#MSG_HELPkamimochi หมู่บ้านคามิโมจิ | โรลเปิด แยกรูท เพราะไม่ถนัดงานใช้แรงมาก เลยเลือกอาสาช่วยทำอาหารแทน มาโยมิเลือกทำนิคุจากะง่าย ๆ ที่ใส่ผลผลิตจากสวนที่ยังเหลืออยู่ และสมุนไพรป่าบางชนิดที่ฝากคนเก็บมา นอกจากนั้นก็ถนัดในการช่วยเขียนวงเวทที่ช่วยอำนวยความสะดวกต่าง ได้ เมื่อคุณเดินผ่านมาได้กลิ่นแรงเตะจมูกนั่น แล้วหันมาอย่างสงสัย เขาเรียกคุณ และขอให้ช่วยชิมเมนูในหม้อ+

[ #MSG_HELPkamimochi | #MSG_เปิดโรล ] 🌳—บริเวณป่ารอบหมู่บ้าน—🌳 ช่วงหลังจากที่ทุกคนได้เริ่มทำงานมาสักพัก ต่างคนต่างก็ทุ่มเททั้งแรงใจในการช่วยทำนุบำรุงช่วยหมู่บ้านในแบบของตน อยู่ๆสัมผัสเย็นๆก็จู่โจมเข้าที่คอของคุณกระทันหัน !? พร้อมเสียงหวานใสกิ๊งที่เอ่ยขึ้นมาว่า… ”นี่~ พักดื่มน้ำหน่อยไหม?“ เมื่อหันหลังไปก็พบว่าเป็น [ หัวหน้าหอฤดูร้อน ] ที่ผลัดเวรมาดูแลแจกจ่ายน้ำเย็นๆให้คนที่นี่นั่นเอง

#MSG_HELPkamimochi | #MSG_MainEvent หลังคืนสังสรรค์ของเหล่าแม่มดได้ผ่านพ้นไป แม้เมืองของเราจะไม่ได้รับผลกระทบอะไรมากแต่พี่น้องของเรานั้นได้รับชะตากรรมที่ต่างออกไป เอาล่ะ นักเวททั้งหลายเอ๋ย ได้เวลาช่วยกันคนละไม้คนละมือแล้ว! shorturl.asia/TFed5

ขณะเดียวกันเองสายตาก็ไล่อ่านไปเรื่อยๆอย่างสนใจจนกระทั่งถึงเวลาที่ต้องอ่านนามบัตร 'ยาเซน... ซิลิคอฟ' นักเรียนที่เคยโดนวิชาปรุงยาด้วยหุ่นไม้มีหรือที่เขาจะจำชื่อไม่ได้ แต่ใครจะไปคิดว่าอาจารย์ชาวต่างชาติคนนั้นจะวนเวียนอยู่ในชีวิตเขาขนาดนี้ ตั้งแต่ชมรม วิชาปรุงยา การเที่ยวล่าท้าผีตอนกลางคืน แล้วตอนนี้ก็ร้านชีสแสนอร่อย สิ่งนี้เรียกว่าเจ้ากรรมนายเวรได้หรือป่าวนะ(ไม่)

『 เก็บตกสตอรี่ 』 『 หนึ่งวันหลังค่ำคืนสังสรรค์ของเหล่าแม่มด 』 "ฮึ๊บ!" "เรียบร้อยครับคุณยาย~ วันหลังเดินระวังๆด้วยน้า" "ถ้าผมไม่บังเอิญเดินผ่านมาช่วยกวาดหน้าร้านแบบวันนี้อีก ระวังจะหลังเดาะเอานา" ถึงจะไม่รู้ว่าทำไม แต่วันนี้ในเมืองดูจะวุ่นวายเป็นพิเศษ แถมถนนก็รกสุดๆเลย หรือว่าเมื่อคืนจะมีแผ่นดินไหวแล้วเขานอนลืมตื่นกันนะ... ??? "ลาล่ะยายจ๋า ไว้วันหลังจะกลับมาอุดหนุนนะครับ!!✨"

