[ ส่งท้าย ] (เป็นครั้งแรกเลยค่ะที่ได้เล่นมูเซอไวเวอ แต่รับรู้เลยว่าทีมงานและฝ่ายอาร์ตทุ่มเทกันมากๆ ได้ประสบการณ์ใหม่เยอะมาก มีสตอรี่ให้ตื่นเต้นทุกอีเวนท์ ขอบคุณที่ทำงานอย่างหนักและคอยดูแลลูกมูอย่างดีนะคะ เป็น 6 เดือนที่สนุกมากเลย เพื่อนร่วมมูก็คอยสร้างสีสันอยู่เสมอ ขอบคุณทุกคนที่แวะมาเล่นด้วยกันค่ะ ได้ความทรงจำดีๆ เยอะมากจากที่นี่ แอบเสียดายนิดหน่อยที่จบลงแล้ว ไว้เจอกันใหม่นะคะ!)

(ของแบบนี้มันต้องมีรูปประกอบ)

#KzK_Story . 「 เราคงได้พบกันอีก ในสักวันหนึ่ง 」 . docs.google.com/document/d/1...

#KzK_Story เช้าวันใหม่หลังจุดจบ . . .

「またいつかー」 (คอมมูจบแล้ว ขอบคุณทุกคนมากนะคะที่มาเล่นกับคุรุมุ 😭❤️ แม้หลังๆจะไม่ได้เล่นอีเว้นมากนัก เพราะติดงานหลวง ฮืออ 😭💦 แต่ได้เล่นกับทุกคนแล้วสนุกมากเลยค่ะ ❤️ ไว้พบกันใหม่นะคะ❤️)

#KzK_story 2016年 12月 25日 ถึงชมรมกรีฑา เพื่อนของฉัน กองไม้แกะสลักรูปสัตว์ถูกจัดวางไว้เงียบ ๆ ในห้องของโต๊ะชมรม แต่ละตัวไม่เหมือนกัน ไม่มีชิ้นไหนซ้ำ มีเพียงชื่อของสมาชิกติดไว้ ...เรียบง่าย เคยคิดจะทำของขวัญให้พวกเขามาตั้งแต่ช่วงที่เพิ่งเข้าชมรม งานไม้แกะสลักที่มักทำเป็นประจำ แต่สุดท้ายก็ปล่อยให้ความคิดนั้นถูกเลื่อนออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า ด้วยข้ออ้างสารพัด

#DayNone แสงแดดแรกของปี 2017 ท้องฟ้ายามเช้าที่ได้เห็นทุกวัน และรัศมีอบอุ่นของดวงอาทิตย์ฉายส่องเปรียบเหมือนการฉลองให้แก่ชีวิตวัยรุ่นสุดบัดซบ อยากลุกขึ้นมาไชโยอยู่หรอก ทว่า

(สวัสดีค่ะ มาสอบถามความสนใจตี้วาดจิบิประกอบปฏิทินตั้งโต๊ะ 2026 นะคะ) (เข้าร่วมได้ทุกคนเลยค่ะ 🙌) (เปิดให้ลงทะเบียนในวันอังคารที่ 20 ม.ค. เวลา 20.00 น.) (เดดไลน์ส่งงานวันอาทิตย์ที่ 15 ก.พ. เวลา 13.00 น.) ( อ่านรายละเอียดและติดตามประกาศในลิงก์นี้ discord.com/channels/141... )

#KzK_DayNone (About ruki part) ท่ามกลางเสียงอึกทึกจากการต่อสู้ไทไม่หยุดหย่อน แม้จะมีใครสักคนร่วงหล่นไม่อาจยืนหยัดต่อทว่าก็ยังไม่มีใครยอมท้อถอย เด็กหนุ่มผมสีส้มอ่อนที่ยุ่งเหยิงก้มหน้าลง ยืนมองบริเวณที่โล่งที่ครั้งหนึ่งเคยมีคนที่รู้จักยืนอยู่ตรงนี้ไม่กี่นาทีที่แล้ว "......." “แปลกดีนะ…” เสียงพึมพำหลุดออกมา “เรารู้จักกัน… แค่นี้เองแท้ๆ” +

[ ประกาศจากทางคอมมูนิตี้ ] สามารถติดตามช่องทางข่าวสารได้ทางเพจ web.facebook.com/KibouzakuraK...

