#MSG_HELPkamimochi ┃ หมู่บ้านคามิโมจิ สำหรับโคฮาคุที่ขี้เกียจวันๆหาแต่เรื่องนอน อาจจะไม่ได้มีเรี่ยวแรงมากพอช่วยขนย้ายเศษซากขนาดใหญ่ อย่างมากเขาก็ช่วยได้แค่ขนแผ่นไม้เปราะบางๆ สิ่งที่เขาทำได้ดีที่สุดในตอนนี้ คงเป็นการนวดคลายเส้นให้ผู้สูงวัยในหมู่บ้านอย่างช่ำชองเหมือนอย่างที่ฝึกนวดให้คุณยายตั้งแต่เด็ก ดูเหมือนคิวจะเยอะอยู่เหมือนกันนะเนี่ย +

#MSG_HELPkamimochi | ป่ารอบหมู่บ้าน | ช่วงบ่าย ไปช่วยหยิบจับย้ายของตั้งแต่เช้าจนเมื่อยมือ มือเลยสั่นจนหยิบไม้กายสิทธิ์ออกมาวาดวงกลมไม่เป็นวงกลม แต่เขาก็ยังไม่ละความพยายาม ลองวาดวงเวทใช้คาถายกท่อนไม้อยู่เป็นสิบรอบแต่ไม่รอดจนหงุดหงิดขึ้นมา สุดท้ายตัดสินใจแบกไม้ไปเองให้จบๆด้วยสีหน้าเซ็งๆแม้ว่าจะยกได้เพียงทีละท่อนสองท่อนก็ตาม /เดินผ่านคุณด้วยหน้าเบื่อโลก (บวกได้ค่ะ!)

#MSG_HELPkamimochi |บริเวณหน้าสะพาน |ช่วงบ่าย สภาพยูวเซย์ตอนนี้ดูไม่จืดเท่าไหร่ ทำไงได้ก็เล่นฝืนทำงานกลางแดดแต่เช้าแบบไม่หยุดพัก ถ้านั่งพักใต้ต้นไม้เดี๋ยวก็ดีขึ้นแหละน่า “คงต้องขอพักสักหน่อย….” (จะเป็นบอมหรือมาแจมได้คับ)

#MSG_HELPkamimochi “ โอ้ะไหวครับคุณยาย ปกติอยู่ที่บ้านก็ได้ยกบ่อยๆครับ! ” (แวะมาเป็นเเรงงานคับ ต่อสะพานกัน!!)

#MSG_HELPkamimochi #MSG_เปิดโรล ยูมุ่งมั่นตั้งใจช่วยทำอาหารมาให้ชาวบ้านและจิตอาสาหลังช่วยงานมาเหนื่อยๆ 'สิ่งที่ฉันพอจะทำได้...ก็คืออาหารนี่แหละค่ะ' (มาแจมกันสั้นๆ ได้นะคะ✨)

#MSG_HELPkamimochi (มาลง outfit ที่คิดไว้คร่าวๆ เน้นความคล่องตัวในการวิ่งซน- ช่วยเหลือหมู่บ้านให้ดีที่สุดค่ะ ✨🩵🫧)

【ป่ารอบหมู่บ้าน】 ป่ากลับมาสะอาดอีกครั้ง แม้จะดูโล่งกว่าปกติเพราะต้นไม้ที่โค่นล้มจากพายุ จึงทำให้มีตอไม้เหลืออยู่ไม่น้อย แต่ถึงอย่างนั้นก็เต็มไปด้วยต้นต้นไม้ที่นำมาปลูกเพิ่มเพื่อรอการเติบโตเป็นต้นไม้ใหญ่ ในป่าบริเวณตีนเขาใกล้กับทางเดินขึ้นไปออนเซ็น มีทุ่งดอกไม้สีขาวบริสุทธิ์งอกอยู่เต็มพื้นที่และเปี่ยมไปด้วยกระแสของจิตวิญญาณแห่งธรรมชาติไหลเวียนอยู่ สามารถไปเดินชมได้

( ย้อนหลังวันเมดด้วยโอวกะจังที่โดนหม่าม้าจูเอริจังเล่นมายากลเอาหลังคาบ้านไปค่ะ>< (😭))

(ตลาดวายกันหรือยังคะ เค้าแอบมาลงรูปชุดเมดบ้าง)

(มาลงฟุยุคุงสกินเมดที่เคยวาดไว้ค่ะ! สุขสันต์วันเมดนะคะ ><🎐🩵🤎)

