#MSG_HELPkamimochi หมู่บ้านคามิโมจิ | ป่ารอบหมู่บ้าน เสียงกระดิ่งขับลำนำยามเธอตวัดปลาย จึงร่ายรำด้วยท่วงท่าตั้งมั่น ผ่านบทแห่งใบไม้ผลิและงอกเงย เพื่อมอบไม้ใหญ่กลับคืนสู่ผืนป่าอันอุดมสมบูรณ์อีกครั้ง วงเวทย์ขนาดใหญ่ถูกวาดด้วยปลายซากุระอย่างงดงามราวจรดปลายปากกาลงสู่ผืนดิน แทนที่จะเป็นแผ่นกระดาษ บทซึ่งเธอถนัดที่สุด นำมาซึ่งหน่ออ่อนแตกแขนง เล็กจ้อยจึงกลายเป็นไม้ใหญ่สูงส่งร่มเย็น

#MSG_HELPkamimochi หมู่บ้านคามิโมจิ | บริเวณป่ารอบหมู่บ้าน "เอาที่ตักดินไหม?" รินอาสามาช่วยด้านปลูกต้นไม้ทดแทน อุปกรณ์ทำงานครบครันแม้ตนจะไม่ได้ใช้เลย มือหนาจับโกยเศษดินด้วยมือเปล่า ก่อนสังเกตเห็นใครสักคนเหมาะจะใช้ของตรงเอวมากกว่าเขา "ใช้มือเปล่าเยอะๆจะเจ็บเอานะครับ" น้ำเสียงใจดีพร้อมใบหน้ายิ้มจนดวงตาหยีปิดกันเอ่ยทัก พร้อมส่งพลั่วตักดินอันเล็กที่พกมาให้

#MSG_HELPkamimochi /ขนไม้จากป่าไปกองส่วนที่ต้องใช้ซ่อม/ /ไม่ถนัดเวทมนเลยใช้แรงช่วยแทน/

#MSG_HELPkamimochi โรลเปิด | แยกรูท [ บริเวณป่ารอบหมู่บ้าน ] ในขณะที่ทุกคนกำลังช่วยกันเก็บกวาดซากต้นไม้ที่ล้มทั่วป่า ในมุมหนึ่งนั้นมีคนกำลังนั่งนิ่ง ถ้าหากคุณก็ช่วยงานอยู่แถวนี้เช่นกัน ก็คงจะเห็นแล้วว่าเจ้าตัวไม่ขยับมานานเป็นสิบ ๆ นาที ทำไมไม่ยอมปลูกลงดินซักทีกันนะ ? ‘ เจ้านี่ หน้าตาไม่เหมือนมารุปปี้ที่เคยเห็นทั่วไปเลย แล้วรสชาติจะต่างกันไหม… ‘ ในหัวกำลังมีความคิดแบบนั้นวนไปวนมา

#MSG_HELPkamimochi (แวะมาแปะสกินมาโดกะจังตลอดช่วงจิตอาสาไว้ด้วยค่ะ! จะกลับมาเล่นต่อเรวเรวนี้ 🏃🏃🏃))

#MSG_HELPkamimochi หมู่บ้านคามิโมจิ | โรลเปิด แยกรูท เพราะไม่ถนัดงานใช้แรงมาก เลยเลือกอาสาช่วยทำอาหารแทน มาโยมิเลือกทำนิคุจากะง่าย ๆ ที่ใส่ผลผลิตจากสวนที่ยังเหลืออยู่ และสมุนไพรป่าบางชนิดที่ฝากคนเก็บมา นอกจากนั้นก็ถนัดในการช่วยเขียนวงเวทที่ช่วยอำนวยความสะดวกต่าง ได้ เมื่อคุณเดินผ่านมาได้กลิ่นแรงเตะจมูกนั่น แล้วหันมาอย่างสงสัย เขาเรียกคุณ และขอให้ช่วยชิมเมนูในหม้อ+

(แวะมารับน้ำ><) เจ้าของใบหน้าเบลอๆถึงกับสะดุ้ง รีบหันหลังพร้อมเอามือปิดท้ายทอยตัวเองทันใด แต่ภาพที่เห็นกลับเป็นคนคุ้นเคยซะงั้น "เอ๋— อาวะจังนี่เอง⁓" วิถีสายน้ำทักทายวิถีสายน้ำอีกคนที่เขามักจะไปทำให้ปวดหัวอยู่บ่อยๆ นอกจากจะอยู่ชั้นปีเดียวกันแล้ว ยังอยู่หอเดียวกัน แถมเป็นสภานักเรียนเหมือนกันอีก "ขอบใจน้า แค่ได้น้ำเย็นกับรอยยิ้มจากเธอนี่ก็หายเหนื่อยแล้วล่ะ⁓ ฮี่ๆ"

