در بازداشت، خودت رو به نادانی بزن، نه به دانایی. کم‌حرفی، گیجیِ کنترل‌شده و «نمی‌دونم» گفتن، از هزار توضیح امن‌تره. فشار و کتک ممکنه ردش بره، اما یک جمله‌ی اشتباه می‌تونه حکم بسازه. هیچ اعترافی «کوچیک» نیست؛ هر کلمه قابل استفاده‌ست. اولویت زنده موندنه، نه اثبات شجاعت.

حق اعتراض سر جاش، حواسمون باشه قهرمان‌بازی آخرش می‌تونه زندان و پرونده باشه. مراقب خودمون و همدیگه باشیم.

خارج نشینای قشنگم اگه اینترنتمون به فنا رفت صدای ما باشید واز خجالت سیم‌کارت سفیدا که قراره به جای ما حرف بزنن در بیاید. مرسی

چقدر حرف می‌زنم!؟ خودمم خسته شدم!

در جامعه‌ای مثل ایران، سیاست سال‌هاست جای گفت‌وگو را گرفته، اما نه به‌عنوان عقل جمعی؛ به‌عنوان هویت. یعنی برای خیلی‌ها، نظر سیاسی فقط یک نظر نیست؛ «خودِ من» است. وقتی به نظرشان نقد می‌کنی، مغز آن را مثل حمله شخصی تفسیر می‌کند. اینجا دعوا شروع می‌شود، نه بحث

ساده‌لوح

مرگ بر الیگارشی، مُرده‌باد مونارشی، زنده‌باد دمکراسی ✌🏻🌱

‏هر حرفی میزنم یکی از جماعت اسلامگرا، اصلاح‌طلب، سلطنت‌طلب، کمونیست و محور مقاومتی حمله میکنه. کاملا با محیطم احساس غریبگی میکنم و تقریبا کسی نمونده که بتونم بی‌تعصب باهاش صحبت کنم ولی بهرحال مرگ بر خامنه‌ای و جمهوری اسلامی و مرگ بر تعصب، زور، حماقت و خایه‌مالی و زنده باد آزادی.

‏چرا بعد از ورزش شروع می‌کنم به لرزیدن و یخ زدن!؟ قبلا این مشکل رو نداشتم.

نمی‌دونم چرا این‌قدر خ.مالی بسیجی‌ها و پاسدارها هستن. بابا این‌ها نون‌ش به ج.اسلامی وصله بعد بیاد ریزش کنه برای هیچ!

دیگه نمی.تونم این نون‌بنرخ‌روزخورهای باشگاه رو تحمل کنم!

‏واقعیت تلخ: آدمی که بلد نیست بعد از ابراز حس، یا جلو بیاد یا محترمانه کنار بکشه، آدم امنی برای رابطه نیست حتی اگه جذاب باشه.

همین‌جوری بادم امد. توی زندان موادمخدر به سراسر کشور پخش می‌کردن... یکی‌شون حمید نامی بود که از زنانی که بخاطر کارتن خوابی و بدهی کم افتاده بودن زندان، سوءاستفاده می‌کرد... پول بدهی یا یه خونه براشون رهن می‌کرد و اون‌هام براش مواد جابجا می‌کردن‌‌‌.

گفتم حس میکنم روانم داره از بدنم جدا می‌شه؛ چکار کنم؟ می‌گه لم بده و فقط نفس بکش: چشماتو ببند، روی تنفست تمرکز کن، بدون هیچ تلاشی برای فکر کردن یا حرکت دادن خودت. صداهای آرامش‌بخش گوش بده: موسیقی یا صدای طبیعت که آرامت می‌کنه. اونم با این اتفاقات خیلی راحته...

فردا می‌شه هشت سال...

پسرخاله مامانم رو شبانه دزدین و قطعا کسی نمی‌دونه کجاست... گفتم اسمش رو منتشر کنم اجازه ندادن...

من دیگه حوصله بحث و تکرار مکررات رو ندارم… تاوانش رو دادم و نمی‌خوام حکم تعلیقی‌م به تعزیری تغییر کنه. هر نقدی یا حرفی هم بزنی، سریع بهت می‌گن جمهوری اسلامی… انگار شنیدن منطق و حرف واقعی براتون سخته.

خواست سیاسی با توان سیاسی فرق داره. تا وقتی این دوتا به هم نرسن، اعتراض‌ها قهرمان می‌سازن، نه تغییر پایدار. از ۸۸ تا ۹۶، آبان و ژینا، الگو یکیه: خیزش، سرکوب، فرسایش. بدون ابزار سیاسی، سازماندهی حداقلی از پشتوانه، اعتراض‌ها تکرار می‌شن.

وای این زن چقدر ترسناکه. من هربار یادم می‌افته با من و دوستاش چکار کرده یه دور اپیلاسیون می‌شم!

یک گذشته‌ی ساده‌سازی‌شده، یک نماد آماده، یک «پدرِ خیالیِ نظم‌آور». نه برنامه می‌خواد، نه گفت‌وگو، نه پذیرش پیچیدگی دموکراسی. نوستالژی مثل مُسکن عمل می‌کنه، نه درمان

بلوسکی‌های داخل ایران، هر انتظاری که این روزها از یک هموطن خارج از ایران دارین رو با من در میون بذارین، صرفنظر از اینکه شخصا موافق یا مخالف باشم انجام میدم. شرکت در تجمع (هر گرایشی)، ایمیل به نماینده، وی‌پی‌ان، یا هر چیز دیگه‌ای که بنظرتون میرسه رو من حساب کنید. مخلص تک‌تک شما هستم. 🕊 زن، زندگی، آزادی ✌️

گاهی اگر ناامید شده و رها سازیم، اتفاق بهتری در انتظار ما هست. امیدی که درد می‌آفریند.