#KzK_Story กลางดึกสิ้นเดือนธันวา ฉันตัดสินใจทำอะไรบ้าบิ่น แม้ท้องฟ้ากำลังจะพังลง และพื้นดินไม่มั่นคงอีกต่อไป มันก็ไม่แย่นักเมื่อมีสาวสวยคอยปลอบอยู่ข้าง ๆ ดวงตาจดจ่อราวกับอยากเก็บรายละเอียดทุกอย่างเอาไว้ก่อนจะหมดโอกาส ส่วนความในใจมีมากเกินกว่าจะเรียบเรียงเป็นคำพูด ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราใกล้ชิดกันขนาดนี้ แต่ใครจะรู้ว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้ายรึปล่าว จากนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น—

#KzK_DayNone #KzK_Story เช้าวันใหม่มาเยือน ร่างกายเจ็บสะท้าน เนื้อที่เคยเชื่อมต่อกันตอนนี้กลับฉีกขาด โลหิตหยาดย้อยไหลรินตามลำตัว สองมือโอบกอดบาดแผลไว้ สองเท้าเดินหน้าอย่างไร้ทิศทาง เจ็บชะมัดยาก... ‘มะม๊าจะเป็นยังไงบ้างนะ’ “มะม๊าครับ ไคคุงไม่อยากเล่นซ้อนหาแล้วนะครับ” น้ำเสียงอิดโรยถูกเปล่งออกมาอย่างไม่มีจุดหมาย

#KzK_Story . . . . . วันที่ 4 เมษายน 2016 วันที่ 8 กันยายน 2016 คืนก่อนวันคริสต์มาสในปี 2016 วันที่ 25 ธันวาคม 2016 กระทั่งวันที่ 31 ธันวาคม 2016 ทุกคนที่อยู่ ณ ตรงนี้ล้วนแต่สำคัญกับกับโยชิดะ โควงะและการตอบรับหรือการให้คำสัญญาของเธอมันหนักแน่นพอที่จะให้ทุกคนรับรู้มันว่าเธอไม่ใช่คนที่ผิดคำพูด

[Epilogue] ณ █▄▀█▀█ “ดูสิ ๆ หลานรักของผมกลับมาแล้ว! พาเพื่อนมาด้วยล่ะ” ชายหนุ่มที่กำลังทำอาหาร หันไปมองตามที่ทิศที่เสียงข้างหลังบอก รอยยิ้มประดับบนใบหน้า .. “ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะครับ” .. ——————— ภาพสุดท้ายก่อนจากกันค่ะ ขอบคุณที่มาโคกันนะ😊 @shingen-kzk.bsky.social @shinmu-kzk.bsky.social

#KzK_Story เขาเจ็บปวดรวดร้าวไปทั้งกายใจ แต่ถึงอย่างงั้นตัวเขาก็ยังคงสู้ต่อไป แม้ร่างกายจะตะโกนกู่ร้องออกมาไม่หยุดเพื่อบอกให้เขาพอได้แล้ว แต่เขาก็ยังคง ลุกขึ้น ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง . . . . เพื่อที่จะสู้ต่อไป เพื่อที่จะไม่เป็นภาระ เพื่อที่จะไม่ไร้ประโยชน์ เพื่อทุกคนที่พยายาม เพื่อทุกสิ่งทุกอย่างที่ทุ่มเทไป เพื่อ…

#KzK_DayNone " จงใช้ชีวิตอย่างภาคภูมิ " " จงมีชีวิตต่อไปต่อให้เปล่าเปลี่ยวแค่ไหนก็ตาม "

[ เอนด์ดิ้งคอมมูคิโบวซากุระ ] ทางทีมงานขอขอบคุณทุกท่านที่เป็นส่วนหนึ่งของคอมมูนิตี้เรา และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้พบกันอีกครั้งในโอกาสหน้า www.facebook.com/share/v/1A8p...

