง ร่างนั้นกางกรงเล็บที่ตะไบมาอย่างดีแล้วพุ่งเข้าใส่คุณ หมายจะเข้าทำร้ายคุณ ดูแล้ววิญญาณตัวนี้ออกจะบ้าคลั่งและมุ่งร้ายมากกว่าจะแค่แย่งชิงไห มันมุ่งไปที่การโจมตีโดยตรง แรงยักษาพยายามทำให้คุณล้มลง พร้อมส่งเสียงหัวเราะน่าขนลุกราวกับมันกำลังสนุกอยู่

#สิงสาราสัตว์_VRKN [โรลปิด w/ @vrkn-bussakran.bsky.social | กิจกรรมที่3 ] แถวบริเวณชายป่าในช่วงสายในที่สุดก็ดำเนินกิจกรรมมาจนถึงการตามหานกการเวกเสียที่ เด็กสาวเรือนธาราลัยเดินมาที่นี่พร้อมกับรุ่นพี่ในเรือนด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม "แก้วอยากเห็นนกการเวกมากเลยค่ะ~" "ในตำราบอกว่ามันสวยและเสียงเพราะมากๆด้วยนะคะ" "พี่บุษล่ะคะ?"

#ข้าแต่นายหญิง_VRKN ( รีบมาก เร่งมาก กลัวไม่ทันเล่น🙂‍↕️ )

#สิงสาราสัตว์_VRKN (กิจกรรมละลายพฤติกรรมด้วยความนุ่มฟู)

(อินกลั้น เพื่อนเต้นบีบอย นู๋รูก😭😭)

#สิงสาราสัตว์_VRKN | โรลเปิด | กิจกรรมที่ 5 เมื่อเดินมาถึงด่านที่ห้า เสียงเห่าคึกคะนองก็ดึงสายตา [คุณ] ให้หันไปมอง ท่ามกลางลานหญ้า กิหมีวัยรุ่นขนสีทองถึงสี่ตัวกำลังมะรุมมะตุ้มกับบางอย่างที่อยู่บนพื้น เมื่อเข้าไปใกล้ๆ ภาพตรงหน้าช่างดูประหลาดตา สภาพของดุสิตาบัดนี้ห่างไกลจากภาพลักษณ์ที่จำได้ เรือนผมสีตะโกยุ่งเหยิงเปื้อนเศษหญ้า นัยน์ตาสีนิลุบลฉายแววขุ่นเคืองอยู่หลายส่วน +

#สิงสาราสัตว์_VRKN | โรลเปิด ท่ามกลางเหล่านักเรียนผู้ลงมาเล่นน้ำกับโขลงคชสีห์ นิ่มเองก็เป็นหนึ่งในคนที่อิ่มเอมใจกับกิจกรรมนี้ ร่างเล็กหัวเราะเสียงใสยามเจ้าคชสีห์วัยเยาว์พ่นน้ำใส่เย้าหยอกตามประสา ไปๆมาๆคชสีห์เด็กตนอื่นก็เริ่มมารุมล้อมรอเล่นด้วยกับเธอเสียอย่างนั้น... [คุณ]จะเข้าไปร่วมเล่นหรือช่วยในความชุลมุนนี้ดีล่ะ?

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN ผู้ร่วมประสบเคราะห์: @vrkn-jaojan.bsky.social @tunyong-vrkn.bsky.social @sita-vrkn.bsky.social @khulan-vrkn.bsky.social ขาที่วิ่งสับอย่างเร็วไว มือและแขนที่ต่างคนผลัดกันช่วยยกไหขนาดเท่าโอ่งมังกร ผลัดกันร่ายคาถาแสงไล่ภูตผีที่ตามมาไม่หยุดหย่อน เหนื่อยแทบใจจะขาด เมื่อไหร่จะได้ออกจากป่ากลับไปพักเสียที “รีบหนีเร็วเข้า!” +

#ดุสิตา_VRKN TW : การวางยา บทที่ 2 : ราหูอมจันทร์ www.readawrite.com/c/27886f64f4...

