#KzK_Reunion 10 ปี เป็นช่วงเวลาที่นานพอจะให้หลายสิ่งเปลี่ยนแปลง บางอย่างก็เกิดขึ้น บางอย่างก็สิ้นสุดลง ผมเปลี่ยนชื่อตัวเอง ไปเรียนต่อ แล้วก็เข้าสอนในระดับมหาวิทยาลัย เป็นเส้นทางชีวิตที่ดูไม่ค่อยแน่นอนเท่าไหร่ +

#KzK_Reunion | w/ @kairo-kzk.bsky.social ถึง...คู่หมั้นผู้ฝ่าฟันจนกลายเป็นรักนิรันดร์ ดั่งคลื่นที่โอบอุ้ม ดั่งดวงดาวที่นำทาง 10 ปี ดั่งบทพิสูจน์ ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยเรื่องราว เพราะพายุที่เคยผ่านมา...จึงทำให้รู้ว่าความเงียบสงบ ในอ้อมกอดของกันและกันนั้นมีค่าเพียงใด +

#KzK_Reunion เด็กชายตรงหน้าเดินยิ้มร่า ชี้นู่นชี้นี่ด้วยความร่าเริง เขาพูดกับบางอย่างด้านหลังอย่างไม่หยุดปาก แม้จะไม่มีใครเห็นอะไรเลยก็ตามที “นี่ๆดูนั้นสิครับ“ ”เค้กล่ะ ผมอยากกินเค้กล่ะ!“ ‘อื้อ เห็นแล้วล่ะครับ’ ’พวกเราไปซื้อเค้กที่อาคัตสึกิชอบกันเถอะ‘ ”เย้ ฮ่ะๆ“ . . . แม้จะผ่านมา 10 ปี ผมก็ยังมีความสุขดีล่ะครับ

#KzK_Reunion เขาคิดเอาไว้ว่าจะเรียนไปจนกว่าจะไม่มีอะไรให้เรียน ดังนั้นปริญญาเอกจึงเป็นประตูด่านสุดท้าย ท่าทาง"คุณหมอสัตวแพทย์เฉพาะทางสัตว์พิเศษ"คนนี้จะทำงานควบกับการอ่านหนังสืออย่างเอาเป็นเอาตาย นี่คือเส้นทางชีวิตที่เขาเลือกเอง

#KzK_Reunion “ อีก 10 ปีต่อมาคุณกำลังทำอะไรอยู่ ” "ในส่วนของผม หลังจากที่ผมได้รับการรักษาทั้งกายและใจ ตอนนี้ ผมทำงานที่บริษัทวิจัยในย่านใจกลางเมือง เพื่อศึกษาเรื่องราวของ 'ไท' ผมได้ไปทะเลตามที่ที่ผมอยากไปแล้ว และผมยิ้มได้แล้วล่ะครับ" (รูปภาพนี้จะเป็นโฟโต้การ์ดแจกภายในงาน มาทักทายได้ค่ะ ไว้เจอกันที่งานนะคะะ! - ผู้ปกครอง ทาจิบานะ ไซโชว)

.

()

@koganekzk.bsky.social @shingen-kzk.bsky.social (เอาน้องพวกผมไปก็ดูแลดี ๆ ด้วยนะครับ ไม่งั้นผมตามถึงบ้าน) (ปล.ถ้าวาดผิดยังไงขออภัยด้วยนะครับ)

#KzK_Story เช้าวันใหม่หลังจุดจบ . . .

#DayNone แสงแดดแรกของปี 2017 ท้องฟ้ายามเช้าที่ได้เห็นทุกวัน และรัศมีอบอุ่นของดวงอาทิตย์ฉายส่องเปรียบเหมือนการฉลองให้แก่ชีวิตวัยรุ่นสุดบัดซบ อยากลุกขึ้นมาไชโยอยู่หรอก ทว่า

โทโมมิวางมันไว้แบบนั้น ไม่กล้าอธิบายอะไร เพราะอายเกินกว่าจะพูดออกมาได้ว่าคิดกับพวกเขาเช่นไร แค่ได้ให้ก็พอใจแล้ว แด่กรีฑา แด่ครอบครัวของฉัน

