#สู่เรือนเจ้า_VRKN [ย้อนกลับไปในอดีต] ท่ามกลางความมืดมิดแสนอึดอัดรอบกาย.. สายตาที่พร่ามัวคู่นั้น—รับรู้ถึงแสงสว่างที่คุ้นเคยจากเบื้องบนสาดส่องทะลุจากผิวน้ำ พาดผ่านลงมา เธอไม่ได้เอื้อมมือหรือดิ้นรนส่งตนเองให้กลับขึ้นไปหาปลายทางที่รอคอยยู่ข้างหน้านั่นในทันที กลับกัน อัปสรามณีปล่อยให้ร่างกายลอยขึ้นช้าๆโดยที่ไม่เร่งรีบมัน สายตาที่พร่ามัวคู่นั้น—จับจ้องมองลงสู่เบื้องล่างที่เธอจากมาเงียบๆ +

คาบเรียนที่ 1 วิชาเวทย์มนตรา #คาถาคำร่าย_VRKN หลังผ่านการเรียนสองสัปดาห์แรกไปอย่างสงบสุข วันนี้ก็เป็นอีกวันแสนธรรมดาที่อาจารย์แจ้งว่าคาบศึกษาด้วยตนเองของวันพฤหัสนี้จะเป็นการทดสอบเวทมนตร์ รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1... [อีเว้นต์ส่วนหนึ่งมีการลงทะเบียนภายใน 24 ชั่วโมง]

(โอเค ไม่ฟื้นแล้ว ลาก่อนวราคณาที่รัก💔)

(โอ้ย โอ้ย ฮรื้อออออๆๆๆ อาจารย์เธียรรรขาาา😩🙌✨ /ทำไมโดนสวน สิ้น💔)

( นานๆทีจะว่างมาแวะอัพเดตเจ้าค่ะTT เดี๋ยวไปทะยอยตอบเดมทุกคนนะคะ มาลงสัตว์เลี้ยงน้องข้าวฟ่างไว้ค่ะ มาเพ้ทๆจ้าววายุได้ น้องเป็นมิตรมากๆ)

#สู่เรือนเจ้า โรลเปิด | แยกรูท คุณเดินผ่านแต่ละโบกี้ไปอย่างเนิบนาบเพื่อหาที่นั่งขณะที่รถไฟเริ่มออกตัว ทว่าบางสิ่งก็รั้งให้คุณชะงัก 'กึด' เสียงบางอย่างลั่นที่ใต้เท้าคุณ เมื่อยกเท้าขึ้นก็เห็นว่าเป็นปากกาหมึกดำของใครบางคน เคราะห์ดีที่มันไม่แตกเสียหายอะไรนัก ข้างกันนั้นคือใครคนหนึ่งที่นั่งซบหลับอยู่บนเบาะ บนตักมือหนังสือและสมุดที่จะตกแหล่ไม่ตกแหล่ ดูเหมือนว่าปากกาจะกลิ้งมาจากเธอตรงนั้นนะ ?

#สู่เรือนเจ้า_vrkn โรลเปิด | แยกรูท ตู้โซนพักผ่อน ดาราอยากจะหาอะไรอ่านฆ่าเวลาเดินทางไปโรงเรียน แต่เพราะมีแต่เสียงพูดคุยของนักเรียนคนอื่นๆเยอะเกินไปจึงหลีกหนีความวุ่นวายออกมา สัมภาระของเธอมีแค่กระเป๋าถือใบเดียวที่บัดนี้วางอยู่ใต้โต๊ะตัวสูง เธอหย่อนก้นนั่งเก้าอี้ และเริ่มใช้เวลาไปกับหน้ากระดาษเงียบๆ..

