#KzK_Roleplay - โรลปิด @koganekzk.bsky.social วันที่ 6 กรกฏาคม 2016 [ เมืองโบราณ ] ได้ข่าวว่าเมื่อวานก็มีเรื่องวุ่นวายอยู่ประมาณนึง แต่ดูเหมือนตัวเขาเองก็ยังไม่ได้สนใจอะไรมากมาย เดิมทีแรกก็เดินอยู่คนเดียว เอ้.. รู้สึกเหมือนลืมนัดอะไรสักอย่างล่ะ แต่ช่างมันเถอะ ไม่สำคัญแล้วล่ะ ในตอนนี้ มีเรื่องให้คิดตั้งมากมาย +

.

@koganekzk.bsky.social @shingen-kzk.bsky.social (เอาน้องพวกผมไปก็ดูแลดี ๆ ด้วยนะครับ ไม่งั้นผมตามถึงบ้าน) (ปล.ถ้าวาดผิดยังไงขออภัยด้วยนะครับ)

(โคตรจะนิสัย/คค/คค_ต/ไม่ดีึ_ค_คค_ค52636636373737733฿383 /ต่อย)

( /ยืน /หุบยิ้ม ทะเลสวยจัง อยากลงไปเล่นน้ำ) (อร้ทกกกกกกดหดกกกกกกทำไมมันมีเสียงงงงงงวงวว โอ้ยยนนยนกนนกนนกนนกสกากสดสพสว)

(((;(ขอสักที โอย โลกอยู่ยาก ไม่อยากอยุแล้ว))))

#KzK_Daynone (True ending) *** CW : เลือด แผล การตั้งครรภ์ *** “ป๊ะป๋าจะช่วยหนูออกมาเอง“ cms. Mx Sesenta

“ฮิมาวาริ“ Music/Lyrics: Tianpansa Illustration: Mx Sesenta Vocal: Riku, Iroha

[บทส่งท้าย #KzK_DayNone] รุ่งสางของวันใหม่ และจุดสิ้นสุดของฝันร้าย

[บทส่งท้าย] แด่มิตรภาพและความสัมพันธ์ที่ได้ก่อกำเนิดท่ามกลางความสิ้นหวัง

#KzK_UntilThen 2026年 7月 25日 | @ โอกินาว่า [โรลปิด] งานแต่งงานของชิโนโนเมะ ริน และ ฮิราบายาชิ นาโอเอะที่ถูกจัดขึ้นกว่าสิบปีให้หลังพาให้ผู้คนที่ห่างหายจากกันไปได้กลับมาพบกันอีกครั้ง รวมถึงผู้ที่ต้องเผชิญความขมขื่นจากคนในความทรงจำเช่นกัน ชายหนุ่มร่างสูงชะลูดเดินสับเท้าผ่านชายหาดตามทางที่จำได้ว่าเห็นคนผ่านไปไว ๆ เมื่อครู่ช่วงที่ตนยังร่ำลามิตรเก่าไม่เสร็จดี (+)

()

「またいつかー」 (คอมมูจบแล้ว ขอบคุณทุกคนมากนะคะที่มาเล่นกับคุรุมุ 😭❤️ แม้หลังๆจะไม่ได้เล่นอีเว้นมากนัก เพราะติดงานหลวง ฮืออ 😭💦 แต่ได้เล่นกับทุกคนแล้วสนุกมากเลยค่ะ ❤️ ไว้พบกันใหม่นะคะ❤️)

#KzK_Story เช้าวันใหม่หลังจุดจบ . . .

#KzK_Story . 「 เราคงได้พบกันอีก ในสักวันหนึ่ง 」 . docs.google.com/document/d/1...

#KzK_story 2016年 12月 25日 ถึงชมรมกรีฑา เพื่อนของฉัน กองไม้แกะสลักรูปสัตว์ถูกจัดวางไว้เงียบ ๆ ในห้องของโต๊ะชมรม แต่ละตัวไม่เหมือนกัน ไม่มีชิ้นไหนซ้ำ มีเพียงชื่อของสมาชิกติดไว้ ...เรียบง่าย เคยคิดจะทำของขวัญให้พวกเขามาตั้งแต่ช่วงที่เพิ่งเข้าชมรม งานไม้แกะสลักที่มักทำเป็นประจำ แต่สุดท้ายก็ปล่อยให้ความคิดนั้นถูกเลื่อนออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า ด้วยข้ออ้างสารพัด

#DayNone แสงแดดแรกของปี 2017 ท้องฟ้ายามเช้าที่ได้เห็นทุกวัน และรัศมีอบอุ่นของดวงอาทิตย์ฉายส่องเปรียบเหมือนการฉลองให้แก่ชีวิตวัยรุ่นสุดบัดซบ อยากลุกขึ้นมาไชโยอยู่หรอก ทว่า

[ ประกาศจากทางคอมมูนิตี้ ] สามารถติดตามช่องทางข่าวสารได้ทางเพจ web.facebook.com/KibouzakuraK...

