แสนเหนื่อยกว่าที่ควรจะเป็นเพราะเจ้าเมนส์ตัวร้ายนั่นแหล่ะนะ

ถั่ววอลนัทหนึ่งกิโล รอบนี้ใช้เวลาเอาเปลือกออกหนึ่งชั่วโมงครึ่ง จริงๆอบแล้วก็ใช้ทำขนมต่อได้เลยแหล่ะ ตอนอบออกมาลายสวยกว่า แต่ลอกเปลือกหนาๆออกสักหน่อยจะกินอร่อยขึ้นเพราะความฝาดเล็กๆตอนกินมันน้อยลง แต่เหน่ย เฮิ่ก

อันนี้เท่ดีแฮะ ทำ "ถุงหอม" กลิ่นพิเศษที่ผ่านการถอดรหัสเชิงสัญลักษณ์จากวัดพระแก้ว และดูว่าคนรุ่นใหม่จะ "แปล" ประวัติศาสตร์ให้ออกมาเป็น กลิ่นหอมได้อย่างไร 🗓 วันศุกร์ที่ 6 ก.พ. 69 I 15:30 - 16:30 น. 📍ท้องพระโรง หอศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร วังท่าพระ 🎟 เข้าร่วมกิจกรรมฟรี! (รับจำนวนจำกัด) ลงทะเบียนล่วงหน้าได้ที่ forms.gle/XzMz5amr4BNC...

ไม่เคยเอาหน้าจุ่มพุงแมวเลย สกปรก แมวสกปรกเหรอ เปล่าเลย หน้าเราเนี่ย แค่ยื่นไปใกล้หน่อยย่นคอหนีสุดดดดดดด เหมือนมาเสียง อย่านะๆ อย่านะ อี๊..~~~ ออกมาจากสายตา โอ้โห 😂🤣

ภพนภามีอะไร 📍ping bkk gelato

5 เดือนผ่านไป #ภพนภามีแมว

แต่มีชีวิตรอดในวันนี่ก้เก่งแล้ว และนี่คือรางวัลผู้รอดชีวิต

สิ่งนี้แถมให้กับทุกคนที่พรีเล่ม หนังสือแนววิชาเกิน ความรู้รู้ทำไมก็ไม่รู้ ....สนใจจิ้มได้ค่ะ รับหน้างาน CQ 9 >> docs.google.com/forms/d/12hJ... ส่งไปรษณีย์ (มีค่าส่ง) >> docs.google.com/forms/d/e/1F...

ติ๊กเก้อของแถมเล่มเผาเพื่อน...... เอาไว้ให้กำลังใจยามเยินๆ

อยากมีคนที่ยื่นมือมาลูบแก้มด้วยความแสนเอ็นดูแล้วเราสบายใจที่จะซุกหน้าหาฝ่ามืออีกฝ่ายเหมือนกัน จริงๆก็มีนะ แต่เป็นอีกฝ่ายมีความสุขกับการโน้มแก้มหามือเรา ไม่ใช่คนแต่เป็นเจ้าลูกสาวสองตัว โเยเฉพาะจมายเจ้าตัวลายพุงนู่มมมมของเหมว

เห็นหลายคนเอาเตาอบไว้ข้างล่างแล้วร้องหูยในใจทุกที คนทำขนมแข็งแรงมาก เดี๋ยวย่อ เดี๋ยวก้ม ทางนี้เอาตั้งไว้บนโต๊ะระดับพอๆกับตัวเองยืนยังปวดข้อมือหลังไหล่

ต้นงิ้วไว้ใส่น้ำเงี้ยว

อ่านตอนเก่าๆ แบบเรียงตอนที่นี่ www.readawrite.com/a/cb41941e6c...

เรื่องน่ากลัวนิดหน่อยใน ร.พ. (23) วันนี้มาแบบเหมือนจะน่ากลัว แต่ตอนนั้นฉันคิดว่าเพราะความมืด บวกกับความง่วงๆ เพลียๆ ก็เลยตาฝาดแหละมั้ง ปล. พอเล่าให้พี่ๆ พยบ.ฟัง เลยรู้ว่าอาจจะเป็นเจ้าของคนที่สร้างตึกค่ะ (ว่าแต่ลุงไปเกาะอะไรบนกำแพงฟะ) 😂 ช่วงนั้นฉัน PTSD เสียงโทรเข้าไปหลายปีเลย