#KzK_story 2016年 12月 25日 ถึงชมรมกรีฑา เพื่อนของฉัน กองไม้แกะสลักรูปสัตว์ถูกจัดวางไว้เงียบ ๆ ในห้องของโต๊ะชมรม แต่ละตัวไม่เหมือนกัน ไม่มีชิ้นไหนซ้ำ มีเพียงชื่อของสมาชิกติดไว้ ...เรียบง่าย เคยคิดจะทำของขวัญให้พวกเขามาตั้งแต่ช่วงที่เพิ่งเข้าชมรม งานไม้แกะสลักที่มักทำเป็นประจำ แต่สุดท้ายก็ปล่อยให้ความคิดนั้นถูกเลื่อนออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า ด้วยข้ออ้างสารพัด

#KzK_Story กลางดึกสิ้นเดือนธันวา ฉันตัดสินใจทำอะไรบ้าบิ่น แม้ท้องฟ้ากำลังจะพังลง และพื้นดินไม่มั่นคงอีกต่อไป มันก็ไม่แย่นักเมื่อมีสาวสวยคอยปลอบอยู่ข้าง ๆ ดวงตาจดจ่อราวกับอยากเก็บรายละเอียดทุกอย่างเอาไว้ก่อนจะหมดโอกาส ส่วนความในใจมีมากเกินกว่าจะเรียบเรียงเป็นคำพูด ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราใกล้ชิดกันขนาดนี้ แต่ใครจะรู้ว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้ายรึปล่าว จากนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น—

#KzK_DayNone (About ruki part) ท่ามกลางเสียงอึกทึกจากการต่อสู้ไทไม่หยุดหย่อน แม้จะมีใครสักคนร่วงหล่นไม่อาจยืนหยัดต่อทว่าก็ยังไม่มีใครยอมท้อถอย เด็กหนุ่มผมสีส้มอ่อนที่ยุ่งเหยิงก้มหน้าลง ยืนมองบริเวณที่โล่งที่ครั้งหนึ่งเคยมีคนที่รู้จักยืนอยู่ตรงนี้ไม่กี่นาทีที่แล้ว "......." “แปลกดีนะ…” เสียงพึมพำหลุดออกมา “เรารู้จักกัน… แค่นี้เองแท้ๆ” +

------------------- It's time to say Good bye now ------------------- #KzK_Commu ref: good bye eri

#KzK_DayNone (สกินสู้บอส + อาวุธ - ดาบที่ DIY มาจากใบเลื่อย ตัด เจียร ลับคม ประกอบ By มอร์ทริด - เอเทลน่าตั้งชื่อว่า Excalibur แม้ว่ามอร์ทริดจะบอกว่าเป็นชื่อที่ไม่เป็นมงคลก็ตาม)

#KzK_Story . . . . . วันที่ 4 เมษายน 2016 วันที่ 8 กันยายน 2016 คืนก่อนวันคริสต์มาสในปี 2016 วันที่ 25 ธันวาคม 2016 กระทั่งวันที่ 31 ธันวาคม 2016 ทุกคนที่อยู่ ณ ตรงนี้ล้วนแต่สำคัญกับกับโยชิดะ โควงะและการตอบรับหรือการให้คำสัญญาของเธอมันหนักแน่นพอที่จะให้ทุกคนรับรู้มันว่าเธอไม่ใช่คนที่ผิดคำพูด

[ ประกาศจากทางคอมมูนิตี้ ] สามารถติดตามช่องทางข่าวสารได้ทางเพจ web.facebook.com/KibouzakuraK...

#KzK_Story เขาเจ็บปวดรวดร้าวไปทั้งกายใจ แต่ถึงอย่างงั้นตัวเขาก็ยังคงสู้ต่อไป แม้ร่างกายจะตะโกนกู่ร้องออกมาไม่หยุดเพื่อบอกให้เขาพอได้แล้ว แต่เขาก็ยังคง ลุกขึ้น ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง . . . . เพื่อที่จะสู้ต่อไป เพื่อที่จะไม่เป็นภาระ เพื่อที่จะไม่ไร้ประโยชน์ เพื่อทุกคนที่พยายาม เพื่อทุกสิ่งทุกอย่างที่ทุ่มเทไป เพื่อ…

[ เอนด์ดิ้งคอมมูคิโบวซากุระ ] ทางทีมงานขอขอบคุณทุกท่านที่เป็นส่วนหนึ่งของคอมมูนิตี้เรา และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้พบกันอีกครั้งในโอกาสหน้า www.facebook.com/share/v/1A8p...