#KzK_Story . . . . . วันที่ 4 เมษายน 2016 วันที่ 8 กันยายน 2016 คืนก่อนวันคริสต์มาสในปี 2016 วันที่ 25 ธันวาคม 2016 กระทั่งวันที่ 31 ธันวาคม 2016 ทุกคนที่อยู่ ณ ตรงนี้ล้วนแต่สำคัญกับกับโยชิดะ โควงะและการตอบรับหรือการให้คำสัญญาของเธอมันหนักแน่นพอที่จะให้ทุกคนรับรู้มันว่าเธอไม่ใช่คนที่ผิดคำพูด

#KzK_Story กลางดึกสิ้นเดือนธันวา ฉันตัดสินใจทำอะไรบ้าบิ่น แม้ท้องฟ้ากำลังจะพังลง และพื้นดินไม่มั่นคงอีกต่อไป มันก็ไม่แย่นักเมื่อมีสาวสวยคอยปลอบอยู่ข้าง ๆ ดวงตาจดจ่อราวกับอยากเก็บรายละเอียดทุกอย่างเอาไว้ก่อนจะหมดโอกาส ส่วนความในใจมีมากเกินกว่าจะเรียบเรียงเป็นคำพูด ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราใกล้ชิดกันขนาดนี้ แต่ใครจะรู้ว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้ายรึปล่าว จากนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น—

[ เอนด์ดิ้งคอมมูคิโบวซากุระ ] ทางทีมงานขอขอบคุณทุกท่านที่เป็นส่วนหนึ่งของคอมมูนิตี้เรา และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้พบกันอีกครั้งในโอกาสหน้า www.facebook.com/share/v/1A8p...

‘ยังเด็กอยู่เลย’ ‘ทั้งที่น่าจะไปได้ไกลกว่านี้แท้ๆ’ ‘เขาเด็กเกินไปที่จะตายด้วยซ้ำ’

“ขอแค่อีกนิดเดียว…” เสียงนั้นแทบไม่หลงเหลือเป็นคำพูด รุกิก้าวไปข้างหน้า ขาทั้งสองหนักอึ้งราวกับจะทรุดลงทุกเมื่อ เขายังคงก้าว ทีละก้าว.. ทั้งที่รู้ว่าร่างกายกำลังจะพัง ทั้งที่รู้ว่าอาจไม่มีวันกลับมา ไม่ยอม ไม่อยากจะหายไป ขอแค่.. อยากรอดไปพร้อมกับทุกคนเท่านั้นเอง! (+)

เขาไม่ได้เป็นคนกล้าหาญ ไม่ได้เป็นคนที่ดีพอที่จะยอมสละชีวิต เขาก็แค่.. อยากมีชีวิตอยู่ เขายังมีความหวัง ยังมีความฝันที่ยังไม่ได้ไปถึง ยังมีอีกหลากหลายสิ่งที่ไม่ได้พูดออกไป ยังมีผู้คนที่อยากเดินกลับไปหาอีกครั้ง . . ขอแค่อีกนิดเดียว . . ขอแค่ผ่านมันไปได้อีกก้าวเดียวเท่านั้น เขายังไม่พร้อมจะตาย ไม่ใช่ตอนนี้ ไม่ใช่หลังจากที่พยายามมาไกลขนาดนี้ ไม่ใช่หลังจากที่ฝืนยืนมาได้ถึงตรงนี้ (+)

[ ทำนาย ] แสงหลากสีระเบิดซัดเข้ามา ราวกับจะฉีกโลกทั้งใบออกเป็นชิ้น ความร้อน ความกดดัน ความเจ็บปวด.. ทุกอย่างถาโถมใส่ร่างของ ฟุกะเซ็ทสึ รุกิ แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังยืนอยู่.. มือที่สั่นเทายังกำดาบแน่น ดวงตายังคงจ้องไปยังข้างหน้า (+)