" ยินดีตอนรับสู่เรือน" ผกามาศ "นะคะ ฉันพูดตอนรับรุ่นน้องคนใหม่ที่โผล่ขึ้นมาจากน้ำพรางหยิบผ้ามาคุมตัวรุ่นน้องไว้แต่ว่าพอมองดีๆหน้าตาเด็กตรงหน้าคุ้นเสียจริง " อ่าว นั้นน้องจันจานี่คะ ?! " ฉันพูดอย่างดีใจที่ได้เจอหน้ารุ่นน้องที่เคยได้ช่วยนำทางเอาไว้เมื่อครั้งก่อน เพียงไม่นานก็หยิบผ้ามาคลุมตัวรุ่นน้องเอาไว้ แล้วใช้เวทดึงน้ำออกจากตัวรุ่นน้อง " รีบขึ้นมาจากน้ำก่อนนะคะ เดี๋ยวจะไม่สบายเอานะ ^ ^ "

#สู่เรือนเจ้า_VRKN โรลเปิด | สำหรับเรือนเมฆามินทร์ | ทางเลือก เมื่อทัศนียภาพเบื้องหน้าเริ่มชัดแจ้ง หลังความรู้สึกอึดอัดถูกแทนด้วยลมเย็นกระทบผิว เบื้องหน้าของ[คุณ]คือเรือนเมฆามินทร์อันรุ่งโรจน์ "ยินดีต้อนรับสู่เรือนเมฆามินทร์ค่ะ" (หมายเหตุสำหรับโรลเพลย์อยู่ในเมนชั่น)

[ โสภา ] เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวที่เข้าใจฉันทุกอย่างและไม่เคยรังเกียจข้อบ่กพร่องของฉันเลย เธอเป็นคนเดียวในโลกที่ฉันรู้จัก นอกนั้นเป็นเพียงคนนอกที่ฉันไม่แม้แต่จะจำหน้าได้ ฉันกลัวที่จะอยู่คนเดียวในโลกที่ฉันไม่รู้จักโดยไม่มีเธอและอยากจะขอโทษที่เผลอผลักไสเธอไปด้วย ได้โปรด...

#จัดกระเป๋า_VRKN ตะวันคล้อยใกล้ลับวันที่ ๘ เดือน ๔ หลังตระเตรียมสิ่งสำคัญตามรายการเรียบร้อย จึงเหลือเวลานิดน้อยมาเอ้อระเหยลอยชายในร้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง ณ สำเพ็ง ดูแตกต่างจากเดิม? คงเพราะใช้มนตร์จำแลงเพื่อให้กลมกลืนกระมัง— ถึงกระนั้นก็ยังเหลือจุดสังเกตอยู่ดี

#สู่เรือนเจ้า_VRKN (ในสมัยที่ตันหยงพึ่งเข้าปี1) ผิวน้ำเย็นของธาราแตกเป็นระลอกเบา หยดน้ำไหลตามกรอบหน้า ก่อนร่วงกลับสู่สายน้ำที่เพิ่งรับรองผู้ถูกเลือก กระแสน้ำเอื่อยคล้ายเล่นตลก เชือกของหน้ากากคลายออกเล็กน้อย ผมเปียที่เคยเรียบร้อยหลุดลุ่ย แนบชื้นอยู่ข้างแก้ม พิธีคัดสรรสิ้นสุดลงแล้ว และธาราที่โอบล้อมอยู่นี้ก็คือคำตอบ ’ ธาราลัย ‘

#สู่เรือนเจ้า_VRKN 【สตอรี่ 01 /???】 —ใต้น้ำและภาพจำปริศนา เด็กสาวลุกเฮือกขึ้นมาจากบ่อน้ำด้วยสีหน้าที่ดูตกใจกับอะไรบางอย่าง ..อะไรบางอย่างที่แม้แต่ตัวเธอยังไม่เข้าใจนัก..

