Who Cares Anyway, Will York, 2023

Alien: Earth, 2025, Noah Hawley Like all Hawley productions, it looks fantastic but the production values can only do so much to mask the fact that the writing is at the level of awful fanfiction. Characters don't communicate, they engage in lenghty monologues or speak in tropes...

The Quietus on Flipper. What in the actual fffffffffffffffff

You Can Count On Me, Kenneth Lonergan, 2000 Znakomita obyczajówka, jeszcze z czasów gdy wydawano jakiekolwiek budżety na pełnometrażowe obyczajówki. Linney jak zwykle genialna, Ruffalo doskonały. Muszę w końcu zobaczyć "Manchester by the Sea" Lonergana.

Today on WFMU: On Burn It Down! with Nate K., the Cheater Slicks. The trio's take on Nuggets-style garage rock deconstructed with paint-peeling levels of distortion and bad vibes feels strikingly relevant nearly 40 years on from when the band started (9 p.m. ET). More specials:

Shoulder Arms, Charlie Chaplin, 1918 Wczoraj odkryłem, że na jakiejś subskrypcji mam stream, na którym lecą stare filmy z (beznadziejnie przetłumaczonymi) napisami. Obejrzeliśmy ze starszym synem ten staroć. Bawiliśmy się świetnie, dla niego było to jak Looney Tunes. Dla mnie też, zresztą.

Pavements, Alex Ross Perry, 2024 Jestem dużym fanem Pavement i po obejrzeniu tego filmu mam o zespole zdanie znacznie gorsze. Niebywały niewypał, na wszystkich frontach.

The Phoenician Scheme, Wes Anderson, 2025 Gdzieś w okolicach "Asteroid City" Anderson zaczął robić naprawdę dobre filmy. "Wonderful Life of Henry Sugar" było jego najlepszą rzeczą (obejrzałem to z piętnaście razy z uczniami, za każdym razem z przyjemnością), tutaj Anderson podobnie idzie...

Science Man - Monarch Joy Swimming Faith, 2025 Zaczyna się minutą dęciakowego "skronk", a później idzie d-beatowy punk rock z gitarami przestrojonymi niżej. Fajne bardzo, nawet momentami grają krótkie solówki.

Planning For Burial - It's Closeness, It's Easy 2025, The Flenser Bardzo dobry blackowaty shoegaze na gitarę i automat perkusyjny. Mocno dramatyczny momentami, ale czasem trzeba poprzeżywać.

Dead Meadow - Voyager To Voyager Heavy Psych Sounds, 2025 Dziesiąty (!) album DM. Lata temu napisałem, że nie nagrają nigdy nic tak dobrego jak "Feathers", ale zespół się w międzyczasie przepięknie się odkleił od standardowego gitarowego psychu. "VTV" to album elegijny, żegnający...

Perverts Again - The New Man Saalepower 2, 2025 Po doskonałej płycie The Carp (vide: moja polecanka kilka postów niżej) wraca mój ulubiony zespół z Clevo z ostatnich lat. Chyba najśmieszniejsza płyta w ich dorobku jak dotąd.

Eephus, Carson Lund, 2025 Mój ulubiony film tego roku. Grupka podstarzałych (i tych mających się zestarzeć) facetów gra ostatni mecz na idącym do rozbiórki boisku. Wszystkiemu przypatruje się znudzona młodzież. Na końcu robi się ciemno i grać się nie da, ale trzeba. Bardzo życiowe.

OTD 2023 @totalvibration.bsky.social & @npr.org brought the best guitar band of the 20's on the Tiny Desk Concert series - @billorcutt.bsky.social Guitar Quartet w/ @shaneparish.bsky.social, Ava Mendoza & @wendyeisenberg.bsky.social youtu.be/Tu_PRf1tyjI?...