(5/10 Maid Day วันนี้แต่งเป็นเมดสไตล์ญี่ปุ่นละค่ะ✨)

วินาทีต่อมา เธอก็ร้องเสียงดัง สิ่งมีชีวิตที่จ้องเธอยู่ก่อนหน้านี้ กระโจนใส่เธอจนร้องเสียงดัง กรี๊ดดดด ด้วยความตกใจ เธอปล่อยเศษไม้ทั้งหมดลงใส่เท้าตัวเอง ขณะที่กระรอกอีกตัวพยายามดึงหมวกวาฟ แล้วเร่งไปหาตัวที่ยืนดักอยู่ในตอนแรก แต่หลังจากที่วิ่งไปได้ไม่ไกล มันก็หยุดมองคุณราวกับจะบอกอะไรบางอย่าง เหมือนกับว่าการขโมยหมวก 'ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ' แต่อาจเป็นการ 'นำทาง'

#MSG_HELPkamimochi #MSG_โรลเปิด " ถ้าซ่อมแซมเสร็จแล้ว คงสวยน่าดู " เขาเดินสำรวจอยู่สักพักแล้วจนกระทั่งมายืนตรงนี้ " เริ่มจากตรงไหนดีนะ "

#MSG_HELPkamimochi | #MSG_โรลเปิด | แยกรูท [ หมู่บ้านคามิโมจิ | บริเวณใกล้ทุ่งดอกไม้ ] ขณะที่ [คุณ] กำลังทำอะไรอยู่ก็ตาม คงอาจจะแว่วเสียงใครบางคนที่พูดกับตนเองไปเรื่อย [คุณ] อาจจะพลันมองด้วยสัญชาตญาณก่อนจะได้เห็นร่างเล็กกำลังคุยกับกระรองอย่างเป็นมิตร ทว่ากลับมีสายตาหนึ่งจากบนต้นไม้กำลังจ้องเธออยู่...ตั้งแต่แรก

#MSG_HELPkamimochi โรลปิด | ในมุมหนึ่งของหมู่บ้านคามิโมจิ | โพล้เพล้ #MSG_CookingClub สำหรับกิจจิตอาสาจำในรอบนี้ ประธานชมรมคหกรรมเลือกที่จะชวนคนในชมรมมาเป็นอาสาอีกแรงในการทำอาหารแจกจ่าย จากการสำรวจวัตถุดิบที่ได้จากชาวเมืองแล้ว … เมนูอาหารที่ให้พลังงานสูงและย่อยง่ายน่าจะเหมาะที่สุดกับกิจกรรมที่เน้นใช้แรงงานน่าจะเหมาะที่สุด

#MSG_HELPkamimochi @ ป่ารอบหมู่บ้าน หลังจากที่ทำงานมาสักพัก คุณรู้สึกทั้งเหนื่อยและร้อนจนต้องหาที่พักใต้ต้นไม้แถวนั้น ก่อนที่จะเป็นลมล้มพับไปก่อน คุณก็สัมผัสได้ถึงไอเย็น ๆ ที่ผิวอย่างบางเบา หากเงยหน้ามาก็จะเห็นเด็กหนุ่มยืนส่งยิ้มให้คุณอยู่ “คุณควรจะพักสักหน่อยนะครับ” คนที่น่าจะเป็นเจ้าของเกล็ดน้ำแข็งเมื่อครู่เอ่ยทัก พร้อมกับยื่นน้ำเย็น ๆ ให้

#MSG_HELPkamimochi DAY-1 | หมู่บ้านคามิโมจิ " เด็ก ๆ " " มาพักกินขนมกันหน่อยไหม " ในช่วงบ่ายที่ทุกคนกำลังขยันขันแข็งกับการทำงาน ก็มีเสียงตะโกนเชิญชวนให้ทุกคนพักผ่อนกันสักหน่อยดังขึ้นมา " หยิบไปกันคนละชิ้นนะ " เหมือนว่าเจ้าตัวจะเตรียมขนมมาแจกให้ทุกคนโดยเฉพาะเลยล่ะนะ [ สะดวกแค่โรลสั้นมาก ๆ นะคะ (‾◡◝) แง] [ขอบคุณทุกคนที่ให้ยืมเด็ก ๆ นะคะ ! 🍊]

#MSG_HELPkamimochi (เก็บสตอรี่) หลังจากที่ช่วยเพื่อนๆทำอาหารเสร็จแล้ว ก็แยกตัวออกมาช่วยขนไม้จากจุดนึงไปจุดนึงเพื่อทำการซ่อมแซ่มหมู่บ้านต่อ ‘บ้านคุณทานากะ...’