[🧷] — – P̵͔͇͊̎̃̅̾i̶̟͔͛́̚n̸͕̞̖̉̐̀ ⊹⊹—⊹ ⊹⊹ —⊹ ⊹— ⊹—⊹⊹ ⊹—⊹⊹ —⊹—— ——⊹⊹—— [] —⊹—⊹ ⊹— —⊹ [] ⊹⊹ [] —⊹⊹⊹ ⊹ [] ⊹⊹⊹⊹ ⊹— ⊹——⊹ ⊹——⊹ —⊹—— ⊹⊹——⊹⊹

海野 海也 - เสียชีวิต

#KzK_Story [กระดาษบันทึก 1 แผ่น ที่ชิราคาเนะเขียน]

[ ความลับของนาย ? ความลับของฉัน ? ] [ ช่างมันเถอะ ] [ เรามาทำสิ่งที่ถนัดกันดีกว่า. . . ]

@ichiekzk.bsky.social ในโลกอีกฝั่ง หรือ สักสถานที่ เด็กน้อยคนนึงในชุดยูกาตะสีแดง นั่งหัวเราะอย่างมีความสุขกับชายคนนึง เด็กคนนั้นเขาอ้าแขนหาคนนั้นอย่างต้องการให้อีกฝ่ายโอบรับ . . . . — ถ้ามีสักครั้ง..จริงๆ ผ̴͖̤̭̍̆ม҈̝͙͂̾ก҉͔̭͙̬̘́̈́͗͛็҈̪̤̬̥͕̽͛͐อ҈̞͙̩͂̋̈́ย҈̗̘̖̦̓̇า̶͓͔̝̟̎̀͛ก҈͇̩̭̑̔̄͛เ҉̙̞̩̐́ป̶͔̙̝͑̒͌̓็̴̦̟̐̽น̷̜͔̂͋͂̿̚ล̷̴ู̰̜̳͚͆͆̋͒̋̍̾͌ก̶͙̰̈́́̐̿̈ช̷̯͚̮̆̐̎า̴͇̦̀͐̇ย̷̳̳̠̝̟̊̇̍̍̈́ค̸̷ุ̙͖͈̟͉͉̣͎̍͐̌̀͐̀̓̽̏ณ̷̠̘̈́́̎͌̇อ̸̦͖̒̂ͅิ̶͓̦̞̾̇̈́̒จ̵̜̝̲̓́̈́̔ิ̸̩̫͛͊̀เ̷̱͓̓̋̇̎̚อ̵̥̥͖͊̉͆̉̀ะ̴͕͙̅̈̿̑ส̷̦͇̌͛̋͌ั̶̙̣̿̀̀ก҉̦̥͇͇̌̅͐̈́̏ͅค̸̰̝̲͙̔̈̄̆̌ร҈̠̖͐̂̈ั҉̵้̰̰̮͚̣͍̥̫̿̓̿͐̎͊̃̿ง̷̖͔̠͐͒͂เ̷̪̙̠͈̯͗́͌͗ห̸͔͓̯̟̽̆̈ม҉̭̙̈̉͛̈̍ื̶̳͙͛̑อ̶͙͍̤͒͒น̶̠̳͗͊͛ก҈͍̱̊̓ั̵̫̦̿͆́น̶̲͈͉͆͆ค̵̪̭͙̆̂͒̇͐ร̴͉̠̞͗̂̚ั̸̝̙̲̱̽̈́͆บ̶̮̳̯̮̒̔̂

“อื้อ ได้สิ” เธอเอ่ยตอบเรียบง่ายทั้งที่หัวใจเต้นรัวเจียนระเบิดจากอก จิโตเสะเยื้องย่างขยับเข้าหาคนตรงหน้า ย่นระยะห่างระหว่างทั้งสองจนหัวไหล่อิงสนิทแนบชิดกัน “พูดแล้วต้องอยู่ข้างๆเราไปตลอดเลยนะ…?“ เธอเอื้อนเอ่ยแผ่วเบา พลันยกมือขึ้นรอให้อีกคนเกี้ยวก้อยสัญญาตอบ

