#MSG_HELPkamimochi [ หมู่บ้านคามิโมจิ ] อาเคโบชิ เคียวโกะ ... อายุ 67 ปี จากการสอบถามถึงคืนที่ผ่านมา ดูเหมือนว่าเธอจะไม่รู้สึกตัวเลยกระทั่งหลังคาบ้านปลิวจากไป โชคดีที่เธอไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร นอกจากถ้วยชาที่รักหายไปอย่างไร้ร่องรอย ตอนนี้เป็นเวลามากกว่าสองวันแล้วที่เธอนั่งหลับตาอยู่ตรงนี้เพื่อรอสามีกลับมา +

#MSG_HELPkamimochi โรลเปิด | แยกรูท| บริเวณป่ารอบหมู่บ้าน หลังจากคุณได้รับแจกกล่องมารุปปี้? และจับลงดินได้2กล่องแล้ว พอเปิดดูกล่องสุดท้ายดันพบมารุปปี้ดูสุขภาพดี แถมมีริบบิ้นผูกตรงก้าน ทำหน้าตากระซิกๆราวจะบอกว่า‘อย่าเอาเค้าลงดินเลยน้า‘ ในระหว่างที่ลังเลว่าจะทำอย่างไรดีนั่นเอง สายตาของคุณก็หันไปเจอเด็กสาวหูหางสีเทาที่ถูกมารุปปี้3ตัวรายล้อม +

『 #MSG_HELPkamimochi #MSG_โรลเปิด 』 『 แยกรูท | ตลอดทั้งวัน | หมู่บ้านคามิโมจิ 』 ตลอดทางที่คุณเดินเข้าออกหมู่บ้านคามิโมจิ คุณจะได้เจอกับจุดเลื่อยไม้เพื่อนำไปใช้ซ่อมแซมหมู่บ้านอยู่จุดหนึ่ง "..." ที่บริเวณนั้นเอง ดูเหมือนจะมีเด็กหนุ่มคนนึงที่ทำงานอยู่ที่นั่นตั้งแต่เช้ายันค่ำ ในมาดตั้งใจทำงานสุดๆ ต่างจากบรรยากาศปกติที่ดูไม่ค่อยจะจริงจังและติดเล่น (+)

#MSG_HELPkamimochi @ป่ารอบหมู่บ้าน เดินออกห่างจากผู้คนเข้าไปในป่า ร้องเพลงพลางใช้เวทมนตร์ที่ตนเองถนัด เสียงที่ถูกเปล่งนั้นราวกับภูตออกมาบรรเลงท่วงทำนองเพื่อฟื้นฟูผืนป่า ผืนป่านั้นฟื้นตัวอย่างช้า ๆ ทุกก้าวที่ย่างลงจังหวะ เหมือนกำลังโอบรับบทเพลงที่เขาขับขาน เหล่านกตัวน้อยและผีเสื้อเองก็บินร่อนไปตามจังหวะ เอนนะดูมีความสุข เขาที่รักผืนป่า ผืนป่าเองก็ตอบรับความรักนั้นของเขา

#MSG_HELPkamimochi [ช่วงเวลากลางคืน] ที่อย่างน้อยก็ไม่ดึกมากเกินไปสำหรับเวลาต้องเข้านอน /เดินเข้าไปแถวชายป่าด้วยท่าทางอารมณ์ดี และหยิบไม้กายสิทธิ์ออกมาวาดกลางอากาศไปรอบๆ มีแสงจากวงเวทย์สะท้อนออกมาบางๆแม้ไม่ได้เกิดจากวิถีพลังโดยตรง ดูเหมือนแถวนี้จะมีหิงห้อยอยู่นิดหน่อยด้วยแฮะ (มาจอย/เป็นบอท ผ่านมาทักทายได้นะคะ!)

