حس می‌کردم با توجه به تنش‌ها این مدت دوباره شروع بشه اما حتی با حس انتظار داشتن هم جنگ همیشه آدمو غافلگیر میکنه. امیدوارم که تمام بشه و ادامه پیدا نکنه.

دوباره نت قطع میشه؟

دو دقیقه گوشی رو گذاشتم کنار جنگ شد 😳

هفته‌ی آینده وقت جراحی گربه‌ام هستش. براش تشخیص سرطان دادن. امیدوارم که پخش نشده باشه و بشه با جراحی غده رو خارجش کرد. بمیرم این بچه سنی نداره. چرا باید سرطان بگیره؟ :(

همش دارم ددلاین‌ها رو عقب می‌اندازم، بعد استرس میگیرم. این چه کاریه که با خودم میکنم.

امیدوارم که میرحسین سلامت باشه و در حصر از دنیا نره.

مرجان ساتراپی چرا فوت کرد؟! :(

والا توافق هم بشه من چشمم آب نمیخوره. ببخشید آنقدر بدبینم اما ترامپ دو سال و نیم دیگه توی قدرته و چیزی به اسم قانون و قرارداد برای این آدم و اسراییل معنی نداره. فقط امیدوارم که تا آخر دوره‌ی ریاست جمهوری نارنجی، خون مردم کمتر ریخته بشه و کمتر از این وضعیت فعلی رنج ببینند. آنقدر انتظاراتم کوچیک شده

بعد از ده سال دوباره اومدم برلین.

توان روانی شروع دوباره‌ی جنگ را ندارم. به خصوص که ممکنه خیلی بدتر از دفعه‌ی قبل باشه.

فیلم ایده‌ی جالبی داشت:تلاقی تخیل با واقعیت.قسمت آغازین فیلم داشت با یک سری کلیشه در مورد نویسنده‌ی زن فرانسوی پیش می‌رفت اما از نیمه‌ی دوم که پیچش داستان رخ داد فیلم جان گرفت.حقیقتا خوشحال بودم که هیچ اشاره‌ای به ایران و ایرانی در فیلم نمیشه چون خیلی بی‌ربط می‌شد به فضا و داستان فیلم.فرهادی هنوز بهترین

خبر زرد دارم براتون: انگار دلیل چک بریجیت مکرون به مکرون وقتی در هواپیما در ویتنام باز شده خوندن پیام‌های رد و بدل شده بین مکرون و گل‌شیفته در تلفن مکرون بوده. مثل اینکه مکرون از گلشیفته خوشش اومده و ول کن نیست.

همش گشنه هستم :(

ترامپ قشنگ هر چند وقت یک بار، ایران را تهدید به حمله‌ی اتمی میکنه. اینکه اتفاقا این دیوانه این حرف را می‌زنه من را خیلی نگران میکنه و اصلا شوخی نیست به نظرم. “If there’s no ceasefire… you’re just going to have to look at one big glow coming out of Iran”

بلیط فیلم جدید فرهادی رو گرفتم برای هفته‌ی آینده. ببینیم چه کرده در این فیلم دوم فزانسوی‌اش.

فکر کنم به زودی دوباره زبانم لال جنگ شروع میشه.

حالا چرا قاسمی‌نژاد رو از FDD اخراج کردند؟

واقعا هر بار لینکدین رو باز میکنم اضطراب شدید می‌گیرم.

چقدر این فیلم شاعرانه، زنانه و عاشقانه است؛ کارگردان روابط مبتنی بر مراقبت زنان را با جزییات و در خلال زندگی روزمره در بمبئی در کشاکش با مشکلات مالی و بی‌ثباتی و همچنین سرکوب‌ها و محدودیتهای جنسی چقدر متبهرانه و واقع‌گرایانه نشان داده.چه فمنیست رادیکالی است کارگردان فیلم all we imagine as light.لذت ناب

کم مونده به این همکار سابقم در روزنامه بگم برو ایران اینترنشنال کار کن. جدی والا. سابقه‌ی روزنامه‌نگاری هم که داری، عاشق راست افراطی در دنیا هستی، به ترامپ و نتانیاهو میگی تی‌تی‌لی‌ها و راه حل. دیگه چی میخوای صبح تا شب هم پست میذاری میگی فعالین جامعه‌ی مدنی پس اینترنت چی شد!

😳

کاش بشه سفر کرد به ایران. دلم یه ذره شده.

آنقدر که من دارم کابوس جنگ و هواپیمای جنگی می‌بینم این مدت گویی که انگار وسط میدان هستم و زیر بمب.

والا من که نفهمیدم چی شد؛ ترامپ همش داره تویت میکنه؛ ج.ا هم که سکوت پیشه کرده. یکشنبه هم که مهلت آتش‌بس تمام میشه.