#MSG_HELPkamimochi | #MSG_เปิดโรล บริเวณจุดตั้งแคมป์ ตกเย็นวันแรกของการมาเยือนที่หมู่บ้านคามิโมจิ หลังจากเดินชมรอบหมู่บ้าน บางคนก็เริ่มทยอยกลับมาที่จุดตั้งแคมป์เพื่อพักผ่อนเตรียมตัวสำหรับงานในวันพรุ่งนี้ [ คุณ ] ก็ดันบังเอิญมาเจอกับคนบางคนที่กำลังนั่งเล่นอยู่ใต้ต้นไม้ "หาที่พักเหมือนกันหรอ" "สนใจน้ำผลไม้สักกล่องมั้ย?" (+ได้นะคะ><)

(แอบมาหย่อนพาโรดี้เพลงสตร.ของเมรุคุงค่ะ🫳🫳)

(พี่รินริน น่าย้ากอ่าT T)

1 พ.ค. | เช้าตรู่หลังคืนสังสรรค์ของเหล่าแม่มด ทันทีที่แสงแรกของวันสัมผัสผิวปฐพี เสียงกังวาลใสเอ่ยเรียกขานจิตวิญญาณแห่งธรรมชาติ 『ข้าแต่จิตวิญญาณแห่งความมืดและรัตติกาล มารดาแห่งจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของทุกสรรพสิ่ง』 『ข้าขอสรรเสริญและหยิบยืมพลังของท่าน นำทุกสิ่งดำดิ่งกลับสู่อ้อมกอดแห่งอนธกาล』 (+)

(ม่ายร้องน้า😭💔)

— story หลังคืนสังสรรค์ของเหล่าแม่มด เธอ กับเศษซากซากุระที่ไม่หลงเหลือ แม้ผิดพลันใบไม้ร่วงโรยราเร็วกว่าที่ควร รู้ทั้งรู้ว่าอย่างไรเสีย ฤดูกาลก็ต้องเปลี่ยนผัน เข็มนาฬิกาต่างเคลื่อนคล้อย เราต่างต้องเติบโต ทว่าสุดท้ายนี้ มีเพียงกิ่งแห้งกรังที่ยังคงอยู่

[ คืนสังสรรค์ของเหล่าแม่มด | ทางเดินตึกเรียน เวลาประมาณ 16:50 ] อาคารเรียนและร้อนค้าต่างๆปิดทำการตั้งแต่เวลา 17:00 น.เป็นต้นไป — เป็นสิ่งที่ทราบจากข่าวประกาศในช่วงเช้า เด็กหนุ่มซึ่งเริ่มคุ้นชินกับวันพิเศษนี้จึงไม่ได้ร้อนรนอะไรนักเพียงแต่ตรงดิ่งกลับหอเร็วกว่าวิสัยปกติเท่านั้น | แต่เขาจะพ้นจากทางเดินของตึกเรียนไปได้หรือเปล่านะ ?

30 เมษายน หลัง 20.00น.| หอพักฤดูร้อน คืนนี้คงไม่อาจข่มตาหลับได้ง่าย เลยออกมาเดินเล่นตรวจความเรียบร้อยที่ส่วนกลางสักหน่อย "สวัสดีทุกคน" ด้วยความกังวลหรืออาจจะเพราะเหตุการณ์ข้างนอกส่งผลกับตัวเขา แม้จะยังทักทายทุกคนปกติ วันนี้โทวาดะ ทาคุมะคนเดิม เลยดูไม่ค่อยเหมือนเดิมซักเท่าไร นอกจากจะดูเป็นประกายมากกว่าปกติแล้ว ยังดูเอ่อ....ไม่ชัดเจน???