#MSG_HELPkamimochi ( พาคานาเอะมาลงพื้นที่ทำงานจิตอาสาค่ะ ! จะวนเวียนอยู่บริเวณป่ารอบหมู่บ้าน รับมือกับแดดไม่เก่งเท่าไหร่แต่ก็ยินดีช่วยทุกอย่าง >< คอยปลูกต้นไม้ดอกไม้ เดินแจกน้ำกับทำอาหารให้ทุกคนเลย (*ᴗ͈ˬᴗ͈)ꕤ*.ﾟ )

#MSG_HELPkamimochi โรลเปิด | แยกรูท [บริเวณรอบ ๆ หมู่บ้าน] ฮิคารุใช้เวลาอยู่พักใหญ่กว่าจะกวาดใบไม้ที่ปลิวไปทั่วบริเวณเสร็จแต่ดูเหมือนทุกคนจะขยันช่วยงานกันจนเผลอเดินเหยียบกองใบไม้ที่เพิ่งรวบไว้เสียกระจาย ตอนนี้มันปลิวเกลื่อนอีกครั้งแล้ว หากมีคนเดินผ่านมาล่ะก็คงได้เห็นเขายืนกวาดใบไม้อยู่เป็นชั่วโมง

#MSG_HELPkamimochi DAY-1 | หมู่บ้านคามิโมจิ " เด็ก ๆ " " มาพักกินขนมกันหน่อยไหม " ในช่วงบ่ายที่ทุกคนกำลังขยันขันแข็งกับการทำงาน ก็มีเสียงตะโกนเชิญชวนให้ทุกคนพักผ่อนกันสักหน่อยดังขึ้นมา " หยิบไปกันคนละชิ้นนะ " เหมือนว่าเจ้าตัวจะเตรียมขนมมาแจกให้ทุกคนโดยเฉพาะเลยล่ะนะ [ สะดวกแค่โรลสั้นมาก ๆ นะคะ (‾◡◝) แง] [ขอบคุณทุกคนที่ให้ยืมเด็ก ๆ นะคะ ! 🍊]

#MSG_HELPkamimochi | ป่ารอบหมู่บ้าน ถึงจะไม่ได้มีแรงมากพอจะขนย้ายหลายๆอย่างด้วยตัวเอง แต่เธอก็ศึกษาวงเวทย์มาจนเชี่ยวชาญในระดับหนึ่ง เลยพอจะช่วยจัดการกับเศษไม้ได้บ้าง ไม่มากก็น้อยล่ะนะ..

#MSG_HELPkamimochi ( เหมือนไม่ได้มาช่วยเลยครับ มากินกับเล่นกับสัตว์ตัวจิ๋วครับ )

#MSG_HELPkamimochi | #MSG_MainEvent หลังคืนสังสรรค์ของเหล่าแม่มดได้ผ่านพ้นไป แม้เมืองของเราจะไม่ได้รับผลกระทบอะไรมากแต่พี่น้องของเรานั้นได้รับชะตากรรมที่ต่างออกไป เอาล่ะ นักเวททั้งหลายเอ๋ย ได้เวลาช่วยกันคนละไม้คนละมือแล้ว! shorturl.asia/TFed5

#MSG_HELPkamimochi | รีแอคสั้นๆ เช็คอิน(?)ได้ [ หมู่บ้านคามิโมจิ | ป่ารอบหมู่บ้าน ] "ผมจัดการต้นไม้แถวนี้ให้แล้วละ" "อ้า— ถ้าอย่างนั้น.. ให้ผมช่วยคุณเก็บสมุนไพรไหม? ผมพอจะมีความรู้อยู่บ้างน่ะ" "ต้นอ่อนนั่นเหรอ? ลองชิมดูสิ" "มันมีพิษต่อระบบประสาท" ".. เปล่า ผมล้อเล่น ขอโทษที ฮะฮะฮะ.."

#MSG_HELPkamimochi หมู่บ้านคามิโมจิ | DAY-1 วันแรกที่มาถึงหมู่บ้าน กิจกรรมหลักของเซรินโดคือตะเวนพูดคุยทักทายกับผู้สูงอายุในหมู่บ้านและช่วยเหลืองานเล็ก ๆ น้อย ๆ (มาหย่อนสกินของพี่เซรินโดค่ะ (*´꒳`*) )

#MSG_HELPkamimochi | เก็บสตอรี่ (ระหว่างแยกกับเพื่อนไปเก็บผักดันเจอแต่มะเขือเทศ 😥)

#MSG_HELPkamimochi #MSG_โรลเปิด ทุ่งดอกไม้ | +สั้นแวะปลุกพี่เสือได้ฮะ วิถึที่ 507 : เหมันต์และทุ่งดอกไม้ หลังจากที่ช่วยเหลืองานในหมู่บ้านตั้งแต่เช้าจรดเย็นมาตลอดช่วง สภาพของโทราอิเหมือนเสือที่พักผ่อนไม่เพียงพอผลมาจากคืนสังสรรค์ของเหล่าแม่มด เขาเลยอยู่ในสภาพที่ไม่สามารถเก็บหูและหาง ได้ตามปกติที่ควรจะเป็น +

