O vindeiro xoves, 11 de xuño, presentamos na @numax.org a tradución ao galego de 'Con e de curcuspín', de Mario Obrero, acompañado polo tradutor e editor @mbarcia.bsky.social

Lo más parecido en castellano a “fucking crazy” es “como una puta cabra”, señores, no“jodidamente loco”.

Unha característica que comparten boa parte das aplicacións de software libre e as desenvolvidas pola Administración Xeral do Estado é a de teren unha interface confusa e pouco amigable. Non teñen a motivación de faceren un produto atractivo dabondo para que alguén o compre.

Salvador Ontiveros mercou un motor diésel Barreiros e fixo un coche arredor del, o primeiro de Quiroga. Logo converteuno en autobús. Obrigárono a matriculalo, que seica era necesario. Estaba reconverténdoo en tractor, pero levouno o a morte a uns prematuros 103 anos.

Non sei se Berta Dávila non é suficientemente novelista ou suficientemente gallega para eles.

Á esquerda Édouard Herriot, político francés de esquerdas que en 1936 presionou o seu goberno para que non axudase a República española atacada polo fascismo, porque era “un gasto”. Á dereita Irene Montero pedindo hoxe o mesmo con Ucraína.

Regaláronme un alvarinho de evocacióne literarias.

Tamén eran libres de ir os do PP coas súas bandeiras, pero estaban na terraza do Suso tomando o vermú.

Reseña de Xosé Feixó no Faro da cultura rinoceronte.gal/morgante/pro... @morganteedicions

“Inhumano” é “falto de humanidade”, cousa que só poden ser as persoas e as súas accións, pero non as condicións. Probade a substituír cun sinónimo: diriades “condiciones despiadadas, desalmadas, insensibles, implacables, sanguinarias”…? Non, claro. O queren dicir aquí é “condiciones infrahumanas”.

Como se le o apelido de Martín Codax? 🤔 Nas Cantigas aparece escrito de dúas formas: Codax e Codaz. Baseándonos noutras palabras coas mesmas dúas terminacións e que riman entre si podemos deducir que a letra final se le “s”. É dicir, Martín Codas.

Non se podía saber.

Vamos coa miña tradución número 210.

Os que pediades a app dos rinodicionarios, aquí a tendes. Gratis, e froito da colaboración desinteresada de dúas empresas galegas a prol do país. Adiante con ela!

Os rinodicionarios xa teñen app para Android e iOS grazas á colaboración con @ticgalcom tic.gal/gl/labs/rinodi… E por suposto podedes seguir consultado na web: rinodicionarios.com/castelan-galego

“Los negociadores han fallado en lograr un acuerdo”, “los hombres quieren su prepucio de vuelta”… e aínda hai quen se queixa da tradución feita con IA.

Esta semana a autora suíza nada na Arousa volve a Galicia a presentar a tradución ao galego do seu libro 'Un anaco de mazá seca' (trad. do italiano de @mbarcia.bsky.social).

É marabilloso comprobar como á palabra brasserie, que significa “cervexaría” en francés (de brasser, “remexer a cervexa”), se lle buscou aquí unha etimoloxía popular que a emparenta con “brasa”.

A próxima semana a autora suíza nada na Arousa volve a Galicia a presentar a tradución ao galego do seu libro 'Un anaco de mazá seca' (trad. do italiano de @mbarcia.bsky.social).

Este mércores 29 ás 19.00 h, no Fórum Metropolitano, temos a presentación do libro "Ata que os mares sequen. Unha Escocia en clave galega", de @magago.bsky.social , publicado por @morganteedicions.bsky.social  Acceso libre até completar a capacidade.

Que teñen en común o grego cyclos, o sánscrito chakra e o inglés wheel? Que todas veñen do protoindoeuropeo *kʷekʷlo (‘roda’). E como a arqueloxía datou a invención da roda hai 5.500 anos sabemos que o PIE tiña polo menos esa idade antes de transformarse nas linguas indoeuropeas.

En latín clásico, os numerais dos 11 ó 19 eran así. Tratábase de formas compactas (unha única palabra) coa peculiaridade de que os dous últimos (18 e 19) non se facían sumando sobre o 10 senón restándolle ó 20.

🔥📊 DATOS ABERTOS | INTERACTIVO Todos os incendios de 2025 en Galicia: liberamos os datos praza.gal/politica/tod...

A orixe da palabra "madeira" nas linguas románicas.

O calote das cápsulas de café compostables.

Facédelle caso ó Perro, aínda que só sexa nas recomendacións de libros.

Cando vexo que a prensa galega corre a preguntarlles a editores de Madrid por libros que están publicados en galego por editoras galegas, que nin mencionan, non podo evitar pensar naquela canción de The Cure “Why can’t I be you”.

