Grândola vila morena Sotto questa luna piena

✨PAPEL E PRATA #01 ✨ ✍️ «Dous oficios da escrita» 👥 @bertadavila.bsky.social e Álvaro Gago 📆 Venres 24 de abril ás 19:00h A conversa estará moderada pola xornalista @myanllo.bsky.social Esta actividade está subvencionada pola Deputación da Coruña. numax.org/novas/detall...

Antes estaba contenta de non ser esa persoa que comenta "El extranjero, de Camus" nun post de Instagram que pregunta "¿Qué libro es?" baixo unha foto onde se le "'Hoy murió mamá. O quizá ayer. No lo sé." Agora estou contenta de ser a persoa que pon "Harry Potter y el cáliz de fuego" nese mesmo post.

Reflexiones pelando habas www.instagram.com/reel/DV_KwPH...

“Nem sempre podemos dar como garantidos os nossos direitos, mesmo aqueles que parecem assegurados”, refere Berta Dávila, autora de “Esse lugar”, em entrevista à Comunidade Cultura e Arte. 👉Entrevista da jornalista Ana Monteiro Fernandes, lê aqui: comunidadeculturaearte.com/entrevista-b...

"A expensas de dar a luz a su cuarto primogénito"

Pregunteille ao neno se cando sexa maior vai ler as miñas novelas e despois duns segundos en silencio contestou "seguramente". :/

Já nas livrarias “Esse Lugar”, a edição portuguesa do meu “Os seres queridos”, que muda de título para se juntar às outras faces que o livro foi tendo. A tradução é de Gonçalo Neves e é publicada pela @penguinlivros.bsky.social . Deixa-me muito feliz o percurso deste romance, toda uma viagem. 🌷✨

La ley del unicornio: seremos invitadas a dar charlas como mujeres en un ámbito en vez de poder hablar de nuestro conocimiento en ese ámbito. Feliz #11F 😉

Lin a crítica de "Hamnet" de Boyero en El País. Á marxe de todo, é bastante vergonzoso entregar os teus diarios persoais a un medio que che paga (imaxino) por unha análise crítica. Se queres ler algo sobre calquera filme cruzas os dedos para que lle tocase escribir sobre el a Elsa Fernández-Santos.

Este sábado na Numax proxéctase "No seu lugar, outro", unha sesión de tres curtametraxes resultado do diálogo entre tres cineastas e tres escritoras que deitan unha mirada sobre o territorio. Tiven a sorte de traballar con Álvaro Gago nunha das pezas "Cres en fantasmas?". Achegádevos! 🔮

Já comigo a belíssima edição portuguesa de «A ferida imaginária» editada pela Limoeiro Real, traduzida por Daniel Ferreira e com capa da Inês Viegas Oliveira. Uma história sobre as formas —estranhas, luminosas— que encontramos para atravessar o luto e as feridas da existência. ✨

🎙️ Aquí podeu recuperar la conversa entre la @bertadavila.bsky.social , la Carla Simón i l'Eduard Sola 💔Sobre Els vincles ferotges, moderada per @dvdguzman.bsky.social   a #Kosmopolis25 al CCCB ♾

⚡️El 24 i 25 d'Octubre @bertadavila.bsky.social , autora d'Els éssers estimats i La ferida imaginària a #KOSMOPOLIS25  🗓️ 24/10 a les 18h, Els Vincles ferotges, amb Carla Simón i Eduard Sola 🗓️25/10 a les 19.15h, Galícia: latitud radical, amb Yolanda Castaño, Mercedes Peón ⚡️Us hi esperem!

"La jardinería es un buen entrenamiento para un novelista. Se aprende a ser paciente, se aprende a hacer concesiones, se aprende a redefinir la propia visión y ambición, se aprende a dejar de ser perfeccionista. Un jardín también es un buen entrenamiento para la vida."

A canción de Teo Cardalda é como o solpor ou a risa dun bebé: ningún comentario que poidamos facer ao respecto é capaz de explicar realmente as sensacións que provoca. Es un piano en la autovía, Inditex y Rosalía.

A finais deste mes estarei en Kosmopolis! ✨

Tratando de resolver caso por caso a tensión entre o rexeitamento que me produce o artista que nunca opina de nada e a quen nada do que pasa no mundo lle atinxe e o rexeitamento que tamén me produce a instrumentalización do posicionamento político en redes como forma de autoproxección. 🧐

Este libro de Oihane Amantegi que hoxe chega ás librarías é 👌🏻.

O venres empeza a SELIC! E esta fin de semana Rodolfo e Priscila estaremos facendo cousas na feira. Vide! ❤️

eu: metéronme vinte puñaladas miña nai: e o neno que tal? está contento? cando empeza o cole?

Xa refresca ás noites

Temos libro novo en Rodolfo e Priscila! ❤️

Setembro está á volta e en Rodolfo e Priscila temos moitas cousas que contarvos. Veñen fermosos encontros e actividades, libros novos que coñeceredes pronto, un novo sistema de distribución que levará os nosos títulos a todas as librarías galegas e... ✨unha subscrición anual!✨

O que di a pancarta da manifestación de Vigo: "Non ao plan forestal do PP". O que di a locución do telexornal da TVG, que amosa imaxes (sen pancartas) da mesma manifestación: "Esta tarde celebráronse concentracións nunha vintena de concellos galegos para protestar contra os incendios".

Hai moitas formas de provocar un incendio: prenderlle lume ao monte, pechar servizos no rural ata baleirar as aldeas, fomentar a especulación forestal, gobernar para as empresas e contra a natureza, negar o cambio climático, desmantelar a prevención. Só a primeira é ilegal.

