ย้อนหลัง | Last story —จุดจบ

#KzK_Story ยินดีที่ได้รู้จัก (2/10) (ย้อนหลังวันเด็กครับ)

[ ส่งท้าย ] (เป็นครั้งแรกเลยค่ะที่ได้เล่นมูเซอไวเวอ แต่รับรู้เลยว่าทีมงานและฝ่ายอาร์ตทุ่มเทกันมากๆ ได้ประสบการณ์ใหม่เยอะมาก มีสตอรี่ให้ตื่นเต้นทุกอีเวนท์ ขอบคุณที่ทำงานอย่างหนักและคอยดูแลลูกมูอย่างดีนะคะ เป็น 6 เดือนที่สนุกมากเลย เพื่อนร่วมมูก็คอยสร้างสีสันอยู่เสมอ ขอบคุณทุกคนที่แวะมาเล่นด้วยกันค่ะ ได้ความทรงจำดีๆ เยอะมากจากที่นี่ แอบเสียดายนิดหน่อยที่จบลงแล้ว ไว้เจอกันใหม่นะคะ!)

#KzK_DayNone #KzK_Story เช้าวันใหม่มาเยือน ร่างกายเจ็บสะท้าน เนื้อที่เคยเชื่อมต่อกันตอนนี้กลับฉีกขาด โลหิตหยาดย้อยไหลรินตามลำตัว สองมือโอบกอดบาดแผลไว้ สองเท้าเดินหน้าอย่างไร้ทิศทาง เจ็บชะมัดยาก... ‘มะม๊าจะเป็นยังไงบ้างนะ’ “มะม๊าครับ ไคคุงไม่อยากเล่นซ้อนหาแล้วนะครับ” น้ำเสียงอิดโรยถูกเปล่งออกมาอย่างไม่มีจุดหมาย

#KzK_Story กลางดึกสิ้นเดือนธันวา ฉันตัดสินใจทำอะไรบ้าบิ่น แม้ท้องฟ้ากำลังจะพังลง และพื้นดินไม่มั่นคงอีกต่อไป มันก็ไม่แย่นักเมื่อมีสาวสวยคอยปลอบอยู่ข้าง ๆ ดวงตาจดจ่อราวกับอยากเก็บรายละเอียดทุกอย่างเอาไว้ก่อนจะหมดโอกาส ส่วนความในใจมีมากเกินกว่าจะเรียบเรียงเป็นคำพูด ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราใกล้ชิดกันขนาดนี้ แต่ใครจะรู้ว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้ายรึปล่าว จากนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น—

(ของแบบนี้มันต้องมีรูปประกอบ)

[ ประกาศจากทางคอมมูนิตี้ ] สามารถติดตามช่องทางข่าวสารได้ทางเพจ web.facebook.com/KibouzakuraK...

[Epilogue] ณ █▄▀█▀█ “ดูสิ ๆ หลานรักของผมกลับมาแล้ว! พาเพื่อนมาด้วยล่ะ” ชายหนุ่มที่กำลังทำอาหาร หันไปมองตามที่ทิศที่เสียงข้างหลังบอก รอยยิ้มประดับบนใบหน้า .. “ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะครับ” .. ——————— ภาพสุดท้ายก่อนจากกันค่ะ ขอบคุณที่มาโคกันนะ😊 @shingen-kzk.bsky.social @shinmu-kzk.bsky.social

#KzK_DayNone " จงใช้ชีวิตอย่างภาคภูมิ " " จงมีชีวิตต่อไปต่อให้เปล่าเปลี่ยวแค่ไหนก็ตาม "

#KzK_DayNone TW : การตายของตัวละคร / เลือด ร่างกายเขาหนักอึ้ง แม้คิดจะขยับร่างกายก็ขยับไม่ได้แต่น้อย ลมหายใจหอมถี่อย่างตื่นตระหนก ก่อนเบาบางลงในชั่วอึดใจ ราวกับชีวิตอันแสนเปราะบาง กำลังจะดับมอดลง เขายังปกป้องใครไว้ไม่ได้เลย แค่จะช่วยเด็กพวกนั้นยังไม่ได้ แค่จะตายช้าที่สุด เพื่อรอดูพวกเขารอดชีวิต ยังทำไม่ได้เลย ดวงตาเขาพร่าลง เสียงเริ่มอื้ออึง

