[Story 01]:ย้อนวันวาน CW:มีการพูดถึงการสูญเสียเล็กน้อย นี่ก็ครบ4เดือนที่เปิดร้านสินะ ไม่เกี่ยวข้องกับสายที่จบมาเท่าไหร่แต่กลับสงบสุขกว่าตอนทำงานสายตัวเองตั้งเยอะ เสียงบ่นนั่น เสียงนินทามันหายไปแล้ว แม้ช่วงนี้ผ่านไปด้วยดี แต่ก็มีสิ่งนึงที่คงค้างใจตลอด ไม่สามารถห้ามไม่ให้นึกความทรงจำนั่นได้เลย ในวันที่ฝึกทำทาโกะยากินั่น ไม่สิทุกๆอย่างเลยต่างหาก +

"ถ้าเมื่อคืน..เด็กๆ..นอนหลับฝันดี...ได้ก็คงดี"

#MSG_HELPkamimochi | #MSG_เปิดโรล บริเวณจุดตั้งแคมป์ ตกเย็นวันแรกของการมาเยือนที่หมู่บ้านคามิโมจิ หลังจากเดินชมรอบหมู่บ้าน บางคนก็เริ่มทยอยกลับมาที่จุดตั้งแคมป์เพื่อพักผ่อนเตรียมตัวสำหรับงานในวันพรุ่งนี้ [ คุณ ] ก็ดันบังเอิญมาเจอกับคนบางคนที่กำลังนั่งเล่นอยู่ใต้ต้นไม้ "หาที่พักเหมือนกันหรอ" "สนใจน้ำผลไม้สักกล่องมั้ย?" (+ได้นะคะ><)

『 เก็บตกสตอรี่ 』 『 หนึ่งวันหลังค่ำคืนสังสรรค์ของเหล่าแม่มด 』 "ฮึ๊บ!" "เรียบร้อยครับคุณยาย~ วันหลังเดินระวังๆด้วยน้า" "ถ้าผมไม่บังเอิญเดินผ่านมาช่วยกวาดหน้าร้านแบบวันนี้อีก ระวังจะหลังเดาะเอานา" ถึงจะไม่รู้ว่าทำไม แต่วันนี้ในเมืองดูจะวุ่นวายเป็นพิเศษ แถมถนนก็รกสุดๆเลย หรือว่าเมื่อคืนจะมีแผ่นดินไหวแล้วเขานอนลืมตื่นกันนะ... ??? "ลาล่ะยายจ๋า ไว้วันหลังจะกลับมาอุดหนุนนะครับ!!✨"

#MSG_Commu "ข้าเพื่อนเล่นเจ้าเรอะ? "คิดว่าข้าจะช่วย?" "ชิ...วุ่นวายชะมัด" "พูดมาต้องการอะไร" ——— Kurosawa Torai | 黒沢 渡来 | คุโรซาวะ โทราอิ 18 y. | 05/05 | 80/185 | 3-E ฤดูหนาว | วิถีเหมันต์ | ชมรมเรียนรู้ยูเมะจู ——— Doc- shorturl.asia/8XfaC dm | co | role : 24/7 วัยทำงานตอบตามใจ

#MSG_HELPkamimochi | #MSG_MainEvent หลังคืนสังสรรค์ของเหล่าแม่มดได้ผ่านพ้นไป แม้เมืองของเราจะไม่ได้รับผลกระทบอะไรมากแต่พี่น้องของเรานั้นได้รับชะตากรรมที่ต่างออกไป เอาล่ะ นักเวททั้งหลายเอ๋ย ได้เวลาช่วยกันคนละไม้คนละมือแล้ว! shorturl.asia/TFed5

⓿❺.⓿❺ | ❄️🌸🎂 𝗛𝗮𝗽𝗽𝘆 𝗕𝗶𝗿𝘁𝗵𝗱𝗮𝘆 𝗞𝘂𝗿𝗼𝘀𝗮𝘄𝗮 𝗧𝗼𝗿𝗮𝗶 วิถีที่ 505 : เหมันต์และคำอวยพรใต้ม่านบุปผา สิบแปดปีเวียนบรรจบ ครบสมัย พยัคฆ์ไพรผู้พิทักษ์ จักเกรงขาม รอยร้าวดำที่ลาม ตามปลายนิ้ว ขอให้ริ้วจางหาย ไม่ถลา ไอเย็นร้าย กลับกลายเป็นมนตรา สร้างผกาน้ำแข็ง งามจับใจ ไร้ศัตรูรบกวน ความสงบ เพื่อนพ้องครบ สรรพสัตว์ไม่ห่างแห 'ฮู่เวย์' เอ๋ย...ขอให้เจ้าปลอดภัย ทุกเส้นทาง ...