[ #MSG_HELPkamimochi | #MSG_เปิดโรล ] 🌳—บริเวณป่ารอบหมู่บ้าน—🌳 ช่วงหลังจากที่ทุกคนได้เริ่มทำงานมาสักพัก ต่างคนต่างก็ทุ่มเททั้งแรงใจในการช่วยทำนุบำรุงช่วยหมู่บ้านในแบบของตน อยู่ๆสัมผัสเย็นๆก็จู่โจมเข้าที่คอของคุณกระทันหัน !? พร้อมเสียงหวานใสกิ๊งที่เอ่ยขึ้นมาว่า… ”นี่~ พักดื่มน้ำหน่อยไหม?“ เมื่อหันหลังไปก็พบว่าเป็น [ หัวหน้าหอฤดูร้อน ] ที่ผลัดเวรมาดูแลแจกจ่ายน้ำเย็นๆให้คนที่นี่นั่นเอง

#MSG_HELPkamimochi /ขนไม้จากป่าไปกองส่วนที่ต้องใช้ซ่อม/ /ไม่ถนัดเวทมนเลยใช้แรงช่วยแทน/

#MSG_HELPkamimochi หมู่บ้านคามิโมจิ | บริเวณป่ารอบหมู่บ้าน "เอาที่ตักดินไหม?" รินอาสามาช่วยด้านปลูกต้นไม้ทดแทน อุปกรณ์ทำงานครบครันแม้ตนจะไม่ได้ใช้เลย มือหนาจับโกยเศษดินด้วยมือเปล่า ก่อนสังเกตเห็นใครสักคนเหมาะจะใช้ของตรงเอวมากกว่าเขา "ใช้มือเปล่าเยอะๆจะเจ็บเอานะครับ" น้ำเสียงใจดีพร้อมใบหน้ายิ้มจนดวงตาหยีปิดกันเอ่ยทัก พร้อมส่งพลั่วตักดินอันเล็กที่พกมาให้

#MSG_HELPkamimochi (แวะมาแปะสกินมาโดกะจังตลอดช่วงจิตอาสาไว้ด้วยค่ะ! จะกลับมาเล่นต่อเรวเรวนี้ 🏃🏃🏃))

#MSG_HELPkamimochi (มาลงสกินเอกิซัง✨🙌)

#MSG_HELPkamimochi บริเวณป่ารอบหมู่บ้าน "หง่าว~" เสียงแมวร้องลอยไปตามลม วิวของหมู่บ้านจากที่สูง อากาศพัดพาเย็นสบาย—- มันควรจะเป็นบรรยากาศที่ดี ถ้าไม่ใช่ว่าเธอกำลังติดแหง่กอยู่บนนี้ แรกเริ่มเพราะเห็นเจ้าแมวตุ้ยนุ้ยตัวนี้ติดอยู่บนกิ่งไม้ เลยหวังดีปีนไปช่วย แต่กลับไม่ได้คิดถึงวิธีลงมา อีกทั้งเจ้าแมวตัวนี้ยังหนักอีกด้วย!! ตอนนี้กลายเป็นว่าเธอเป็นผู้ประสบภัยคู่กับเจ้าแมวนี่ไปแล้ว...

#MSG_HELPkamimochi #MSG_โรลเปิด | แยกรูท บริเวณหมู่บ้านคามิโมจิ🏡 ในขณะที่คนอื่น ๆ กำลังง่วนอยู่กับการทำงานจิตอาสา กลับมีใครบางคนมาแอบอู้อยู่หลังพุ่มไม้ พร้อมกับดอกหญ้าในมือที่ใช้แหย่เจ้าแมวตัวอ้วนนี้โดยเฉพาะ "ม๊าว...มานี่เร็ว..." เขาพึมพำกับแมวโดยไม่รู้ตัวเลยว่าถูก [คุณ] เห็นเข้าเสียแล้ว (แวะมาบวชได้นะคะ Orz)