เมื่อแสงสว่างนั้นจางหายไป รวดเร็วพอๆกับลมหายใจหนึ่งครั้ง แล้วอีกคนก็ไม่อยู่ตรงนั้นอีกเลย ไม่มีร่าง ไม่มีเสียง ไม่มีแม้แต่เงาที่ควรจะหลงเหลือ พื้นที่ตรงหน้าโล่งเปล่าอย่างโหดร้าย ราวกับโลกตั้งใจลบเขาออกไปจากความจริงโดยไม่ทิ้งคำอธิบาย รามิยืนค้างอยู่ตรงนั้น ดวงตาเบิกกว้าง สมองปฏิเสธสิ่งที่เห็น “ …รุกิ ? ” . . (+)

#KzK_Story ยินดีที่ได้รู้จัก (2/10) (ย้อนหลังวันเด็กครับ)

#KzK_DayNone TW : การตายของตัวละคร / เลือด ร่างกายเขาหนักอึ้ง แม้คิดจะขยับร่างกายก็ขยับไม่ได้แต่น้อย ลมหายใจหอมถี่อย่างตื่นตระหนก ก่อนเบาบางลงในชั่วอึดใจ ราวกับชีวิตอันแสนเปราะบาง กำลังจะดับมอดลง เขายังปกป้องใครไว้ไม่ได้เลย แค่จะช่วยเด็กพวกนั้นยังไม่ได้ แค่จะตายช้าที่สุด เพื่อรอดูพวกเขารอดชีวิต ยังทำไม่ได้เลย ดวงตาเขาพร่าลง เสียงเริ่มอื้ออึง

Before the Ending of KZK #KzK_Story [Thread]

‘ยังเด็กอยู่เลย’ ‘ทั้งที่น่าจะไปได้ไกลกว่านี้แท้ๆ’ ‘เขาเด็กเกินไปที่จะตายด้วยซ้ำ’

สิ้นคำร่างเด็กหนุ่มร่วงหล่นจากรถไฟที่กำลังวิ่ง หลังศีรษะและแผ่นหลังที่เต็มไปด้วยบาดแผลจากการต่อสู้กระแทกกับก้อนหินอย่างรุนแรง เจ็บปวด ทรมาน —ทว่ากลับรู้สึกโล่งใจอย่างน่าประหลาด อาจเป็นเพราะโคกะรอคอยช่วงเวลานี้มาโดยตลอด …ตั้งแต่วันแรกที่ภัยพิบัติมาเยือน… แม้ไม่มีแรงใจในการใช้ชีวิต ตัวเขาก็พยายามมาโดยตลอด ถึงจะเต็มไปด้วยข้อผิดพลาด บกพร่องในหลายๆ ครั้ง

[ Final Chapter — Yuugiri Kouga ] tw — character death เสียงเครื่องจักรทำงานดุจดั่งเสียงระฆังแห่งชัยชนะอำนวยพรแด่เหล่ามนุษย์ผู้ไขว่คว้าความหวัง、แม้ไม่รู้หนทางข้างหน้ามีสิ่งใดรอคอย กระนั้นความหวัง วันพรุ่งนี้ การเริ่มต้นใหม่ล้วนไม่ใช่สิ่งที่ 'ยูกิริ โคกะ' ปรารถนา ร่างสะบักสะบอมยันกายเคลื่อนตัวอย่างยากลำบาก、เด็กหนุ่มผู้ถูกหมอกกลืนกินหยุดยืนระหว่างรอต่อของขบวน

#KzK_Commu “...ฮิมาวาริจัง" "อยู่ตรงนั้นรึเปล่า..." "รอป๊ะป๋าก่อนนะ...“ ทาเนะซาดะ ชิกิ สามีของทาเนะซาดะ นาโอะ และพ่อของฮิมาวาริ bit.ly/4eUpbze

(ประธานนนนนนน😭😭😭😭😭😭😭😭)

