همیشه گفتیم پاشو تیکه هاتو جمع کن و ادامه بده.من الان تیکه های وجودم جمع نمیشه.... خیلی سخت و دیر و دور داره میگذره،کاش زودتره برسه اون روز و این روشنی دل ما که به امید اون روزه،خاموش نشه💫🕊️

یکم خوندم اینجارو... خداروشکر بودین و هستین. با چیزایی که دیدم و هنوزم داره اتفاق میافته،مغزم یخ کرده. کلمه کم میاد از وصف حال اینروزهای ما. گمم بین اینهمه خشم و نفرت و درد و غمی که قورت میدم. ولی خب... به امید دیدن روزای قشنگ، دووم میاریم ❤️‍🩹✨

….

از این عبارت «کمیته حقیقت‌ یاب» هم به اندازه‌ای وصف نشدنی متنفرم. حقیقت پنهان نیست که لازم به یافتنش باشند. برای من کشورها و سازمان‌های دکوری حقوق بشر به اندازه جنایت‌کاران منفورند.

Iran has 90 million people inside the country and over 40 million abroad. Iran is the size of a continent, like Europe. You can’t ignore us You can’t silence us The world MUST hear us #iranmassacre #iranrevolution2026 #digitalblackoutiran #R2PforIran

دیگه چهل و هفت سال تمرین بی آبرویی و ذلت و بی همه چیزی،کافیه. ترس رو توی رفتارشون دیدیم.هرچی تعداد مردم بیشتر،وحشت اونا هم بیشتر. با همه دلشوره و نگرانی ها برای همدیگه،ولی دلگرم به بودن در کنار هم✨

امکان نداره این ترانه رو جایی بشنوم و خودش و مامانش که سرخاکش خونده بود،تو فکرم نیان. دِتا چش تماشا گوم بهیه...❤️‍🩹 تا ابد یادمون نمیره این روز توی تقویم خشم ما...

کلا ارزش پول ما‌ پایین بود،پایینتر هم داره میره.فقط پرداختی داریم باهاش،اونم خرید مایحتاج اولیه با بالاترین حد خودش. پس انداز و ذخیره معنی نداره اصلا! این دیگه تنها فروپاشی اقتصادی نیست،رسما فروپاشی انگیزه و امید به آینده هم هست.

کی میگه تغییر میکنن؟ هیچکی تغییر نمیکنه،همونن. اون تصویر ذهنی ما از اون آدمه که به مرور زمان و در اتفاقات بالا پایین میشه و حالا خوب یا بد،آدم به شناخت بیشتر میرسه!

واقعا حوصله کار کردن نیست. فکرم متمرکز نمیشه. هی میخوام جمع و‌جور کنم مغزمو نمیشه انگار. تازه تحلیل ها و نظرات کارشناسی آب دوغ خیاری یه عده هم شنیده میشه. بزنم برم اصلا...

یه چیزی فراتر از وحشی گری برای این بی وجودهاس. از همینا که هواپیما زدن،این جنایت هم برمیاد که به بیمارستان حمله کنن. مغز آدم قفل میکنه ...

اما پس از تحمل آن همه درد؛ کسی که به مقصد می‌رسد دیگر همانی نیست که راه افتاده بود…

گاهی فکرم پرت میشه خیلی قبل. مثلا هفتاد و هشت و هشتاد و هشت و بعدش تا الان... چه چیزا ندیدیم، چه چیزا تجربه نکردیم از اون موقع،که تو مغزم هست و بیرون نرفته هنوز! عمرا تاریخ بتونه به قلم در بیاره که چیا به این مردم گذشته.

بازم دونه دونه صورت های قشنگ عکس شدن و هشتگ. عمق فاجعه فوت شده ها خیلیه! استوری این دختر که کشته شده قشنگ قلب آدمو مچاله میکنه :( سنی ندارن اینا،ولی دل بزرگشون یه دنیا می ارزه. الهی بمیرم که ذوق و آرزو و قشنگی هایی که قراره چنگ خاک بشه... لعنت به زنده و مرده همتون حروم زاده های بی وجود

-اضطراب،غم،خشم،تنفر..(واقعا چجوری داریم اینهمه رو تحمل میکنیم و ادامه میدیم) -کورسوی امید به یه پایان متفاوت.. امیدی که بعد اتفاقات ۴۰۱،باعث شد همون سال جا بمونه. و الان امید به برگشتن ورق، امید به رسیدن نتیجه برای خستگی ما. امید برای یه هوای تازه تر 💫

خیلی وقت پیش کاشتمش پشت حیاط،گل نداده بود. زیاد هم شده انگار پیازش ولی بدون گل. تا دیدم غنچه داده و امروز صبح هم باز شده🌼

11:11 💫 امیدوارم ...

آدمِ اصیل به کسی میگن که بعدِ دیدنِ ارزشی که بهش میدی، از فردا یه آدم دیگه نشه.

یه سری جمله ها و کلمات آدم‌ها خیلی خوب توی ذهنم میمونه. بعدش که خلافشو میبینم،ذهنم درگیر میشه که خب مجبوره مگه بگه. نگه خب ...

همه ظرفیت «دوست بودن به سبک تو» رو ندارن.

واقعا حق گفته صائب تبریزی... ناخوشی ها از دل بی ذوق ماست، ذوق اگر باشد همه دنیا خوش است!

درد،درد زندگی برباد رفته اس. درد وجود این حکومت و آدماشه که زندگی پر دغدغه رو برای همه رقم زده و هرچی امید و رویا بوده کور کرده. درد اینه ملتو رسوندن به قطره های آخر. درد چرایی این ساختاره که، خانه از پای بست ویران است.

