“A Tata Ogg gustáballe bastante cociñar, sempre e cando houbera alguén arredor para encargarse de facer cousas como cortar as verduras e lavar os pratos despois”. Bruxas de Viaxe (Witches Abroad)

“—Estás a favor da xente común? — preguntou Dragón en ton xentil. —A xente común? —dixo Vimes—. Non teñen nada de especial. Non son distintos dos ricos e os poderosos excepto en que non teñen diñeiro nin poder.

“Estáballe a resultar un pouco difícil falar con ela. Como táctica para iniciar conversación, «Ola, dixéronme que ten vostede moito diñeiro, dáme un pouco, por favor?» carecía, na súa opinión, de certa sutileza”. Mascarada (Maskerade)

“A lei está para as persoas e non ao revés”. Snuff

“Non son supersticiosa. Son unha bruxa. As bruxas non somos supersticiosas. Somos do que os demais vólvense supersticiosos”. A Coroa de Xeo (Wintersmith)

“O señor Tendencioso moveuse nervioso. —Claramente non podemos obter a sinatura dun home en prisión baixo un cargo serio —dixo.

“—Entón a señora Ceravella é a bruxa líder, verdade? —Non, non! —exclamou a señorita Cabal con cara de horror—. Todas as bruxas somo iguais. Non temos nada semellante a unha bruxa líder. Iso sería contrario ao espírito da bruxería. —Ah, xa vexo —dixo Tiffany.

“Preguntouse se sería minimamente posible darlle a aquel idiota algunhas leccións de política básica. Era o soño de sempre, verdade? «Oxalá soubera entón o que sei agora». Pero cando te fas maior descobres que o ti de agora non é o ti de antano.

“Quizais alí houbera auténtica maldade, pero ao parecer a maldade estaba, curiosamente, sempre no outro bando.

“—Pero que fai en realidade? Demasiado tarde, captou as sinais. Hubert agarrouse das lapelas da bata, como se falara para un público nutrido, e inflouse do afán de comunicarse, ou polo menos de falar longo e tendido na crenza de que era o mesmo”. Diñeiro a Moreas (Making Money)

“Era bastante novo, pero había algo na súa expresión: era como a dunha rata que esperaba encontrar queixo na próxima esquina, e que xa esperara encontrar queixo na última esquina, e tamén na anterior,

“Sei que os monxes pastorean o mundo con prudencia, pero teño a impresión de que non entenden que as veces as ovellas teñen mellores ideas ca eles”. ˗Lu-Tze A Todo Vapor (Raising Steam)

“Tilden tiña case setenta anos. A esa idade, os homes aprendían a considerar a súa memoria só como unha guía aproximada dos acontecementos”. Rolda de Noite (Night Watch)

“O único xeito de limpar aquela casa era cunha pala. Ou mellor aínda, cun misto”. Bruxas de Viaxe (Witches Abroad)

“Cando te dabas no polgar cun martelo de catro quilos sempre resultaba agradable poder blasfemar. Hai que ser un tipo de ateo moi especial e ter moita vontade para dar saltos cunha man metida debaixo do outro sobaco mentres gritas:

“Vimes meteu a man por detrás da mesa e colleu un exemplar descolorido de A nobreza de Twurp, ou ben, tal como o vía el persoalmente, a guía da clase criminal. Naquelas páxinas non aparecían os moradores dos arrabaldes, senón os seus caseiros.

“Vimes negou coa cabeza. —É algo que non me entra na cabeza —dixo—. Xente matándose uns a outros porque os seus deuses están enfadados entre eles... —Oh, teñen o mesmo deus, señor. Parece que a súa pelexa é por unha palabra do seu libro sagrado, señor.

“Se se contemplaba o asunto a longo prazo, ía suceder algo marabilloso. Pero, se se consideraba o asunto a curto ou medio prazo, ía suceder algo horrible.

“Era sorprendente o que podía aprender un neno silencioso e observador, incluídas as cousas que a xente non cría que fose o bastante maior para aprender”. Os Pequenos Homes Libres (The Wee Free Men)

Happy Father’s Day to all the papas out there. May you be as joyful as my father looks with two starlings perched upon his head. Miss you, Dad. ❤️

“Era curioso que a xente fora igual en todas partes, por moito que a xente en cuestión non sempre fora unha xente que a xente que acuñara a expresión «a xente é igual en todas partes» considerara tradicionalmente como xente”. O Quinto Elefante (The Fifth Elephant)

“Os Auditores intentaran entender a relixión, porque no seu nome facíanse moitísimas cousas que non tiñan lóxica algunha. Pero tamén podía xustificar practicamente calquera clase de excentricidade. O xenocidio, por exemplo”. Ladrón do Tempo (Thief of Time) #GNUTerryPratchett #FreePalestine 🇵🇸

“—Se me deran un dólar por cada funeral dun garda ao que asistín aquí —dixo Colon— tería... dezanove dólares e cincuenta peniques. —Cincuenta peniques? —sorprendeuse Nobby.

“Era unha cabana de bruxas que se facían preguntas e investigaban as cousas. O ollo de que tritón? Que especie de tiburón de auga salgada?

“—Está morto! Non quero a ningún morto no meu cemiterio! —O tes cheo de mortos, Lexi —dixo Escorregadizo, intentando tranquilizar ao home. —Sí, pero o resto non se adica a entrar e saír!” Rolda de Noite (Night Watch)

“Calquera auténtico meigo que se atopara ante un cartel do estilo de «Non abrir esta porta. De Verdade. Vai en serio. Isto non é unha broma. Abrir esta porta significaría o fin do universo», abriría automaticamente a porta para descubrir a que viña tanto barullo.