[🧷] — – P̵͔͇͊̎̃̅̾i̶̟͔͛́̚n̸͕̞̖̉̐̀ ⊹⊹—⊹ ⊹⊹ —⊹ ⊹— ⊹—⊹⊹ ⊹—⊹⊹ —⊹—— ——⊹⊹—— [] —⊹—⊹ ⊹— —⊹ [] ⊹⊹ [] —⊹⊹⊹ ⊹ [] ⊹⊹⊹⊹ ⊹— ⊹——⊹ ⊹——⊹ —⊹—— ⊹⊹——⊹⊹

海野 海也 - เสียชีวิต

#KzK_Story [กระดาษบันทึก 1 แผ่น ที่ชิราคาเนะเขียน]

“ขอแค่อีกนิดเดียว…” เสียงนั้นแทบไม่หลงเหลือเป็นคำพูด รุกิก้าวไปข้างหน้า ขาทั้งสองหนักอึ้งราวกับจะทรุดลงทุกเมื่อ เขายังคงก้าว ทีละก้าว.. ทั้งที่รู้ว่าร่างกายกำลังจะพัง ทั้งที่รู้ว่าอาจไม่มีวันกลับมา ไม่ยอม ไม่อยากจะหายไป ขอแค่.. อยากรอดไปพร้อมกับทุกคนเท่านั้นเอง! (+)

เขาไม่ได้เป็นคนกล้าหาญ ไม่ได้เป็นคนที่ดีพอที่จะยอมสละชีวิต เขาก็แค่.. อยากมีชีวิตอยู่ เขายังมีความหวัง ยังมีความฝันที่ยังไม่ได้ไปถึง ยังมีอีกหลากหลายสิ่งที่ไม่ได้พูดออกไป ยังมีผู้คนที่อยากเดินกลับไปหาอีกครั้ง . . ขอแค่อีกนิดเดียว . . ขอแค่ผ่านมันไปได้อีกก้าวเดียวเท่านั้น เขายังไม่พร้อมจะตาย ไม่ใช่ตอนนี้ ไม่ใช่หลังจากที่พยายามมาไกลขนาดนี้ ไม่ใช่หลังจากที่ฝืนยืนมาได้ถึงตรงนี้ (+)

[แด่ปลายทางสุดท้ายของเรื่องราว]

Before the Ending of KZK #KzK_Story [Thread]

[ Final Chapter — Yuugiri Kouga ] tw — character death เสียงเครื่องจักรทำงานดุจดั่งเสียงระฆังแห่งชัยชนะอำนวยพรแด่เหล่ามนุษย์ผู้ไขว่คว้าความหวัง、แม้ไม่รู้หนทางข้างหน้ามีสิ่งใดรอคอย กระนั้นความหวัง วันพรุ่งนี้ การเริ่มต้นใหม่ล้วนไม่ใช่สิ่งที่ 'ยูกิริ โคกะ' ปรารถนา ร่างสะบักสะบอมยันกายเคลื่อนตัวอย่างยากลำบาก、เด็กหนุ่มผู้ถูกหมอกกลืนกินหยุดยืนระหว่างรอต่อของขบวน

(เสียใจนะครับ มากๆเลย)

#KzK_DayNone TW : การตายของตัวละคร / เลือด ร่างกายเขาหนักอึ้ง แม้คิดจะขยับร่างกายก็ขยับไม่ได้แต่น้อย ลมหายใจหอมถี่อย่างตื่นตระหนก ก่อนเบาบางลงในชั่วอึดใจ ราวกับชีวิตอันแสนเปราะบาง กำลังจะดับมอดลง เขายังปกป้องใครไว้ไม่ได้เลย แค่จะช่วยเด็กพวกนั้นยังไม่ได้ แค่จะตายช้าที่สุด เพื่อรอดูพวกเขารอดชีวิต ยังทำไม่ได้เลย ดวงตาเขาพร่าลง เสียงเริ่มอื้ออึง

#KzK_Story "......" "........." "............" "..................."