#MSG_HELPkamimochi หมู่บ้านคามิโมจิ | ป่ารอบหมู่บ้าน เสียงกระดิ่งขับลำนำยามเธอตวัดปลาย จึงร่ายรำด้วยท่วงท่าตั้งมั่น ผ่านบทแห่งใบไม้ผลิและงอกเงย เพื่อมอบไม้ใหญ่กลับคืนสู่ผืนป่าอันอุดมสมบูรณ์อีกครั้ง วงเวทย์ขนาดใหญ่ถูกวาดด้วยปลายซากุระอย่างงดงามราวจรดปลายปากกาลงสู่ผืนดิน แทนที่จะเป็นแผ่นกระดาษ บทซึ่งเธอถนัดที่สุด นำมาซึ่งหน่ออ่อนแตกแขนง เล็กจ้อยจึงกลายเป็นไม้ใหญ่สูงส่งร่มเย็น

#MSG_HELPkamimochi | + ได้ ! ; แยกรูท — บริเวณป่ารอบหมู่บ้าน หลังได้ฟังรายละเอียดของงาน เอ็นชิก็เลือกมาช่วยเหลือบริเวณที่ต้นไม้โค่นล้มรอบหมู่บ้าน ขณะกำลังสำรวจรอบ ๆ อยู่ก็พบเข้ากับสิ่งมีชีวิตตัวจิ๋ว “ กระต่ายนี่ !” (+)

#MSG_HELPkamimochi โรลเปิด | แยกรูท [ บริเวณป่ารอบหมู่บ้าน ] ในขณะที่ทุกคนกำลังช่วยกันเก็บกวาดซากต้นไม้ที่ล้มทั่วป่า ในมุมหนึ่งนั้นมีคนกำลังนั่งนิ่ง ถ้าหากคุณก็ช่วยงานอยู่แถวนี้เช่นกัน ก็คงจะเห็นแล้วว่าเจ้าตัวไม่ขยับมานานเป็นสิบ ๆ นาที ทำไมไม่ยอมปลูกลงดินซักทีกันนะ ? ‘ เจ้านี่ หน้าตาไม่เหมือนมารุปปี้ที่เคยเห็นทั่วไปเลย แล้วรสชาติจะต่างกันไหม… ‘ ในหัวกำลังมีความคิดแบบนั้นวนไปวนมา

#MSG_Commu "ข้าเพื่อนเล่นเจ้าเรอะ? "คิดว่าข้าจะช่วย?" "ชิ...วุ่นวายชะมัด" "พูดมาต้องการอะไร" ——— Kurosawa Torai | 黒沢 渡来 | คุโรซาวะ โทราอิ 18 y. | 05/05 | 80/185 | 3-E ฤดูหนาว | วิถีเหมันต์ | ชมรมเรียนรู้ยูเมะจู ——— Doc- shorturl.asia/8XfaC dm | co | role : 24/7 วัยทำงานตอบตามใจ

⓿❺.⓿❺ | ❄️🌸🎂 𝗛𝗮𝗽𝗽𝘆 𝗕𝗶𝗿𝘁𝗵𝗱𝗮𝘆 𝗞𝘂𝗿𝗼𝘀𝗮𝘄𝗮 𝗧𝗼𝗿𝗮𝗶 วิถีที่ 505 : เหมันต์และคำอวยพรใต้ม่านบุปผา สิบแปดปีเวียนบรรจบ ครบสมัย พยัคฆ์ไพรผู้พิทักษ์ จักเกรงขาม รอยร้าวดำที่ลาม ตามปลายนิ้ว ขอให้ริ้วจางหาย ไม่ถลา ไอเย็นร้าย กลับกลายเป็นมนตรา สร้างผกาน้ำแข็ง งามจับใจ ไร้ศัตรูรบกวน ความสงบ เพื่อนพ้องครบ สรรพสัตว์ไม่ห่างแห 'ฮู่เวย์' เอ๋ย...ขอให้เจ้าปลอดภัย ทุกเส้นทาง ...

30 เมษายน หลัง 20.00น.| หอพักฤดูร้อน คืนนี้คงไม่อาจข่มตาหลับได้ง่าย เลยออกมาเดินเล่นตรวจความเรียบร้อยที่ส่วนกลางสักหน่อย "สวัสดีทุกคน" ด้วยความกังวลหรืออาจจะเพราะเหตุการณ์ข้างนอกส่งผลกับตัวเขา แม้จะยังทักทายทุกคนปกติ วันนี้โทวาดะ ทาคุมะคนเดิม เลยดูไม่ค่อยเหมือนเดิมซักเท่าไร นอกจากจะดูเป็นประกายมากกว่าปกติแล้ว ยังดูเอ่อ....ไม่ชัดเจน???