#KzK_Story . . . . . วันที่ 4 เมษายน 2016 วันที่ 8 กันยายน 2016 คืนก่อนวันคริสต์มาสในปี 2016 วันที่ 25 ธันวาคม 2016 กระทั่งวันที่ 31 ธันวาคม 2016 ทุกคนที่อยู่ ณ ตรงนี้ล้วนแต่สำคัญกับกับโยชิดะ โควงะและการตอบรับหรือการให้คำสัญญาของเธอมันหนักแน่นพอที่จะให้ทุกคนรับรู้มันว่าเธอไม่ใช่คนที่ผิดคำพูด

#KzK_Story เขาเจ็บปวดรวดร้าวไปทั้งกายใจ แต่ถึงอย่างงั้นตัวเขาก็ยังคงสู้ต่อไป แม้ร่างกายจะตะโกนกู่ร้องออกมาไม่หยุดเพื่อบอกให้เขาพอได้แล้ว แต่เขาก็ยังคง ลุกขึ้น ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง . . . . เพื่อที่จะสู้ต่อไป เพื่อที่จะไม่เป็นภาระ เพื่อที่จะไม่ไร้ประโยชน์ เพื่อทุกคนที่พยายาม เพื่อทุกสิ่งทุกอย่างที่ทุ่มเทไป เพื่อ…

[ เอนด์ดิ้งคอมมูคิโบวซากุระ ] ทางทีมงานขอขอบคุณทุกท่านที่เป็นส่วนหนึ่งของคอมมูนิตี้เรา และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้พบกันอีกครั้งในโอกาสหน้า www.facebook.com/share/v/1A8p...

เธอสูดหายใจก่อนจะตอบรับออกไปสั้น ๆ (+)

@ichiekzk.bsky.social ในโลกอีกฝั่ง หรือ สักสถานที่ เด็กน้อยคนนึงในชุดยูกาตะสีแดง นั่งหัวเราะอย่างมีความสุขกับชายคนนึง เด็กคนนั้นเขาอ้าแขนหาคนนั้นอย่างต้องการให้อีกฝ่ายโอบรับ . . . . — ถ้ามีสักครั้ง..จริงๆ ผ̴͖̤̭̍̆ม҈̝͙͂̾ก҉͔̭͙̬̘́̈́͗͛็҈̪̤̬̥͕̽͛͐อ҈̞͙̩͂̋̈́ย҈̗̘̖̦̓̇า̶͓͔̝̟̎̀͛ก҈͇̩̭̑̔̄͛เ҉̙̞̩̐́ป̶͔̙̝͑̒͌̓็̴̦̟̐̽น̷̜͔̂͋͂̿̚ล̷̴ู̰̜̳͚͆͆̋͒̋̍̾͌ก̶͙̰̈́́̐̿̈ช̷̯͚̮̆̐̎า̴͇̦̀͐̇ย̷̳̳̠̝̟̊̇̍̍̈́ค̸̷ุ̙͖͈̟͉͉̣͎̍͐̌̀͐̀̓̽̏ณ̷̠̘̈́́̎͌̇อ̸̦͖̒̂ͅิ̶͓̦̞̾̇̈́̒จ̵̜̝̲̓́̈́̔ิ̸̩̫͛͊̀เ̷̱͓̓̋̇̎̚อ̵̥̥͖͊̉͆̉̀ะ̴͕͙̅̈̿̑ส̷̦͇̌͛̋͌ั̶̙̣̿̀̀ก҉̦̥͇͇̌̅͐̈́̏ͅค̸̰̝̲͙̔̈̄̆̌ร҈̠̖͐̂̈ั҉̵้̰̰̮͚̣͍̥̫̿̓̿͐̎͊̃̿ง̷̖͔̠͐͒͂เ̷̪̙̠͈̯͗́͌͗ห̸͔͓̯̟̽̆̈ม҉̭̙̈̉͛̈̍ื̶̳͙͛̑อ̶͙͍̤͒͒น̶̠̳͗͊͛ก҈͍̱̊̓ั̵̫̦̿͆́น̶̲͈͉͆͆ค̵̪̭͙̆̂͒̇͐ร̴͉̠̞͗̂̚ั̸̝̙̲̱̽̈́͆บ̶̮̳̯̮̒̔̂