#MSG_bunkatsu #MSG_baseball (แปะ)

#MSG_โรลปิด | 2 พ.ค. | คาเฟ่แห่งหนึ่ง @neume-msg.bsky.social แม้จะพึ่งผ่านค่ำคืนเลวร้ายไป แต่ฝั่งชาวเมืองยังคงใช้ชีวิตกันอย่างปกติ...ถ้ากล่าวให้ถูกคือ—–ทำทุกอย่างให้เป็นปกติ มาคิโตะเองก็เป็นหนึ่งในคนที่เข้าร่วมนัดบอดชาวเมือง หลังเมื่อวานจัดการเก็บกวาดเมืองไปซะส่วนใหญ่แล้ว "ไม่คิดว่า....จะได้คู่กับเซนเซย์เลยครับ..." "วันนี้..ขอฝากตัวด้วยนะครับ" เขาทักทายอย่างร่าเริง

#MSG_โรลปิด | #MSG_1A | แยกรูท ด้วยความเหนื่อยล้าที่สะสมกันมานานนับหลายสัปดาห์ เที่ยงนี้จึงบอกเด็กสาวข้างตัวว่าจะไม่ไปกินข้าวเที่ยง พูดจบก็ก้มฟุบลงกับโต๊ะ เสียงเพื่อน ๆ ทยอยออกจากห้องไปจนเหลือเพียงความเงียบ ทำให้โฮคาเงะตกลงสู่ภวังค์อย่างรวดเร็ว ไม่นานนัก ร่างนั้นก็ส่งเสียงกรนเบา ๆ ออกมาสมกับเป็นมังกรหลับ นอนแช่นิ่งอยู่ในท่านั้นจน [คุณ] เดินมาพบเข้า (บวกได้เลยคับ💪)

(แว๊บมาแปะ what if พี่เซรินโดเป็นมังกรค่ะ 🥺)

#MSG_โรลเปิด | แยกรูท เช้าวันที่ 1 พ.ค. ย่านการค้า หลังคืนชุมนุมแม่มด เมื่อค่ำคืนลมกรรโชกแรงผ่านพ้นไป ชาวเมืองมิโอริจึงเริ่มออกมาทำความสะอาดบริเวณร้านรวงของตน ในขณะที่กำลังเฝ้ามองเหตุการณ์นั้นอยู่ จู่ ๆ เสียงไม้กวาดซิ่งผ่านอากาศก็ดังขึ้นเหนือแนวหลังคา ‘คุณ’ ซึ่งมองขึ้นไปตามต้นตอของเสียง ก็บังเอิญสบตาเข้ากับเด็กหนุ่มในเครื่องแบบร้านข้าวกล่องที่กำลังตามหาบางสิ่ง +

1 พ.ค. | เช้าตรู่หลังคืนสังสรรค์ของเหล่าแม่มด ทันทีที่แสงแรกของวันสัมผัสผิวปฐพี เสียงกังวาลใสเอ่ยเรียกขานจิตวิญญาณแห่งธรรมชาติ 『ข้าแต่จิตวิญญาณแห่งความมืดและรัตติกาล มารดาแห่งจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของทุกสรรพสิ่ง』 『ข้าขอสรรเสริญและหยิบยืมพลังของท่าน นำทุกสิ่งดำดิ่งกลับสู่อ้อมกอดแห่งอนธกาล』 (+)

#MSG_วารสารและเสียงตามสาย ก่อนเลิกเรียน วันที่ 30/04 เสียงสัญญาณเริ่มประกาศดังขึ้นจากลำโพงในเวลาก่อนเลิกเรียน "สวัสดีครับ วันนี้พบกับพวกเรา เซโอะ ยูสุเกะ และ เอโนชิมะ มาโดกะ จากชมรมวารสารครับ" เด็กหนุ่มชั้นมังไกเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพน่าฟัง +

"หวัดดีー เมกะซาวะ เมรุคร้าーบ" "อ๊ะ เรียกว่าเมรุก็ได้นะ" ( มาเนียนอนิเมะแบบเลทๆค่ะ!🥰 ได้โอกาสเอาVCเมรุมาใช้พอดีด้วยค่ะ>< )