“Para chegar á sabedoría, é certo, hai que dar un primeiro paso. Onde a xente se equivoca é ao deixar de lado todos os outros millares de pasos que seguen ao primeiro.

“Cando Asidor D'Oropel fala de liberdade, refírese á del e á de ninguén máis”. Cartas no Asunto (Going Postal)

“—Entón, axente Visita, temos a un deus do noso lado, non? —Certamente, señor. —Pero probablemente tamén haxa un deus do lado deles? —Case seguro, señor. Hai un deus en todos os bandos. —Pois esperemos que se compensen entre eles”. Voto a Bríos! (Jingo)

“Converterase en institutriz. Era un dos poucos traballos que unha dama recoñecida podía ter. E adaptarase ben ao posto. Xurara que se algunha vez se sorprendía bailando polos tellados con desenfeluxadores mataríase así mesma co seu propio paraugas”. Pai Porco (Hogfather)

“Stibbons deuse por vencido. Usar unha metáfora diante dun home dotado de tan pouca imaxinación como Ridcully era coma axitar un trapo vermello diante dun tou... era coma axitar algo en extremo irritante diante de alguén que se irritaba moitísimo en canto o vía”. Lores e Damas (Lords and Ladies)

“—Fixeches un libro —dixo Ceravella. —Soamente de cociña —dixo Tata Ogg en ton manso, coma alguén que estivese alegando non ter antecedentes penais. —E que sabes ti diso? Se case nunca cociñas —dixo Ceravella. —Fago especialidades —dixo Tata. Ceravella mirou o volume do delito.

“Pero era verdade que as cousas importábanlles moitísimo. Sen cousas, as persoas non eran máis que animais listos”. A Verdade (The Truth)

“—As súas armas posúen unha gran importancia cultural para eles, Vimes —observou Vetinari. —Sí, señor, seino. Eu en cambio sinto unha forte aversión cultural a que me esmaguen os miolos e me rebanden os xeonllos”. Zas! (Thud!)

“Eran honrados, naquel sentido especial que lle daban á palabra os policías. Resumíase en que non roubaban nada que pesara demasiado para levalo ás costas”. Rolda de Noite (Night Watch)

“Moitos cren sentir a chamada do sacerdocio, pero en realidade o que oen é unha voz interior que di: «É un traballo a cuberto no que nunca hai que levantar grandes pesos. Ou é que queres pasar toda a túa vida detrás dun arado igual que o teu pai?»”. Deuses Menores (Small Gods)

“—Mestre, protesto! A banca non é un xogo! —Querido señor Dobrado, é un xogo, un xogo moi vello que se chama «A ver ata onde coa»”. Diñeiro a Moreas (Making Money)

“Con armas, todo eran palabras maiores. Era moito mellor recorrer ao seu don para saír airoso das situacións falando, armando confusión e, no caso de que iso fallara, mediante uns zapatos que tivesen boas solas e un grito de: «Mirade! Que é iso de aí?»”. Cartas no Asunto (Going Postal)

“Algúns piratas acadaban a inmortalidade polas súas grandes crueldades ou fazañas. Outros acadaban a inmortalidade grazas á gran riqueza amasada. Pero o capitán decidira moito tempo atrás que quería acadar a inmortalidade non morrendo”. A Cor da Maxia (The Colour of Magic)

“Ningún home pequeno espido sentábase no cumio para impartir sabedoría, porque o primeiro que aprende un home verdadeiramente sabio é que sentarse na cima das montañas non só provoca hemorroides, senón hemorroides conxeladas”. O Segador (Reaper Man)

“Albert gruñiu e repuxo: —Sabes o que lles ocorre aos rapaces que fan demasiadas preguntas? Mort quedouse pensando un momento e logo respondeu: —Non, que?

“—E tamén dixo que quería autoafirmarse —insistiu Ceravella. —Non hai nada de malo en autoafirmarse —interviu Tata—. Niso baséase a bruxería. —Eu non dixen que houbera nada de malo —replicou Ceravella—. E a ela tampouco llo dixen.

“Verdade! Xustiza! Liberdade! Amor a Prezos Razoables! E un Ovo Cocido!” Lema da República Popular da Rúa da Mina de Melaza. Rolda de Noite (Night Watch) #Glorious25thofMay🪻

helen lewis has an article in the atlantic today begging everyone to read discworld and I am going to suggest she start by rereading monstrous regiment and think about how that might apply to trans issues

“Húmido estaba predisposto contra o concepto das dúas da madrugada, unha hora que lle acontecía a outra xente”. A Todo Vapor (Raising Steam)

“Era certo que as persoas normais non podían ouvir falar a Gaspode, porque o caso é que os cans non falan. É un feito sobradamente coñecido. É sobradamente coñecido a nivel orgánico, ao igual que ocorre con moito outros feitos sobradamente coñecidos que invalidan as observacións dos sentidos.

“Ocorréuselle pensar, non por primeira vez, que demasiadas persoas depositaban toda a súa confianza no ferro e no aceiro cando co ouro facíanse algunhas das mellores armas posibles”. Soul Music

“A máscara petulante da virtude triunfal podía ser case tan horrible como a cara da maldade revelada”. Carpe Jugulum

“Limitábanse a eludir o problema e facíano todo a base de gravados. Aquilo era un proceso moi lento e implicaba que Ankh-Morpork, por exemplo, tivese vedado o beneficio dos xornais e que se deixara á poboación enganarse a si mesma o mellor que puidese”. Mascarada (Maskerade)

“Ás veces, a xente era idiota. Pensaban que a Biblioteca era un lugar perigoso por culpa dos libros máxicos, cousa que era certa. Pero o que convertíaa de verdade nun dos lugares máis perigosos do mundo era o feito de ser unha biblioteca”. Gardas! Gardas! (Guards! Guards!)