Smirk - Material Feel It, 2021 Solowy projekt gościa z Autistic Youth. Minipunk (10 kawałków w 24 minuty) na trzy akordy i automat perkusyjny. Tak dobre i krótkie, że chwilę po przesłuchaniu wystukuję te automatyczne rytmy.

Dylan Golden Aycock - No New Summers Worried Songs, 2025 Prima sort gitarowe improwizacje, czasem drone. Prześliczne.

Pacific Drive, Ironwood Studios, 2024 Zupełna zrzynka z "Pikniku" Strugackich, tylko dziejąca się w Oregonie i (bardzo po amerykańsku) z samochodem. Bardzo dobra rzecz. Zwłaszcza że jest opcja wgrania własnego soundtracku, dlatego całość kończyłem przy "Flaming Telepaths" w wersji Espers.

Mouthwashing, Wrong Organ, 2024 Uczniowie na konwersatorium literackim polecali, więc zagrałem. Doskonały początek, ale potem rozłazi się w gore-papkę w sam raz dla streamerów teatralnie czyniących odruch wstrętu ku uciesze widzów. Spory zawód.

Adolescence, Jack Thorne i Stephen Graham, 2025 Dostojewski na cztery bardzo (bardzo!) długie ujęcia, w robotniczej Anglii. Pierwszy odcinek to najlepsza rzecz, jaką kiedykolwiek sfinansował Netflix. W tle internet rozpieprzający umysły nastoletnich chłopców. Fantastyczne.

Six Finger Satellite - Law of Ruins 1998, Sub Pop Jakim cudem ta płyta nie została dotąd w żaden sposób wznowiona? MacLean i spółka otoczeni synthami wszelkiego rodzaju, żadnego słabszego momentu. Zaryzykuję stwierdzenie, że bez tej płyty nie byłoby A-Frames.

To Live and Die In LA, William Friedkin, 1985 Film dokładnie tak stary jak ja. Bawiłem się świetnie, lepiej nawet niż na "Francuskim łączniku". Wszyscy agenci i policjanci w filmie to zupełni idioci, ale cały czas trzymają machismo. Okropny soundtrack, ale pasuje doskonale.

Polvo - Polvo Merge, 2019 Kompilacja pierwszych trzech siedmiocalówek. Doskonałe, demkowe prawie wersjie "Can I Ride" i "Vibracobra". Jak zwykle słuchając zastanawiam się jak zapamiętywali te wszystkie strojenia i czy naprawdę byli w stanie wszystko poustawiać do każdego kawałka na koncertach.

City Of Caterpillar - Complete Discography 3LA, 2018 Obok Gospel, zdecydowanie najciekawszy post-rock/emo z początku lat zerowych. Kawałki równie długie jak ich tytuły, perkusista odwalający 90% całej roboty, etc. - estetyka jest mocno oklepana, ale nadal słucha się tego świetnie.

Happy Jawbone Family Band - OK Midnight, You Win Feeding Tube, 2011 Pierwsza (z dwóch) ich płyta na porządnych mikrofonach - wcześniej nagrywali chyba na automatycznych sekretarkach. Nie jestem pewien, czy to najlepszy album HJFB, ale "Not The Day I Was Hoping For" to hymn mojego życia.

Total Control - Henge Beat Iron Lung, 2011 Nadal najlepszy album zeszłej dekady. Perfekcyjnie ułożony. Zimne electro zmieszane z australijskim punk-rockiem. Nie ma dnia bym nie myślał o tekście "Carpet Rash". Plus okładka zrobiona najprawdopodobniej w MS Paint.

Shallow Grave, Danny Boyle, 1994 Świetny, precyzyjny scenariusz. Bardzo umiejętnie przykryty niewielki budżet. I obsada - bardzo młodzi McGregor, Eccleston (udający szkocki akcent) i (doskonała) Fox. Bawiłem się świetnie.