#สู่เรือนเจ้า_VRKN (เอาพี่ดรุณมาช่วยงานแล้วค่ะะะ ช้าหน่อยแต่มานะะะะ)

(ขออนุญาตเอาเด็กตัวใหญ่ปีเดียวกันมารับพรค่ะ🙏)

#สู่เรือนเจ้า_VRKN 14 เมษา | พิธีคัดสรร หลังถูกสายน้ำพัดพาไป ลูกครึ่งยักษ์สาวสัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่แตกต่างจากก่อนหน้าจึงรีบว่ายน้ำพาตนเองไปตามเสียง เฮือก พอขึ้นมาได้แล้วพลางกวาดสายตามองรอบๆถึงรู้ว่าเสียงที่ได้ยินนั้นมาจากรุ่นพี่กับอาจารย์ทั้งหลายนี่เอง แต่ปัญหาคือเธอตัวเปียก ผ้าโพกหัวก็ชุ่มน้ำจนจะหล่นมาอยู่แล้ว ก็เลยกลายเป็นยักษ์หน้าแดงแจ๋หลบหน้าทุกคนแทน🧍‍♂️ (มาลงน้องยักษ์อายคับ🕺)

#สู่เรือนเจ้า_VRKN 14 เมษายน | พิธีคัดสรร | เรือนธาราลัย ถามว่าตอนนี้เธอกำลังรู้สึกอะไรอยู่หลังจากโผล่มาจากน้ำแล้ว 'ช่างอับอายเสียเหลือเกิน นี่กำลังทดสอบกันอยู่รึเปล่าคะ?'

#สู่เรือนเจ้า_vrkn [โรลเปิด | แยกรูท | ตู้โซนพักผ่อน] เมื่อจัดข้าวของสัมภาระเข้าที่แล้ว รถไฟได้ออกจากชานชาลาเคลื่อนตัวมุ่งไปอย่างมั่นคง พวานสีขาวผ่องปลีกตัวพาเจ้าเพียงพอนตัวน้อยมายันตู้พักผ่อนเพื่อให้มันมีพื้นที่และได้นั่งชมวิว วานิลสูดหายใจเข้าน้อยๆ ผ่านไปสักพักจ้อยก็เหมือนจะยกหัวสนใจคนที่เดินผ่านไปมา จมูกน้อยขยับฟุ้ดฟิ้ด มันมองจ้องจนทำให้เธอเหลือบมองตามและอาจจะได้พบกับคุณ หืม?

18.10 น. | 15 เมษายน 2543 | โรลเปิด #สู่เรือนเจ้า_VRKN "รั้งรออะไรอยู่หรือคะ ยังไม่รีบมาให้อาจารย์ผูกสายสิญจน์ให้อีก" กรองมาลินกวักมือเรียก [คุณ] "...ผูกเสร็จแล้วอาจารย์ต้องเป่ากระหม่อมให้เราด้วยไหมคะ?" เสียงเจือความเย้าหยอก หากการเป่ากระหม่อมก็ไม่ใช่เรื่องแย่ บางทีหากได้เจิมหน้าผากด้วยคงดี เป็นการรับขวัญรวมถึงสิริมงคลเด็กขึ้นสู่ปีใหม่และเส้นทางใหม่

ACC For #VRKN_commu ──── ·٠•●♥ ♥●•٠· ──── "หวัดดีนะเราชื่อหมื่นลี้ เรียกเราลี้เฉย ๆ ก็ได้นะ" "เธอ ๆ เธอไปดีทำอย่างนั้น อุ้ย! ขอโทษทีนะเราหมายถึงอย่าทำแบบนั้นสิ" หมื่นลี้ ดุจพันดาว | ปี1 เรือนผกามาศ | มนุษย์ ──── ·٠•●♥ ♥●•٠· ──── CO • DM ― 24/7 Doc : docs.google.com/document/d/1...