#MSG_HELPkamimochi | + ได้ ! ; แยกรูท — บริเวณป่ารอบหมู่บ้าน หลังได้ฟังรายละเอียดของงาน เอ็นชิก็เลือกมาช่วยเหลือบริเวณที่ต้นไม้โค่นล้มรอบหมู่บ้าน ขณะกำลังสำรวจรอบ ๆ อยู่ก็พบเข้ากับสิ่งมีชีวิตตัวจิ๋ว “ กระต่ายนี่ !” (+)

[ #MSG_HELPkamimochi | #MSG_เปิดโรล ] 🌳—บริเวณป่ารอบหมู่บ้าน—🌳 ช่วงหลังจากที่ทุกคนได้เริ่มทำงานมาสักพัก ต่างคนต่างก็ทุ่มเททั้งแรงใจในการช่วยทำนุบำรุงช่วยหมู่บ้านในแบบของตน อยู่ๆสัมผัสเย็นๆก็จู่โจมเข้าที่คอของคุณกระทันหัน !? พร้อมเสียงหวานใสกิ๊งที่เอ่ยขึ้นมาว่า… ”นี่~ พักดื่มน้ำหน่อยไหม?“ เมื่อหันหลังไปก็พบว่าเป็น [ หัวหน้าหอฤดูร้อน ] ที่ผลัดเวรมาดูแลแจกจ่ายน้ำเย็นๆให้คนที่นี่นั่นเอง

#MSG_HELPkamimochi (ประชาสัมพันธ์งานเพิ่มเติม) ฟอร์มสำหรับส่งงานจิตอาสา: docs.google.com/forms/d/e/1F... ชีตสำหรับดูคะแนนแอคทีฟ: docs.google.com/spreadsheets...

『 เก็บตกสตอรี่ 』 『 หนึ่งวันหลังค่ำคืนสังสรรค์ของเหล่าแม่มด 』 "ฮึ๊บ!" "เรียบร้อยครับคุณยาย~ วันหลังเดินระวังๆด้วยน้า" "ถ้าผมไม่บังเอิญเดินผ่านมาช่วยกวาดหน้าร้านแบบวันนี้อีก ระวังจะหลังเดาะเอานา" ถึงจะไม่รู้ว่าทำไม แต่วันนี้ในเมืองดูจะวุ่นวายเป็นพิเศษ แถมถนนก็รกสุดๆเลย หรือว่าเมื่อคืนจะมีแผ่นดินไหวแล้วเขานอนลืมตื่นกันนะ... ??? "ลาล่ะยายจ๋า ไว้วันหลังจะกลับมาอุดหนุนนะครับ!!✨"

#MSG_HELPkamimochi | #MSG_เปิดโรล บริเวณจุดตั้งแคมป์ ตกเย็นวันแรกของการมาเยือนที่หมู่บ้านคามิโมจิ หลังจากเดินชมรอบหมู่บ้าน บางคนก็เริ่มทยอยกลับมาที่จุดตั้งแคมป์เพื่อพักผ่อนเตรียมตัวสำหรับงานในวันพรุ่งนี้ [ คุณ ] ก็ดันบังเอิญมาเจอกับคนบางคนที่กำลังนั่งเล่นอยู่ใต้ต้นไม้ "หาที่พักเหมือนกันหรอ" "สนใจน้ำผลไม้สักกล่องมั้ย?" (+ได้นะคะ><)

(มาลง CV + theme song ของฟุยุคุงค่ะ💐)

【 #MSG_HELPkamimochi | โรลเปิด 】 [ กี่โมงก็ได้ | หมู่บ้านคามิโมจิ ] เพราะเหตุการณ์มากมายทำให้ผู้คนต่างกระจายไปตามจุดต่างๆ , หากมีคนผ่านมาตรงหมู่บ้านคามิโมจิล่ะก็— " สวัสดีน้า—☆ " บางทีอาจจะเจอเสียงสดใสเอ่ยทักขึ้น ณ บนหลังคา , มีเด็กสาวคนนึงกำลังนั่งอยู่ หล่อนโบกมือให้เบาๆทักทายผู้ผ่านไปมาโดยไม่เลือก " วันนี้ก็มาพยายามด้วยกันเถอะค่ะ—!(*＞∇＜)ﾉ "