ปฏิทินอีเว้นท์ประจำเดือนพฤษภาคม หลังจากเรื่องวุ่นวายที่เกิดขึ้นดูเหมือนว่าเวลาแห่งการตอบแทนจะมาถึงแล้วล่ะ ออกไปทำจิตอาสากันเถอะ ! ระหว่างทางอาจจะรู้เรื่องเพิ่มขึ้นก็ได้นะ ใครจะไปรู้ล่ะ ? ❥ 5 - 20 จิตอาสาช่วยหมู่บ้านคามิโมจิ ❥ 21 - 28 ประดับธงปลาคราฟ

#MSG_Story | หลังค่ำคืนสังสรรค์ของเหล่าแม่มด TW! : ศพเดินได้ | น่ากลัวนิดหน่อย เมื่อยามเช้ามาเยือน แสงสว่างช่วยพัดพาความมืดและความวุ่นวายให้เลือนหายไป เหลือทิ้งไว้แค่เพียงร่องรอยบ่งบอกว่าครั้งนึงมันเคยเกิดขึ้น ถนนที่ลัดเลาะตามบ้านเรือนเต็มไปด้วยข้าวของล้มระเกะระกะ ดอกไม้ที่บานสะพรั่งในช่วงฤดูใบไม้ผลิถูกพัดหายไปราวกับเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วง

#MSG_Story | คืนสังสรรค์ของเหล่าแม่มด หนังสือพิมพ์เช้าเมืองมิโอริฉบับพิเศษ ประจำวันที่ 30 เมษายน ค.ศ.2026 ถูกพาดหัวข่าวไว้ดังนี้ เรื่อง " สั่งปิดประตูแห่งความลับประจำปี 2026 " เรียน บุคคลากรพื้นที่เวทมนต์ กระทรวงเวทย์มนต์ได้มีคำสั่งว่า ในวันที่ 30 เมษายน ซึ่งเป็นวันคืนสังสรรค์ของเหล่าแม่มด จะมีการปิดประตูแห่งความลับ ห้ามไม่ให้บุคคลใดเข้าออกประตูโดยเด็ดขาด

#อัลบั้มรูปบ้านนิชิดะ [บันทึกเสียงจากวงเวทด้านหลังรูปถ่าย] ผู้หญิง 1 : คุณแม่คะ เมื่อกี้เทรุโอะคุงพูดว่า “เมก้า” ตอนขอเติมข้าวด้วยค่ะ น่ารักมากเลย ผู้หญิง 2 : ตัวแค่นี้แต่ทานอะไรก็น่าอร่อยไปหมดเลยนะ ไหน มากินให้ย่าดูหน่อย… (เสียงเด็กหัวเราะคิกคัก)

(30/04 วันเกิดล่ะ! 20 แล้วเนี้ยว~!)

#MSG_Dokusho_Club #MSG_bunkatsu ((ระหว่างปั่นกิจกรรมชมรม แวบมาคั่นด้วยภาพบรรยากาศคาน่อนจังตอนอยู่ในชมรมค่ะ หวังว่าชมรมรักการอ่านจะเป็นพื้นที่สบายๆในการหย่อนใจพร้อมหนังสือเล่มโปรดนะคะ🫳🤍))

#MSG_bunkatsu #MSG_CookingClub "ว๊า สาวน้อย เหมือนจะได้ยินเสียงท้องร้องจากคนแถวนี้นะครับเนี่ย“ ”แอบมาแวะกินข้าวกล่องที่ชมรมคหกรรมได้นะครับ แฟรี่ตนนี้พร้อมต้อนรับคุณเสมอ😘✨“ (ขอมาแปะสกินริเมะอีเว้นนี้แบบเต็มๆค่ะ! มาอุดหนุนชมรมคหกรรมกันเยอะๆน้า ให้ทิปด้วยริเมะคุงจะดีใจมากเล-)

#MSG_bunkatsu | #MSG_Potion ดูเหมือนว่านอกจากร่างกายที่เล็กลงแล้วอย่างอื่นก็ไม่ได้เปลี่ยนไปเท่าไหร่…ถ้ามีคนเข้ามาทักทายก็ยังคงทำตัวปกติเหมือนเดิม แต่ไม่ชินเลยแฮะ?