(มาลงสตอรี่ย้อนหลังคืนสังสรรค์ของเหล่าแม่มด แต่สามารถบวกได้ค่ะ !) [วันที่ 30/4 เวลาประมาณ 18:30 | มุมใดสักมุมหนึ่งในโรงเรียน] —ก่อนหน้าประมาณครึ่งชั่วโมง หลังจากทราบถึงประกาศ เย็นวันนั้นจึงรีบกลับมาที่หอพักก่อน เตรียมชา ขนม และหนังสือไว้ให้รูมเมท จัดแจงทุกอย่างให้เรียบร้อยตามนิสัย ทุกอย่างเสร็จดีก็ยิ้มบาง ๆ แค่ต้องอยู่ในหอตามเวลา หวังว่าจะผ่านไปด้วยดีเหมือนปกติ +

(แวะแปะยูวสมัยเรียนหน่อยคับ) (ช่วงมาเรียน เพิ่งตัดสั้นคับพอตัดแล้วติดใจเลยตัดสั้นจนถึงตอนนี้)

#MSG_bunkatsu |【โรลปิด】ย้อนหลัง ช่วงเตรียมชมรม ถึงช่วงเวลาชมรมเมรุก็รีบตรงมาที่ห้องชมรมก่อนใครเพื่อจะมาเตรียมชุดสำหรับงานต่อไป ระหว่างที่กำลังเลือกดูหลายๆอย่างอยู่นั้นเสียงบานเลื่อนประตูก็ดังขึ้น หันไปมองตามต้นตอของเสียง หืม? ไม่เห็นหน้า สมาชิกใหม่รึเปล่านะ ”หวัดดี－?“ ลองทักทายไปตามมารยาท @msg-kouyou.bsky.social

#MSG_โรลเปิด | แยกรูท เช้าวันที่ 1 พ.ค. ย่านการค้า หลังคืนชุมนุมแม่มด เมื่อค่ำคืนลมกรรโชกแรงผ่านพ้นไป ชาวเมืองมิโอริจึงเริ่มออกมาทำความสะอาดบริเวณร้านรวงของตน ในขณะที่กำลังเฝ้ามองเหตุการณ์นั้นอยู่ จู่ ๆ เสียงไม้กวาดซิ่งผ่านอากาศก็ดังขึ้นเหนือแนวหลังคา ‘คุณ’ ซึ่งมองขึ้นไปตามต้นตอของเสียง ก็บังเอิญสบตาเข้ากับเด็กหนุ่มในเครื่องแบบร้านข้าวกล่องที่กำลังตามหาบางสิ่ง +

" เซซังปากหวานนะ " เจ้าตัวหัวเราะเบา ๆ แต่ก็ไม่ลืมที่จะตอบกลับ " ปกติก็ไม่ได้ออกมาบ่อยหรอกนะ " " แต่วันนี้ดันนึกครึ้มอะไรก็ไม่รู้สิ " ไม่ได้ไม่ชอบในการเดินรับลมหรอก แต่หากดูจากระยะทางจากร้านจนมาถึงชายหาดแล้วล่ะก็ ก็ดูไกลไม่ใช่น้อยเลยทีเดียว " ก็มันไกลนี่นะ แค่ตอนนี้คิดว่าต้องเดินกลับก็แอบเหนื่อยเหมือนกันแฮะ " ( รูปประกอบเทิร์นก่อนค่ะ หิหิ ขอหยิบยืมเซจังหน่อยน้ะค้ะ 🍊🍊 )

#MSG_1E สิ้นเสียงแนะนำตัวของอาจารย์ในชั้นเรียน ร่างของเจ้าหนุ่มผิวแทนก็ลุกขึ้นยืนราวกับจะบอกว่าต่อไปนี้คือตาของเขาแล้ว เขาเดินตรงไปยังหน้าชั้นเรียนด้วยจังหวะเนิบนาบแล้วจึงหมุนตัวหันกลับมาพยักหน้าให้กับเด็กสาวอีกคนในห้อง เธอลุกขึ้นจากโต๊ะของตนเพื่อเข้ามาขีดเขียนบางสิ่งบนกระดานราวกับนัดกันมาก่อนหันมาพยักหน้าให้กัน "ยินดีต้อนรับสู่ห้องเรียน1-E"