#สู่เรือนเจ้า_VRKN [โรลเปิด | 15 เมษา] ในฐานะบุคลากร เธียรยังคงเข้าร่วมพิธีผูกสายสิญจน์ดังเช่นทุกปีที่ผ่าน บรรจงเรียงร้อยเชือกถักทำมือประดับหินต่างชนิดลงบนข้อมือของนักเรียนคนแล้วคนเล่า ใบหน้าที่ราบเรียบจริงจังเสมอยามเมื่ออยู่ในคาบเรียน บัดนี้ปรากฏรอยยิ้มบางแลดูแปลกตาพอสมควร (มาโรลสั้นๆรับสร้อยรับพรได้ค่ะ🤏🏻 หรือจะชวนคุยมากกว่านั้นก็ได้เช่นกันนะคะ)

เหมือนอีกฝ่ายจะไปทางเดียวกัน นับว่าโชคดีไหมนะ เธอวางมือลงไปอย่างว่าง่าย ไร้ความระแวงโดยสิ้นเชิง "ขอบคุณค่ะ" ไม่คิดเลยว่าจะเจอคุณพี่สาวใจดี คนกรุงนี่ไม่แล้งน้ำใจเลยสินะ (เราไม่แน่ใจว่าอ.สวมชุดอะไร เลยลองวาดแบบที่อ.น่าจะสวมมาให้ค่ะ✨)

บุหงาสีเงิน ก้านไม้สีทอง รูปลักษณ์ที่สง่าสะดุดตา ครบองค์ประกอบที่คูลันเอ่ยกล่าว เหลือก็แต่ว่า… หากเอามาเทียบกับใบหูของอีกฝ่าย สิ่งนั้นจะเข้ากับหล่อนหรือเปล่า มือไวกว่าความคิด ปลายนิ้วค่อยๆหยิบเครื่องประดับที่ตนหมายไว้ขึ้นมาข้างหนึ่ง มือที่จับต่างหูนั้นเอื้อมเข้าหาคนด้านข้าง ก่อนจะสัมผัสที่ปลายหูอย่างนุ่มเบาและเลื่อนมาช้าๆแนบติดกับติ่งหูของอีกฝ่าย . . ‘เข้ากันกว่าที่คิดไว้ซะอีก’

#สู่เรือนเจ้า_VRKN (พาหญิงนิ่มมาผูกสายสิญนจ์ให้กับน้องๆค่ะ เพื่อนรุ่นพี่เองก็มาเนียนขอผูกได้เหมือนกันนะ!)

ACC For #VRKN_commu ──── ୨୧ ──── "เราชื่อหมื่นฟ้านะคะ เรียกว่าฟ้า หรือหมื่นได้เลยนะ" หมื่นฟ้า ดุจพันดาว | ปี1 เรือนทิวากร | มนุษย์ ──── ୨୧ ──── CO • DM ― 24/7 Doc : docs.google.com/document/d/1...

(เหตุการณ์นี้ไม่เคยเกิดขึ้นจริง ยักษ์ในภาพก็เป็นยักษ์ปลอมค่ะ(?)) (นี่ฉันต้องมาอยู่ร่วมกับยักษ์ไม่ใช้สมองพวกนี้หรอคะ)

(มาแล้ววว ลูกผู้ชายพันธ์ดี ฮีโร่ๆๆๆฮีโรรรรร่56555655555)

#สู่เรือนเจ้า_VRKN [โรลเปิด | แยกรูท | พิธีการผูกสายสิญจน์] หลังจบการปฐมนิเทศไปแล้วจนถึงช่วงพิธีการผูกสายสิญจน์ ณ ศาลากลาง ระหว่างที่ [คุณ] กำลังทำอะไรสักอย่างอยู่ ก็มีเสียงเรียกดังมาจากด้านหลัง พอหันกลับไปก็จะพบกับเจ้าวานรสีม่วงกำลังยื่นห่อเล็กๆบางอย่างน่าสงสัยให้อยู่... "เจ้าน่ะ..." "สายสิญจน์ ได้ผูกรึยัง?" (มาทำความรู้จักกับรับสร้อยข้อมือกันได้คับ!✨)