#MSG_HELPkamimochi 📍ป่าบริเวณนอกหมู่บ้าน โฮคารุและคู่หูยูเรนะได้มาช่วยกันเก็บท่อนซุงที่ระเกะระกะ แทนที่ด้วยต้นอ่อนที่จะให้เป็นร่มเงาที่ป่าแห่งนี้อีกครั้ง

#MSG_HELPkamimochi หมู่บ้านคามิโมจิ | DAY-1 วันแรกที่มาถึงหมู่บ้าน กิจกรรมหลักของเซรินโดคือตะเวนพูดคุยทักทายกับผู้สูงอายุในหมู่บ้านและช่วยเหลืองานเล็ก ๆ น้อย ๆ (มาหย่อนสกินของพี่เซรินโดค่ะ (*´꒳`*) )

#MSG_HELPkamimochi #MSG_โรลเปิด | แยกรูท สถานที่ : หมู่บ้านคามิโมจิ (illust by: 8semudai) วันแรกของการมาช่วยงานอาสาสมัคร สิ่งแรกที่เธอตัดสินใจทำคือการดูแลรักษาคนในหมู่บ้าน ถึงเวลาแล้วที่เวทมนตร์ฆ่าเชื้อของเธอจะได้ทำประโยชน์ แม้จะไม่ใช่การรักษาอย่างเต็มรูปแบบ และเป็นสิ่งที่เธอถนัดน้อยที่สุดก็ตาม (+)

#MSG_HELPkamimochi บริเวณหมู่บ้าน | +สั้นๆได้ ในการเก็บกวาดหมู่บ้าน ชุนเก็ตสึ โอวกะ ได้รับไม้กวาดเพื่อทำหน้าที่กวาดพื้น มือเล็กถือแล้วจดจ้องมองมัน ด้วยความคิดว่า'ใช้เจ้านี่กวาดๆพื้นไปก็พอสินะ'อย่างฮึกเหิม "งาน ง่ายๆ" พึมพำเช่นนั้นพร้อมรอยยิ้ม มือกวาดแซ่กๆไปเรื่อยๆ ในขณะที่ระดับตัวลดลงเป็นนั่ง และนอนในที่สุด ฟี้—

#MSG_HELPkamimochi หมู่บ้านคามิโมจิ | ป่ารอบหมู่บ้าน เสียงกระดิ่งขับลำนำยามเธอตวัดปลาย จึงร่ายรำด้วยท่วงท่าตั้งมั่น ผ่านบทแห่งใบไม้ผลิและงอกเงย เพื่อมอบไม้ใหญ่กลับคืนสู่ผืนป่าอันอุดมสมบูรณ์อีกครั้ง วงเวทย์ขนาดใหญ่ถูกวาดด้วยปลายซากุระอย่างงดงามราวจรดปลายปากกาลงสู่ผืนดิน แทนที่จะเป็นแผ่นกระดาษ บทซึ่งเธอถนัดที่สุด นำมาซึ่งหน่ออ่อนแตกแขนง เล็กจ้อยจึงกลายเป็นไม้ใหญ่สูงส่งร่มเย็น

#MSG_HELPkamimochi บริเวณป่ารอบหมู่บ้าน "หง่าว~" เสียงแมวร้องลอยไปตามลม วิวของหมู่บ้านจากที่สูง อากาศพัดพาเย็นสบาย—- มันควรจะเป็นบรรยากาศที่ดี ถ้าไม่ใช่ว่าเธอกำลังติดแหง่กอยู่บนนี้ แรกเริ่มเพราะเห็นเจ้าแมวตุ้ยนุ้ยตัวนี้ติดอยู่บนกิ่งไม้ เลยหวังดีปีนไปช่วย แต่กลับไม่ได้คิดถึงวิธีลงมา อีกทั้งเจ้าแมวตัวนี้ยังหนักอีกด้วย!! ตอนนี้กลายเป็นว่าเธอเป็นผู้ประสบภัยคู่กับเจ้าแมวนี่ไปแล้ว...

#MSG_HELPkamimochi ( แอบพาอาจารย์เมเบลสกินจิตอาสามาทักทายค่ะ! ส่วนมากช่วยทำได้แค่งานจิปาถะเล็ก ๆ น้อย ๆ และพบเจอได้ทุกที่ที่มีเหตุระเบิด(?))