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN . . . “แหม~ เพิ่งรู้เลยว่ายัยนี่มีพลังขนาดนี้” “มาลองดูหน่อยไหมล่ะไอลิงแดง” (ไปอ่านได้ในดิสเลยค่ะ! ไห ปีดู้ ปี้ดู)

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN . . . “แหม~ เพิ่งรู้เลยว่ายัยนี่มีพลังขนาดนี้” “มาลองดูหน่อยไหมล่ะไอลิงแดง” (ไปอ่านได้ในดิสเลยค่ะ! ไห ปีดู้ ปี้ดู)

7.15 น. | 19 มิถุนายน 2543 #สิงสาราสัตว์_VRKN โรลปิด w/ @pailinrada-vrkn.bsky.social กิจกรรมกลางแจ้งไม่ใช่สิ่งน่าพิสมัยสำหรับผู้มีโรคประจำตัวเกี่ยวกับแสงธรรมชาติอย่างกรองมาลินมากนัก หากตั้งแต่เป็นอาจารย์ที่วรางคณาหล่อนกลับต้องออกมายืนใต้แสงอาทิตย์บ่อยเหลือเกิน ครานี้เองก็เช่นกัน ร่มสีเข้มถูกกางออกเหลือศรีษะหญิงสาวเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลเข้มเพื่อบดบังผิวช่วงใบหน้า +

คาบเรียนที่ 4 วิชาหิมเวศศึกษา #สิงสาราสัตว์_VRKN “ เงาทะมึนขนาดมหึมาเคลื่อนเข้าบดบังแสงอาทิตย์จนสรรพสิ่งเบื้องล่างมืดสลัวลงฉับ แต่นั่นไม่ใช่เมฆาที่ลอยละล่องตามลม ’ รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

#เบื้องหลังกระดานดำ_VRKN วันเสาร์ที่ 16 พฤษภาคม เวลา 6:00 น.

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN (ไปกับ @garun-vrkn.bsky.social | @vrkn-prang.bsky.social | @keeta-vrkn.bsky.social) ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเต็มไปด้วยความสับสนวุ่นวาย มีทั้งคนที่สับสนจนเกือบหลงทาง คนที่กลัวจนตัวแข็งทื่อ หรือไหที่เทอะทะจนเคลื่อนไหวยาก แต่ช่างเถอะ สุดท้ายแล้วทุกคนก็ออกมาได้ครบ 32 (และไหไม่แตกอีก) เท่านั้นก็ยิ่งกว่าพอแล้ว

📌 Account for #VRKN_Commu _______________ "ชื่อเหรอคะ? เราชื่ออรุณค่ะ!" "เรียกรุณเฉย ๆ ก็ได้นะคะ" _______________ อรุณวดี วายุสกุล | รุณ/อรุณ ปี 1 | เรือนทิวากร มนุษย์ | 156/44 ทัก โค โรล เวิ่น - 24/7 Doc : inbio CR : ชะ อุ้ย

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN เสียงฝีเท้าก้าวเหยียบกิ่งไม้แห้งดังขึ้นที่เบื้องหลังพุ่มพฤกษา ตามด้วยแสงอ่อนเรืองรองจากสตรีผู้กลับมาในช่วงใกล้หมดเวลาของการสอบในครั้งนี้ ข้างกายของอัปสรามณีมีสื่อเวทย์และวัตถุหนึ่งลอยล่องอยู่ใกล้กัน ไหขนาดเล็กเท่าฝ่ามือใบนั้น เคลื่อนไหวและหมุนเคว้งคว้างอย่างเชื่องช้า ราวกับว่ามันกำลังถูกโอบอุ้มและไหลอยู่บนมวลน้ำที่ไม่มีอยู่จริง +

(ฮึ)

(นิ่มโดนสิง ผปค.ก้โดนสิง อะไรไม่รู้ดลใจให้วาดค่ะอุ่กๆๆๆอั่กๆๆๆ) (มาจากเบสวาดนะคะ)

(👁️🫦👁️)

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN สุดท้ายหมอกศิลาก็โดนผีสิงจนได้ค่ะ ปี3 แท้ๆ แต่ว่าใครกันนะเป็นคนทำ🌚 ( มาแปะๆภาพในบลูสกายสักหน่อยฮะ ให้รู้ว่าผปค.ยังมีชีวิตอยู่ )

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN ดุสิตา ศิลปการสกุลพลัดหลงกับเพื่อนร่วมทีม (ผปค.แก้ภาพมา ลงใหม่หน่อยนะคะ 😖)

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN /มาช่วยนักเรียนทำความสะอาด ปัดกวาดเช็ดถูอย่างตั้งอกตั้งใจ