بعد از چند رو هنوز فکر می‌کنم هوایی که زد با من بود!

ولی تی.آر.ایکس خیلی خوبه. 😁😁😁

حالم از بچه‌های باشگاه بهم خورد... کثافت‌ها حامی جمهوری اسلامی

منم بازی

سلام و صبح بخیر

می‌گه: دچار فرسودگی عاطفی emotional exhaustion) شدی.

فکر ویرانگری هست که می‌گوید؛ اشکال نداره بعدا از دلش درمی‌آرم. اما هیچ‌وقت تا به حال هیچ رنجشی را التیام نداده. گولش را نخور.

عمیقاً معتقد بود بهترین راه حفاظت از حریم شخصی لخت شدنه.

وقت‌هایی هم میاد که مطمئن میشی انگار به دل هیشکی نمی‌شینی, دل‌ت یه کسی رو می‌خواد, یه چیزی رو, اما هیچ‌کس تو رو دوس نداره. حتی متوجه میشی که دل‌ت فقط کسی باشه که حتی شده باهاش بخوابی. این حس تنهایی و بی‌کسی آزار دهنده می‌شه...

‏هموطنی اتوبان یک‌طرفه نیست جانم. ‏‏‎همی‌شه که نباید از طرف ما اتفاق بیافته که هموطنیم؟ یک‌بار هم شما پا پیش بگذار در هموطن بودن...

اگه خرم آباد می‌افتاد دست مردم الان من شونصد مسیج از هر پیامرسانی داشتم... و به همه هم مسیج داذم ببینم درسته یا نه

www.instagram.com/reel/DTDp12u... آرام بیانی

وقتی پسر عموم دایرکت داد من مثل خنگ‌ها گفت وا یعنی چی؟ و نفهمیدم راستش... بعد دخترخاله واتساپ مسیج داد تازه فهمیدم چه بلایی سرمون امده... و از صبح تا همین الان نتونستم هضمش کنم... دی‌ماه چقدر تو کثافتی...

ایکاش آدم بمیره و این چیزها رو نبینه و نشنوه...

بعد از گذشت ۱۰ ساعت همچنان حالم بده و باور نمی‌کنم. چقدر سخته...

کم مونده به بابام فحش بدم! بس کن دیگه.

‏داشتم از نونوایی برمی‌گشتم که یک آقای بی‌ادب اول سیگارش رو پرت کرد تو پارک بعد پوست‌های شکلات‌شون رو! منم خیلی شیک و مجلسی زدم روی شونه‌هاش و گفتم: ببخشید؛ می‌شه زباله‌هاتون جمع کنید!؟ با تعجب بهم نگاه کرد و مثل یچه آدم زباله‌هاش رو جمع و انداخت تو سطل زباله! #امر_به_معروف #نهی_از_منکر

با VPN هم میشه بر فضای مجازی حکومت کرد، برای حکام هم خیلی سود داره. خودشون کلی VPN خوب می‌سازن ازش درآمد کسب میکنن هر موقع هم دیدن حکومتشون در خطره با قطع کردن اون VPN ها مردم رو کنترل و تنبیه میکنن.

برای من پرسش‌هایی از جنس «آخوندها کی میرن؟» بیشتر یک نشانه از ساده‌سازی مسئله است. وقتی افق بحث به رفتنِ افراد محدود می‌شود، معمولاً نشانی از بی‌توجهی به اصلاح یا تغییر ساختارهاست؛ و بدون نگاه ساختاری، امیدی به بهبود پایدار وجود ندارد.

‏تاریخ به ما فقط یکبار این پنجره را باز می‌کند. -یا از آن عبور می‌کنیم، - یا برای همیشه در تاریکی می‌مانیم ‎#لرستان ‎#بهار_۱۴۰۵

‏یک لحظه هایی هست بین خواب و بیداری که برای چند ثانیه همه‌چیز برام بی‌معنا می‌شه. از سیاهی عمق این بی‌معنایی، به شدت دچار وحشت می‌شم. ‏تو اون چند ثانیه هیچ‌چیز معنی نداره، هیچی. ناگهان سبک می‌شم. حس می‌کنم شناورم. خدا رو شکر این حمله، چند ثانیه بیشتر طول نمی‌کشه. ‏دوست ندارم دوباره تجربه اش کنم.

اعدام انقلابی تمام آخوندها...

بعضی وقتا انقدر کلافه و بی‌حوصله میشم؛ که ترجیح میدم توی ذهن همه مقصر باشم تا اینکه بخوام قانع‌شون کنم…

واقعیت تلخ اینه: هیچ قومی قرار نیست «تهران رو فتح کنه» تا بقیه تماشا کنن. و هر گفتمانی که از یک گروه مشخص انتظار خون دادنِ ویژه داره، اسمش انقلاب نیست؛ مصرف انسانه.

‏نه هزینه میدن، نه سازمان می‌سازن، نه اعتصاب می‌کنن؛ پس دنبال «دیگریِ قهرمان» می‌گردن. امروز این دیگری می‌شه لر، دیروز کُرد، فردا بلوچ. انقلابِ نیابتی، با خیال راحت.

اگه می‌خواد جابجای قدرتی انجام بشه ایکاش از خون مردم بهره‌برداری نکنند..‌

ایکاش این شعار رو مثل ۹۶ و ۷۹ می‌دادن. نه خوت میحام نه دینت خدا و پیغمبر د قینت‌

اکه وا دما نیای..