ขอให้มีวันธรรมดาเรียบง่ายที่ไม่มีอะไรหนักใจค่ะ 🍀

เจ้าขอบผ้าฟุ้งๆน่ารักมากเลย 🐈🪿🌸🍎🌼🍊🌿☁️🍃

อยากล็อกแอคได้เหมือนกัน เกรงใจทุกคนที่ผ่านไปผ่านมา เราหม่นเราเฉาทึบทึมเทาไปหมด แถมยังคุยกับตัวเองเก่งมากเลย

การไม่อยู่แล้วของแม่ ทำให้ช่องว่างในใจแผ่ขยายออกไปไม่มีที่สิ้นสุดจริงๆนั่นแหล่ะนะ ชัดเจนที่สุดคือช่วงรอบเมนส์ กับเวลาที่โรคในตัวเองเริงร่า อยู่ดีๆก็รู้สึกว่าบ้านแปลกไปหมด แต่ก่อนอยู่มายังไงนะ รู้สึกว่าตู้เย็นไม่มีอะไรเลยทั้งที่วัตถุดิบเต็มตู้ ตอนแม่อยู่นอนแผ่กางแขนขา พอแม่ไม่อยู่แล้วขดแล้วขดอีกซุกผ้านวมให้รู้สึกอบอุ่นเหมือนตอนแม่กอดก่อนนอนทุกคืน

ชั้นรัก Honey & Clover มากเลย ทั้งการค้นหาตัวเองของทาเคโมโตะ ทั้งคู่ยามาดะ ฉากขี่หลังในตำนานนี่ซึมลึกมาก แต่เพราะเรื่องฮากุตอนจบทำให้ลังเลเสมอเวลาจะเชียร์ให้ใครอ่าน/ดู 🥲 แต่มัน portray ความสับสนและการค้นหาตัวเองในช่วงชีวิตหนึ่งออกมาได้ดีมากจริงๆ นะ แล้วเป็นมังงะที่บทพรรณนาภาพพจน์สวยเหลือเกิน

แล้วเมื่อไหร่บลูสกายจะล็อคแอคได้จ้า

น้าเพิ่งเล่าให้ฟังว่าตอนปลายปีน้องหน้าบ้านเค้ามาบอกว่า ปกติคุณป้าที่เพิ่งเสียชีวิตไปจะมีขนมมาให้ ตอนนั้นให้ชีสพายมาชอบมากเลย ปีนี้มีขนมอะไรมาให้มั้ย เมื่อเช้าก็เลยแบ่งชีสพายให้ครึ่งกล่อง น้องเค้าก็ถามว่าเท่าไหร่เดี๋ยวเอาเงินให้ แต่น้าไม่คิดหรอกแบ่งให้เฉยๆเค้าก็ขอบคุณมา ถามเรื่องตู้เย็นน้องเค้าว่า ถ้าแช่ตู้เย็นขนมจะหายจะมีคนเอาไปกิน เดี๋ยวจะกินเลย ฟังแล้วก็อุ๋งอิ๋งในใจ คุณป้าที่เสียไปแม่เราเอง

Things were attempted

ความรักเหมือนการสัมภาษณ์​งานจิงๆแหละ เอาปสก.ที่เก่ามาพูดมาใช้ยังไงก็ไม่มีทางเหมือนที่ใหม่ ต้องลองเองถึงรู้ว่ามันจะอะแดพยังไงได้บ้าง

เมื่อวานพาจิ๋วไปตะลอนกินอีกแล้วค่ะ 555+ 🤣🤣🤣🤣 (อย่าพึ่งเบื่อน้า เราเป็นคนชอบกินค่า) เมื่อวานไปตลาดแถวบ้านเจอร้านนึงเป็นก๋วยเตี๋ยวแบบจีน(จำชื่อร้านไม่ได้ ขอโทษด้วยค่ะ) เส้นคล้ายๆราเมงเลยค่ะ มีไข่ดาวทอดกรอบๆมาในน้ำซุปด้วย หมูสับจะเค็มๆ มีหอมน้ำมันงาด้วย✨💕🍜🍳 #อโยธยาเอยาวดี #ภพนภามีอาหาร

พระเจ้าคะ ประตูวาร์ปแอบซ่อนตัวตรงไหนนะคะ น่ากินมากกกกกกกกเลยยยยยยยย

อวดลายผ้าห่อกระปุกใหม่ เจ้าเหมวมีความสุขจังเลย..~ แฮปปี้ลายสก๊อต ลายน่ารักๆ ลายที่เป็นผ้าตัดต่อ ความเป็นแพทเทินสบายตามากๆเลย