#MSG_เปิดโรล หลังค่ำคืนสังสรรค์ของแม่มด แยกรูท | ช่วงบ่าย สุดสัปดาห์ เขายืนอยู่บนพื้นหญ้าโล่งเขียวขจี ผืนนภาพัดผ่านให้กระดาษในมือไหวไปตามสายลม ใบหน้านั้นหลับตาลงและเปล่งเสียงเบา ร่ายคาถา “ —— ” บันดาลให้ตนนั้นลอยเหนือแผ่นดิน ขีดเขียนวงเวทบนกระดาษให้สมบูรณ์ ราวกับออกคำสั่งให้สายลมปรนิบัติเขา …เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง คุณจึงจะสามารถสังเกตเขาได้เมื่อเหล่ามวลเมฆหายไป

( แวะมาลงวิชวลของโทมินคุงที่วาดออกมาขำ ๆ แต่ดันโดนใจ ร่างจำแลง ท่าพิเศษ อะไรสักอย่างค่ะ (😭) )

#Msg_co-op (ปักหมุดชั่วคราวค่ะ กำลังปั่นอยู่ มาช้าแต่มานะ ผมต้องการเพื่อนเป็นจำนวนมาก---😭😭✨✋✋) 🔄 เนียนรู้จัก/ช่วยหาเพื่อน ♥️✉️💬 สนใจโค✨ ( doc: bit.ly/42o8FBR )

#MSG_bunkatsu #MSG_Bijyutsubu "ยินดีต้อนรับเข้าสู่ชมรมศิลปะ!" เสียงหลายๆคนเอ่ยทักทาย คนตัวสูงหุ่นกระบอกยื่นกระดาษให้คุณ "นี่ครับ แต่ละใบจะมีรูปเรขาคณิตสามารถวาดจินตนาการใส่กระดาษเลยครับ! อุปกรณ์วาดหยิบได้จากสึมุกิซังเลยครับ!" หันไปทางหญิงสาวอีกคน ดอคชมรม: bit.ly/4tqri49 ชินดันสุ่ม: th.shindanmaker.com/1262385 (รูปโหลดเล่นได้จากด้านล่างเลยค่ะ)

( มาลงรูปเก็บ(อีกแล้ว?!)ค่ะ ค่าความสนิท วิธีปฏิบัติตัวและระดับการให้สกินชิพของยูซุระคุง ! 🍊 ค่อนข้างจะแบ่งไว้ชัดเจนเลยล่ะ ! (‾◡◝))

ปฏิทินอีเว้นท์ประจำเดือนพฤษภาคม หลังจากเรื่องวุ่นวายที่เกิดขึ้นดูเหมือนว่าเวลาแห่งการตอบแทนจะมาถึงแล้วล่ะ ออกไปทำจิตอาสากันเถอะ ! ระหว่างทางอาจจะรู้เรื่องเพิ่มขึ้นก็ได้นะ ใครจะไปรู้ล่ะ ? ❥ 5 - 20 จิตอาสาช่วยหมู่บ้านคามิโมจิ ❥ 21 - 28 ประดับธงปลาคราฟ

#MSG_Story | หลังค่ำคืนสังสรรค์ของเหล่าแม่มด TW! : ศพเดินได้ | น่ากลัวนิดหน่อย เมื่อยามเช้ามาเยือน แสงสว่างช่วยพัดพาความมืดและความวุ่นวายให้เลือนหายไป เหลือทิ้งไว้แค่เพียงร่องรอยบ่งบอกว่าครั้งนึงมันเคยเกิดขึ้น ถนนที่ลัดเลาะตามบ้านเรือนเต็มไปด้วยข้าวของล้มระเกะระกะ ดอกไม้ที่บานสะพรั่งในช่วงฤดูใบไม้ผลิถูกพัดหายไปราวกับเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วง

#MSG_FashionClub “ถ้าพูดถึงซากุระ อย่างไรก็ต้องนึกถึงชุดญี่ปุ่นครับ” “สำหรับผม เสื้อผ้าไม่มีเพศก็จริง แต่ผมควรจะใส่ไหมนะ…” .ใส่ (มาเก็บตกย้อนหลังค่ะ ขอบคุณสำหรับกิจกรรมนะคะ 🎀🌸)