(ภาพที่เต็มไปด้วยคุณดุสิตา 🥰🥰🥰) (เครดิต undefined นักวาดไม่ต้องการให้ใส่เครดิตค่ะ 😖)

#สู่เรือนเจ้า_VRKN [ พิธีผูกสายสิญจน์ ] "ไม่แน่นเกินไปใช่ไหมคะ" นลินในชุดไปรเวทได้ทำการผูกสายสิญจน์ให้กับเหล่ารุ่นน้องที่แวะวเียนกันมาหา พร้อมกล่าวอวยพรขอให้โชคดี +.ﾟ( *人´▽`*)ﾟ+.ﾟ จะว่าไป ปีนี้เรากลายเป็นพี่ปีโตสุดแล้วนี่นา

( ไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องในมู แต่ผปคอยากวาดตันหยงโดนรองเท้ากิน5355353536363555556) (ส่วนลายเสื้อกับกางเกงนี่ เกิดจากเห็นอะไรก็หยิบๆมายำๆใส่ไปก่อน😭😭😞)

(เค้าอยากวาดเด็กหงิงธารฝันยิ้ม😔💕 น้องรุณทลายกำแพงสิ้นด้วยพลังบวกระดับแสงอาทิตย์ @arun-vrkn.bsky.social ขอยืมเจ้าเด่กมาวาดหน่อยนะคะ🥺🙏💕)

#สู่เรือนเจ้า_VRKN [ โรลเปิดแยกรูท | ช่วงพิธีการผูกสายสิญจน์ ] ในขณะที่ทุกคนกำลังเดินกันพันวุ่นกับการผูกข้อไม้ข้อมือ หัวเรือนธาราลัยก็ไม่ได้พลาดกับพิธีการนี้เช่นกัน ในมือข้างหนึ่งถือสายสิญจน์ไว้ในขณะที่ดวงตาสีอ่อนนั้นกำลังจับจ้อง [ คุณ ] อยู่พร้อมกับรอยยิ้มอันอ่อนโยน “เฮ้—เธอน่ะ…“ “มาให้ฉันผูกสายสิญจน์ให้มั้ย?” น้ำเสียงนั้นแม้จะทุ้มแต่ก็นุ่มนวลผิดคาด บุหลันยืนรอคำตอบจากคนตรงหน้าอย่างใจเย็น

#สู่เรือนเจ้า_VRKN โรลเปิด | แยกรูท | พิธีการผูกสายสิญจน์ | บวกได้ทุกเรือนทุกปี "นี่ๆ" เสียงหวานเอ่ยทัก เมื่อคุณหันไปก็พบกับ "รดา" หัวหน้าเรือนผกามาศ ที่โบกมือให้คุณพร้อมกับยิ้มบาง ๆ "ผูกให้ไหมคะ?"

#สู่เรือนเจ้า_VRKN 15 เมษายน | 18.30 น. ไม่ห่างศาลากลางนัก ท่ามกลางแสงสลัว เสียงหนึ่งก็เอ่ยทักคุณขึ้นอย่างเป็นมิตร "เอ๊ะ ไม่ไปร่วมงานผูกสายสิจญ์กับเค้าหรอคะ" สายน้ำยิ้มให้คนตรงหน้าอย่างสงสัย "อยากให้ผูกสายสิญจน์ให้รึป่าวเอ่ย"

#สู่เรือนเจ้า_VRKN 15 เมษายน | 18.23 น. ในช่วงพลบค่ำหลังเด็ก ๆ ทุกคนไปพักกินข้าว พวานร่างจิ๋วก็เดินด๊อกแด๊กออกมาจากหอพักพร้อมกับของบางอย่างในมือ 'สายสิญจ์' มันเป็นสายสิญจ์ที่เธอตั้งใจถักกับสายน้ำเมื่อวันก่อนมาให้น้อง ๆ ในวันนี้ นภาเดินถือสายสิญจ์ถักสีขาวเดินไปทางศาลากลางก่อนจะเห็น [คุณ] "ผูกสายสิญจ์ม้ายย เดี๋ยวพี่ผูกให้" เธอยกมือโบกเรียก [คุณ] พร้อมยิ้มให้อย่างเป็นมิตร

"หวายยยยย อร่อยม๊ากเลยจ่ะ !! นี๋ขน๋มอะไรหร๋อจ๊ะ!!!!!"