‘ยังเด็กอยู่เลย’ ‘ทั้งที่น่าจะไปได้ไกลกว่านี้แท้ๆ’ ‘เขาเด็กเกินไปที่จะตายด้วยซ้ำ’

[ ทำนาย ] แสงหลากสีระเบิดซัดเข้ามา ราวกับจะฉีกโลกทั้งใบออกเป็นชิ้น ความร้อน ความกดดัน ความเจ็บปวด.. ทุกอย่างถาโถมใส่ร่างของ ฟุกะเซ็ทสึ รุกิ แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังยืนอยู่.. มือที่สั่นเทายังกำดาบแน่น ดวงตายังคงจ้องไปยังข้างหน้า (+)

#KzK_DayNone #KzK_story ถ้ารอดออกไปได้ จะทำอะไรเหรอ… “นั่นสินะ…” เขาสูดหายใจลึก พลางทอดสายตามองเพดาน ราวกับพยายามค้นหาคำตอบจากความว่างเปล่า ความฝันแบบเป็นรูปเป็นร่างนั่นน่ะ เขาไม่เคยมีมันอยู่ในหัวเลยด้วยซ้ำ ที่ผ่านมา เขาแค่ก้าวต่อไปเรื่อยๆ ทำในสิ่งที่ควรทำ เพราะไม่มีทางเลือกอื่น.. (+)

成҉陽҉ ҉惺҉兎 ผ҉ู҉้҉เ҉ห҉ล҉ื҉อ҉ร҉อ҉ด҉จ҉า҉ก҉เ҉ง҉า҉ม҉ื҉ด҉ ҉ ҉ม҉ั҉ธ҉ย҉ม҉ป҉ล҉า҉ย҉ ҉ป҉ี҉1҉ ҉โ҉ร҉ง҉เ҉ร҉ี҉ย҉น҉ค҉ิ҉ไ҉ซ҉ Doc : bit.ly/42OhKoh

[ #KzK_story | #KzK_DayNone ] เส้นทางสู่ความหวังของแบบนั้นน่ะ— 'ยูกิริ โคกะ' ไม่เคยเชื่อตั้งแต่วันที่พวกเราเสียพ่อแม่ ทั้งที่ไม่เชื่อ、สองขากลับก้าวขึ้นมาบนรถไฟ แม้ว่าเขาไม่มีความคิดที่จะทอดทิ้งครอบครัวไว้ข้างหลัง นั่นก็เพราะเหตุผลง่ายๆ "ประธาน—!" ประธานชมรมศึกษาอิเฮน รุ่นพี่ที่มักจดบันทึก ลูกชายที่รักคุณแม่สุดหัวใจ 「 คามิทากะ มาโคโตะ 」

#KzK_Commu ——————————— "ครั้งสุดท้าย" "สักครั้งในชีวิตก็ยังดี...." ——————————— 吉田鋼牙 | Yoshida Kouga ผู้เหลือรอดจากเงามืด | โรงเรียนคิไซ | ปี 2 | 182/64 ชมรมนักประดิษฐ์ Doc : in Bio Role | Talk | Co-op | DM = OK

#KZK_Commu "หนีไปมันก็คงช่วยอะไรไม่ได้แล้ว" "ถ้าอยากมีชีวิตต่อ ก็มีแต่ต้องสู้ ใช่มั้ยล่ะ??" ---------------- โอเซคิ โควคิ | 大関 鋼毅 ปี 2 ชมรมกรีฑา | ชมรมภาษามือ ❉ Doc in Bio ❉ Co / Role /Talk ⇒ DM