#MSG_bunkatsu #MSG_โรลเปิด | แยกรูท พอจอภาพฉายรูปตัวเองขึ้นมาเคนตะก็หัวเราะ “น่าอายชะมัด... แล้วนั่นไปแอบถ่ายมาตอนไหนล่ะนั่น“ ในระหว่างที่เพื่อนๆ ในชมรมกำลังทักทายคนที่ผ่านไปมาเพื่อชักชวนมาเข้าชมรม เคนตะกลับยืนคุยเล่นกับเด็กนักเรียนกลุ่มหนึ่งที่แวะมาดูงาน เพลิดเพลินจนลืมเสียสนิทว่าก่อนหน้านี้ต้องทำอะไร

Low cortisol meme (ft. ยูสุคุง) (ช่วยรูมเมทฝึกพลังสุรเสียงครับ👯)

วันนึงในเดือนเมษา | 05.00น. [โรลเปิด จำกัด 5 รูท / สุ่มเจอในเมืองOK !] เหมือนกับทุกวัน ยาสึนะตื่นแต่เช้าเพื่อมาวิ่งออกกำลังกาย ตั้งแต่หน้าหอพักเข้าไปในเมืองและกลับมาอีกครั้งก่อน7โมงเช้า ระหว่างที่วิ่งอยู่ก็เจอกับ [คุณ] เข้า จึงหยุดทักทายตอบด้วยท่าทางที่ดูไม่ได้รีบเร่งอะไร

⁘ . — 1 ห่อกระดาษทึบหลากหลายทั้งสีและขนาดเรียงรายอยู่ตรงหน้า เด็กสาวหยิบห่อสีชมพูอันใหญ่กว่าศีรษะตนเองขึ้นมา "อันนี้! กล่องสุ่มล่ะ เอากล่องไหนดี? พวกเราห่อกันเองทุกชิ้นเลยนะ" th.shindanmaker.com/1262530 "ถึงจะเป็นของฟรีแต่ก็อยากให้ช่วยรักษาไว้อย่างดีทีนะคะ... เพราะว่าทุกคนในชมรมตั้งใจกันเต็มที่ทีละชิ้น ๆ เลยนะ!" * สามารถโควทโรลหรือรีแอคได้! ૮(>ᴗ<)ა

(30/04 วันเกิดล่ะ! 20 แล้วเนี้ยว~!)

📖Co-op📖 "ฮ่า... ต้องเขียนบันทึกอีกแล้วสินะ" "อย่างว่าจดมันก็ดีกว่าจำ" "ถ้าไม่ทำ ตอนทำงานอาจจะเผลอพลาดอะไรก็ได้นินะ" — ･ﾟ☆ ｡ — Doc.: bit.ly/Tenbusu_coop ————— (สามารถติดตามความคิดและบันทึกความคิดของเทนบุซุที่มีต่อลูกคุณได้ที่นี่)

#MSG_Story | คืนสังสรรค์ของเหล่าแม่มด หนังสือพิมพ์เช้าเมืองมิโอริฉบับพิเศษ ประจำวันที่ 30 เมษายน ค.ศ.2026 ถูกพาดหัวข่าวไว้ดังนี้ เรื่อง " สั่งปิดประตูแห่งความลับประจำปี 2026 " เรียน บุคคลากรพื้นที่เวทมนต์ กระทรวงเวทย์มนต์ได้มีคำสั่งว่า ในวันที่ 30 เมษายน ซึ่งเป็นวันคืนสังสรรค์ของเหล่าแม่มด จะมีการปิดประตูแห่งความลับ ห้ามไม่ให้บุคคลใดเข้าออกประตูโดยเด็ดขาด

ในบางครั้ง ทั้งตัวจู่ ๆ ก็หนักอึ้ง ไม่สามารถขยับเขยื้อน บางที แม้หายใจก็ยังรู้สึกลำบาก ร่างกายที่ว่าเย็นเป็นปกติเขากลับสัมผัสความหนาวเหน็บได้ชัดขึ้นกว่าครั้งไหน ๆ ’ความผิดปกติ‘ ที่ทุกคนพูดถึงกัน แบบนี้ ”ถ้าเป็นบ่อย ๆ ก็แย่สิ..“ เขาพึมพำ เขาจำต้องยืนนิ่งอยู่แบบนั้นทุกครั้งเพื่อรอให้อาการทุเลาลงถึงจะสามารถขยับต่อได้ การยืนชมวิวตรงนี้ก็คงไม่แย่นัก

