کمک‌هاتون، علی‌الخصوص اگه ماهیانه و مستمر باشه، خیلی بهمون کمک می‌کنه که بتونیم کارهای بیشتری بکنیم. همین الان یک سری طرح ماهیانه داریم، مثل سرویس مدارس و صبحانه مدارس مناطق محروم مثل سیستان بلوچستان و خراسان. اینجا میتونین جزئیاتش رو ببینین rwb.charity/rwb-monthly-...

کاش تو این روزها با همدیگه مهربونتر باشیم 🫠

در همین راستا داشتیم در مورد سلطنت طلبها حرف میزدیم. گفت سطلیها اینقدر درکارهای مهمتری هستن که آدم عادی رو اصلا تهدید نمیکنن! 🙄

اینکه دوست قدیمی و نزدیک من منتظر نشسته ترامپ به ایران حمله کنه و دم به دقیقه خبرهای ترامپ از تروت رو برامون میفرسته هم داره رو اعصاب نداشته‌ام اسکی میره

بچه‌ها من دارم فکر میکنم چه کار عملی ای میتونیم بکنیم برای کمک به مردم داخل ایران. ۲۰۱۵ سر سوریه من چند بار فاندریزینگ گذاشتم واسه کادوی عروسی و اینجور چیزها که فرستادیم برای unhcr برای پناهنده‌ها، سر زن زندگی ازادی، به دانشجوها برای رزومه و اپلای کمک میکردیم /۱

این وسط حال خودم، نگران دو تا دختر دانشجوم هم هستم…

من تو این چند وقت از این عدم همدلی یه سری ایرانیهای خارج ایران خیلی تعجب میکنم. این چند روز کلی پست میبینم با حالت تهدید که اگه چیزی در مورد ایران پست نمیکنی I see you. مگه نمیگن هرانسانی در مقابل سوگ و اتفاقهای بد ممکنه واکنشهای متفاوت داشته باشه؟ چرا نمیتونیم بپذیریم اگه کسی ساکته لزوما ترسو نیست/

مدت طولانی‌ای بود که بغض داشتم ‌و نتونسته بودم گریه کنم. از قبل این جنایتها. این بغض هم این روزها بیشتر شد ولی نمیترکید! امروز دست اونی که بدون اینکه ارتباطی داشته باشیم، اومد کلی تکه و توهین بهم کرد درد نکنه که باعث شد بغضم بترکه و کلی اشک بریزم!

این روزها خیلی به این فکر میکنم که تنها راهی که بتونم خودم رو از ته چاه یه ذره بکشم بیرون نوشتنه ولی همونم سختمه شروع کنم…هر سال فکر میکردم از این بدتر دیگه نمیشه ولی سال ۲۰۲۵ روی همه سالهای قبلی رو کم کرد

این اپیزود هم خیلی خوب بود، قسمت در مورد سریال خرس به دلایل شخصی برای من خیلی ملموس بود. اما داستان magdalene laundry رو من یه مدت خیلی دنبال کردم و اینکه تا همین دهه ۹۰ میلادی هم بودن خیلی عجیبه. فکر کنم حتی تو مستند شیند ا‌وکانر هم در موردش حرف میزنن. حالا من هم به رسم این پادکست بچه‌ها یه سریال و

امروز از ۸ صبح تا ۶:۳۰ عصر پشت هم به جز ۳ تا ۱۵ دقیقه، جلسه داشتم، بعد هم یه ساعتی نشستم سر مقاله. فردا هم تقریبا همینه. مثلا سبتیکالم و آدمها میگن، خوش‌به‌حالت بیکاری درس نمیدی استراحت میکنی

این قسمت پادکست من رو خیلی به فکر فرو برد، مخصوصا ماجرای می‌توش و برخوردهای آدمها. در کنار اینکه خیلی به الکس لوی و تصمیم خودم تو ماجرای اخیر افتادم، تو همین ماجرا نظرات خیلی از آدمها مخصوصا زنها برام خیلی جالب بود. من که نمیتونستم توضیح بدم کامل، فقط در حد تاپیک کلی میتونستم بگم ولی