/บังเอิญเจอน้องแมวหลังเลิกงานพาร์ทไทม์ /แวะคุยด้วย

[Story] お見合い - การดูตัว แม้จะอยู่ในยุคนี้แล้ว แต่การดูตัวก็ยังคงมีอยู่ในเห็นอยู่ในตระกูลที่มีอิทธิพลหรือตระกูลใหญ่ เช่นเดียวกับ ลูนะ ลูกสาวเพียงคนเดียวของเจ้าของร้านผลิตกิโมโนและส่งออกทั่วประเทศ —ถึงแม้อายุจะยังไม่บรรลุนิติภาวะ แต่การดูตัวนั้นก็ได้เริ่มขึ้นแล้ว และถ้าหากถูกใจกันทั้งสองฝ่าย ก็แค่รอเวลาให้เธอเรียนจบเท่านั้น (+)

#MSG_bunkatsu #MSG_handmade Kawaii ~ Kawaii ~ ♡ ก่อนจะจากกัน ! รวมตัวเหล่าสมาชิกชมรมแฮนด์เมดชูสองนิ้วหน้ากล้องถ่ายรูปด้วยความน่ารัก 🎀 — แชะ! ถ้านำรูปทุกคนไปปริ้นเป็นโพลาลอยด์แปะในห้องชมรมก็คงจะน่ารักน่าดู ´͈ ᵕ `͈ ♡°◌̊

#MSG_Bunkatsu #MSG_Kitakubu ในสถานที่ที่เหล่านักเรียนไม่สามารถกลับบ้านตัวเองได้ ก็คงจะมีแต่หอพักหลังโรงเรียนเท่านั้นที่รอคอยให้พวกเขาได้กลับไป เพื่อทดแทนความรู้สึกของการกลับบ้าน จึงเป็นเหตุให้ชมรมกลับหอนี้ก่อตั้งขึ้น!! นอกจากนั้นแล้วพวกเรายังบันทึกความทรงจำหลังรั้วโรงเรียน ไม่ให้เลือนหายไปตามกาลเวลาอีกด้วย ถ้าสนใจล่ะก็ มาพบกันที่ห้องชมรมสิ! ดอค : shorturl.at/p8yt5

( คาเงะคุงอยู่ชมรมการเกษตรล่ะ กำลังดีใจที่ต้นไม้ที่ปลูกยังไม่ตาย😭 ! มาทักทายกันได้นะคะ /แปะมือ )

[หวะー] ช็อค จู่ๆมุมมองที่เห็นก็ถูกยกขึ้น ขาก็ลอยจากพื้น รู้ตัวอีกทีก็ไปอยู่บนบ่าอีกฝ่ายซะแล้ว ถ้าเป็นปกติ จะถูกอุ้มไปไหนมาไหนก็ไม่เป็นไรหรอก แต่ตอนนี้น่ะมัน... เป็นตอนที่หัวใจกำลังเต้นโครมครามกับคนตรงหน้าอยู่ด้วยสิ [ทーทาดーกิคุー] ดิ้น ดิ้นๆๆเป็นปลาตากแห้งอยู่บนไหล่ เสียงจากลำโพงก็ซ่าจนแทบจะฟังไม่ออกขึ้นมาเฉย [ฉัuเดินเองーด้นะ วางลーก่อーค่ะ]

#MSG_FashionClub “ปกติฉันไม่ค่อยได้แต่งธีมชมพูเลย” “แบบนี้แปลกใหม่ดีเหมือนกันนะ~♪” (ขอบคุณสำหรับกิจกรรมมากเลยเหมียว(๑>؂< ๑)𖤐!)

(แวะมาแปะสกินก่อนเข้าเรียนของยูกิโตะค่ะ!🥺)

ต่อจากนี้ ตัวเราที่เป็นผู้ใหญ่แล้ว จะควบคุมมันได้ไหมนะ ความไม่สมบูรณ์ของชิกิ [กิจกรรมที่ 1] "มาลองแบ่งปัน สิ่งที่รู้สึกอยู่ในตอนนี้ด้วยกันเถอะ!" กระดานความในใจ canva.link/002av7m0kl5m... [กิจกรรมที่ 2] "ลองมาทำความรู้จัก กับสมาชิกชมรมของเราสักหน่อยดีไหม?" สุ่มของขวัญและสมาชิกที่พบ th.shindanmaker.com/1262461