海野 海也 - เสียชีวิต

[ Final Chapter — Yuugiri Kouga ] tw — character death เสียงเครื่องจักรทำงานดุจดั่งเสียงระฆังแห่งชัยชนะอำนวยพรแด่เหล่ามนุษย์ผู้ไขว่คว้าความหวัง、แม้ไม่รู้หนทางข้างหน้ามีสิ่งใดรอคอย กระนั้นความหวัง วันพรุ่งนี้ การเริ่มต้นใหม่ล้วนไม่ใช่สิ่งที่ 'ยูกิริ โคกะ' ปรารถนา ร่างสะบักสะบอมยันกายเคลื่อนตัวอย่างยากลำบาก、เด็กหนุ่มผู้ถูกหมอกกลืนกินหยุดยืนระหว่างรอต่อของขบวน

Before the Ending of KZK #KzK_Story [Thread]

(น่ารักค่ะ 🥺🥺🥺)

“อื้อ ได้สิ” เธอเอ่ยตอบเรียบง่ายทั้งที่หัวใจเต้นรัวเจียนระเบิดจากอก จิโตเสะเยื้องย่างขยับเข้าหาคนตรงหน้า ย่นระยะห่างระหว่างทั้งสองจนหัวไหล่อิงสนิทแนบชิดกัน “พูดแล้วต้องอยู่ข้างๆเราไปตลอดเลยนะ…?“ เธอเอื้อนเอ่ยแผ่วเบา พลันยกมือขึ้นรอให้อีกคนเกี้ยวก้อยสัญญาตอบ

TW : ภาพมีสีรุนแรงและนอยซ์ อาจก่อให้เกิดความไม่สบายใจจากทั้งคำพูดและการกระทำ หากคิดว่ารับไม่ไหวโปรดเลื่อนผ่าน . . . .

เขาไม่ได้เป็นคนกล้าหาญ ไม่ได้เป็นคนที่ดีพอที่จะยอมสละชีวิต เขาก็แค่.. อยากมีชีวิตอยู่ เขายังมีความหวัง ยังมีความฝันที่ยังไม่ได้ไปถึง ยังมีอีกหลากหลายสิ่งที่ไม่ได้พูดออกไป ยังมีผู้คนที่อยากเดินกลับไปหาอีกครั้ง . . ขอแค่อีกนิดเดียว . . ขอแค่ผ่านมันไปได้อีกก้าวเดียวเท่านั้น เขายังไม่พร้อมจะตาย ไม่ใช่ตอนนี้ ไม่ใช่หลังจากที่พยายามมาไกลขนาดนี้ ไม่ใช่หลังจากที่ฝืนยืนมาได้ถึงตรงนี้ (+)

[ ทำนาย ] แสงหลากสีระเบิดซัดเข้ามา ราวกับจะฉีกโลกทั้งใบออกเป็นชิ้น ความร้อน ความกดดัน ความเจ็บปวด.. ทุกอย่างถาโถมใส่ร่างของ ฟุกะเซ็ทสึ รุกิ แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังยืนอยู่.. มือที่สั่นเทายังกำดาบแน่น ดวงตายังคงจ้องไปยังข้างหน้า (+)

1. (โบกี้หมายเลข 13 ถูกทำลาย) ผู้เล่นที่ยังคงอยู่ในโบกี้นี้ ถูกเหวี่ยงหลุดออกจากขบวนรถไฟและเสียชีวิตในทันที 2. เอนด์ดิ้งคอมมูนิตี้ จะทำการอัพเดทพร้อมกับฝั่ง [สู่วันพรุ่งนี้]

[ #KzK_story | #KzK_DayNone ] เส้นทางสู่ความหวังของแบบนั้นน่ะ— 'ยูกิริ โคกะ' ไม่เคยเชื่อตั้งแต่วันที่พวกเราเสียพ่อแม่ ทั้งที่ไม่เชื่อ、สองขากลับก้าวขึ้นมาบนรถไฟ แม้ว่าเขาไม่มีความคิดที่จะทอดทิ้งครอบครัวไว้ข้างหลัง นั่นก็เพราะเหตุผลง่ายๆ "ประธาน—!" ประธานชมรมศึกษาอิเฮน รุ่นพี่ที่มักจดบันทึก ลูกชายที่รักคุณแม่สุดหัวใจ 「 คามิทากะ มาโคโตะ 」