[ ทำนาย ] แสงหลากสีระเบิดซัดเข้ามา ราวกับจะฉีกโลกทั้งใบออกเป็นชิ้น ความร้อน ความกดดัน ความเจ็บปวด.. ทุกอย่างถาโถมใส่ร่างของ ฟุกะเซ็ทสึ รุกิ แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังยืนอยู่.. มือที่สั่นเทายังกำดาบแน่น ดวงตายังคงจ้องไปยังข้างหน้า (+)

------------------- It's time to say Good bye now ------------------- #KzK_Commu ref: good bye eri

#KzK_DayNone #KzK_story ถ้ารอดออกไปได้ จะทำอะไรเหรอ… “นั่นสินะ…” เขาสูดหายใจลึก พลางทอดสายตามองเพดาน ราวกับพยายามค้นหาคำตอบจากความว่างเปล่า ความฝันแบบเป็นรูปเป็นร่างนั่นน่ะ เขาไม่เคยมีมันอยู่ในหัวเลยด้วยซ้ำ ที่ผ่านมา เขาแค่ก้าวต่อไปเรื่อยๆ ทำในสิ่งที่ควรทำ เพราะไม่มีทางเลือกอื่น.. (+)

1. (โบกี้หมายเลข 13 ถูกทำลาย) ผู้เล่นที่ยังคงอยู่ในโบกี้นี้ ถูกเหวี่ยงหลุดออกจากขบวนรถไฟและเสียชีวิตในทันที 2. เอนด์ดิ้งคอมมูนิตี้ จะทำการอัพเดทพร้อมกับฝั่ง [สู่วันพรุ่งนี้]

Happy children day! ณ โลกอีกใบของความฝันใครสักคนหนึ่ง สถานที่ปราศจากความทุกข์และความโศกเศร้าทั้งมวล “ผมหวังว่า เธอจะเติบโตเป็นเด็กที่มีความสุขนะครับ ชินคุง” ชายคนหนึ่งกล่าวกับเด็กในอ้อมกอด @shingen-kzk.bsky.social —— “҈̨̕ค̵̧̛ร҉̧̕ั̴̶้̧̕̕͜ง̸͜͡ห̶̢͞น̸้͢͝҈̨҇า҉̢͠ ห̴̡҇ว̶̕͢ั̵̛͢ง̶̢͠ว̴̸่̨̡͠͝า̴̧͠พ̴̧͞ว̴̡͞ก҉҇͢เ҈̧͞ร҉̢̛า̵͜͝จ҈҇͜ะ̸̡̛เ̷̧͠ป̸̢҇็҈̧̛น̷̡҇พ̴̸่̡͢͡͠อ̷̡͞ล̸̵ู̡̨̛͡ก҉̨͝ก̴̧͝ั̷̕͜น҈͢͞จ̵͜͞ร̶̨҇ิ҉̡͝ง̷̨҇ ๆ̷̧҇น̵͢͠ะ̶̡҇ค̶̛͢ร҈̢͞ั҉͜͠บ̵̢͡”̴̢͠

#KzK_Story — ???? (4/11) ((กำลังทยอยตัดเส้นคับ มาลงจองที่ไว้กันลืม ฮา))

(หย่อนค่ะ วาดดองไว้ตั้งแต่ต้นธันวา ก่อนทุกคนจะไม่ได้เห็นหน้าเพื่อนสมัยเด้กยุกิจัง)

[ #KzK_story | #KzK_DayNone ] เส้นทางสู่ความหวังของแบบนั้นน่ะ— 'ยูกิริ โคกะ' ไม่เคยเชื่อตั้งแต่วันที่พวกเราเสียพ่อแม่ ทั้งที่ไม่เชื่อ、สองขากลับก้าวขึ้นมาบนรถไฟ แม้ว่าเขาไม่มีความคิดที่จะทอดทิ้งครอบครัวไว้ข้างหลัง นั่นก็เพราะเหตุผลง่ายๆ "ประธาน—!" ประธานชมรมศึกษาอิเฮน รุ่นพี่ที่มักจดบันทึก ลูกชายที่รักคุณแม่สุดหัวใจ 「 คามิทากะ มาโคโตะ 」