"อ้าว ปกติหล่อนใช้สมุนไพรด้วยเรอะ? นึกว่า เอาครีมปรอทกวนมาส่งอาจารย์ตลอดซะอีก" เจ้าจันทร์ตอบ พลางจินตนาการภาพที่เพื่อนร่วมห้องตนกำลังใส่ส่วนผสมลับพร้อมสารพัดของกุ๊กกิ๊กลงในหม้อเดือดปุดๆ หล่อนคิด อภินิหารอะไรจะเกิดขึ้น หากเป็นแม่นี่ หล่อนก็ไม่แปลกใจเท่าไหร่นักหรอก ชินแล้ว

📌 『 #VRKN_Commu 』 “อ๊ะ เจอแล้วเหรอ…มุกดาก็นึกว่าจะไม่มีใครเห็นซะอีก” “อยากขึ้นมานั่งด้วยกันไหม? ระวังหน่อยนะ ตรงนี้มันแคบนิดนึงน่ะ!” “ถ้าลื่นตกลงไป เดี๋ยวมุกดาจะช่วยเองนะ!ฮิๆψ(｀∇´)ψ” *¨¨*:·. .·:*¨¨* ≈☆≈ *¨¨*:·. .·:*¨¨* รินรดา ศศิมล┊͙มุกดา┊͙เผ่าพวาน ๑๕ ปี┊͙๑๕๕/๔๘┊͙ทิวากร ปี ๑ Doc: in bio Co/Role/เวิ่น Dm24/7 มาเป็นอยู่เพื่อนกับมุกดาได้ตลอดเลยนะ!

[ประกาศรายชื่อหอพัก] ลิงก์ : docs.google.com/spreadsheets...

#สู่เรือนเจ้า_VRKN แม้เป็นครั้งแรกที่ได้นั่งรถไฟมุ่งสู่โรงเรียน พราวเดือนกลับดูไม่ตื่นเต้นเลยแม้แต่น้อย เจ้าหล่อนออกจะดูเบื่อหน่ายการนั่งรถไฟนาน ๆ จนเกือบจะหลับฟุบไปหลายที แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังลุกมายิ้มแย้มอารมณ์ดี, หากเป็นเช่นนี้คงไม่ต้องกังวลเรื่องในรั้วโรงเรียนแล้ว?

เปิดโรล | แยกรูท #สู่เรือนเจ้า_vrkn คุณที่เดินมามองซ้ายมองขวาบนรถไฟ กำลังตัดสินใจว่าจะนั่งที่ไหนดี เจอกับเด็กสาวไม่คุ้นหน้า ยิ้มให้คุณอย่างเป็นมิตร เธอตบที่เบาะข้างๆเธอ "มานั่งด้วยกันสิจ๊ะ ตรงนี้ยังว่างนะ"

#จัดกระเป๋า_VRKN #โรลปิด (มากับ @sritrang-vrkn.bsky.social) [วันที่8 เมษายน] ณ ตลาดสำเพ็งย่านการค้าที่ใหญ่ที่สุดในสยาม หลังจากรถไฟรอบเช้าเคลื่อนตัวออกจากสถานี เด็กสาวเรือนผมสีชมพูสะบัดผมเบาๆพลางเอ่ยกับคนข้างๆที่เอาแต่ทำหน้าบูดมาตั้งแต่โดนเธอลากมาขึ้นรถไฟแล้ว ”จะมัวแต่ทำหน้าบูดแบบนั้นไปจนถึงเมื่อไหร่กันยะ“ ”รีบไปซื้อของจะได้รีบกลับกัน“