#MSG_Commu "ข้าเพื่อนเล่นเจ้าเรอะ? "คิดว่าข้าจะช่วย?" "ชิ...วุ่นวายชะมัด" "พูดมาต้องการอะไร" ——— Kurosawa Torai | 黒沢 渡来 | คุโรซาวะ โทราอิ 18 y. | 05/05 | 80/185 | 3-E ฤดูหนาว | วิถีเหมันต์ | ชมรมเรียนรู้ยูเมะจู ——— Doc- shorturl.asia/8XfaC dm | co | role : 24/7 วัยทำงานตอบตามใจ

/บังเอิญเจอน้องแมวหลังเลิกงานพาร์ทไทม์ /แวะคุยด้วย

#MSG_HELPkamimochi | #MSG_MainEvent หลังคืนสังสรรค์ของเหล่าแม่มดได้ผ่านพ้นไป แม้เมืองของเราจะไม่ได้รับผลกระทบอะไรมากแต่พี่น้องของเรานั้นได้รับชะตากรรมที่ต่างออกไป เอาล่ะ นักเวททั้งหลายเอ๋ย ได้เวลาช่วยกันคนละไม้คนละมือแล้ว! shorturl.asia/TFed5

#MSG_bunkatsu #MSG_babysadine มีคนบอกว่าถ้าผ่านมาแถวห้องชมรมนี้จะเจอซาร์ดีนจิ๋วคอยต้อนรับ จะเป็นจริงหรือเปล่าน้า? ต้องลองเดินมาดูแล้วละ✨ “อ๊ะ— ชมรมปลา ซาร์ดีน ฟอสซิล ยินดีต้อนรับค่ะ!” “สนใจเข้ามาทำกิจกรรมก่อนไหม? มีให้ลองขุดฟอสซิลด้วยนะ” “มีน้ำแข็งใสให้ด้วย จูริทำเอง~ ประธานก็อนุมัติแล้วละ” “แต่อย่ากินเยอะนะ เดี๋ยวปวดท้องขึ้นมาจะแย่เอา!” (ทักทายกันได้ค่ะ!)

( ค่อนข้างประทับใจโมเม้นท์ที่เล่นกัน เราขออนุญาต /วาง 🏃‍♂️💨 )

" ถึงจะไม่ค่อยได้แต่งตัวสไตล์โทนนี้เท่าไหร่ แต่สนุกสุดๆไปเลยแหะ ! ✨🌸 " ( มาตอนกิจกรรมย้อนหลังครับ 🥺💗 ถือโอกาสพาลูกส้มแต่งตัว 🧚💕)

เพราะเป็นวันที่ต้องเจอคนมากมาย ชายรุ่นลุงเช่นเขาจึงต้องค้นตู้หาเสื้อผ้าที่พอจะดูดี แต่กระนั่นก็ดูจะไม่ต่างไปจากวันอื่นๆสักเท่าไหร่ ‘นัดบอด’ กิจกรรมที่ดูจะห่างไกลจากคนเช่นเขา แต่สุดท้ายเขาก็ได้มายืนอยู่ตรงนี้ และดูคู่ที่แสนจะคุ้นหน้าคุ้นตา ชายหนุ่มตัวสูง ผิวสีดำมืด และปีกคู่ข้างใบหู “นั่นสิ” “แต่ว่า..วันนี้ฉันคงต้องฝากคนหนุ่มเช่นเธอพาเที่ยวแล้วสิ” ถ้อยคำเจือเสียงขบขัน แว่วกล่าวออกไปถึงคนตัวสูง

"ถ้าเมื่อคืน..เด็กๆ..นอนหลับฝันดี...ได้ก็คงดี"

( สุขสันต์วันเกิดน้าโทราอิคุง!🥺🤲🏻❄️ ขอให้เป็นวันเกิดที่ยิ่งใหญ่ ! )