با آدمهایی که وقتی بهشون یه سری اطلاعات میدی، بعد ۲-۳ روز میان ازت یه سری سوال میپرسن مچ‌گیری کنن که راست کفتی یا نه و اگه مثلا بگی x و یهو میپرن وسط حرفت که اوه تو که گفته بودی فلان. حتی نمیذارن حرفت تموم بشه ببینن شاید همون حرف قبلی بوده، راحت نیستم! ولی گاهی یادم میره چرا نمیخواستم ببینمشون

یه برند حدید ورزشی‌ای رو خوشم اومده، امروز رفتم یه سری لباس ورزشی ازش تو حراج خریدم، جنسهاش خیلی خوب و نرمه. امروز فهمیدم از این بیزنسهای صاحب زنه! بیشتر خوشحال شدم که حمایت کردم 🙃

در روز شکرگذاری آمریکایی اولین شراب داغ یا همون گلوواین آلمانی امسال رو درست کردم و خوب شد! باشد که زودتر به خود اصلش برسیم! چییرز 🥂

اینم پل عزیزم که اینقدر تونستم بهش نزدیک بشم! اون دختر ۱۳/۱۴ ساله‌ای که تو ایران آهنگهاش رو گوش میداد، کی فکرش رو میکرد سالها بعد از نزدیک ببینتش!

کاری که این ۳ ساعت بدون هیچ توقفی آقای پل مک‌کارتنی عزیز ۸۳ ساله با ما کرد فکر نکنم هیچ کی دیگه بتونه به پاش برسه تاسالها! بردمون آسمون اوردیم پایین، اشکمون رو درآورد، خندوندمون، رقصوندمون، اینقدر از ته دل خوندیم که صدامون رفت!همه هم بودن، جان و جورج و رینگو! من که فکر میکنم مردم رفتم تو جهان موازی 🥰

امروز برای سه ماه و خورده‌ای آینده باید پک میکردم. سختترین قسمتش این بوده که برای سه فصل مختلف تو این سه ماه باید لباس و وسیله جمع میکردم، چون قراره از الان تا اواخر فوریه بین هوای زمستونی و بهاره و تابستونی بچرخم

همه یاری کردن (مخصوصا همکار که تو اون شرکت بزرگ محقق امنیت داده‌هاست) تا بالاخره آخرین مقاله دانشجوم تموم شد و یه قدم به فارغ‌ التحصیلی نزدیک‌تر شد!

حالا هم باز ددلاینه و من دارم کیت کت میخورم! 🫠

یه میگوپلوی جنوبی (که تمبر هندی داره) درست کردم! به حدی همه چیش کافی بود هم تندی هم ترشیش هم میزان سبزی/میگو/برنجش که خودم هم تعجب کرد اینقدر خوشمزه شد! این مرد هم گفت بهترین میگوپلو بود😋😋 گویا وسط ددلاین و خستگی از دانشجوها، دستپختم بهتر میشه 😂

از ریویو کردن (بخونید فکر کردن و دوباره نویسی) مقاله‌های دانشجوهام حامله‌ام🥺از جمعه بین ۵ تا مقاله درچرخشم و مغزم خیلی خسته است. فکر میکردم دانشجوییم که ۲-۳ ماه دیگه درسش تموم میشه بالاخره یاد گرفته بنویسه! اما چون تو این ۳ سال هر پشتک وارویی زد ریسرچش رو تموم نکنه، الان انگار روز اول مقاله نویسیشه 🫠

این آلبالو خشکه‌های آلمانی dm خیلی خوشمزه و ترشه! یه بسته‌ش رو ته یخچال پیدا کردم و روحم شاد شد