"ตามนั้นเลย ถ้าใครดื้ออกไปข้างนอกไม่กลับเข้ามา ก็จะโดนวาร์ปกลับมาอยู่ดี เพราะฉะนั้นนั่งกินขนมเล่นเกม ทำการบ้านอยู่ในห้องกันดีกว่านะครับ" กล่าวติดตลกเล็กน้อย ไม่ให้บรรยากาศตึงเครียดเกินไป "วันนี้มีเรื่องที่จะรายงานเพียงเท่านี้ ไว้พบกันใหม่โอกาสหน้ากับชมรมวารสารและเสียงตามสาย ขอบคุณที่รับฟังครับ" -จบ

โรลปิด w/ @msg-kirishima-rin.bsky.social 02.05 @ คาเฟ่แห่งหนึ่ง การนัดบอด , อะไรที่อยู่เหนือชีวิตในวัย50ของเขาอย่างมาก ตอนได้ยินครั้งแรกก็คิดว่าคงน่าสนุกดีที่จะลองใช้ชีวิตดูบ้าง กริ้ก! แต่ก็ไม่คิดว่าจะต้องมาใช้ชีวิตโดยการโดนล็อคกุญแจมือแบบนี้ ดวงตาสีฟ้าหลุบมองก่อนมองช้อนไปทางคู่สนทนา “ดูเหมือนจะต้องไปด้วยกันทั้งแบบนี้แล้วนะครับ ฮะฮะ น่าสนุกดีน้า”

(มาแปะต่อคั้บ มันยอมไม่ได้ /กระแอ่ม) หลังจากมือสะเปะสะปะไปทั่ว พอได้เห็นหน้าจริงๆถึงหยุดชะงักไป ไม่รู้จะอึ้งหรืออะไรดีเหมือนความพยายามแงะมานานเป็นผลสำเร็จ(?) ไหนๆก็เปิดหน้าแล้วเลยสังเกตใบหน้าสักหน่อยจะได้จำได้ มองตามองจมูกมองปาก โดยรวมก็ "น่าหมั่นเขี้ยวชะมัดเลยนี่หว่า!" หัวเราะดัง เอามือบีบแก้มสองข้างไปด้วย นี่แหน่ะๆๆๆ

ประธานชมรมวารสารและเสียงตามสาย วันนี้ไม่ได้เข้าชมรมแต่อย่างใด หลังจากได้ยินประกาศเมื่อเช้าจากทางกระทรวงวันนี้เลยมาทำหน้าที่ในอีกตำแหน่งแทน 「โทวาดะ ทาคุมะ ーสภานักเรียนฝ่ายประชาสัมพันธ์」 พร้อมแล้วที่จะไปไล่เคาะหัวนักเรียนที่ไม่ยอมออกตึกก่อน17.00น. (มาโดนเคาะหัวกันได้ฮะ)

( มาลงรูปเก็บ(อีกแล้ว?!)ค่ะ ค่าความสนิท วิธีปฏิบัติตัวและระดับการให้สกินชิพของยูซุระคุง ! 🍊 ค่อนข้างจะแบ่งไว้ชัดเจนเลยล่ะ ! (‾◡◝))

#MSG_วารสารและเสียงตามสาย ก่อนเลิกเรียน วันที่ 30/04 เสียงสัญญาณเริ่มประกาศดังขึ้นจากลำโพงในเวลาก่อนเลิกเรียน "สวัสดีครับ วันนี้พบกับพวกเรา เซโอะ ยูสุเกะ และ เอโนชิมะ มาโดกะ จากชมรมวารสารครับ" เด็กหนุ่มชั้นมังไกเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพน่าฟัง +