⓿❺.⓿❺ | ❄️🌸🎂 𝗛𝗮𝗽𝗽𝘆 𝗕𝗶𝗿𝘁𝗵𝗱𝗮𝘆 𝗞𝘂𝗿𝗼𝘀𝗮𝘄𝗮 𝗧𝗼𝗿𝗮𝗶 วิถีที่ 505 : เหมันต์และคำอวยพรใต้ม่านบุปผา สิบแปดปีเวียนบรรจบ ครบสมัย พยัคฆ์ไพรผู้พิทักษ์ จักเกรงขาม รอยร้าวดำที่ลาม ตามปลายนิ้ว ขอให้ริ้วจางหาย ไม่ถลา ไอเย็นร้าย กลับกลายเป็นมนตรา สร้างผกาน้ำแข็ง งามจับใจ ไร้ศัตรูรบกวน ความสงบ เพื่อนพ้องครบ สรรพสัตว์ไม่ห่างแห 'ฮู่เวย์' เอ๋ย...ขอให้เจ้าปลอดภัย ทุกเส้นทาง ...

(ถ้ามันทำให้เธอมีความสุข ผมก็ยินดี🥺)

#MSG_โรลปิด | #MSG_1A | แยกรูท ด้วยความเหนื่อยล้าที่สะสมกันมานานนับหลายสัปดาห์ เที่ยงนี้จึงบอกเด็กสาวข้างตัวว่าจะไม่ไปกินข้าวเที่ยง พูดจบก็ก้มฟุบลงกับโต๊ะ เสียงเพื่อน ๆ ทยอยออกจากห้องไปจนเหลือเพียงความเงียบ ทำให้โฮคาเงะตกลงสู่ภวังค์อย่างรวดเร็ว ไม่นานนัก ร่างนั้นก็ส่งเสียงกรนเบา ๆ ออกมาสมกับเป็นมังกรหลับ นอนแช่นิ่งอยู่ในท่านั้นจน [คุณ] เดินมาพบเข้า (บวกได้เลยคับ💪)

(สำเร็จภารกิจแล้วค่ะ /วางปากกา)

[Torai Story❄️] วิถีที่ 430 : เหมันต์และคืนสังสรรค์ของเหล่าแม่มด หนังสือพิมพ์เช้าฉบับพิเศษกล่าวถึง 'คืนสังสรรค์ของเหล่าแม่มด' ฟังดูเป็นเรื่องที่ต้องรับมือในทุกปี และคงเป็นหน้าที่ของโทราอิสมาชิกชมรมยูเมะจู ในการตรวจเช็คเหล่าเด็กๆ ที่พบเจอในระแวกโรงเรียน จนพบเข้ากับมารุปปี้ที่ปกติจะดูเป็นมิตร แต่กลับมีอาการหงุดหงิด และก้าวร้าวจนเผลอทำร้ายพวกเดียวกัน ปกติไม่เคยก้าวร้าวขนาดนี้นี่?

#Majipost [ yuyuzura🍊] : (ถือว่าโพสต์ตอนบ่าย ๆ ขอโกงเวลานิสนุง) ริจูจังวันนี้อยู่ร้านล่ะ 🤗 ------ หลังจอ ------ " เหมือนว่าจะถ่ายเบลอไปนิดนึงแฮะ "

(แว๊บมาแปะ what if พี่เซรินโดเป็นมังกรค่ะ 🥺)

( แวะมาจอยย้อนหลังค่ะ!🥺 ) ถ้าพูดถึงการเลือกเสื้อผ้าแล้วเขามักจะชอบใส่โทนเย็น ไม่ฉูดฉาด แต่พอเป็นสีที่แปลกตา กลับให้ความรู้สึกที่แตกต่างออกไป อาจจะเป็นเพราะเวทย์มนต์?

(แอบมาหย่อน CV ทากายูกิคุงค่ะ พุดได้แล้ว🫳)

( อย่าทำแบบนี้ 😭 )

ท้องฟ้าที่เคลื่อนช้า ๆ อย่างทุกที ตึกเรียนที่รูปทรงไม่ผิดแผก พื้นดินที่ยังคงเหยียบยืนได้อย่างมั่นคง แต่สายลมที่พัดมากลับว่างเปล่า หลังพายุผ่านไป สิ่งของเสียหายนอนกองบนพื้นนั้นเข้าใจได้ ที่ไม่ปกติน่ะ... ซากุระที่หายไปต่างหาก (+)