#MSG_โรลเปิด [ไทม์ไลน์ต่อกัน] ในตอนที่พวกคุณกำลังเดินไปเดินมาอยู่ก็มีร่างเล็ก ๆ ที่สวมเสื้อผ้าโคร่งหลวมจนลากพื้นไม่เข้าทรงร่างกายยืนมองอยู่ ใบหน้าดูเรียบเฉยแต่เหมือนว่าจะเดินไม่ถนัด..ระหว่างรอฤทธิ์ของน้ำยามหัศจรรย์หมดอยากมาลองคุยฆ่าเวลาหรือไม่? ทำความรู้จัก(ล่ะมั้ง?) ( + ได้หมดเลยค่ะ 🙌🏻 )

/รับตุ๊กตา น่ารักแถมนุ่มๆฟูๆด้วย คงไม่โดนอะไรแบบที่โดนมาจากชมรมที่แล้วใช่ไหม… หลังจากเงยหน้าจากตุ๊กตาก็ดันไปสบตากับใครเข้า เอ๊ะ! อะไรกันความรู้สึกนี้!!?!?!?!!!!!?? (+ได้เลยนะคะๆๆๆ)

หลายชม.ก่อน ณ สถานีรถไฟมิโอริ

แยกรูท｜สำหรับผู้ร่วมทริปออนเซ็นมัตสึยามะ วันที่ 24 เม.ย. ก่อนขึ้นรถไฟขาไป เด็กหนุ่มจากร้านข้าวกล่องรถไฟมาถึงสถานีเร็วกว่าใคร หอบหิ้วเบนโตะที่มีคนจองไว้มาด้วย วันนี้เทรุโอะไม่ได้มาในฐานะพนง.เดลิเวอรี แต่เป็น ‘เพื่อนร่วมทาง’ อีกคนหนึ่ง ขณะกำลังไถมือถือไปเรื่อย เขาก็พึ่งสังเกตว่า ‘คุณ’ มาถึงสถานีแล้วเช่นกัน “อ้ะ! สวัสดีครับ–“ (สามารถบวกสั้น ๆ เพื่อรับข้าวกล่องได้เลย!)

#MSG_bunkatsu | ช่วงเย็น หลังจบกิจกรรมโปรโมทชมรม บริเวณด้านหลังเรือนกระจก มีเด็กสาวเรือนผมชมพูกำลังนั่งเล่นกับเมะจูทั้งสามตัวอยู่ แต่ทว่าระหว่างนั้นเสียงที่เกิดจากฝีเท้าของคุณที่ย่ำลงไปบนพื้นหญ้า ทำให้เธอต้องชะงักและเหลือบหันมามอง ก่อนจะส่งยิ้มและโบกมือทักทายคุณ 👋 ( แวะมาทักทาย/มาเล่นกับน้องได้ค่ะ🥺✨ )

#MSG_FashionClub เพราะปกติไม่รู้ว่าต้องแต่งตัวยังไง คนในชมรมแฟชั่นเลยช่วยเธอสุดฝีมือเลยล่ะ "ขะ..ขะ..ขอบคุณที่ช่วยแต่งตัวให้นะคะ!"

#MSG_FashionClub " ต้องขอบคุณกาปะโจจังเลยล่ะ ! ไม่งั้นผมคงใส่แค่เสื้อขาวกับกางเกงดำแหละ ฮะฮะ อย่ามองแบบนั้นสิ ผมก็แต่งตัวไม่ค่อยเป็นนี่นา !"

#MSG_FashionClub " จำไม่ค่อยได้แล้วแฮะว่าต้องแต่งตัวยังไง " " ไม่ค่อยเข้าเลยนะ ฉันกับสีชมพูเนี่ย "

#MSG_FashionClub “ฮะฮะ สีชมพูก็ไม่เลวครับ” เขามักจะหยิบแต่เสื้อผ้าสีหม่น ๆ แต่พอได้ลองใส่เสื้อผ้าสีอ่อน ๆ บ้างก็รู้สึกถูกใจเจ้าตัวขึ้นมา

#MSG_FashionClub ' รู้สึกสนุกจัง ~ ( ⸝⸝´ ᗜ `⸝⸝)🌸 ' ( แวะมาให้โควจังใส่ชุดธีมซากุระด้วยคนค่ะะ!! แบบนี้ดูซากุระไหมน้าาา🥺 แต่ยังไงก็ฝากยัยหนูคนนี้ด้วยนะคะ~🌸 )