2010: The Year We Made Contact, Peter Hyams, 1984 Mój ulubiony podgatunek sci-fi: kompetentni ludzie zachowują się inteligentnie wobec niezrozumiałego zagrożenia. Bardzo oszczędny (choć dwugodzinny) film, pięknie nakręcony, Mirren udaje śmieszny rosyjski akcent. Świetne.

Sun City Girls - Dante's Disneyland Inferno Abduction, 1996 Dziś tylko pierwsza płyta (dwie i pół godziny post-beatnikowskiej poezji to za dużo nawet i dla mnie). Soft Fragile Eggshell Minds jest wspaniałe. Śp. Charles Gocher to geniusz, tak jak i jego ("unconnected") bracia Bishopowie.

Why Bother? - Hey, At Least You're Not Me Feel It, 2024 Bardzo solidny p-rock, trochę jak The Spits w średnich tempach i z inteligentnymi tekstami (i o dwa akordy więcej). Fajne synthy przepuszczone przez kilka efektów. Całość dostępna za dolara na Bandcampie.

Inwazja jaszczurów, Karel Čapek Dwie Siostry, 2023 Prezent od uczniów. Najlepsza z możliwych książka na obecne czasy. O tym staruszku płaczącym nad rzeką w końcówce książki myślę za każdym razem, kiedy widzę kolejne brunatne wyniki wyborów na tej planecie.

Long neglected single getting a re-up. youtu.be/vnqwE7la2JI

The Breakthrough, Lisa Siwe, 2025 Porządny półtoragodzinny film rozdmuchany na cztery czterdziestominutowe odcinki. Jak najbardziej w porządku, znacznie chłodniejszy niż The Bridge (też w reżyserii Siwe). Drone w soundtracku robi dla suspensu więcej niż gra aktorów i scenariusz.

FOIL - Foiled Dirtbag, 2024 Chyba pierwszy zespół, który mogę bezpośrednio porównać z Brown Sugar. Nie tak mocny jak BS ("Sings of Birds and Racism" to arcydzieło przecież), ale bardzo podobny styl.

Paths of Glory, Stanley Kubrick, 1957 W przerwie między oglądaniem szmelcu w kolejnych odcinkach MST3K i zainspirowany odnalezieniem taniej kopii gry wojennej GMT. Genialny film. Lepszy niż Full Metal Jacket.

WB w chwilach wolnych od rujnowania swoich (szumnie zwanych) Intellectual Properties wstawia na YT pełne wersje starszych rzeczy. Tutaj Christopher Guest kręci doskonały mock-doc o robieniu musicalu. Śmieszniejszy niż Spinal Tap moim zdaniem.

So Cow - The Long Con Goner, 2014 W samochodzie ostatnio ciągle. Jeden z najlepszych i najbardziej niedocenionych albumów pop-punkowych. To też chyba jedyne nagrania So Cow, na których Brian Kelly miał za sobą pełny zespół i producenta. Fantastyczne (i bardzo śmieszne) teksty.

Gilah - From Where I'm Standing Window Sill, 2020 Bedroom shoegaze. Brzmi jak spokojniejsza wersja Nerve City lub Medicine sprzed lat. Bardzo ładnie poukładane tekstury, wszystkie wokale gdzieś pod grubą warstwą intrumentów. Sześć kawałków w pół godziny. Bardzo popieram.

The Crawling Eye, Quentin Lawrence, 1958 Film wyśmiewany w pierwszym sezonie MST3K, ale był całkiem niezły. Malutki budżet, ale naprawdę dobry koncept z dużym twistem pod koniec. Porządny gatunkowiec miejscami mocno naginający zasady z Kodeksu Haysa.

Thinking Fellers Union Local 282 - The Funeral Pudding Bulbous Monocle, 2024 Trudnodostępna EPka z czasów genialnego "Strangers from the Universe" (też wznowionego dwa lata temu). "23 Kings Crossing" to all-timer, jak i cała reszta materiału na tej płycie, zresztą.