نجات دهنده امروز پرتقال خشکی که از خونه آوردمه. توی این هوای سرد بارونی گذاشتمش رو شوفاژ،یه بوی ملایمی پیچیده... یه چای یا دمنوش هم باهاش بخورم،میشه اسم امروز رو گذاشت،روز پرتقالی🍊

خیلی رو مخیه که آدم یه چیزایی رو میفهمه و حس میکنه، ولی نمیتونه ثابت کنه! عیبی نداره،زمان بهترین راه حله.

زیادی بها دادن اشتباه هست؛ به هرکی؛ به هرچی

از هفت صبح بیرونم،سرکار و الانم نشستم مطب دکتر برای مراحل درمان مامانم. جای سوزن انداختن نیست اینجا. نصف بیشترش هم جوونن:( میتونم از اتفاقات اینجا ده تا پست بزنم.خرید دارو و درداشون. نمیکنم اینکارو. هرکی بسته به شرایط زندگیش درگیری داره‌. هر خونه ای هم داستان خودشو داره...

همین.. از چی تعجب میکنین واقعا! همه چی قابل پیش بینی بود. موقع رای گیری موقع ۱۰ میلیون نفر ثبت نام ایران خودرو موقع صف های طولانی دلار و طلا. و الانم دیدم نوشتن خیلی از کاسب های لوازم الکتریکی و موبایل بستن،چون افزایش قیمت دارن! ملت هم به هرکی اعتماد کردن،گند زدن تو باوراشون. چی بگن دیگه...

در این برهوت ادبیات و فرهنگ و هنر، افسوس به خاموش شدن ستاره ها! که از شمار دو چشم یک تن کم وز شمار خرد هزاران بیش. «بهرام بیضایی» از ۱۳۱۷ تا همیشه 🤍

به من میگه خوش به حالت چه حوصله ای داری برای آشپزی،برای دوییدن تو جنگل،یا برای رفتن مثلا تا فلان جا که فقط یه چیز خوشمزه یا خوشگل که اونجا داره بخری و برگردی. میخواستم بهش بگم، اینا مسکن هستن برای فرار از چیزایی که حتی گاهی با خودمم نمیتونم در موردشون حرف بزنم. به اینا میگن دووم آوردن!

چرا بعضیا فک میکنن دوتا کله بالاتر از همه ان؟! خوبه آدم گاهی یه نگاه به پشت سرش بندازه.

بدبیاری کلا خیلی حس بدیه. شکل های مختلف رخ میده که، لمسش یا دیدن و شنیدنش برای هرکی واقعا دلگیر و تلخه.

ای روشنی صبح به مشرق برگرد🤍

به نظرم گاهی ، ناامید بودن منطقی ، از امید واهی خیلی بهتره . دردش هم‌کمتره و سراب برای خودت درست نمیکنی .

هوای مه آلود و سرد داد میزنه که برو ماهی بگیر با پلو شوید و سیر،ترکیب برنده درست کن. فصل نارنج و رب ازگیل هم باشه که ترکیب طلایی میشه. منم که حرف گوش کن🐟

عصرهای پنج شنبه که میریم سرخاک عزیزانمون،اشک و گریه های فروخورده رو همونجا خالی میکنیم برمیگردیم.🤍

خلاصه که ما خیلی خیلی خسته ایم و رنج بسیار زیاد دوران برده ایم ...

حال و هوای اون روزا و یادآوری تک تک اون لحظه ها،توی تمام قسمت های این مستند،قلبم رو سنگین کرده بود. قیافه اون بچه های شجاع و حال و روز الان خانواده هاشون...🤍

ممکنه یه عده قبول نداشته باشن این مستند رو. حتی دوستای خودم هم بودن. کارگردانش،پخشش،حمایت کننده هاش... ولی این زن بالاخره مبارزه کرد. هزینه داد.روحی و جسمی. عین زالو از این جنبش جیبشو پر نکرد،چمیدونم بطری شراب و هزارتا ادا و اطوار از این مبارزه در نیاورد. امیدوارم به حاشیه نره.

بعد دیدن این مستند، تنفرم از آدمایی که بعد اونهمه اتفاق و کشته شدن اون بچه ها،هنوز که هنوزه به عناوین مختلف تو بغل آخوند و این حکومتن،بیشتر شد!

دیگه آدم میترسه از کسی یا چیزی تعریف کنه.بس که گند همه چی در اومده. همه چی شده پاره وقت!

آدونیس میگه.. حافظه،خانه‌ی محبوب چیزهای غایب است!

بعضی از این موزیک های بی کلام با اینکه حرفی توش نیست،ولی یه عالمه حرف گوشنواز توی خودشون دارن...

انتهای یه روز خسته کننده ...✨

یلدا مبارک🥳 @shlllll.bsky.social

امیدوارم از دل همین شب بلند، غبار غم برود و حال همه خوش شود. یلدا و شب چله همتون به شادی و دلگرمی و امید.🍷🥰💫

زور زندگی از همه چی بیشتره. قفل میکنیا،ولی بازم ادامه میدی!

یه سری چیزا واقعا جوابی براش نیست.خیلی نمیشه دنبال منطق گشت براشون!

تک درخت و سپیده صبح ✨

دیدین یه وقتایی حتی تو شادی های کوچیک هم ته دلتون اضطراب دارین! یه جور دلشوره و نگرانی. نمیدونم از کودکی،نوع تربیت،کمال گرایی،جبر جغرافیایی،فکر و خیال های مداوم،اتفاق های بد و ترومایی زندگی... هرچیه تو کارای روزمره خیلی تاثیر داره. برای من که گاهی باعث عجله و تنش و فشار میشه!