#เรื่องราวคำกล่าว_vrkn (เก็บตกจากที่เวิ่นกับ @sirikarn-vrkn.bsky.social คับผม เติมแมวฟรินๆชื่นใจ)

(ป้าข้างบ้านฟริน อร่อย300%)

(เพิ่งได้มาเล่นคับ ปักไว้บนหมุดชั่วคราว ขอเวลาวิ่งไล่ตามอีเวนต์ก่อน 0A0)

คาบเรียนที่ 2 วิชาประวัติศาตร์ #เรื่องราวคำกล่าว_VRKN “ ทุกแผ่นดินล้วนมีเรื่องราว ’ รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1... [อีเว้นต์มีการแอคทีฟโดยการตอบกลับเมนชั่น]

(เก็บตกสีหน้านิดๆหน่อยๆ(?))

#คาถาคำร่าย_VRKN เวทย์โจมตีเข้าเป้าอย่างแม่นยำ เวทย์ป้องกันปัดป้องศรทั้งปวง เวทย์ทิ้งดิ่งร่วงหล่นราวขนนก เวทย์เดินบนน้ำเหยียบย่ำอย่างมั่นคง ปราบพยศหุ่นพยนต์แน่นิ่งไป นั่นเป็นบทสรุปของคาบเรียนที่ ๑ วิชาเวทย์มนตรา

#คาถาคำร่าย_VRKN [โรลเปิด | แยกรูท | 25-26 เมษา] สำหรับการทดสอบที่เวียนวนมาในปีนี้ เธียรได้รับมอบหมายให้คุมฐานพิเศษซึ่งอนุญาตให้นักเรียนเลือกหนึ่งจากหุ่นพยนต์ทั้งสามรูปแบบมาประลองฝีมือ แต่ว่ากันว่าหากคุณผ่านการทดสอบและมีผลงานที่ดี เธออาจจะยอมลงสนามประมือกับคุณด้วยตนเองก็เป็นได้ อยากลองท้าทายดูไหมล่ะ?

#คาถาคำร่าย_VRKN (ลุคช่วง25-26เมษา มัดเผ้ามัดผมใส่โจงกระเบน จะได้ขยับตัวง่าย)

(ไกด์เครื่องแบบของหญิงนิ่มค่ะ เหตุเกิดจากพึ่งนึกได้ว่ายังไม่เคยวาดยัยแบบเต็มตัว อุฮิ)

#คาถาคำร่าย_VRKN (เก็บตกสีหน้า ท่าทางตอนไปโรลสู้มาค่ะ หน้าดุขนาดนั้นถามว่าชนะมั้ย ก็ไม่--😂)

[ประกาศรายชื่อคู่ประลองเวทย์] #คาถาคำร่าย_VRKN พุธ ที่ 26 เมษายน 2543 บริเวณกระดานประชาสัมพันธ์ รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

คาบเรียนที่ 1 วิชาเวทย์มนตรา #คาถาคำร่าย_VRKN หลังผ่านการเรียนสองสัปดาห์แรกไปอย่างสงบสุข วันนี้ก็เป็นอีกวันแสนธรรมดาที่อาจารย์แจ้งว่าคาบศึกษาด้วยตนเองของวันพฤหัสนี้จะเป็นการทดสอบเวทมนตร์ รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1... [อีเว้นต์ส่วนหนึ่งมีการลงทะเบียนภายใน 24 ชั่วโมง]

(มาแร้วว หนูมาเก็บภาพนิดหน่อย) บรรยากาศยามย่ำสนธยาในรั้วโรงเรียนนี้ ช่างเป็นช่วงเวลาที่แสนจะคุ้นเคย ในจังหวะที่เด็กคนสุดท้ายจากไป น้ำเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น “ยังพอมีเหลือให้ลูกศิษย์คนนี้บ้างไหมจ๊ะ” สัมผัสได้ถึงปลายนิ้วที่มาแตะตัว เสียงที่จะว่าคุ้นเคย..แต่ก็ไม่เชิงนัก เพราะเด็กน้อยของเธอในวันนั้น วันเวลาผ่านไป บัดนี้ได้กลายเป็น นักเรียนรุ่นที่โตที่สุดในชั้นปีไปเสียแล้ว