“ ผีเสื้อพวกนี้น่ะ.. มันมีวงจรของมันน่ะคามิชิน ” “ ระยะไข่ ระยะตัวอ่อน.. ระยะดักแด้.. ก่อนจะเป็นระยะผีเสื้อ “ “ แต่มันก็อยู่ได้ไม่นานเท่านั้นหรอกนะ “ ” นายเกิดมา นายเจ็บตัว นายแก่ลง สุดท้ายนายก็ต้องดับสูญอยู่ดี “ ” แล้วนายโตขึ้นอยากจะทำอะไรล่ะ คามิชิน “ @kamishin-kzk.bsky.social ( แฮปปี้วันเด็กค่ะ )

#.Kzk_Commu " ต่อให้ชีวิต■■งผมจะดับสู■ " " ก็ขอสู้จนกว่■จะตัว■าย " ____________ ┆ 7̴̷/̶̸4̷̴2̶̸ ɯ̷̶ꓷ̸̴ ➩ ɿ̷̴o̸̶⅃̷̴ǝ̸̶¿ | d̴̷o̶̸-̷̴o̸̶Ɔ̷̴ | ʞ̸̶ן̷̴ɐ̸̶¿̷̴ꓕ̸̶ ┆ 」 ?̴̷?̶̸?̷̴¿̶̸¿̷̴?̶̸ | 0̷̴6̶̸/̴̷7̶̸7̷̴1̶̸ | (̷̴1̶̸8̷̴)̶̸Y̷̴-̶̸3̷̴ ■̶̸■̷̴■̶̸■̷̴「 ¿̶̸¿̷̴?̶̸?̷̴?̶̸?̷̴ - ?̷̴?̶̸ɐ̷̴s̶̸υ̷̴ʞ̶̸ ɐ̷̴ɹ̶̸υ̷̴ɯ̶̸ı̷̴̶̸̣¿̷̴¿̶̸¿̷̴ ■̷̴ 曲̶̸　　■̷̴ 雪̶̸ D̷̴o̶̸c̷̴ : h̶̸t̷̴t̶̸p̷̴s̶̸://s̷̴h̶̸o̷̴r̶̸t̷̴u̶̸r̷̴l̶̸.a̷̴s̶̸i̷̴a̶̸/m̷̴R̶̸y̷̴X̶̸w̷̴

#KzK_DayNone #KzK_story ถ้ารอดออกไปได้ จะทำอะไรเหรอ… “นั่นสินะ…” เขาสูดหายใจลึก พลางทอดสายตามองเพดาน ราวกับพยายามค้นหาคำตอบจากความว่างเปล่า ความฝันแบบเป็นรูปเป็นร่างนั่นน่ะ เขาไม่เคยมีมันอยู่ในหัวเลยด้วยซ้ำ ที่ผ่านมา เขาแค่ก้าวต่อไปเรื่อยๆ ทำในสิ่งที่ควรทำ เพราะไม่มีทางเลือกอื่น.. (+)

成҉陽҉ ҉惺҉兎 ผ҉ู҉้҉เ҉ห҉ล҉ื҉อ҉ร҉อ҉ด҉จ҉า҉ก҉เ҉ง҉า҉ม҉ื҉ด҉ ҉ ҉ม҉ั҉ธ҉ย҉ม҉ป҉ล҉า҉ย҉ ҉ป҉ี҉1҉ ҉โ҉ร҉ง҉เ҉ร҉ี҉ย҉น҉ค҉ิ҉ไ҉ซ҉ Doc : bit.ly/42OhKoh

#Kzk_commu " อื้ม เรียกแค่ สึรุ ก็พอแล้วล่ะ " ✄- - - - -𓅯 𓇼 ⋆.˚ 鶴 𓆟 TSURU ⋆.˚ 𓇼 ผู้เหลือรอดจากเงา | นักเรียนโรงเรียนคิไซ | 2年 | 17 Y. Doc in Bio Talk | Role | CO જ⁀➴ 𝗗𝗠𝟮𝟰/𝟳

#KZK_Commu "หนีไปมันก็คงช่วยอะไรไม่ได้แล้ว" "ถ้าอยากมีชีวิตต่อ ก็มีแต่ต้องสู้ ใช่มั้ยล่ะ??" ---------------- โอเซคิ โควคิ | 大関 鋼毅 ปี 2 ชมรมกรีฑา | ชมรมภาษามือ ❉ Doc in Bio ❉ Co / Role /Talk ⇒ DM