Valium Aggelein - Black Moon Numero, 2020 Nagrania Duster zanim jeszcze się tak nazywali, głównie instrumentalny somnabuli-slowcore. Oprócz wyciskania z gitar kosmodźwięków, trio zawsze byli mistrzami tempa - kawałki grane z prędkością mgły opadającej na ulice. Wspaniałe.

Belle de jour, Luis Buñuel, 1967 Genialny jak wszystkie filmy Buñuel. Ten jest najmniej śmieszny - na studiach jak ostatni głupek ryczałem ze śmiechu gdy oglądaliśmy "Dyskretny urok burżuazji". To mi przypomina, że nadal nie widziałem "Wstrętu" Polańskiego.

Anora, Sean Baker, 2024 Najsłabszy spośród filmów Bakera, ale i tak całkiem fajny. Metoda jak zwykle: Baker znajduje aktora/aktorkę (lub dwie jak w "Tangerine") i robi wokół nich film. Jak zwykle doskonale obsadzony, reżyseria jest doskonała, ale brak tu tła z poprzednich filmów.

Oglądam cały czas prawie (poza odcinkami, które znam na pamięć) świąteczny Maraton MST3K. Nigdzie nie można nauczyć się więcej o filmach, niż stąd. Źle oświetlone, zatrudniające naturszczyków i lokalnych aktorów, pomontowane na kolanie. Wszystko, co najlepsze.

GEL - Persona EP Blue Grape, 2024 HC w średnich tempach (choć momentami wpadają w piękny d-beat). Solidna robota na riffach i fantastycznie brzmiące, choć jestem dzieckiem lat 90tych i kiedy tylko ktoś stroi gitary niżej, to automatycznie mięknę. Dla fanów Vex i Acousma (czyt. mnie).

Quietus - Volume Six Ever/Never, 2024 Quietus używają metody The Walkmen - zamykają dużą ilość muzyków w jednym pomieszczeniu i nagrywają wszystko dwoma mikrofonami - ale ten album jest dla odmiany faktycznie dobry. Fajne dysonanse, dęciaki nawet. Egzaltowane wokale, ale z dobrymi tekstami. Mocne.

Able Noise - High Tide World of Echo, 2024 Eksperymentalny, ale bardzo słuchalny post-rock (teraz mówi się: muzyka elektroakustyczna) z Grecji. Dla fanów dziwactw z Siltbreeze i tego fajnego albumu Jamesa Holdena sprzed 10 lat. Wspaniałe. Bardzo sobie gratuluję znalezienia tej płyty. Dziękuję.

Hellish Form - Deathless Transylvanian Recordings, 2023 Dwóch gości robi płaczliwy (grywają covery The Cure) doom metal. Bardzo przypomina mi Khanate, zwłaszcza w wokalach, ale bez ich przemocy. Cztery kawałki w 48 minut. Wspaniałe.

Sorcerer, William Friedkin, 1977 Friedkin przerabia "Cenę strachu" z 1953 i przy okazji wywala cały budżet na kręcenie w plenerze i leczenie aktorów z malarii. Czterech ledwo żywych facetów przeciska dwie stareńkie ciężarówki z trotylem przez dżunglę. Plus soundtrack Tangerine Dream. Genialne.

Razorlegs - Daragada 2024, własny sumpt Bardzo bardzo dobry nowojorski noise. Dla fanów Laddio Bolocko. Fajnie, że trudno odróżnić kiedy mają "żywą" perkusję, a kiedy idą rytmiczne tape loopy.

Torrey - Something Happy Discontinuous Innovation Inc., 2022 Tegoroczny album Torrey to chyba moja ulubiona płyta roku, fajnie więc posłuchać ich wcześniejszych nagrań. Tutaj jeszcze robią prostszy twee-pop, bez udziwnień w stylu Th' Faith Healers, z powodu których ukochałem ich późniejsze rzeczy.