#สู่เรือนเจ้า_VRKN [ย้อนกลับไปในอดีต] ท่ามกลางความมืดมิดแสนอึดอัดรอบกาย.. สายตาที่พร่ามัวคู่นั้น—รับรู้ถึงแสงสว่างที่คุ้นเคยจากเบื้องบนสาดส่องทะลุจากผิวน้ำ พาดผ่านลงมา เธอไม่ได้เอื้อมมือหรือดิ้นรนส่งตนเองให้กลับขึ้นไปหาปลายทางที่รอคอยยู่ข้างหน้านั่นในทันที กลับกัน อัปสรามณีปล่อยให้ร่างกายลอยขึ้นช้าๆโดยที่ไม่เร่งรีบมัน สายตาที่พร่ามัวคู่นั้น—จับจ้องมองลงสู่เบื้องล่างที่เธอจากมาเงียบๆ +

#สู่เรือนเจ้า_VRKN [ โรลเปิด | แยกรูท ] 18:40 น. | 15 เมษายน | ศาลากลาง เป็นเช่นปีก่อน ๆ ไพลินณดานั่งปักหลักให้เหล่านักเรียนเรียงแถวกันเข้ามาให้ตนผูกสายสิญจน์ให้ บนตั่งเตี้ยข้างกายมีขันโตกไม้แดงบรรจุสายสิญจน์ลักษณะต่าง ๆ กันไปดูละลานตา ยังมีแมวดำขนยาวสะบัดห่างหมอบอยู่แทบเท้า หลังจากเจ้าหล่อนผูกสายสิญจน์ให้นักเรียนคนก่อนหน้าเสร็จจึงกวาดตามาพบ [คุณ] เข้า +

#สู่เรือนเจ้า_VRKN [โรลเปิด | หลายเหตุการณ์เลือกบวกได้ที่เมนชั่นของภาพนั้นๆ✨] และแล้วปีการศึกษาใหม่ก็เริ่มต้น [คุณ] สามารถพบบุหลันได้ตามกิจกรรมต่างๆ (มาบวกเล่นสั้นๆ หรือจะยาวก็ได้นะคะ🥰)

#สู่เรือนเจ้า_vrkn [โรลเปิด | แยกรูท | ตู้โซนพักผ่อน] เมื่อจัดข้าวของสัมภาระเข้าที่แล้ว รถไฟได้ออกจากชานชาลาเคลื่อนตัวมุ่งไปอย่างมั่นคง พวานสีขาวผ่องปลีกตัวพาเจ้าเพียงพอนตัวน้อยมายันตู้พักผ่อนเพื่อให้มันมีพื้นที่และได้นั่งชมวิว วานิลสูดหายใจเข้าน้อยๆ ผ่านไปสักพักจ้อยก็เหมือนจะยกหัวสนใจคนที่เดินผ่านไปมา จมูกน้อยขยับฟุ้ดฟิ้ด มันมองจ้องจนทำให้เธอเหลือบมองตามและอาจจะได้พบกับคุณ หืม?

(ไม่ได้วาดเต็มตัวเลย เลยมาวาดซีนใส่รองเท้าให้เห็นว่าท่อนล่างเป็นอย่างไร 👞)

ACC For #VRKN_commu ──── ·٠•●♥ ♥●•٠· ──── "หวัดดีนะเราชื่อหมื่นลี้ เรียกเราลี้เฉย ๆ ก็ได้นะ" "เธอ ๆ เธอไปดีทำอย่างนั้น อุ้ย! ขอโทษทีนะเราหมายถึงอย่าทำแบบนั้นสิ" หมื่นลี้ ดุจพันดาว | ปี1 เรือนผกามาศ | มนุษย์ ──── ·٠•●♥ ♥●•٠· ──── CO • DM ― 24/7 Doc : docs.google.com/document/d/1...

#สู่เรือนเจ้า_VRKN โรลเปิด | สำหรับเรือนเมฆามินทร์ | ทางเลือก เมื่อทัศนียภาพเบื้องหน้าเริ่มชัดแจ้ง หลังความรู้สึกอึดอัดถูกแทนด้วยลมเย็นกระทบผิว เบื้องหน้าของ[คุณ]คือเรือนเมฆามินทร์อันรุ่งโรจน์ "ยินดีต้อนรับสู่เรือนเมฆามินทร์ค่ะ" (หมายเหตุสำหรับโรลเพลย์อยู่ในเมนชั่น)

นั่งหน้าบูดให้อาจารย์เช็ด หน้าบูดแต่ก็ยังนั่งเรียบร้อยนิ่งๆค่ะ 😠