#KzK_DayNone #KzK_story ในเดือนธันวาคม ก่อนถึงบทสรุป วันที่หิมะโปรยลงช้าๆ เหมือนเถ้าถ่านสีขาวที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ทับถมซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนถนนหน้าคิไซพลาซ่าแทบจะกลายเป็นผืนเดียวกับฟ้าเหนือศีรษะ อากาศหนาวบาดผิวจนเสียงลมหายใจของรามิกลายเป็นไอสีจางที่สั่นระริกอยู่ตรงริมฝีปาก เขายืนอยู่หน้าประตูอัตโนมัติที่หยุดทำงานมานานแล้ว มองผ่านกระจกแตกเป็นใยแมงมุมออกไปยังเมือง +

#KzK_Commu ——————————— "ครั้งสุดท้าย" "สักครั้งในชีวิตก็ยังดี...." ——————————— 吉田鋼牙 | Yoshida Kouga ผู้เหลือรอดจากเงามืด | โรงเรียนคิไซ | ปี 2 | 182/64 ชมรมนักประดิษฐ์ Doc : in Bio Role | Talk | Co-op | DM = OK

[ บอส : เส้นทางสู่ความหวัง ] -ฮานาโอริ โคโตเนะ?-

“ เราขอ… ไปกับพวกเธอด้วย “ ” ได้ไหม..?” เสียงของเด็กสาวดังขึ้น เมื่อคุณเงยหน้าขึ้นมอง เบื้องหน้าคือ เธอเจ้าของผมชมพูอันคุ้นตา ใบหน้า ท่าทาง รอยยิ้ม ทุกอย่างเหมือนเธอไม่มีผิด แต่บางอย่างไม่ถูกต้อง สัญชาตญาณร้องเตือน แม้รูปลักษณ์จะเหมือนเดิม แต่สิ่งที่ยืนอยู่ตรงหน้า ไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป สายตาคู่นั้นว่างเปล่า ราวกับกำลังเลียนแบบ ความเป็นมนุษย์

ปึง ปึง ปึง เสียงเคาะกระจกดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ ตามมาด้วยเสียงเลื่อนเปิดประตูรถไฟ ครืด… ตึก ตึก ตึก.. เสียงฝีเท้าค่อยๆดังขึ้นเข้ามาทางกลุ่มของคุณ…

[ เส้นทางสู่ความหวัง ] โพสต์นี้เป็นโพสต์กิจกรรมสำหรับผู้ที่เลือกเดินทางออกไปกับรถไฟเท่านั้น โดยเทิร์นแรกจะเริ่มในเวลา 18.00 ของวันที่ 4 มกราคม 2026 (จะมีประกาศเริ่มอีกครั้งที่ใต้คอมเมนต์) แผนที่และสถานะต่างๆ สามารถเช็คอัพเดทได้ภายในชีท ผู้เล่นสามารถสร้างโพสต์ในดิสคอร์ดเพื่อพูดคุย วางแผน ได้ตามสะดวก docs.google.com/spreadsheets...