พอได้รับพวงกุญแจมา เธอก็ไม่รู้เลยว่าจะต้องพบกับกองกำลังหมาน้อยมากมายที่พุ่งเข้ามาหาตัวเอง "น้องหมาเต็มไปหมดเลย" "ขออุ้มๆได้มั้ยคะ ( ˶>˶˶<˶)" เธอถามน้องหมามากมายออกไปแบบนั้น แต่คิดว่าพวกเขาจะตอบกลับมาได้ที่ไหนล่ะ ถ้าจะตอบก็คงมีแต่ บ๊อกๆ หรือ โฮ่งๆ นั่นแหละ

— story 17:04 , ชายหาด เพียงผกาลอยล่องบนผิวน้ำ ยามโรยราจากกิ่งก้าน คงมิอาจหวนคืน เป็นดั่งภาพฟ้าซึ่งพร่าเลือน เจ้าผกาคงมิอาจเอื้อมถึง เธอนั่งอยู่ตรงนั้น ไม่ไกลห่างจากหาดขาวนวลเท่าไหร่ เท้าเปล่าชุ่มด้วยเปียกชื้น “เย็นจัง” ปล่อยความคิดลอยล่องไปกับเกลียวคลื่น น้ำตื้นแม้สูงแค่เข่ากลับรู้สึกว่ามลทินในใจถูกชำระให้หายไปไม่ยากเย็น ( เป็นรูทแทรกสตอรี่ แต่ถ้าใครสนใจก็แจมได้ค่ะ ! )

[ ถ้ามีครUสามอัน คงwoเอามาทำอ:ไรได้บ้าง] [เช่u ...โมบายเล็กๆllขวuห้อง ? ] [ น่ารักดี ..ใช่มั้Eล:ค: ]

[CMS : Fourr Teenn] — [มุมหนึ่งของสวนหิน | ช่วงค่ำ] แสงจันทร์อาบสะท้อนตามแนวเกล็ด เมื่อมองย้อนหางยาวจนเกะกะทางเดินก็พบเข้ากับกอดอกบัวสีม่วงที่ไม่ควรจะอยู่บนบก กลางดงบัวกอนั้นมีชายร่างสูงนอนเอกเขนกอยู่ สายตาของเขาขมขื่นทุกครั้งที่ยกจอกในมือขึ้นจิบ เหมือนมีเหตุผลบางอย่างที่ทำให้อยู่ในสภาพนี้.. — **ในจอกเป็นยาไม่ใช่เครื่องดื่มมึนเมา** (บวกสั้น ๆได้นะคะ 🥺✨️)

#MSG_โรลเปิด | แยกรูท "ขอบโต๊ะบิ่น? ตายจริง ขอโทษที ฉันเผลอจับมันแรงไปหน่อยน่ะ" "อาจารย์ประจำชมรมหรือจ๊ะ แหม อย่าทำหน้าอย่างนั้นซี่ ก็ฉันเองนี่ยังไง 💗" ช่วงท้ายของการโปรโมตชมรม ชมรมค้นคว้าปรุงยาที่ยังมียาเหลืออยู่เยอะก็เริ่มทำตามธรรมเนียมชมรม: เฟ้นหาหนูลองยา (หมายเหตุ: ทุกคนในชมรมล้วนเป็นหนูลองยา) และยาห้าชนิดที่อ.ประจำชมรมจับได้ก็คือ..?! (รีแอคสั้นๆ ได้ครับ🙂‍↕️)

#MSG_โรลเปิด [ ช่วงเย็น ] หลังจากเลิกเรียนก็ตัดสินใจเดินไปที่หาด ถอดรองเท้าพับแขนเสื้อและขากางเกงขึ้นแล้วเดินไปรอบๆ ทั้งเดินก้มมองหาด เดินลงไปในน้ำเหมือนก้มหาอะไรบ้างอย่าง หยิบหอยใดใดก็ตามแถวนั้นขึ้นมาดูหลายต่อหลายอัน แต่ก็ถอนหายใจแล้ววางกลับลงไป หยิบอันใหม่ขึ้นมาเรื่อยๆอยู่อย่างนั้นมาสักพักแล้ว "เฮ้อ...ยากชะมัด" (มาแจมสั้นๆได้คั้บ😭)

(มาปล่อยเจ้าหนุ่มหลังกล่อมเด็กๆช่วงดึกให้หลับกัน(กลายเป็นคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยวซะแล้ว))