สัมผัสอุ่นที่แตะผ่านข้อมือ ฉุดโยระให้หลุดพ้นจากภวังค์ เสียงฝีเท้าของทั้งคู่กระทบพื้นคอนกรีตเป็นจังหวะสม่ำเสมอ เรือนผมสีแดงพลิ้วไหวไปตามแรงลม ตัดเขาออกจากเสียงรบกวนรอบด้านจนทุกสิ่งเงียบงันลง ‘งั้นก็ไปกันเถอะ‘ คำชวนแสนธรรมดาจากอีกฝ่าย กลับมีค่ากับเขาอย่างน่าประหลาด “อื้อ” โยระยิ้มรับ ดวงตาจับจ้องแผ่นหลังนั้นไม่ละสายตา …อย่างน้อยครั้งนี้ ก็ไม่ต้องคอยนั่งมองคนอื่นเล่นแล้วล่ะนะ

"หวัดดีー เมกะซาวะ เมรุคร้าーบ" "อ๊ะ เรียกว่าเมรุก็ได้นะ" ( มาเนียนอนิเมะแบบเลทๆค่ะ!🥰 ได้โอกาสเอาVCเมรุมาใช้พอดีด้วยค่ะ>< )

ถูกขึ้นเสียงก็ยังไม่ไหวติง กลับกันเหมือนจุดไฟบางอย่างให้ปะทุในตอนที่สบตามองค้อน จังหวะที่กำลังจะอ้าปากปะทะคารมณ์ต่อนั้นข้อมือกลับถูกดึงไป “นี่—” เอ๊ะ ‘ย เย็น!?‘ คงเพราะรับรู้อุณหภูมิได้ง่ายความเย็นจึงแล่นปราดจากข้อมือเข้าโสตประสาท ดับทุกสิ่งจนแข็งทื่อ สุดท้ายก็ถูกพาออกมาแต่โดยดี+

📖Co-op📖 "ฮ่า... ต้องเขียนบันทึกอีกแล้วสินะ" "อย่างว่าจดมันก็ดีกว่าจำ" "ถ้าไม่ทำ ตอนทำงานอาจจะเผลอพลาดอะไรก็ได้นินะ" — ･ﾟ☆ ｡ — Doc.: bit.ly/Tenbusu_coop ————— (สามารถติดตามความคิดและบันทึกความคิดของเทนบุซุที่มีต่อลูกคุณได้ที่นี่)

#MSG_nyugaku #MSG_1E “สวัสดีครับ นักเรียนชั้นสึโบมิทุกคน” “ผม โฮโนโอะ โซชิเซ็น ประจำวิชาทฤษฎีเวทมนตร์ เป็นอาจารย์ประจำชั้นของพวกคุณร่วมกับอีกหนึ่งท่านครับ—” | . “หากมีปัญหาอะไรในระหว่างการเรียน สามารถสอบถามได้ตลอด ผมจะคอยช่วยเหลืออย่างเต็มที่” “ขอให้ปีนี้ เป็นปีการศึกษาที่เต็มไปด้วยความทรงจำดี ๆ ครับ”

()

(30/04 วันเกิดล่ะ! 20 แล้วเนี้ยว~!)

ได้ยินรุ่นพี่ฮิโระนาริพูดก็เหงื่อตก ดีนะที่เขายังไม่ทันกินเข้าไป “ น่ากลัวสุด ๆ ไปเลยไม่ใช่เหรอครับ” โผล่ครึ่งหน้าออกมาพูดจากหลังกล้อง จากนั้นก็กดถ่ายไปอีกสองสามที เยอะ ๆ ไว้ก่อนเป็นดี ! “ เรียบร้อยครับ ! อ๊ะ จริงสิ รุ่นพี่อย่าเพิ่งขยับกันนะครับ” พูดจบก็หันกล้องกลับมาเป็นโหมดเซลฟี่ “ อันนี้ขอเก็บเป็นที่ระทึกนะครับ ฮี่ฮี่”