#KzK_commu ̫̞̦̩̲̞̣̜̟̞̜̪͉͔͉̭̣̳̲̑̔͗́̓̃̔̅̅͌̉͒͛̋̀̂͑̈͐͛̊̈́͋̚ͅ“̤͎̟̅̊̿̽͛͌́̌̽͋̔̅͋̀̆͌͐͑́????????????? ”เพราะแบบนั้นเลยต้องมี¿¿¿???มาคอยอธิบายมันไงล่ะ“ ย̴̵ู̧̥̪͔͕͈͕͎̮͍̮̘̝͇͍̩̲͇̠͕͔͍̝̣̟͢เ̸͈̘͉͚͇͎̱͈͢ก̷̡̤̟͔̖͕̰̗̩͈̮̥̞̫ͅͅ็̶̝̖͇̗̤̜̪͔͜น̸̡͓̪̟̬͚̘̖͖͉͙͈ไ̵̡̩͇̳̲͇̱̲̬̘̗̱̩̟̜ซ̵͔̥̫̰͕̟̳̤̱̙̭͖̭̩̣͜ͅ เ̶͎̭̗̥̝̳͓͚̥̤͈͜ม̴̯͙͔͇͉͚̰̗̤͜ย̶̣͉͙̤̮̦͓̬̭̜̦̘̠̠͜์̶̢͍̣̠̬͕͈͓̖̥̝̱̮͓̜เ̴̨̭̱͙̳̳̮̣͕̯̮͕̭̪ค̷͕͕̬͖̰̱̖̟̲̰͢ี҉̡̩͔̮͖͉̳͚̭͚̦̲̗̘ͅย̵̢̱̱͍̗͙̬͓̝̬̦̪̤ͅว̴̨͔͕̰̰̙̞̥̗̖̩̳͚̫ (҈̞͍̣̪̘̱̫̜̮̯͇͢5̷̡̭͎̠̰͎͉͉̜0̴͓̫͔̤̦̩̬̪͜)҉̢̗̝͈͉̤͚͚̗͚̠¿¿¿ ̵̡̬͓̙̮̮̘̘̭̫̟น̸̧͖̖͚̝͉͓͖͕͈̭̤͇͉̣ั̷̢̩̳̠̲̙͈̮̳̘ก҈̡̦̗̖̭̬̤͉̜̳͉͓̠͕̩จ҈͙̙̫͕̝̫̥̞͉͓̖͕͢ิ҈̢̜̫̟̱̥̰̟̤̪̙ต̸̢̤͖̲̥̣͙̳͎͓͚ͅว̴̨͈̟̪͈͉͖͕͖̩̫͇̭̠͎ิ̷̨͈̞͇̱͎͙̳̤̩̩ท̷̢̱̙̭͖̫̗̝͔͚̲͉̥͔̙̟ͅย̴̧̟̦͖̝̱̫̖̪͚̠͍͇͚า̵̢̬̤̬͕̘̮̱̗̖ (҉̢̥̟̬͇͇̩͚̤͉̲̫͚͙͚͎บ̴̷ุ̡̗̫̖͎͔̩̰͔͈͎̖̣̞̙̤͍͚̩̞̣͈̮͢ͅค҈̢̮̥̮̠͕̩̠͚̘͙̪͙̦̣͍ล̷͍̤͉̤̣̪̰͚̝͍̤̳̘͎̘͜า̸̧͓̳̙̱͎̗̮̮ก̸̡͙̭̞̜̱̲̥̖̭̯̠̜̟͔̜ͅร̶̢̠̱̘͓͓̰̳̘͚̰͔̱̤͕)̷̢̫̯̳̘̳̦̘̭͇̦̩̭̪̭͈ ¿¿¿¿¿¿ ▣ ▣ กรุ๊ป ???? แ̶̢͔͓̬͎̖͚̗̙ต҈̷่̢̢͖̘̭̝̦̝̱͎̪̜̠̰̣͔̜̝͓̬̗̰̬̬̗ͅง̴̡̭̤̟̤̤͖̥̘̗ง҈̩͔͚͕̦͔̤̲̩̙͉̰̖͎͜า҈͔̮͍̟͍͚̖͓͜น҉̨̱̱̩̫̝̥̬̣̠͓̞แ̵̢̟̮͈͇̭̠̝̲̘͉̬͔̬̗̮̞ล҉̶้̨̡̝͓̤͉̲̩͉̫̪̣͕̘̬̤͚͇̥̰͇̥̥̰͎ͅว̶͈͈̖̱̱̬̗̖͈̤͎̖͍̟̣͢ͅ Doc : Bio Co Role DM 👌🏻 นัดคิวตรวจสุขภาพจิตโปรด DM

#KzK_Commu “หากนี้จะเป็นครั้งสุดท้าย” “ผมก็จะสู้จนกว่าร่างกายนี้จะขยับไม่ได้แม้แต่ปลายนิ้ว” 白羽根•望̴̯̙͇̣̗̳̯̙̘͓͓͍̖͚́͒̆͊̅͛͊̈̐̃̀͑̽́̈͊̍光̵̝̰̫͚̖͍̗̮͓͙̭̮͑͛̈́̿̓͛̔͑͆̎̿͗͛̓̿̒ͅ | ชิราคาเนะ โ̴̳̜̥͇̪̟͈̝̘͉̘͈͉͑̏͗̿̽̏̎̄̒̏͌̑น̴̫͙͔̠͙͔̪̣̰̰͙͇̟͇̞͆̿̆̓̃̓͌͛̃̎͌̓̌̈́̑̇̍͋̊̈̈́ͅโ҉͚̯̝̦͙̯̮͈͚̱̰̪̣̞̝̳̦̯͍̞̳̠̟̓̀͆̊͌̌̐̐͂̉͐̉͌͂̂ซ̶̥̝͓̦̝͍͉̘̠̖̪̬̮̰̫̙̬̯̜͇͎́͋̔̆̄͌̅́͑̉̔̀̎̚ม̶̙̖̤̯̠̙̮̪̠̞̬̯̗̲͖̄̽̉́̾̎̍̀̿́̈́̈̉́̍̀̏̆̍̆̏̇̏ิ̴̖͉̖̠͖̥̭͔͕͙͇͔̟̓̃̃̈̀́̑̄͌̏̈͐̿̃̿̐̐͋̄́̚̚ 1 年 | ชมรมศึกษาอิเฮน | กรีฑา —แด่ตัวผมผู้ถูกกลืนหายจนหมดสิ้น— Doc : Bio