ภูกระดึงและพืชล้านรูป แวะดูดอกหรีดทุกกอ 555

ตอนนี้ไม่รู้ว่าการเรียกหูฟังมีไมค์ว่า smalltalk เป็นศัพท์คนแก่ไปรึยังนะคะ 🤣🤣

เจอในทวิตบอกว่านักเขียนเล่นของ ทำของใส่กัน นี่ก็แบบ... ห๊ะ!? ส่วนนักเขียนที่ผมเคยเห็น คือ "in น่ำเอี๊ยง we trust" ทั้งนั้น

ไม่ต้องถึงขั้นเล่นของ แต่วันธงชัยกุมั่นใจว่าทุกสำนักดู จำได้มีงานหนังสือรอบนึง ทุกสำนักลงไลน์อัพวันเดียวกัน ที่เป้นวันพุธกลางเดือน ในแง่เอนเกจคือไรของแม่งวะ แต่เปิดน่ำเอี๊ยง คือวันธงชัย จบ คำตอบสุดท้าย

ชบาโคมญี่ปุ่นที่คว่ำลงน้องทรงเหมือนตุ๊กตาไล่ฝนเลย น่ารักจัง

ตู้เย็นsmegน่ารักมากๆมาเสมอ แต่ราคานั้น..

อยากมีคนคุย ฮืออออ นี่ชอบ relationship ที่ได้คุยกันเยอะ ๆ เล่านู่นเล่านี่ให้ฟังกัน แบบนึกถึงกันบ่อย ๆ ทักแชทหากัน มีคนให้คิดถึง มีเรื่องราวให้ได้ฟัง มีเรื่องราวให้ได้เล่า ชอบความรู้สึกตั้งตารอคอยข้อความของอีกฝ่าย หรือตอนตัวเองยิ้มเวลาแลกคำหวาน ๆ คำสื่อความดี ๆ กับอีกคนอ่า 🥲

ไว้ค่อยๆหาเอี๊ยมสีแดงมาถ่ายรูป then & now ให้ตัวเองแล้วกันเนอะ ก้อนกระปุกหมูเติบโตมาเป็นก้อนเหมว

น้ำสิงห์จะอร่อย ถ้าไม่ใช่น้ำสิงห์จากโรงงานภาคกลาง ขอนแก่นก็อร่อยกว่า และความอร่อยกว่านี้ รวมถึงเบียร์ด้วยเช่นกัน

ช่วงหลังเรากินน้ำสิงห์ได้เว้ย ตอนนั้นซื้อเพราะจำใจต้องซื้อ แล้วก็พบว่ามันกินได้ว่ะ จนไปสังเกตข้างขวดแล้วเขาบอกว่ามันเป็นโรงงานในสุราษฎร์ธานี คือมันต่างมาก มันไม่เฝื่อนไม่มีรสแบบที่ปกติมี แนะนำๆ ลองหามาลอง

นักแสดงวันทองไร้ใจ มีแต่นักแสดงที่แปลว่านักแสดงจริงๆ ขอคาดหวังได้มั้ยคะ นานมากแล้วที่ไม่ได้ดูละคร

แล้วเราเองก็เป็นแผลใจจริงๆนั่นแหล่ะนะ ถูกลากจูงถูกหมุนไปหมุนมาตามที่เขาอยากให้เป็น อยากให้เราทำอะไรก็ใช้วิธีอ้อมๆให้เราวิ่งตาม อยากให้เรารู้สึกอะไรก็ทำให้รู้สึกแบบไม่ตรงไปตรงมา ให้เราเป็นฝ่ายทำเองผิดเองแต่เขาบงการแบบนั้นน่ะ พอเจอคนแบบนี้ทำกับคนอื่นแล้วอยากตะโกน เอาตัวเองออกมาค่ะ คุณสมควรถูกรักอย่างดีค่ะ อีกฝ่ายแม่งไม่ดีแล้วค่ะ ออกมาให้พ้นๆจากมันเร็ววว

กับเพื่อนๆที่อยู่ข้างๆกัน เรื่องความรักเป็นเรื่องที่ต้องเจอเองต้องผ่านไปด้วยตัวเองเป็นเรื่องส่วนตัวก็จริง เป็นเรื่องที่เราจะไม่ยื่นมือเข้าไปก้าวก่าย ทำได้แค่รับฟัง ให้คำปรึกษาแบบที่เคารพกัน แต่เพท่อนทุกคนในสายตาเราสมควรถูกรักอย่างพอดี เจอคนที่เคารพกันในสถานะมนุษย์ที่เท่ากัน เป็นความสบายใจต่อกัน หาจุดที่สบายใจไปด้วยกันแบบนั้น