#MSG_bunkatsu #MSG_เปิดโรล [ย่านการค้า ช่วงเย็น ช่วงเตรียมกิจกรรม] ฟุยุมาสะมาเดินซื้อของสำหรับไปเตรียมกิจกรรมชมรม แต่ระหว่างทางกลับเหมือนจะโดนดักด้วยร้านขายเครื่องประดับแผงลอย ฟังบทสนทนาไกล ๆ ก็รู้ว่ากำลังถูกหลอกชัด ๆ ดูยังไงก็เปลือกหอยธรรมดา แถมป้ายราคายังบอกแค่ 300 เยนด้วยซ้ำ เขากำลังจะควักกระเป๋าตังออกมาจ่ายเงินแล้ว… คุณจะ >ไปช่วย >ไปปั่น >ไปซ้ำเติม

#MSG_Co-op 𓃠 Doc: bit.ly/Seiya-msg (หวังว่าจะไม่สายเกินไปนะคะ （´∇｀''）) 🔁- ช่วยหาเพื่อน/เนียนรู้จัก ❤️/✉️- สนใจโค > เดี๋ยวเค้าทักไปค่ะ!

ช่วงเวลาประมาณ 22.00 น. หลายคนคงนอนซุกตัวในผ้าห่มหรืออย่างน้อยก็อยู่ในห้องพัก แต่กับเธอที่นอนไม่หลับ— เลยตัดสินใจออกมาเดินเล่นที่ชายหาดคนเดียว เท้าแตะทรายและหูฟังเสียงคลื่น สงบสุข.. จนหวนนึกถึงความทรงจำดี ๆ สุดท้ายน้ำตาก็ร่วงเผาะ “ดึกแล้ว..” แต่ยังไม่อยากกลับเลย “คงต้องไปขอรบกวนแล้วสิ” (อยากวาดจูริกับทะเลมานานแล้วค่ะ โพสลอยๆ แต่ก็มาแจมได้นะคะ~)

#MSG_Commu 影雪 静夜 คาเกะยูกิ เซยะ 𑄝 หอฤดูหนาว | ความมืด 𑄝 ไคกะ | 17Y | 68/168 𑄝 ชมรมเรียนรู้ยูเมะจู ----✩₊˚.⋆☾𓃠☽⋆⁺₊✧---- Doc in bio โค / เวิ่น / โรล DM OK! (มาลงสาย แต่มาลงค่า (ᵕ ó ᴗ ò) (สงสัยตลาดวายหมดแล้ว (⁠•⁠ ⁠▽⁠ ⁠•⁠;⁠) ))

#MSG_โรลเปิด | แยกรูท [ สวนสาธารณะเมืองมิโอริ | ช่วงบ่าย วันหยุดสุดสัปดาห์วันหนึ่ง ] "ไดอาน่า อันนี้ไม่ใช่ที่โยนไปนะ.." วันหยุดโรงเรียน ยาเซนพาลูกสาวสี่ขาของเขามาวิ่งเล่น แต่กิ่งไม้ที่โยนออกไปเมื่อครู่ ดูเหมือนมันจะถูกเล่นแร่แปรธาตุไประหว่างทาง เจ้าบอร์ซอยสีขาวทำหน้าเหมือนไม่เข้าใจ ส่วน [คุณ] ที่ถูกคาบ [อะไรบางอย่าง] วิ่งหนีมา คงต้องแสดงตัวว่าเป็นเจ้าของแล้วละ

แค่ก้มลงมาหน่อยก็จะเห็นเด็กตาแป๋วจ้องพื้นกับใบหน้าสีแดงฉานตัดกับผิวซีด ไหล่ของเขาสั่นเหมือนกับมือที่ เขายกมือขึ้นลูบๆอกของตัวเองเบาๆเหมือนปลอบ(?) รู้สึกแปลกๆอาจจะเพราะไม่ได้ถูกชมมานานแล้วรึเปล่า แล้วมันยังทำให้นึกถึงคุณแม่อีก.. ทำให้..นิยามความรู้สึกตอนนี้ไม่ถูก จะว่าดี..ก็ไม่..จะว่าแย่..ก็คงไม่ใช่เหมือนกัน เขาเงียบไปชั่วครู่.. ก่อนจะรีบตอบคุณราวกับเพิ่งหลุดจากภวังค์ (+)