#Kzk_commu " อื้ม เรียกแค่ สึรุ ก็พอแล้วล่ะ " ✄- - - - -𓅯 𓇼 ⋆.˚ 鶴 𓆟 TSURU ⋆.˚ 𓇼 ผู้เหลือรอดจากเงา | นักเรียนโรงเรียนคิไซ | 2年 | 17 Y. Doc in Bio Talk | Role | CO જ⁀➴ 𝗗𝗠𝟮𝟰/𝟳

#KzK_Merrymasquerade #KzK_XMasEve [ โรลปิด w/ @kzk-rin.bsky.social ] วันนี้รินดูสวยงามมากเป็นพิเศษเลย... ไม่ใช่ว่าทุกวันรินไม่สวยหรอกนะ—ตรงกันข้ามด้วยซ้ำ นาโอเอะรู้สึกโชคดีเสมอที่สิ่งแรกที่เธอตื่นขึ้นมาเจอก็คือใบหน้าอันสวยงามของหญิงสาวผู้เป็นคนรักที่หลับใหลอยู่ข้างเธอในทุกๆเช้า เพียงแต่ว่าวันนี้เมื่อเธอได้เห็นถึงชุดที่แฟนของเธอใส่มางาน มันก็แทบจะทำให้เธอหยุดหายใจ +

#KzK_Story "......" "........." "............" "..................."

#KzK_Merrymasquerade #KzK_XMasEve w/ @kzk-naoto.bsky.social เธอที่ยืนอยู่ในมุมไม่มีทีท่าว่าจะยอมออกไปเต้นรำ ชุดที่ดูพะรุงพะรัง รองเท้าที่ไม่คุ้นชิน ทว่ามือที่ยื่นออกมาหานั้นก็ไม่ได้ปฏิเสธอันใด เพียงแค่เอ่ยเตือนไปว่าให้ระวังเท้าให้มาก สุดท้ายแล้วคนทั้งสองที่ขยับไปตามเสียงเพลงที่คลอบรรเลงท่ามกลางฉากหลังที่เต็มไปด้วยซากและท้องฟ้าวิปริต เป็นเพียงค่ำคืนที่ไม่อยากให้ผ่านพ้นไป

[ บอส : เส้นทางสู่ความหวัง ] -ฮานาโอริ โคโตเนะ?-

“ เราขอ… ไปกับพวกเธอด้วย “ ” ได้ไหม..?” เสียงของเด็กสาวดังขึ้น เมื่อคุณเงยหน้าขึ้นมอง เบื้องหน้าคือ เธอเจ้าของผมชมพูอันคุ้นตา ใบหน้า ท่าทาง รอยยิ้ม ทุกอย่างเหมือนเธอไม่มีผิด แต่บางอย่างไม่ถูกต้อง สัญชาตญาณร้องเตือน แม้รูปลักษณ์จะเหมือนเดิม แต่สิ่งที่ยืนอยู่ตรงหน้า ไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป สายตาคู่นั้นว่างเปล่า ราวกับกำลังเลียนแบบ ความเป็นมนุษย์

เช่นนั้นเขาจึงก้าวออกมาอยู่ตรงหน้าของคุซายะ, มือของตนทาบลงกลางอก ก้าวเท้าหนึ่งไปด้านหลัง จัดระเบียบท่าให้ดูสง่างามก่อนโค้งตัวลงอย่างน้อบน้อม "ยูกิมูระ คุซายะคุง" "ให้เกียรติเต้นรำกับผมในค่ำคืนนี้ได้หรือเปล่าครับ?" ใบหน้าที่ถูกหน้ากากบดบังนั้นเอ่ยเชื้อเชิญด้วยความสุภาพ และรอยยิ้มอันเป็นสุภาพบุรุษอย่างที่เคยถูกพร่ำสอนมาเมื่อนานมาก่อนโลกเกิดความโกลาหล

#KzK_Merrymasquerade #KzK_XMasEve w/ @shinsakukzk.bsky.social เสียงเพลงคลอเคล้ากับแสงไฟระยับของต้นคริสมาสต์ เหล่าผู้คนต่างล้อมเต้นรำส่งท้ายและต้อนรับอนาคตที่ไม่อาจล่วงรู้ แต่ถึงแบบนั้นการจับมือ และแย้มยิ้มให้แก่ผู้ที่อยู่เคียงข้างพร้อมก้าวเท้าตามทำนองไปด้วยกันนั้น...ก็ช่างอบอุ่น อบอุ่น...จนหลงลืมความกลัวไปชั่วขณะได้เลย

