En Berlín haivos moita trapallada artística que non vale nin para limpar o cu, pero mellor iso que un pintor alemán frustrado.

O de Groenlandia xa pasou antes en Camariñas. Que pasada de romance.

Ademais das súas teimas habituais, no Guardian tamén sae un artigo que está bastante ben sobre o voso tema favorito: as redes sociais.

As cousas que din para que os pobos occidentais vexamos ese país como un perigo ás veces son ridículas.

Agora Cuba.

Houbo un inverno que só choveu unha vez: comezou en outubro e parou en maio.

O puto amo.

Of course Celtic.

Nin os que seguen en X porque “non hai que ceder o noso espazo neste pozo negro” nin os que viñemos para Bluesky porque “é un páramo, pero polo menos os donos non son nazis de carné”: os mellores son os que pecharon as contas e se deron de baixa de internet.

É como a Mari Lwyd da tradición galesa e outros hobby horses británicos. 🐴 🧡

Puxo Jácome no Facebook unha foto coa camisa aberta no medio da neve e coméntalle un “a ti en OnlyFans páganche para que te vistas”. 🫠

O outro día escoitei unha frase extraordinaria para queixarse de que a un problema se engade outro: “Por riba da cona, un corte”. 🥹😍

O mundo iría mellor se cada país ameazado cun novo arancel por Trump enviase mediante a súa embaixada en Washington esta simple resposta: “Méteo no cu”. 👉🍑 Unha mensaxe simple e efectiva nunha lingua, o galego, que pode ser a nova koiné diplomática. Thank you for your attention to this matter.

Esta explicación da psicoloxía de parella ourensana é tan espectacular como desacougante.

Os anos 70 foron unha época de festivais intercélticos e esconxuros da queimada que tivo a súa mellor (ou peor) expresión en Cornualla coa invocación erótico-festiva de monstros mariños. youtu.be/5aEX3Z3mjCk?...

Vendaval, vendavaliño, vendaval, estate quedo, déixame pasar con día os baixos de Corrubedo. Eu fun a Muros pescar, pesquei unha muradana, se a pesquei fixen ben, durmín con ela na cama. 😅

Falar de que non falamos de Madrid —que é o que fago eu agora— tamén é falar de Madrid. ☝️

Se digo o que penso péchanme a conta.

Hoxe lembreime de que o meu avó, antes da dar o primeiro bocado á comida, dicía a frase “desgrazado do animal que acaba na barriga doutro”. En parte humor codificado, en parte mención honorífica por ser o noso alimento.

A incel-icidade.

Isto que dixo en Davos o primeiro ministro de Canadá é importante porque o dixo un líder do “primeiro mundo”, pero non é nada que non dixera antes Fidel Castro, por citar un paisano noso. Aplicación práctica de que a todos os porcos nos chega o noso sanmartiño se non sabemos parar o matachín.

A vaca que coza o lombo cun pau leva camiño de ser a noticia do ano porque estamos todos fartos de ler cousas alarmantes ou deprimentes. Chegou a hora da verza de tres metros e da cadela que dá de mamar a un bacoriño. Galicia Noticias é o novo cool.

Eu teño unha “mãozinha arranhadora de costas com calçadeira de sapatos” que me custou os cartos na feira de Vila Nova de Cerveira, así que esta vaca xa demostrou máis intelixencia ca min.

3-0

Hai un punto desagrábel no argumento de que “non poden facer isto a un socio da OTAN” porque parte dunha certa tolerancia a que llelo fagan a outros países que non son tan socios ou non son tan brancos, como leva acontecendo case desde 1775.

Non tes unha vida online saudábel se non espertas no medio da noite con pensamentos obsesivos sobre unha babecada que publicou un descoñecido mentres estaba no retrete.

Cando colapse a actual civilización, os humanos do futuro terán que reconstruir o pasado con elementos fragmentarios e denominarán os pobos cos nomes das potas a presión que usaban: os magefesios, os tefalios, os monixtas, os tramontinos, os cecotecos...

Que o Celta sexa o clube que mellor abandeira unha masculinidade alternativa e reciba enxurradas de odio por ese motivo ten un precedente histórico da visión que existía dos galaicos –o pobo máis occidental do imperio– no mundo grecorromano.

Os que lle foron lamber o cu cando dixo que había que gastar máis na OTAN.

As mansións de Chulio Iglesias.

estame dando un jari neste preciso instante

Rosalía de Castro, enorme poeta en galego e español, pero nunca se atreveu a facer unha rima co nome do lugar onde pasou a súa infancia: Ortoño.

K-Pop de Llano.

Entrei no "museo virtual" de iconografía rosaliana e estou arrepiado. Non por algunhas das homenaxes gráficas, senón polo autoboicote que é presentar imaxes e textos (que son interesantes) nunha sorte de powerpoint dos horrores que simula un museo real. Aquí vos queda: www.usc.gal/gl/usc/mecen...

Ao entrar en Balaídos díxolle ao sobriño o tío: “Fáltanche as uñas pintadas, o mullet e algún bo libro”.

Como diría a súa simpatizante Olvido Gara, “horror en el hipermercado, terror en el ultramarinos”.

Uno di noi, esta vez de verdade, que morreu antes de tempo.

Una di noi.

En 2026 tamén van pasar cousas boas, como o EP do DJ Casto. music.apple.com/es/album/air...

Unha vergoña que o corredor económico galego-portugués non se chame “Sky Blue Cucumber”. 🥒

Que Bicudo, o papagaio discutidor, bendiga a vosa timeline. 🦜

Non teño nin idea do tema. Isto é porque aumentaron as esixencias técnicas para gravar un podcast con certa calidade ou porque ese mundo derivou ao networking e o compadrismo e “hai que estar” en Madrid?

Veinte años lleva trabajando en Instituto de Investigación Biomédica de Barcelona, que recibe fondos estatales y europeos para financiarse, pero la patente se vende a una empresa extranjera y en el artículo de eso no se dice ni una palabra.

Amábel lembrete de que Trump non ameaza con apoderarse de ningún “territorio europeo”. Groenlandia é un territorio norteamericano que, como tantos outros, foi colonizado por Europa e está habitado por un pobo que ten dereito á autodeterminación.

🙏

“Como devece a cerva pola auga dos regatos, / así devece por ti, meu Deus, a miña alma”. Salmo 42

Cando eu era novo un metrosexual era un home que se duchaba unha vez á semana aínda que non lle fixera falta e non retiraba a cera sobrante do conduto auditivo coa chave do coche.

Contento de que se recupere a regueifa nas escolas ensinándolla aos nenos. Triste de que perda a súa natureza de arte marcial retórica entre adultos con moita malicia.