#KzK_DayNone #KzK_story ในเดือนธันวาคม ก่อนถึงบทสรุป วันที่หิมะโปรยลงช้าๆ เหมือนเถ้าถ่านสีขาวที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ทับถมซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนถนนหน้าคิไซพลาซ่าแทบจะกลายเป็นผืนเดียวกับฟ้าเหนือศีรษะ อากาศหนาวบาดผิวจนเสียงลมหายใจของรามิกลายเป็นไอสีจางที่สั่นระริกอยู่ตรงริมฝีปาก เขายืนอยู่หน้าประตูอัตโนมัติที่หยุดทำงานมานานแล้ว มองผ่านกระจกแตกเป็นใยแมงมุมออกไปยังเมือง +

“ เราขอ… ไปกับพวกเธอด้วย “ ” ได้ไหม..?” เสียงของเด็กสาวดังขึ้น เมื่อคุณเงยหน้าขึ้นมอง เบื้องหน้าคือ เธอเจ้าของผมชมพูอันคุ้นตา ใบหน้า ท่าทาง รอยยิ้ม ทุกอย่างเหมือนเธอไม่มีผิด แต่บางอย่างไม่ถูกต้อง สัญชาตญาณร้องเตือน แม้รูปลักษณ์จะเหมือนเดิม แต่สิ่งที่ยืนอยู่ตรงหน้า ไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป สายตาคู่นั้นว่างเปล่า ราวกับกำลังเลียนแบบ ความเป็นมนุษย์

[ บอส : เส้นทางสู่ความหวัง ] -ฮานาโอริ โคโตเนะ?-

[ เส้นทางสู่ความหวัง ] โพสต์นี้เป็นโพสต์กิจกรรมสำหรับผู้ที่เลือกเดินทางออกไปกับรถไฟเท่านั้น โดยเทิร์นแรกจะเริ่มในเวลา 18.00 ของวันที่ 4 มกราคม 2026 (จะมีประกาศเริ่มอีกครั้งที่ใต้คอมเมนต์) แผนที่และสถานะต่างๆ สามารถเช็คอัพเดทได้ภายในชีท ผู้เล่นสามารถสร้างโพสต์ในดิสคอร์ดเพื่อพูดคุย วางแผน ได้ตามสะดวก docs.google.com/spreadsheets...

#KzK_Goukon [ โอริกามิสื่อความรู้สึก ] กิจกรรมส่งท้ายงานนัดบอด คู่ร่วมนัดบอดทุกท่านสามารถฝากข้อความผ่านกระดาษรูปสัตว์ส่งไปให้คู่ของคุณหรือใครก็ตามที่คุณอยากส่งต่อความรู้สึกให้ (เนื่องจากทางผู้จัดลงฟอร์มล่า้า แม้ว่าจะส่งมาหลังจบคอมมูไปแล้วทางผู้จัดก็จะดำเนินการส่งให้ทุกคนจนกว่าจะครบครับ) docs.google.com/forms/d/e/1F...

#KzK_Commu “หื▆—?ชื่▆หรอ” “̿ͣ͒͢▆ ̦͌ͪ͐ͨ̌͞ ̦͌ͪ͐ͨ̌͞▆̢̢̒ͮ̃̽͟ ̸̜̬̔͐́▆̵̶͕̉̋▆̢̖͌͂ ̸̜̬̔͐́▆̵̶͕̉̋▆̢̖͌͂ ̣̈ͮ̎̀͟͢ไ̲̒̓ͥ͋͒͢ง̦̀̏͌́͜͝ค̠̯͛͒ͤͮ͢ร̮̅̒ͪ̅͜͠ัͤ͊̀͠บ̵͉͞”̡̡̄ ̹̎̋ͥ͝ ̡͕̌̉́͠—̲͈ͣ͗ͬ͑͜͠—̮̋ͥ“̶͎̑̾ผ̴̡̹ͪ͜ม̵̵̤ͬก̴̬̉̈́͐̀͟็̸̵̢͉̱ͪ̓̄̆ใ̊͂́ช̵̸้̱̈̿ͪ̊ͨͭ͞ช̼̯̏̔́͞ื̷̷่̡̋ͨ̇ͪ͊́͘͢อ̴̢͇̱͊̏̅͗̊͠น̶ͭ͟ี̸̴้́̑̐͘ม̌̓͞า̣̀͂́͜ต̝̈́ͥ̐ͧ͜͜ล͕̅ͩ͑̇́͟͜อ̡̀ͮ͜ด̸̪͒ͤ ͔̽͜͢เ̡̡̖͉̂̋̽͋̃ช̗͟ื̸่̡̢͕̆̅͑͑͟͠อ͓̑͐ͭผ̮̒̒͘͞͝ม̵̵̤̤̃ͬ̓ͥ͢สͥ͊̄̾͢͠ิ̹̉͐̀́̀”͒ͫ̿ͨ͜͢ ——————✃ ▆▆ ▆▆ ▆ 年—▆月 ▆日 Doc : bio | co-role -dm24/7 สามารถเรียก/ตั้งชื่อตัวละครได้ตามอัธยาศัย