PELI DE TARDE: Desde que Alfonso ocupa ese puesto tan importante, su mujer siente que está descuidando su matrimonio. Para arreglar las cosas, él le promete que pasarán juntos el día de su cumpleaños. Pero cuando llega el día, una emergencia en el trabajo lo impide... Lo comprenderá ella?

Para que unha pequena editora galega valore o teu libro creo que non é preciso elaborar un dosier pseudoprofesional cheo de apartados. Un correo breve e concreto, explicando quen es e de que vai o proxecto, co libro en anexo, é máis que suficiente, polo menos para min. Síganme para más consejos. 😊

Berta Dávila e a experimentación, das novelas aos guións de cine 😍Unha crónica da conversa que mantiven con @bertadavila.bsky.social no festival Abride a fiestra da @casaderosalia.bsky.social praza.gal/cultura/bert...

Fun informada polo meu fillo, que foi onte a Lugo, de que a muralla romana está toda enteira.

Abrín esta especie de boletín en Substack onde irei escribindo ✨cousas✨ de vez en cando. Podes subscribirte nesta ligazón de abaixo para que os novos posts cheguen ao teu email. A min faríame bastante ilusión. 🔗 bertadavila.substack.com Velaquí a primeira entrega! 🪤⛰️🫧

hui us recomane un llibre amb una gran aventura i molt d’humor. perfecte per a lectors/es a partir de 10 anys (i, per tant, per a totes les edats). El concurs dels Millors Invents, Berta Dávila. Trad. Sebastià Portell sembrallibres.com/llibres/el-c...

Coplas que encontro facendo unha revisión da música popular galega: Miña nai matou un merlo e meu pai unha paxara, alegría, meu irmán-e, que esta noite hai paxarada. Miña nai deume unha tunda co aro dunha peneira. Miña nai, teña vergonza que vén a xente da feira. 🥲

Mañá viaxo a Italia para participar no festival do "Premio Ostana - Scritture in Lingua Madre". Arredor diso escribin para Il Manifesto sobre as tensións entre a identidade lingüistica, a memoria política e as posibilidades da ficción na escrita literaria contemporánea nunha lingua minorizada. ✨

«Poetas, baixade ás rúas do mundo unha vez máis/ e abride as vosas mentes e os vosos ollos (...)/ Limpade as vosas gorxas e proclamade:/ A poesía morreu, longa vida á poesía. (...)/ Non agardedes pola revolución ou acontecerá sen vós.»

Boa noticia a devolución das estatuas de Mini e Mero.

Cando unha frase se atasca e fas un cambio pero ao darlle outra lectura tamén se atasca e entón volves poñela como estaba e entras en bucle: a mellor versión o 80% das veces é a primeira; a solución o 80% veces é quitar a frase e o 20% das veces aparece soa meses despois. Síganme para más consejos.

✨ Berta Dávila, Premio Ostana 2025 polo seu compromiso coas linguas minorizadas 📚 A organización do galardón recoñece "a súa capacidade de renovar a linguaxe literaria cunha voz auténtica e orixinal" www.nosdiario.gal/articulo/cul...

👏 @bertadavila.bsky.social, Premio Ostana 2025 polo seu compromiso coas linguas minorizadas 👇 www.xerais.gal/noticia/bert...

"Para ser uno mismo es siempre necesario estar con otro, sobre todo si el otro pertenece a una especie distinta, es decir, si es totalmente no uno" 🐴

Sobre as probas de acceso á universidade: agás que sexas o heroe dunha película de Will Smith, a cousa non vai de perseguir un horizonte ou un soño ou unha meta. Vai de ir encontrando o teu sitio, de construír algo coas pezas que tes, de batallar con outros por pezas máis xustas para todos, etc.

Como colofón desta fin de semana o meu fillo preguntoume que era un instrumento lexicográfico e a miña parella asegurou inmediatamente "de min seguro que non escoitou tal cousa". 🤨

Un día es nova e outro día o teu fillo di unha cousa e ti respondes "efectiviewonder". 🫤

Queremos facer unha torta para a que fan falta seis limas, pero só temos tres limas. A miña proposta: facer unha torta a metade de grande. A proposta do meu fillo: "facer como se nada". 🍋‍🟩

Antes pasou polo meu timeline unha imaxe medio viral coa frase "Só porque unha cousa non che afecte persoalmente non significa que che teña que dar igual". E deume por pensar se haberá quen lea iso e pense "ostras, es verdad". É dicir, é estraño pensar que non sexa algo obvio para todo o mundo.

Xa que me meto nesta movida coméntovos que este curso visitei 14 colexios. En 5 deles o profesorado dirixiuse en todo momento tanto a min como ao seu alumnado en castelán ao longo de toda a actividade, e en 3 en castelán ao seu alumnado e en galego a min. Entre todos lo mataron y él solito se murió.

Palabras que me viría ben que o DRAG incorporase: destrozar, deslizar, susurro, todavía.

Nos territorios con dous idiomas oficiais os dous idiomas son cooficiais. Iso é o que quere dicir "cooficial". Non hai un idioma oficial e outro cooficial, como nunha familia con dous proxenitores responsables dun menor non hai un proxenitor responsable e outro corresponsable.

Bon dia. Si teniu canalla o bé sou d'esperit jove, no dubteu a llegir la darrera llavoreta que han publicat els amics de @sembrallibres.bsky.social. «El concurs dels millors invents» de Berta Dávila és una aventura de ciència-ficció divertidíssima i enginyosa amb una màquina del temps! 🤩

Procuro evitar ler traducións do inglés porque (repunancias de filóloga) sempre atopo cousiñas que me quitan do texto. Xa vou pola metade deste que empecei onte e a verdade é que quito o sombreiro diante de Isaac Xubín, recomendadísimo o libro e o tradutor.