#MSG_HELPkamimochi (สกินโทราอิคุง สภาพวัตถุวีนไว นอนน้อยแต่นอนนะ หูหางโผล่ตลอดช่วงอีเว้นท์นี้🫳✨)

[ #MSG_HELPkamimochi | #MSG_เปิดโรล ] 🌳—บริเวณป่ารอบหมู่บ้าน—🌳 ช่วงหลังจากที่ทุกคนได้เริ่มทำงานมาสักพัก ต่างคนต่างก็ทุ่มเททั้งแรงใจในการช่วยทำนุบำรุงช่วยหมู่บ้านในแบบของตน อยู่ๆสัมผัสเย็นๆก็จู่โจมเข้าที่คอของคุณกระทันหัน !? พร้อมเสียงหวานใสกิ๊งที่เอ่ยขึ้นมาว่า… ”นี่~ พักดื่มน้ำหน่อยไหม?“ เมื่อหันหลังไปก็พบว่าเป็น [ หัวหน้าหอฤดูร้อน ] ที่ผลัดเวรมาดูแลแจกจ่ายน้ำเย็นๆให้คนที่นี่นั่นเอง

(มาแปะสกินโอวกะจังด้วยค่ะ ชุดพละล่ะ!!)

#MSG_HELPkamimochi | #MSG_เปิดโรล บริเวณจุดตั้งแคมป์ ตกเย็นวันแรกของการมาเยือนที่หมู่บ้านคามิโมจิ หลังจากเดินชมรอบหมู่บ้าน บางคนก็เริ่มทยอยกลับมาที่จุดตั้งแคมป์เพื่อพักผ่อนเตรียมตัวสำหรับงานในวันพรุ่งนี้ [ คุณ ] ก็ดันบังเอิญมาเจอกับคนบางคนที่กำลังนั่งเล่นอยู่ใต้ต้นไม้ "หาที่พักเหมือนกันหรอ" "สนใจน้ำผลไม้สักกล่องมั้ย?" (+ได้นะคะ><)

#MSG_HELPkamimochi โรลเปิด | แยกรูท| บริเวณป่ารอบหมู่บ้าน หลังจากคุณได้รับแจกกล่องมารุปปี้? และจับลงดินได้2กล่องแล้ว พอเปิดดูกล่องสุดท้ายดันพบมารุปปี้ดูสุขภาพดี แถมมีริบบิ้นผูกตรงก้าน ทำหน้าตากระซิกๆราวจะบอกว่า‘อย่าเอาเค้าลงดินเลยน้า‘ ในระหว่างที่ลังเลว่าจะทำอย่างไรดีนั่นเอง สายตาของคุณก็หันไปเจอเด็กสาวหูหางสีเทาที่ถูกมารุปปี้3ตัวรายล้อม +

『 #MSG_HELPkamimochi #MSG_โรลเปิด 』 『 แยกรูท | ตลอดทั้งวัน | หมู่บ้านคามิโมจิ 』 ตลอดทางที่คุณเดินเข้าออกหมู่บ้านคามิโมจิ คุณจะได้เจอกับจุดเลื่อยไม้เพื่อนำไปใช้ซ่อมแซมหมู่บ้านอยู่จุดหนึ่ง "..." ที่บริเวณนั้นเอง ดูเหมือนจะมีเด็กหนุ่มคนนึงที่ทำงานอยู่ที่นั่นตั้งแต่เช้ายันค่ำ ในมาดตั้งใจทำงานสุดๆ ต่างจากบรรยากาศปกติที่ดูไม่ค่อยจะจริงจังและติดเล่น (+)

#MSG_HELPkamimochi @ ป่ารอบหมู่บ้าน "ตรงนี้มีเห็ดกินได้เยอะเลยครับ" เอ่ยทักคนที่เดินผ่านมา

#MSG_HELPkamimochi โรลเปิด | แยกรูท [ บริเวณป่ารอบหมู่บ้าน ] ในขณะที่ทุกคนกำลังช่วยกันเก็บกวาดซากต้นไม้ที่ล้มทั่วป่า ในมุมหนึ่งนั้นมีคนกำลังนั่งนิ่ง ถ้าหากคุณก็ช่วยงานอยู่แถวนี้เช่นกัน ก็คงจะเห็นแล้วว่าเจ้าตัวไม่ขยับมานานเป็นสิบ ๆ นาที ทำไมไม่ยอมปลูกลงดินซักทีกันนะ ? ‘ เจ้านี่ หน้าตาไม่เหมือนมารุปปี้ที่เคยเห็นทั่วไปเลย แล้วรสชาติจะต่างกันไหม… ‘ ในหัวกำลังมีความคิดแบบนั้นวนไปวนมา