[ #KzK_Story | 2016年12月xx日 | จากมุมใดมุมหนึ่งในเนโอพลาซ่า] ① ยูกิกระชับมือขวาจับด้ามมีดอย่างมั่นคง ส่วนมือข้างซ้ายกำรวบเส้นผมเอาไว้แน่น คมมีดจ่อเล็งไปที่ความยาวระดับหนึ่ง ระหว่างนั้นคาโอรุที่เดินผ่านมาเห็นพอดีจึงรีบวิ่งปรี่เข้าห้าม ทว่า —

?????? : “ถือว่าเป็นคำอวยพรและเครื่องรางคุ้มครองจากผมก็ได้ครับ” ผม—ที่ใกล้หายไปจากความทรงจำคุณ ผม—ที่เหลือเวลาอยู่กับพวกคุณน้อยนิด th.shindanmaker.com/1256776

เธอคลี่ยิ้มบางรับ นัยน์ตาสีซีดปรายมองหิมะบนพื้นเล็กน้อย “อ๊ะ สักครู่นะคะ” จู่ๆก็มีท่าทีราวกับนึกบางอย่างขึ้นมาได้ ดอกสึบากิพลันประคองตุ๊กตาหิมะที่ปั้นเสร็จแล้วขึ้นมาตั้งเรียงกัน ใช้มือตบๆให้เข้าที่ก่อนจะผละออกมาดูผลงานอย่างพอใจ “อืม…เท่านี้ก็เข้าไปกันได้แล้วล่ะค่ะ”

#KzK_XMasEve (ก้อนดุ้กๆอาบแดดอุ่นยามเช้า ส่งท้ายก่อนมัมหมีหายตัวเตรียมไฟท์บอสค่ะ!)

#KzK_Story 2[] ธันวาคม 2016 ‘…ริวโนะสุเกะ ขอล่ะ ขึ้นรถไฟไปเถอะนะ’ +

(หย่อนภาพประกอบซีนนี้ จังหวะดีมากวาดเล่นไว้ ดันได้ใช้แล้ว😭😭😭😭)

[ อัพเดทรายละเอียดอีเวนท์สุดท้าย ] docs.google.com/document/d/1...

#KzK_XMasEve เนื่องในวันปีใหม่และอยากที่ฉลองวันเกิดให้กับทุกคน ไม่เพียงแค่คนที่เกิดในวันนี้—กลิ่นอบเค้กใหม่ๆ จากเตาลอยฟุ้งจากชมรมคหกรรม ถ้ามีเวลาสักเล็กน้อย เชิญเข้ามาก่อนสิ ”สวัสดีปีใหม่และสุขสันต์วันเกิดนะคะ” “มาทานเค้กด้วยกันก่อนสิคะ“ มาฉลองด้วยกัน ก่อนช่วงเวลาแสนวิเศษนี้จะหมดลง

คิดว่าเตรียมใจมาดีพร้อม แต่แค่เตรียมใจมันคงยังไม่พอ ถึงได้มองหาที่พึ่งพิง สองแขนตอบรับความอ่อนโยนไว้เพียงหลวมๆ ก่อนซบหน้าลงลาดไหล่ซึมซับไออุ่น "ขอบคุณ..นะครับ.." เค้นเสียงแผ่วเบาจากลำคออันแห้งผาก อ้อมกอดมันอุ่นจนขอบตาเริ่มร้อนผาว เขากระชับแขนแน่นขึ้น ข่มความอ่อนแอของจิตใจเอาไว้ ไม่ให้ค่ำคืนนี้ต้องเปื้อนหยาดฝน