#MSG_Story | คืนสังสรรค์ของเหล่าแม่มด หนังสือพิมพ์เช้าเมืองมิโอริฉบับพิเศษ ประจำวันที่ 30 เมษายน ค.ศ.2026 ถูกพาดหัวข่าวไว้ดังนี้ เรื่อง " สั่งปิดประตูแห่งความลับประจำปี 2026 " เรียน บุคคลากรพื้นที่เวทมนต์ กระทรวงเวทย์มนต์ได้มีคำสั่งว่า ในวันที่ 30 เมษายน ซึ่งเป็นวันคืนสังสรรค์ของเหล่าแม่มด จะมีการปิดประตูแห่งความลับ ห้ามไม่ให้บุคคลใดเข้าออกประตูโดยเด็ดขาด

"หึ ก็งั้นๆ😌" (คนชนะพูดได้ทุกอย่าง แต่หลังม่านมัมหมีนั่งดมยา)

(/ขรึม)

"เอ้ะ..." โดนได้ไงละเนี่ย.............. /ยืนงง ยินอึ้ง ยืนช็อก

#MSG_bunkatsu #MSG_baseball (แวะมาแปะรูปชมรมเบสบอลค่า🤤🩷)

#MSG_bunkatsu | #MSG_JUDO ลองแจมกิจกรรมของชมรมเจ้าตัวดูเล่นๆซะหน่อยกลับเจอเเจ๊กพ็อตเข้าอย่างจัง ทำอะไรไม่ได้นอกจากรอให้มันหายไปเองใน 24 ชั่วโมง(??!!!) ช่วยด้วยครั... (แอบมาเเจมกลับไปปั่นปักหมุดละคับ🏃🏻‍➡️😭🫳🏻)

สะอึกเพียงชั่วใบไม้ร่วงหล่นสู่พื้น วินาทีเดียวก็ทำให้ใบไม้นั่นสัมผัสพื้น ราวกับผีเสื้อที่โดนน้ำหยดบนปีกนั่น ไม่ใช่แค่เราทั้งสองโดนกาลเวลารั้งเอาไว้ แต่เป็น เราทั้งคู่ ที่เก็บกาลเวลานั้นเอาไว้ " ... " " โทษทีนะ " แม้ไม่บอกว่าเรื่องอะไร " ตอนนี้ไม่เหมาะเท่าไหร่ล่ะนะ...ในตอนนี้น่ะ " มือนั่นจับกระป๋องกระชับขึ้น... มีแค่รอเวลาเท่านั้น

หลังจากทานยาประหลาดเข้าไปก็กลายร่างเป็นผู้หญิง เอนนะพยายามยืนนิ่งๆ รอให้เวลาผ่านไปเฉยๆ แต่คิดอีกที ทำเรื่องน่าสนุกเองก็คงดีเหมือนกัน... แต่จะทำอะไรดีนะ ภายในเวลาหนึ่งชั่วโมงที่เหลือนี้ (ช่วยเอนนะจังสร้างสรรค์ประสบการณ์โชโจภายใน30นาทีกันค่ะ >< )

(เทสเงาค่า645455😭😭😭)

#MSG_เปิดโรล แยกรูท เย็นวันเสาร์ แถว ๆ ชายหาด หากอยู่ในบริเวณนั้นคุณคงได้ยินเสียงของทรัมเป็ตเป็นทำนองอ่อนนุ่มลอยมาตามลม ผู้บรรเลงก็คือเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่ดูจดจ่อกับลมหายใจและการลงนิ้ว แต่เมื่อคุณเข้ามาใกล้ กลับรู้สึกเหมือนภาพของ 'อดีต' เด่นชัดอยู่ในจิตใจ... ก่อนที่คุณจะทักทายเขา ภาพนั้นทำให้คุณรู้สึกยังไงกันนะ?