อันนี้เป็นเหมือนกันทุกวงการเลย นักเขียนรอมีแสงค่อยมาช้อน นักวาดลายเส้นเริ่มมีคนติดตามค่อยทักมา นักร้องนักดนตรีที่โคฟเวอร์เพลงมีฐานแฟนแล้วค่อยเซ็นสัญญา นักวิจัยที่ตีพิมพ์งานแล้วบริษัทยาค่อยมาตามหา นักเรียนที่เก่งสอบติดแล้วค่อยมาแปะหน้ากวดวิชา มองหาสูตรสำเร็จแล้วเอามาตบแต่งนิดหน่อย มันทำง่ายและมั่นใจว่ามีคนซื้อ แทนที่จะฟูมฟักบุคคล บริษัทไม่ต้องเสียเงินเสียเวลาไปปั้นคนแล้วรอเก็บกำไรดีกว่า

แอบหวัให้เดือนสี่มีอีเว้นท์บ้างและโรคระบาดใดใดยังไม่เข้ามา

ไม่เคยดูหรือฟังคลิปในตตได้นานเลย เจอแค่ผ่านๆตอนไถๆไทม์ไลน์มาแปปเดียวหูวิ้งหัววิ้งไปหมด เพราะเก็บหมดทุกรายละเอียดเสียงมั้ยนะ เสียงในนั้นมันเยอะเกินไป ตีกันไปหมด เพราะแบบนี้เลยไม่มีแอปตตยังไงล่ะ

แล้วก็พบว่าเพื่อนจำภาพตอนที่เราเสียใจได้มากกว่าเราที่เป็นคนเสียใจ เราเองก็เหมือนกัน เรื่องของตัวเองลืมสิ้นแล้ว ส่วนเรื่องตอนเพื่อนร้องไห้นี่จำแม่นมาก เหมือนกันกับที่เพื่อนจำว่าเราร้องไห้เพราะใครหรือเพราะเหตุไหน

แล้วก็เจอสาเหตุที่ทำไมตั้งแต่เรียนจบมาไม่ค่อยเอนจอยสปาเก็ตตี้พาสต้าเท่าไหร่ ทั้งที่แต่ก่อนก็กินได้บ่อยแบบแฮปปี้แท้ๆ จริงๆไม่ใช่ตั้งแต่เรียนจบ แต่ตั้งแต่จบกับเขาต่างหาก นัดกินข้าวทุกครั้งร้านเป็นเขาเลือก เป็นพาสต้าสปาเก็ตตี้แทบทุกมื้อ พอเราเลือกเขาบอก เขาไม่กินเผ็ดจำไม่ได้เหรอ แต่เราเลือกร้านที่มีเมนูไม่เผ็ดและเป็นเมนูที่เขากินได้เคยกินและมีที่ชอบแล้วนะ นั่นแหล่ะนั่นล่ะ

วันนี้คุยเรื่องมุมมองความรักกับเพื่อน พูดแบบเปรียบเปรยก็ หมดวัยนัดกินข้าวแล้วเป็นร้านเป็นเมนูที่อีกฝ่ายสบายใจอยู่คนเดียวแล้วไม่มีมื้อไหนเลยเป็นเมนูที่เราแฮปปี้แล้วมั้ยนะ แต่ผ่านทุกอย่างมาจนถึงตอนนี้ถึงได้รู้ว่า เออเนอะ มันมีคนที่จะปรับตัวไปด้วยกัน หรือหาทางทำให้เราสบายใจไปด้วยกัน ไม่ใช่ให้เราปรับตัวอยู่ฝ่ายเดียว

พอถึงวันของตัวเองก็น่าจะไม่เหลือแรงทำเค้กทำขนมทำของขวัญใดใดให้ตัวเองแล้ว ขออาบน้ำปิดจิตนอนแล้วกัน แล้วก็ขอแค่ซูเปอร์มาร์เก็ตแถวบ้านมีสตรอเบอรี่หรือเชอรี่สดๆให้ซื้อมาสักกล่องสองกล่องก็พอ

พบว่าในความทรงจำของเรา ความทรงจำระหว่างเรากับแม่เป็นบรรยากาศเหมือนกล้องฟิล์ม ฟุ้งๆ นุ่มๆ นวลๆ อบอุ่น แต่ก็มีดอกไม้สีๆที่โดดเด่นออกมา สีเหลือง สีแดง สีชมพูจี๊ดๆ สีขาว เพราะแม่ให้ความรู้สึกแบบนั้นนี่นา ((‘:

ล้างฟิล์มมาแล้วค่ะ ☁️🌿

D-148