[ #KzK_Story | 2016年12月xx日 | จากมุมใดมุมหนึ่งในเนโอพลาซ่า] ① ยูกิกระชับมือขวาจับด้ามมีดอย่างมั่นคง ส่วนมือข้างซ้ายกำรวบเส้นผมเอาไว้แน่น คมมีดจ่อเล็งไปที่ความยาวระดับหนึ่ง ระหว่างนั้นคาโอรุที่เดินผ่านมาเห็นพอดีจึงรีบวิ่งปรี่เข้าห้าม ทว่า —

บุนตะเดินเข้าไปใกล้ชายหนุ่มและพิงลงในตำแหน่งเดียวกัน และเก๊กท่าขี้เก๊กอย่างเป็นธรรมชาติราวกับเป็นทักษะติดตัว ใช้นิ้วจีบยื่นเจ้าถุงใบเล็กติดโบว์ให้ แล้วแกว่งไปมาตรงหน้าอีกฝ่าย " เอ้านี่ รับไปสิ " " ฉันว่านายคงจะชอบมัน "

?????? : “ถือว่าเป็นคำอวยพรและเครื่องรางคุ้มครองจากผมก็ได้ครับ” ผม—ที่ใกล้หายไปจากความทรงจำคุณ ผม—ที่เหลือเวลาอยู่กับพวกคุณน้อยนิด th.shindanmaker.com/1256776

(หย่อนภาพประกอบซีนนี้ จังหวะดีมากวาดเล่นไว้ ดันได้ใช้แล้ว😭😭😭😭)

#KzK_Commu “หากนี้จะเป็นครั้งสุดท้าย” “ผมก็จะสู้จนกว่าร่างกายนี้จะขยับไม่ได้แม้แต่ปลายนิ้ว” 白羽根•望̴̯̙͇̣̗̳̯̙̘͓͓͍̖͚́͒̆͊̅͛͊̈̐̃̀͑̽́̈͊̍光̵̝̰̫͚̖͍̗̮͓͙̭̮͑͛̈́̿̓͛̔͑͆̎̿͗͛̓̿̒ͅ | ชิราคาเนะ โ̴̳̜̥͇̪̟͈̝̘͉̘͈͉͑̏͗̿̽̏̎̄̒̏͌̑น̴̫͙͔̠͙͔̪̣̰̰͙͇̟͇̞͆̿̆̓̃̓͌͛̃̎͌̓̌̈́̑̇̍͋̊̈̈́ͅโ҉͚̯̝̦͙̯̮͈͚̱̰̪̣̞̝̳̦̯͍̞̳̠̟̓̀͆̊͌̌̐̐͂̉͐̉͌͂̂ซ̶̥̝͓̦̝͍͉̘̠̖̪̬̮̰̫̙̬̯̜͇͎́͋̔̆̄͌̅́͑̉̔̀̎̚ม̶̙̖̤̯̠̙̮̪̠̞̬̯̗̲͖̄̽̉́̾̎̍̀̿́̈́̈̉́̍̀̏̆̍̆̏̇̏ิ̴̖͉̖̠͖̥̭͔͕͙͇͔̟̓̃̃̈̀́̑̄͌̏̈͐̿̃̿̐̐͋̄́̚̚ 1 年 | ชมรมศึกษาอิเฮน | กรีฑา —แด่ตัวผมผู้ถูกกลืนหายจนหมดสิ้น— Doc : Bio