بچه‌ها مرسی از همه‌تون❤️ سعی کردم دیروز یه خورده به خودم بریک بدم و bubble bath و فیلم کمدی رمانتیک پنیری و اینا. این مرد هم کیک پخت و کادو داد. بهترم. صبح تولد هم بعد کلی فکر، ایمیل زدم به اون دو تا دانشجو و پروژه‌ای که کار میکردن رو کنسل کردم. اینطوری حداقل از دست اون پسر کمتر حرص میخورم

تولدم رو هم با ناراحتی شروع کردم. هر چی سعی کردم حداقل دانشجو ناراحتم نکنه و یه روز در سال رو بتونم با آرامش به سر کنم نشد 😭😭😭

هر روز خسته‌تر و غمگین‌ترم. خیلی شبها گریه میکنم تا خوابم ببره…و فکر میکتم کاشکی دیگه صبح نشه

خیلی امروز فرسوده و ناراحت و غمگینم 😭 دلم میخواد بشینم ساعتها گریه کنم اما به جاش باید برم جلسه

تو این سریال reluctant traveler یوجین لوی میره لندن پرینس ویلیامز بهش تور کاخ ویندزور رو میده. گویا کاخ نزدیک هیترو است و کلی هواپیما رد میشه. ویلیامز میکفت یه دفعه یه مهمونی داشتن که نمیگه ملیتش چی بود، پرسیده چرا کاخ رو بغل فرودگاه ساختن!! از همین حرف آدم میفهمه ملیت طرف چی بوده!

این اتفاق این یه هفته اخیر و خبرهای دورش یه تراماها و خاطرات تلخی رو برام بالا آورده که سالها بود یادشون نیفتاده بودم. هر روز صبح با یاداوری یه چیزی از قدیم با خشم و اعصاب خورد بیدار میشم و خیلی طول میکشه تا آروم بشم….

این ماجرا که این چند روز بدون اینکه خودم بخوان درگیر شدم واقعا داره از درون میخوره من رو… اینکه کل ماجرا رو نمیدونم که بدونم چطور باید برخورد کرد هم داره اذیتم میکنه… 😭😵‍💫

چون خیلی خوابم میومد ولی خوابم نمیبرد و باید روی مقاله کوفتی دانشجوهام کار میکردم، نشستم یه عالمه بستنی زعفرونی خوردم که خون به مغزم برسه بشینم سر کار! حالا اگه چاق بشم تقصیر دانشجوهامه 😵‍💫

این رو امشب بینج واچ کردیم! جالب و عجیب و ترسناک و اینکه چقدر پلیس میتونه بی‌عرضه و فاسد باشه en.wikipedia.org/wiki/Gone_Gi...

این همه غر چند تا از دانشجوها رو زدم، اومدم بگم یه دانشجویی دارم که اگه ازش چند تا داشتم خیلی خوب میشد…🥹🫠 بعد مدتها، کار کردن با دانشجو لذت‌بخش و با آرامشه

این قشنگ منم! پروپوزال دانشجوم رو خوندم. خیلی کامنت گذاشتم ولی بهش گفتم خوبه. میکفت این همه کامنت و خوب؟؟ البته این دانشجوم استثنائن قدر میدونه :))

به دوستم میگم دیشب یه غلطی کردم حالا مثل سگ پشیمونم! از بس من رو خوب میشناسه، اولین ریکشنش این بود که «نشستی کارهای دانشجوت رو خودت انجام دادی؟؟!» 🤣 البته این کار رو انجام دادم که بلکه مقاله به ددلاین برسه ولی اون چیزی که پشیمونم این نبود

یه ویدیو دیدم از این جنبش patriarchy society ای که تو آمریکا داره پا میگیره که زن بشینه تو خونه بچه بیاره و حق رای و اینا هم نداشته باشه و اینکه تو کابینه ترامپ هم نفوذ کردن!! دارم فکر میکنم یه چند سال دیگه باید به گیلیاد سلام کنیم 🤯