( 0507 officially 18 แล้ว คาเงะคุงโอเมโต้ 🥳 )

[สตอรี่(หรอ?) | วันที่ 4 พค. ก่อนไปหมู่บ้านคามิโมจิ] หลังจากผ่านคืนสร้างสรรค์แม่มดและได้ข่าวหมู่บ้านคามิโมจิ ริเมะที่ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เห็นในเมืองบ่อยนัก เขาก็ได้ปรากฎตัวมาอุดหนุนไข่ไก่ที่ฟาร์มของคุณโคฮารุ เพื่อจะเอาไปช่วยเหลือหมู่บ้าน ในระหว่างที่เขาซื้อไข่ไก่ ริเมะก็สำรวจสมชวในฟาร์มตามไปด้วย และเขาก็อดสงสัยเจ้าไก่ที่นี่ไม่ได้ ”..ทำไมไก่ที่นี่มันกลมได้ขนาดนี้นะ“ เขาครุ่น ”บ๊อกๆๆ“

( แวะมาจอยย้อนหลังค่ะ!🥺 ) ถ้าพูดถึงการเลือกเสื้อผ้าแล้วเขามักจะชอบใส่โทนเย็น ไม่ฉูดฉาด แต่พอเป็นสีที่แปลกตา กลับให้ความรู้สึกที่แตกต่างออกไป อาจจะเป็นเพราะเวทย์มนต์?

#MSG_DUELCLUB "ทัตสึเมะ? อะไรกันน่ะเจ้าคะ ทัตสึเมะจังไม่ลงแข่งทีมเสียหน่อยนี่เจ้าคะ" "นี่คูจังไงล่ะเจ้าคะ คูจังผู้น่ารักตัวจริงเสียงจริ-" กัดลิ้นตัวเอง (คูจังปล่อยไฟร์บอลน่ะ มีจริงนะ-)

#MSG_โรลเปิด | แยกรูท เช้าวันที่ 1 พ.ค. ย่านการค้า หลังคืนชุมนุมแม่มด เมื่อค่ำคืนลมกรรโชกแรงผ่านพ้นไป ชาวเมืองมิโอริจึงเริ่มออกมาทำความสะอาดบริเวณร้านรวงของตน ในขณะที่กำลังเฝ้ามองเหตุการณ์นั้นอยู่ จู่ ๆ เสียงไม้กวาดซิ่งผ่านอากาศก็ดังขึ้นเหนือแนวหลังคา ‘คุณ’ ซึ่งมองขึ้นไปตามต้นตอของเสียง ก็บังเอิญสบตาเข้ากับเด็กหนุ่มในเครื่องแบบร้านข้าวกล่องที่กำลังตามหาบางสิ่ง +

#MSG_โรลเปิด | แยกรูท [ สวนสาธารณะเมืองมิโอริ | ช่วงบ่าย วันหยุดสุดสัปดาห์วันหนึ่ง ] "ไดอาน่า อันนี้ไม่ใช่ที่โยนไปนะ.." วันหยุดโรงเรียน ยาเซนพาลูกสาวสี่ขาของเขามาวิ่งเล่น แต่กิ่งไม้ที่โยนออกไปเมื่อครู่ ดูเหมือนมันจะถูกเล่นแร่แปรธาตุไประหว่างทาง เจ้าบอร์ซอยสีขาวทำหน้าเหมือนไม่เข้าใจ ส่วน [คุณ] ที่ถูกคาบ [อะไรบางอย่าง] วิ่งหนีมา คงต้องแสดงตัวว่าเป็นเจ้าของแล้วละ

1 พ.ค. | เช้าตรู่หลังคืนสังสรรค์ของเหล่าแม่มด ทันทีที่แสงแรกของวันสัมผัสผิวปฐพี เสียงกังวาลใสเอ่ยเรียกขานจิตวิญญาณแห่งธรรมชาติ 『ข้าแต่จิตวิญญาณแห่งความมืดและรัตติกาล มารดาแห่งจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของทุกสรรพสิ่ง』 『ข้าขอสรรเสริญและหยิบยืมพลังของท่าน นำทุกสิ่งดำดิ่งกลับสู่อ้อมกอดแห่งอนธกาล』 (+)