O mércores 29/4 ás 19h presentamos no Forum Metropolitano da Coruña o ensaio 'Ata que os mares sequen. Unha Escocia en clave galega', de Manuel Gago, que estará acompañado polo músico Bieito Romero e mais polo editor Moisés Barcia. @magago.bsky.social @mbarcia.bsky.social @luarnalubre.bsky.social

Sabedes que se ides a unha librería e dicides «quero un libro sobre señoras en bicicleta, que conte a historia das mulleres sobre esas dúas rodas de forma divertida e estea cheo de datos fascinantes» as libreiras dirán «ah, xa sei» e pedirán (se non o teñen) este libriño xenial?? Facede a proba!

🏴󠁧󠁢󠁳󠁣󠁴󠁿📘 ENTREVISTA | Manuel Gago fálanos do seu novo libro, un ensaio para iniciar unha conversa sobre Escocia con ollada galega: "Alí un galego recoñece case todo o que ve"

🏴󠁧󠁢󠁳󠁣󠁴󠁿🛰ENTREVISTA | Un libro para iniciar unha conversa sobre Escocia 💬 Falamos con Manuel Gago @magago.bsky.social sobre 'Ata que os mares sequen. Unha Escocia en clave galega', un ensaio que é tamén un libro de viaxes pero non unha guía turística 🔗 praza.gal/cultura/un-l...

🚲🚲🚲🚲🚲🚲🚲🚲🚲🚲🚲

Quen nos ía dicir que estes dous Perros son o mesmo Perro, eh? Grazas eternas, Albert, por mostrarlle o camiño. 🥰

Pequenas melloras nos rinodicionarios: agora a web mostra os metadatos "entradas totais", "última actualización do dicionario" e "última actualización" de cada entrada. E, en breve, unha GRAN mellora que xa vos anunciaremos.

Non sei o que opinarán dende a verdadeira esquerda desmobilizadora galega e española do feito de que os húngaros progresistas tivesen tan claro o que facer nunhas eleccións nas que só se podía escoller entre extrema dereita moderada, convencional e dura.

Los gobiernos de Estados Unidos, Rusia e Israel han perdido las elecciones de Hungría. No es poco.

Un ano máis as mesmas presenzas e, sobre todo, as mesmas ausencias. Circulen. culturagalega.gal/noticia.php?...

Entrevista en La Voz de Galicia sobre 'Ata que os mares sequen': "Paseando pola Cidade Nova de Edimburgo, Gago sorprendeuse coa similitude urbanística co barrio da Magdalena de Ferrol, en dimensións e na forma da planta: «Como cabezas de lugares tan distantes pensaban igual?».

Lembro que nunha pastelaría portuguesa onde o pedín lles pareceu moi bizarro que lle chamásemos a isto “braço de cigano”. Na maioría das linguas é simplemente “pastel enrolado”. En Arxentina é “pionono”, en Colombia “brazo de reina”, e en México, “niño envuelto”.

Hai xente falando de baixas laborais sen ter moita idea do que fala. Velaquí un resumo que vos pode axudar a entender como funciona isto en España.

Lembrete de que se usades dous dedos para “marcar comiñas” imaxinarias no aire só tendes que dobralos unha vez, porque do contrario estaredes facendo catro comiñas con cada man.

'Ata que os mares sequen' comeza andaina! Primeira presentación o vindeiro mércores 15 de abril ás 19.30 h. no café Airas Nunes (Santiago de Compostela). Será unha conversa con Moisés Barcia, editor de @MorganteEds e Belén Regueira. Anota na axenda. Será un pracer verte por alí!

Se o mercado de coches fose tradicionalmente eléctrico e hoxe alguén promovese a implantación de coches de combustión, a lista de vantaxes e inconvenientes sería tal que así.

A canalla (canaglia) era en Italia un conxunto de cans. E a perralla era en Canarias un conxunto de perros. En ámbolos casos quedoulles un significado xenérico de ruindade que acabou pasando ó galego.

A palabra latina egregius vén de ex grege, literalmente “fóra do rabaño”. Nas linguas latinas entendeuse que saír do rabaño era bo, e por iso “egrexio” significa “excelso”. No inglés, porén, entendeuse que era malo, e por iso “egregious” significa “atroz”.

Nos aeroportos galegos tes dúas horas de cortesía para recolle-lo coche do parking se o teu voo chega con atraso. No do Porto acabo de pagar 6€ por un exceso de 9 minutos.

Portugal, anos 50. Podías follear ata a cuarta parte do libro. Para máis tiñas que mercalo.

Ós non italianos cústalles bastante entender como se usa o adverbio “mica”, pero ós galegos non tanto, en canto se decatan de que é o noso “miga”.

Non é unha palabra moi coñecida, pero en castelán, o guante de cetrería chámase "lúa". Seguro que se vos ocorre con que palabra galega pode estar emparentada.