از زنده بودن خسته‌ام…

رفتم دو‌دقیقه بیرون، یهو دیدم جاگمیت و دو تا از دوستاش از مغازه رفتن بیرون. اینقدر کول و ریلکس رفتار کرد که روم نشد برم سلام علیک کنم ولی بامزه بود تیپش و رفتارش 😊

میدونم خیلی خودخواهیه که اینور نشستیم به ساختمونها هم فکر میکنم ولی یه لحظه تصور کردم که اسراییل اینقدر میزنه که تهران همش ویرانه بشه و از هم پاشیدم کامل 😭😭😭😭

این وسط، امروز بعد ۱۱ ماه گرنت ان اس اف من رسما awarded شد ولی بگو من یه ذره خوشحال شده باشم :/

رفتم کامنتهای زیر پست برنی تو اینستا رو دیدم، حالم بیشتر بد شد… چقدر همه ضد ایرانن و چقدر خوشحالن از جنگ، ایرانی و اسراییلی و آمریکایی جمعشون جمعه. همینه که هیچ کی حال ما رو نمیپرسه

مامان بابام ساعت ۳ شب مسج دادن که ما خوبیم! زنگ زدم میگن از سروصدا بیدار شدن… بمیرم واسشون

خیلی فرسوده و ناراحت و خسته و آشفته‌ام. داشتم نظراتتون در مورد پیش بینی آینده رو میخوندم و فکر میکردم که واقعا نه توانش رو دارم نه دلم میخواد تو اون آینده باشم 😭 بیچاره مردم

نصف عروسی سرشون تو گوشیهاشونه و دارن اخبار ایران رو با ترس دنبال میکنن، نصفی هم از دنیا بیخبر شاد و خوشحال

تا حالا اینقدر قسمت سکیوریتی و مهاجرتی آمریکا تو فرودگاه تورنتو رو خلوت ندیده بودم. حدود ۵-۶ نفر بیشتر نبودیم

دیروز همینطوری داشتم تو پورتوفینو میگشتم، یه راه بین درختها دیدم که حس کردم باید باحال باشه، کنجکاو شروع کردم راه رفتن که یهو یه مار از وسط چمنها پرید جلوم…منم بلافاصله سرم رو کج کردم و راه رو با سرعت برگشتم. گفتم غلط کنم راهی که تو نقشه نگفته بری رو برم دیگه 😅😂

در مورد شکلاتهای بلژیکی گفتم، اینم بگم ژلاتو ، اسپرسو و کاپوچینو هم مال ایتالیا یه سر و گردن از همه جا بهتره. من تو این سفر هر جا تونستم ژلاتو امتحان کردم، مال ایتالیا کم شیرین‌تره و به طعم اصلی نزدیکتره. کلا اصلا قابل مقایسه نیست با فرانسه و بلژیک و هر‌جای دیگه 🙂🙂

تقریبا سه هفته تو سفر بودم ، نصف بیشترش کاری و یه مقدار هم تفریح. در واقع سه تا کشور بودم ولی ورود و خروجم از آلمان و با قطار از سوییس هم رد میشم و استاپ دارم اونجا. خیلی وقت بود اینقد طولانی مدت تنهایی سفر نکرده بودم اونم هی شهر به شهر با کوله و چمدون سنگین. تقریبا تمام تجربه این دفعه‌ام

خوب سفر طولانی قطاری من که سه تا کشور رو طی میکنه شروع شد. تو راه قراره کتابم رو تموم کنم یا برای شما از خاطرات این سفر و اتفاقهای جالبش بلوسک کنم . البته اگه حوصله‌تون سر نمیره 🙃

این هتلی که اینجا گرفتم واسه این سه شب رو یه آقای ایتالیایی خیلی مهربون صاحبشه. اینقدر این چند روز مثل یه بابای مهربون بوده برام که نگو! از اول که رسیدم برام همه چی رو توضیح داد، که کجاها رو برم، چقدر هر کدوم راهه، چی سخته چی سخت نیست، hidden gem ها چیه، غذای خوب کجاست، چمدونت رو دست نزن، سنگینه:/