#จัดกระเป๋า_VRKN (ผปค.แว๊นซิ่งมาเนรมิตน้องปรังเดินสำเพ็งพร้อมหวานเย็น) (หวานชื่นนนนนนนใจ)

เปิดเทอม #สู่เรือนเจ้า_VRKN วันปีผ่านพ้น เป็นอีกครั้งที่มีเหล่านักเรียนหน้าใหม่เข้าสู่รั้วสถาบันวรางคณา เรื่องราวบทใหม่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น การเดินทางครั้งนี้จะเป็นเพียงเสี้ยวบรรทัดหนึ่งของชีวิตที่เปรียบดั่งหนังสือเล่มหนา เมื่อเวลาผ่านพ้นไป พอลองย้อนมองกลับมา ณ ช่วงเวลานั้นอีกครั้ง เรื่องราวของมิตรภาพ หาได้มีสิ่งได้เปรียบ… รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

#จัดกระเป๋า_VRKN (มาเก็บรูปค่ะ🙏 ปล่อยบอทเดินหยิบเดินหิ้วของ)

#จัดกระเป๋า_VRKN [สำเพ็ง | 8 เมษา | 12:30 น.] [โรลเปิด | แยกรูท] เดินทางมาไกลเพื่อมาซื้อของเตรียมตัวสำหรับการเปิดภาคเรียนที่จะเข้ามาถึง ดรุณมาหยุดยืนอยู่ที่ร้านหนังสือหลังจากหยิบตำราสำหรับภาคเรียนใหม่แล้วก็เลือกที่จะยืนหมกตัวอยู่ในนั้นต่อเพื่อลองหาหนังสือเล่มอื่นๆอ่านดู “มีแต่เล่มที่น่าสนใจแหะ ซื้อหมดเลยดีมั้ยนะ” ((มาแวะทักทายดรุณได้นะคะะะ🥺))

#จัดกระเป๋า_VRKN โรลเปิด ∣ แยกรูท สำเพ็ง ∣ 8 เมษา 10:XX หญิงสาวผมเทายาวยืนแขนพิงราวจับ เหมือนว่าไม่ได้กำลังทำอะไรเป็นพิเศษ ก่อนจะหันมาสบตากับ‘คุณ‘ ด้วยความเข้าหาคนง่ายของเธอ เธอจึงโบกมือทักทายเล็กน้อยให้ (ทำความรู้จักหรือเนียนสนิทได้เลยะนะคะ)

#จัดกระเป๋า_VRKN | 8 เมษา | (ชลิตที่กำลังงงว่าต้องไปไหนต่อเพราะมาสำเพ็งทั้งทีก็เตร่หาร้านขนมก่อนเลย(มาช้านิดหน่อยเพราะพึ่งว่างคร้าบ))

#จัดกระเป๋า_VRKN [โรลเปิด | แยกรูท] [สำเพ็ง | วันที่ 8 เมษา ช่วงบ่ายๆ ] เสียงจ้อแจ้คึกคัก ฝูงชนเดินเตร่ไม่ขาดสาย ท่ามกลางบรรยากาศครื้นครึก ณ ย่านการค้า กันสิตายังคงครุ่นคิดว่าตนนั้นซื้อข้าวของเครื่องใช้ที่จำเป็นครบแล้วหรือยัง ตำราเรียน? วัตถุดิบสำหรับปรุงยา? หัวที่ใจจดใจจ่อกับความคิด จนเธอนั้นลืมมองว่ามีผู้ใดที่คุ้นตาหรือแปลกหน้าเดินมาบ้าง (แวะมาทำความรู้จักกับยัยหนูกันได้นะคะ🥺💗)