#MSG_โรลปิด • w @akane-msg.bsky.social ยามเช้าหลังค่ำคืนสังสรรค์ของแม่มด... รายละเอียดของท้องฟ้ายังคงไม่ซ้ำกับวันใดในชีวิตที่ผ่านมา เด็กสาวย่างเท้าเดินภายในโรงเรียนด้วยความรู้สึกหลากหลายจากฝันร้ายเมื่อคืน ...ฝันที่ปั่นหัวเธอจนเละทำเอานอนต่อไม่ติดจนต้องตาค้างฟังเสียงพายุโหมเงียบ ๆ กลางดึก 'ไม่เป็นไร! เช้าวันใหม่ต่างหากที่เป็นเรื่องจริง!' แต่ว่า มันมีบางอย่างผิดไป—

1 พ.ค. | เช้าตรู่หลังคืนสังสรรค์ของเหล่าแม่มด ทันทีที่แสงแรกของวันสัมผัสผิวปฐพี เสียงกังวาลใสเอ่ยเรียกขานจิตวิญญาณแห่งธรรมชาติ 『ข้าแต่จิตวิญญาณแห่งความมืดและรัตติกาล มารดาแห่งจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของทุกสรรพสิ่ง』 『ข้าขอสรรเสริญและหยิบยืมพลังของท่าน นำทุกสิ่งดำดิ่งกลับสู่อ้อมกอดแห่งอนธกาล』 (+)

— story หลังคืนสังสรรค์ของเหล่าแม่มด เธอ กับเศษซากซากุระที่ไม่หลงเหลือ แม้ผิดพลันใบไม้ร่วงโรยราเร็วกว่าที่ควร รู้ทั้งรู้ว่าอย่างไรเสีย ฤดูกาลก็ต้องเปลี่ยนผัน เข็มนาฬิกาต่างเคลื่อนคล้อย เราต่างต้องเติบโต ทว่าสุดท้ายนี้ มีเพียงกิ่งแห้งกรังที่ยังคงอยู่

(เจ้าเชื่อเรื่องเสือสมิงบ่-- เหตุการณ์สมัยเรียนกับอาจารย์มาคิโตะ @msg-makito.bsky.social )

#MSG_FashionClub “ ไม่ค่อยได้ใส่สีชมพูแบบจัดเต็มขนาดนี้เลย ” “ แต่ว่าสนุกมากผมชอบครับ ! ” ( มาจับฮารุโตะแต่งชุดสีชมพูแบบเล๊ททททค่ะ>< หม๋าชมพู🌸)

โรลปิด @nagisa-msg.bsky.social [วันที่ 2/05 | ณ คาเฟ่แห่งหนึ่ง] เหมือนจะเห็นว่ามีเหตุการณ์น่าสนุกอย่างหนุ่มนัดบอดอยู่ก็เลยมาร่วมด้วยเพราะดูน่าสนุกดี เขาหันไปมองชายร่างสูงซึ่งเป็นคู่เดทของเขาในวันนี้ " เหมือนว่าเราจะต้องจับมือครบ 5 ครั้งก่อนถึงจะปลดเจ้านี้ได้นะ " ว่าพลางมองกุญแจข้อมือที่เชื่อมตนเองกับอีกฝ่ายเอาไว้ มือข้างหนึ่งยื่นไปหาอีกฝ่ายทันที-

#MSG_FashionClub “ถ้าพูดถึงซากุระ อย่างไรก็ต้องนึกถึงชุดญี่ปุ่นครับ” “สำหรับผม เสื้อผ้าไม่มีเพศก็จริง แต่ผมควรจะใส่ไหมนะ…” .ใส่ (มาเก็บตกย้อนหลังค่ะ ขอบคุณสำหรับกิจกรรมนะคะ 🎀🌸)

#MSG_โรลปิด | 2 พ.ค. | คาเฟ่แห่งหนึ่ง @neume-msg.bsky.social แม้จะพึ่งผ่านค่ำคืนเลวร้ายไป แต่ฝั่งชาวเมืองยังคงใช้ชีวิตกันอย่างปกติ...ถ้ากล่าวให้ถูกคือ—–ทำทุกอย่างให้เป็นปกติ มาคิโตะเองก็เป็นหนึ่งในคนที่เข้าร่วมนัดบอดชาวเมือง หลังเมื่อวานจัดการเก็บกวาดเมืองไปซะส่วนใหญ่แล้ว "ไม่คิดว่า....จะได้คู่กับเซนเซย์เลยครับ..." "วันนี้..ขอฝากตัวด้วยนะครับ" เขาทักทายอย่างร่าเริง

[ คืนสังสรรค์ของเหล่าแม่มด | ทางเดินตึกเรียน เวลาประมาณ 16:50 ] อาคารเรียนและร้อนค้าต่างๆปิดทำการตั้งแต่เวลา 17:00 น.เป็นต้นไป — เป็นสิ่งที่ทราบจากข่าวประกาศในช่วงเช้า เด็กหนุ่มซึ่งเริ่มคุ้นชินกับวันพิเศษนี้จึงไม่ได้ร้อนรนอะไรนักเพียงแต่ตรงดิ่งกลับหอเร็วกว่าวิสัยปกติเท่านั้น | แต่เขาจะพ้นจากทางเดินของตึกเรียนไปได้หรือเปล่านะ ?