#KzK_Story สู่จุดจบ & สวนของโคโทริ พักหลังนี้ดูเหมือนว่าเธอจะมาอยู่ที่ดาดฟ้าบ่อยขึ้น บางทีก็มาดูแลต้นไม้ บางทีก็แค่เหม่อมองท้องฟ้าที่พังทลาย แต่ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว ตั้งแต่ได้รู้ความจริงก็ต้องใช้เวลาพอสมควรในการทำความเข้าใจ ข้อสรุปสุดท้ายที่ได้ออกมามีแค่อยากยืนหยัดและจดจำจนถึงที่สุด แม้ลึก ๆ จะกลัวสิ่งที่เหนือความเข้าใจอยู่ก็ตาม "คงต้องลากันตรงนี้แล้วสิ ต้นไม้ต้นสุดท้ายของเรา..."

#KZK_Commu "หนีไปมันก็คงช่วยอะไรไม่ได้แล้ว" "ถ้าอยากมีชีวิตต่อ ก็มีแต่ต้องสู้ ใช่มั้ยล่ะ??" ---------------- โอเซคิ โควคิ | 大関 鋼毅 ปี 2 ชมรมกรีฑา | ชมรมภาษามือ ❉ Doc in Bio ❉ Co / Role /Talk ⇒ DM

[ เส้นทางสู่ความหวัง ] โพสต์นี้เป็นโพสต์กิจกรรมสำหรับผู้ที่เลือกเดินทางออกไปกับรถไฟเท่านั้น โดยเทิร์นแรกจะเริ่มในเวลา 18.00 ของวันที่ 4 มกราคม 2026 (จะมีประกาศเริ่มอีกครั้งที่ใต้คอมเมนต์) แผนที่และสถานะต่างๆ สามารถเช็คอัพเดทได้ภายในชีท ผู้เล่นสามารถสร้างโพสต์ในดิสคอร์ดเพื่อพูดคุย วางแผน ได้ตามสะดวก docs.google.com/spreadsheets...

คิดว่าเตรียมใจมาดีพร้อม แต่แค่เตรียมใจมันคงยังไม่พอ ถึงได้มองหาที่พึ่งพิง สองแขนตอบรับความอ่อนโยนไว้เพียงหลวมๆ ก่อนซบหน้าลงลาดไหล่ซึมซับไออุ่น "ขอบคุณ..นะครับ.." เค้นเสียงแผ่วเบาจากลำคออันแห้งผาก อ้อมกอดมันอุ่นจนขอบตาเริ่มร้อนผาว เขากระชับแขนแน่นขึ้น ข่มความอ่อนแอของจิตใจเอาไว้ ไม่ให้ค่ำคืนนี้ต้องเปื้อนหยาดฝน

(หย่อนภาพประกอบซีนนี้ จังหวะดีมากวาดเล่นไว้ ดันได้ใช้แล้ว😭😭😭😭)

อิชิกาวะลองจัดทรงผมของตัวเองดู ว่าเขาพอใจกับแบบไหน ในที่สุดเขาก็เริ่มยกกรรไกรขึ้นมาตัดเล็มเส้นผมของตัวเอง จนออกมาเป็นทรงที่ต้องการ สบายตัวขึ้นเยอะเลย... เขาปัดเศษเส้นผมของตัวเองออกจากบนเสื้อและตามตัว กองรวมกันไว้เพื่อที่จะรอเอาไปทิ้งพร้อมๆกันทีเดียว อิชิกาวะล้างมือตัวเองจนสะอาด เขาจัดทรงผมต่ออีกเล็กน้อย แล้วยืนมองสภาพตัวเองในกระจก ไม่ค่อยดูดีขึ้นเท่าไหร่นี่

[ #KzK_Story | 2016年12月xx日 | จากมุมใดมุมหนึ่งในเนโอพลาซ่า] ① ยูกิกระชับมือขวาจับด้ามมีดอย่างมั่นคง ส่วนมือข้างซ้ายกำรวบเส้นผมเอาไว้แน่น คมมีดจ่อเล็งไปที่ความยาวระดับหนึ่ง ระหว่างนั้นคาโอรุที่เดินผ่านมาเห็นพอดีจึงรีบวิ่งปรี่เข้าห้าม ทว่า —