#MSG_โรลเปิด | แยกรูท "ขอบโต๊ะบิ่น? ตายจริง ขอโทษที ฉันเผลอจับมันแรงไปหน่อยน่ะ" "อาจารย์ประจำชมรมหรือจ๊ะ แหม อย่าทำหน้าอย่างนั้นซี่ ก็ฉันเองนี่ยังไง 💗" ช่วงท้ายของการโปรโมตชมรม ชมรมค้นคว้าปรุงยาที่ยังมียาเหลืออยู่เยอะก็เริ่มทำตามธรรมเนียมชมรม: เฟ้นหาหนูลองยา (หมายเหตุ: ทุกคนในชมรมล้วนเป็นหนูลองยา) และยาห้าชนิดที่อ.ประจำชมรมจับได้ก็คือ..?! (รีแอคสั้นๆ ได้ครับ🙂‍↕️)

โรลปิด @miroku36-msg.bsky.social วันที่ 2/05 | คาเฟ่แห่งหนึ่ง โดนชวนมาทำอะไรแปลก ๆ อีกแล้ว ทั้งที่วันนี้ปกติเขาต้องเปิดร้านแท้ ๆ ดูเหมือนว่าหนุ่มสาวในเมืองจะรวมตัวกันนัดบอด? ส่วนเขาโดนชวนมาเพราะคนไม่พอ ตอนนี้.. ถูกล่ามอยู่กับช่างทำผมที่เคยเจอกันไม่บ่อยครั้ง "ทำยังไงไอ้นี่จะถอดออกนะ" เขาถามอีกฝ่ายอีกที

#MSG_bunkatsu #MSG_IjoDissectionClub เมื่อชีวิตเริ่มนับถอยหลังเส้นตาย หลังตัวเลขของอายุ ความไม่มั่นคงของดวงจิตและสังขาร จึงตื่นขึ้น บ้างก็พูดว่าเคยชินกับมันแล้ว ทว่าหลายคนกลับไม่คิดอย่างนั้น ต้นเหตุนั้นมาจากจิตวิญญาณจากธรรมชาติเพียงอย่างเดียว งั้นหรือ? ถ้าเป็นอย่างนั้น สิ่งที่พวกเรามีนี้ แท้จริงแล้ว… เรียกว่า “พร” หรือ “คำสาป” กันล่ะ [ข้อมูลชมรม] bit.ly/4vTUmmd

#MSG_เปิดโรล 20/04 15.00 วันนี้เป็นวันที่แสนพิเศษ ทั้งๆที่ก็ยังตื่นเช้าไปโรงเรียนเหมือนเดิม เจอกับผู้คนเดิมๆ แต่มีสิ่งหนึ่งที่ไม่เหมือนเดิม มันวนมาแค่ปีละครั้ง หนึ่งวันที่เขาจะปล่อยให้ตัวเองได้เล่นสนุกอย่างเต็มที่ เพราะงั้น หาก(คุณ) เดินผ่านชายหาดในช่วงเวลานั้น อาจพบกับเสือโคร่งที่กำลังเกลือกกลิ้งอยู่ในน้ำทะเลก็ได้ อยากลองไปทักทายเขาดูหน่อยไหม? (วันเกิดเคย์คุงค่า แวะมาเพ้ทๆได้น้า🥺🎂)

จานใบหนึ่งถูกวางลงบนโต๊ะพร้อมแสงสว่างจากเปลวเทียน เผยให้เห็นถึงสตอร์รี่ช็อตเค้กก้อนหนึ่งทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส ที่มีเทียมสีฟ้าเล่มหนึ่งปักอยู่ มือขวาของโคเซย์เอื้อมไปวางแปะบนหัวของเจ้าเสือโคร่งตัวน้อย (สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังนะครับเจ้าเสือน้อยยย🎉)