(แอบมาหย่อนพาโรดี้เพลงสตร.ของเมรุคุงค่ะ🫳🫳)

#MSG_เปิดโรล คืนสังสรรค์ของแม่มด 21.00 ณ สระบัวใกล้หอสมุด |แยกรูท ในเวลาที่ทุกคนควรจะเข้าหอได้แล้ว มีร่างเล็กสีเทานั่งเหม่อมองไกลออกไปอย่างโดดเดี่ยว ไร้เค้าไอของเหล่าเกาลัดเช่นเคย ซากุระโปรยปรายคืนจันทร์เต็มดวง เท้าตีน้ำดังจ๋อมแจ๋ม ช่างเป็นภาพที่น่าหลงใหล แต่หากอยู่ต่อไปเช่นนี้ตามประกาศอาจเป็นอันตราย คุณที่เห็นแบบนั้นจึง— (มา+เก็บเด็กเข้าหอพักกันได้นะคะ)

#MSG_โรลเปิด | หอสมุดช่วงเย็น ฟ้าใสคล้ายแปรเปลี่ยนใกล้ย่ำค่ำ แสงส้มแสดนั้นแปลกตา ราวกลับว่าในเวลานี้อาจยากนักที่จะได้พานพบผู้คน ไม่ว่าบังเอิญหรือกระไรหอสมุดบริเวณนี้จึงเหลือเพียง [คุณ] และเธอคนนั้น . เธอที่ยังตั้งใจเรียนอยู่อย่างขะมักเขม้น นิ่งสงบเสียจนชวนรอบข้างเงียบเชียบ ด้วยความใคร่รู้ระคนเกรงว่าจะรบกวน จึงทอดมองลอดผ่านหนังสือกองพะเนิน . . เอ๊ะ?

มือกุมศีรษะ ห่อตัวอยู่ในมุมคับแคบ พยายามควบคุมสติและลมหายใจที่ตอนนี้สั่นเครือและเป็นไอ โชคร้าย โชคร้าย โชคร้ายจงหายไป

(มาลงสตอรี่ย้อนหลังคืนสังสรรค์ของเหล่าแม่มด แต่สามารถบวกได้ค่ะ !) [วันที่ 30/4 เวลาประมาณ 18:30 | มุมใดสักมุมหนึ่งในโรงเรียน] —ก่อนหน้าประมาณครึ่งชั่วโมง หลังจากทราบถึงประกาศ เย็นวันนั้นจึงรีบกลับมาที่หอพักก่อน เตรียมชา ขนม และหนังสือไว้ให้รูมเมท จัดแจงทุกอย่างให้เรียบร้อยตามนิสัย ทุกอย่างเสร็จดีก็ยิ้มบาง ๆ แค่ต้องอยู่ในหอตามเวลา หวังว่าจะผ่านไปด้วยดีเหมือนปกติ +

#MSG_โรลเปิด | แยกรูท เช้าวันที่ 1 พ.ค. ย่านการค้า หลังคืนชุมนุมแม่มด เมื่อค่ำคืนลมกรรโชกแรงผ่านพ้นไป ชาวเมืองมิโอริจึงเริ่มออกมาทำความสะอาดบริเวณร้านรวงของตน ในขณะที่กำลังเฝ้ามองเหตุการณ์นั้นอยู่ จู่ ๆ เสียงไม้กวาดซิ่งผ่านอากาศก็ดังขึ้นเหนือแนวหลังคา ‘คุณ’ ซึ่งมองขึ้นไปตามต้นตอของเสียง ก็บังเอิญสบตาเข้ากับเด็กหนุ่มในเครื่องแบบร้านข้าวกล่องที่กำลังตามหาบางสิ่ง +

( แวะมาลงวิชวลของโทมินคุงที่วาดออกมาขำ ๆ แต่ดันโดนใจ ร่างจำแลง ท่าพิเศษ อะไรสักอย่างค่ะ (😭) )