#Kzk_Story ไทม์ไลน์ก่อนเข้าสู่บทสุดท้าย | โรงหนังเก่าในพลาซ่า(สำหรับสตอรี่) โรลปิด w/ @kairo-kzk.bsky.social ในวันที่กระเป๋าเอกสารถูกเปิดออก และพบกับความเป็นจริงที่ซ่อนชะตากรรมของพวกเรา หลักฐานชิ้นสำคัญของการเสียสละ ความหนักอึ้งของการตัดสินใจต่อจากนี้ +

บุนตะเดินเข้าไปใกล้ชายหนุ่มและพิงลงในตำแหน่งเดียวกัน และเก๊กท่าขี้เก๊กอย่างเป็นธรรมชาติราวกับเป็นทักษะติดตัว ใช้นิ้วจีบยื่นเจ้าถุงใบเล็กติดโบว์ให้ แล้วแกว่งไปมาตรงหน้าอีกฝ่าย " เอ้านี่ รับไปสิ " " ฉันว่านายคงจะชอบมัน "

#KzK_Goukon | #KzK_Roleplay โรลปิด w/ @bunta-kzk.bsky.social คาสึยูกิจัดเสื้อผ้าหน้าผมของตนเป็นรอบที่ล้าน ก่อนจะเหลือบมองถุงของขวัญที่ตนเตรียมมา มันเป็นถุงกระดาษขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ที่เขาลงทุนนั่งพับเองกับมือ หูหิ้วผูกโบว์ประดับไว้ดูน่ารัก อีกฝ่ายจะชอบมั้ยนะ... หวานแหวไปหรือเปล่าหนอ เขาพยายามเปลี่ยนท่ายืนให้ดูเกร็งน้อยลง เก๊กนิดเก๊กหน่อยพอประมาณ รอคู่ของตนมาถึง

#KzK_Commu “หื▆—?ชื่▆หรอ” “̿ͣ͒͢▆ ̦͌ͪ͐ͨ̌͞ ̦͌ͪ͐ͨ̌͞▆̢̢̒ͮ̃̽͟ ̸̜̬̔͐́▆̵̶͕̉̋▆̢̖͌͂ ̸̜̬̔͐́▆̵̶͕̉̋▆̢̖͌͂ ̣̈ͮ̎̀͟͢ไ̲̒̓ͥ͋͒͢ง̦̀̏͌́͜͝ค̠̯͛͒ͤͮ͢ร̮̅̒ͪ̅͜͠ัͤ͊̀͠บ̵͉͞”̡̡̄ ̹̎̋ͥ͝ ̡͕̌̉́͠—̲͈ͣ͗ͬ͑͜͠—̮̋ͥ“̶͎̑̾ผ̴̡̹ͪ͜ม̵̵̤ͬก̴̬̉̈́͐̀͟็̸̵̢͉̱ͪ̓̄̆ใ̊͂́ช̵̸้̱̈̿ͪ̊ͨͭ͞ช̼̯̏̔́͞ื̷̷่̡̋ͨ̇ͪ͊́͘͢อ̴̢͇̱͊̏̅͗̊͠น̶ͭ͟ี̸̴้́̑̐͘ม̌̓͞า̣̀͂́͜ต̝̈́ͥ̐ͧ͜͜ล͕̅ͩ͑̇́͟͜อ̡̀ͮ͜ด̸̪͒ͤ ͔̽͜͢เ̡̡̖͉̂̋̽͋̃ช̗͟ื̸่̡̢͕̆̅͑͑͟͠อ͓̑͐ͭผ̮̒̒͘͞͝ม̵̵̤̤̃ͬ̓ͥ͢สͥ͊̄̾͢͠ิ̹̉͐̀́̀”͒ͫ̿ͨ͜͢ ——————✃ ▆▆ ▆▆ ▆ 年—▆月 ▆日 Doc : bio | co-role -dm24/7 สามารถเรียก/ตั้งชื่อตัวละครได้ตามอัธยาศัย

?????? : “ถือว่าเป็นคำอวยพรและเครื่องรางคุ้มครองจากผมก็ได้ครับ” ผม—ที่ใกล้หายไปจากความทรงจำคุณ ผม—ที่เหลือเวลาอยู่กับพวกคุณน้อยนิด th.shindanmaker.com/1256776