#MSG_โรลเปิด ( แยกรูท ) [ เรือนกระจกและต้นไม้ 4 ฤดู | ช่วงกลางวัน ] ภายในเรือนกระจก แสงแดดตกกระทบอย่างเป็นธรรมชาติ คุณที่แวะเข้ามาต้องการหาที่สงบเพื่อพักผ่อน แต่กลับพบเจอชายหนุ่มเรือนผมสีน้ำตาลประกายแดงกำลังพักผ่อนอยู่ต้นไม้มุมหนึ่งภายในเรือนกระจก จะทำอย่างไรต่อกับเขาดี ? ( มา + เดินมาทำความรู้จักหรือมาทักทายได้ครับ ✨ )

[Story 01]:ย้อนวันวาน CW:มีการพูดถึงการสูญเสียเล็กน้อย นี่ก็ครบ4เดือนที่เปิดร้านสินะ ไม่เกี่ยวข้องกับสายที่จบมาเท่าไหร่แต่กลับสงบสุขกว่าตอนทำงานสายตัวเองตั้งเยอะ เสียงบ่นนั่น เสียงนินทามันหายไปแล้ว แม้ช่วงนี้ผ่านไปด้วยดี แต่ก็มีสิ่งนึงที่คงค้างใจตลอด ไม่สามารถห้ามไม่ให้นึกความทรงจำนั่นได้เลย ในวันที่ฝึกทำทาโกะยากินั่น ไม่สิทุกๆอย่างเลยต่างหาก +

#Majipost [ yuyuzura🍊] : (ถือว่าโพสต์ตอนบ่าย ๆ ขอโกงเวลานิสนุง) ริจูจังวันนี้อยู่ร้านล่ะ 🤗 ------ หลังจอ ------ " เหมือนว่าจะถ่ายเบลอไปนิดนึงแฮะ "

#MSG_เปิดโรล คืนสังสรรค์ของแม่มด 21.00 ณ สระบัวใกล้หอสมุด |แยกรูท ในเวลาที่ทุกคนควรจะเข้าหอได้แล้ว มีร่างเล็กสีเทานั่งเหม่อมองไกลออกไปอย่างโดดเดี่ยว ไร้เค้าไอของเหล่าเกาลัดเช่นเคย ซากุระโปรยปรายคืนจันทร์เต็มดวง เท้าตีน้ำดังจ๋อมแจ๋ม ช่างเป็นภาพที่น่าหลงใหล แต่หากอยู่ต่อไปเช่นนี้ตามประกาศอาจเป็นอันตราย คุณที่เห็นแบบนั้นจึง— (มา+เก็บเด็กเข้าหอพักกันได้นะคะ)

( ขอบคุณค่า /พาคาเงะคุงมาแปะ ๆๆๆ 🥺🙌🏻 )

( คาเงะคุงอยู่ชมรมการเกษตรล่ะ กำลังดีใจที่ต้นไม้ที่ปลูกยังไม่ตาย😭 ! มาทักทายกันได้นะคะ /แปะมือ )

เห็นว่าชมรมมีของกินเลยแว๊บไปเพราะหิว แต่พอได้กินของที่ได้มาก็ เอ๋!!! "กลายร่างเป็นผู้ชายซะงั้น!?!??" " แล้วคืนร่างตอนไหนเนี่ยยย!?!?"

( แวะมาลงยูซุระตัวกะเปี๊ยกเก็บไว้ตอนตลาดวายค่ะ (‾◡◝) 🍊)

#MSG_โรลเปิด | แยกรูท "ขอบโต๊ะบิ่น? ตายจริง ขอโทษที ฉันเผลอจับมันแรงไปหน่อยน่ะ" "อาจารย์ประจำชมรมหรือจ๊ะ แหม อย่าทำหน้าอย่างนั้นซี่ ก็ฉันเองนี่ยังไง 💗" ช่วงท้ายของการโปรโมตชมรม ชมรมค้นคว้าปรุงยาที่ยังมียาเหลืออยู่เยอะก็เริ่มทำตามธรรมเนียมชมรม: เฟ้นหาหนูลองยา (หมายเหตุ: ทุกคนในชมรมล้วนเป็นหนูลองยา) และยาห้าชนิดที่อ.ประจำชมรมจับได้ก็คือ..?! (รีแอคสั้นๆ ได้ครับ🙂‍↕️)