成҉陽҉ ҉惺҉兎 ผ҉ู҉้҉เ҉ห҉ล҉ื҉อ҉ร҉อ҉ด҉จ҉า҉ก҉เ҉ง҉า҉ม҉ื҉ด҉ ҉ ҉ม҉ั҉ธ҉ย҉ม҉ป҉ล҉า҉ย҉ ҉ป҉ี҉1҉ ҉โ҉ร҉ง҉เ҉ร҉ี҉ย҉น҉ค҉ิ҉ไ҉ซ҉ Doc : bit.ly/42OhKoh

" ... " " ครับ เข้าใจแล้วล่ะ " เขาปล่อยให้ท่วงทำนองนั้นบรรเลงไปอย่างเนิบช้า ราวกับว่าโลกนี้มีเพียงสองเรา ปล่อยให้กาลเวลาค่อย ๆ ไหลไป " ฮะ ๆ เป็นช่วงเวลาที่น่าจดจำจังเลยนะครับ " " อัตสึชิซังในตอนนี้...เปล่งประกายสุด ๆ เลยล่ะครับ " เอ่ยพร้อมกับรอยยิ้มหวาน ขยับไปตามจังหวะที่อีกฝ่ายนำอย่างช้า ๆ

#KzK_Merrymasquerade #KzK_XMasEve [ โรลปิด w/ @kzk-rin.bsky.social ] วันนี้รินดูสวยงามมากเป็นพิเศษเลย... ไม่ใช่ว่าทุกวันรินไม่สวยหรอกนะ—ตรงกันข้ามด้วยซ้ำ นาโอเอะรู้สึกโชคดีเสมอที่สิ่งแรกที่เธอตื่นขึ้นมาเจอก็คือใบหน้าอันสวยงามของหญิงสาวผู้เป็นคนรักที่หลับใหลอยู่ข้างเธอในทุกๆเช้า เพียงแต่ว่าวันนี้เมื่อเธอได้เห็นถึงชุดที่แฟนของเธอใส่มางาน มันก็แทบจะทำให้เธอหยุดหายใจ +

#KzK_Merrymasquerade #KzK_XMasEve w/ @kzk-naoto.bsky.social เธอที่ยืนอยู่ในมุมไม่มีทีท่าว่าจะยอมออกไปเต้นรำ ชุดที่ดูพะรุงพะรัง รองเท้าที่ไม่คุ้นชิน ทว่ามือที่ยื่นออกมาหานั้นก็ไม่ได้ปฏิเสธอันใด เพียงแค่เอ่ยเตือนไปว่าให้ระวังเท้าให้มาก สุดท้ายแล้วคนทั้งสองที่ขยับไปตามเสียงเพลงที่คลอบรรเลงท่ามกลางฉากหลังที่เต็มไปด้วยซากและท้องฟ้าวิปริต เป็นเพียงค่ำคืนที่ไม่อยากให้ผ่านพ้นไป

#KzK_Commu ——————————— "ครั้งสุดท้าย" "สักครั้งในชีวิตก็ยังดี...." ——————————— 吉田鋼牙 | Yoshida Kouga ผู้เหลือรอดจากเงามืด | โรงเรียนคิไซ | ปี 2 | 182/64 ชมรมนักประดิษฐ์ Doc : in Bio Role | Talk | Co-op | DM = OK

#KzK_Story "......" "........." "............" "..................."

“ เราขอ… ไปกับพวกเธอด้วย “ ” ได้ไหม..?” เสียงของเด็กสาวดังขึ้น เมื่อคุณเงยหน้าขึ้นมอง เบื้องหน้าคือ เธอเจ้าของผมชมพูอันคุ้นตา ใบหน้า ท่าทาง รอยยิ้ม ทุกอย่างเหมือนเธอไม่มีผิด แต่บางอย่างไม่ถูกต้อง สัญชาตญาณร้องเตือน แม้รูปลักษณ์จะเหมือนเดิม แต่สิ่งที่ยืนอยู่ตรงหน้า ไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป สายตาคู่นั้นว่างเปล่า ราวกับกำลังเลียนแบบ ความเป็นมนุษย์

[ บอส : เส้นทางสู่ความหวัง ] -ฮานาโอริ โคโตเนะ?-