حالا چرا دانشمندان هسته‌ای آمریکا دارند ناپدید میشن؟

چرا انقدر هرروز دنیا داره وحشتناک‌تر میشه و دست‌های ما برای تغییر ناتوان‌تر؟این روزها اینطور حس میشه یا همیشه همین بوده؟ نه فقط مسئله‌ی ایران که هر مصاحبه‌های از این مدیران هوش مصنوعی و تک کمپانی‌ها می‌بینم وحشت میکنم از فقر و جنگ‌هایی که در راهه.

که «از این بدتر نمیشه»؟... در جنوب لبنان با خانواده‌ات توی ماشین هستی، تلفنت زنگ میخوره، عادل‌ترین ارتش جهان بهت میگه پهپادمون بالای سرته، اگر میخوای زن و بچه‌ات نمیرن برو از ماشین بیرون... می‌دوی بیرون و از جاده دور میشی تا مثل حیوان از اون بالا شکارت کنن ولی بقیه آسیب نبینند...

امشب میرم Hament رو ببینم. شنیدم خیلی غمناکه. کم غم دارم گفتم برم بیشتر غصه بخورم.

۴۸ ساعت آینده 💀

خط بدیل در برابر شکست‌طلبی و حل شدن در سیاست حکومتی را می‌توان مدافع−مطالبه‌گر خواند. این خط، مدافع کشور و حق مردم برای تصمیم مستقلانه درباره‌ی سرنوشت خویش است... www.radiozamaneh.com/886284

ای خدا هنوز دارن کلی نیرو وارد منطقه میکنن. خیلی می‌ترسم.

تحملم کم شدن از دیدن ویدیوهای مردان روشنفکر ایران. یعنی اون مدل نشستن و دست‌هاشون رو بالا و پایین کردن به یادم آورد چرا از ایران و اون دانشکده زدم بیرون.

تنها اتفاق مثبت رفتن اروبان بود.

دخر قالیباف هم‌کلاس من بود در دانشگاه؛ دختر ضرغامی و پسر وزیر ارشاد احمدی‌نژاد هم. همه‌ی ما در یک ورودی بودیم در دانشگاه. تازه فواد ایزدی هم یکی از استادهای مهمان‌مون بود.

وضع اقتصادی چقدر خراب بود که توی آذرماه و دی ماه اون اعتراضات شکل گرفت که جرقه‌ی اولیه‌اش قیمت دلار و بی‌ثباتی اقتصادی بود؛ حالا بعد از کشتار و این جنگ خانمان‌سوز که کلی صنایع را از بین برد وضع خیلی بدتر از قبل شده.از ته دل آرزو میکنم که صلح بشه و گشایش اقتصادی حاصل بشه و تنها قدری از این فشار کم بشه.

حالا جالبه روز تهدید ترامپ مبنی بر محو به تمدن ایران، دو تا جنگ‌طلب که با بنده کلی بحث داشتند که چرا اون مطلب رو نوشتی در مورد دایاسپورا بنده رو آنفالو کردند🤷🏽‍♀️

ای داد بیروت رو چه بد داره میزنه این سگ هار منطقه.

بریم بخوابیم یه امشب رو حداقل که ۴۰ روز آزگار هستش که راحت سر بالین نذاشتیم

به الی پیغام دادم. رفتیم سنایی، جلوی جو کافه شلوغ بود. ۷عصر که هیچ‌وقت قهوه نمی‌خورم، قهوه خوردم. کلی آشنا دیدیم، خیالم راحت شد تو بی‌قراری مشترکیم و بابت همین زدیم بیرون. یکی گفت اومدم آخرین قهوه‌ام رو بخورم. گفتم حالا شاید آخری نبود. گفت مسأله همین «شایده»! شاید فردایی نباشه.

اگر این مرد نبود، من تا الان ایران بودم. نمیدونم چه کاری از دستم برمی‌آمد، اما حداقل احساس هم‌سرنوشت بودن داشتم.

واقعا دیگه تحمل توجیهات دوستم برای اینکه دایاسپورا نقشی نداشتند رو ندارم. خود ترامپ داره برای مشروعیت دادن به جنگش به اونها ارجاع میده. بعد چطور اونها مسئول نیستند؟!

عصبانیم خیلی عصبانی!!! از هر کی که حتی یک واژه تایپ کرد در راستای تحریم و جنگ بیشتر…این جنگ ‌پروژه‌ی چند ماه پیش نیست. جاده صاف‌کن زیاد بوده در این راه.

تا ابد مرگ بر اسرائیل

The rest of the world should probably collectively stand up to the U.S. right now, tbh

همراه با ددلاین ترامپ بنده پریود هم شدم که نور علی نور در این وضعیت مشقت‌بار.

همون موقع که این آدم‌هایی که میگفتند تنها راه حل جنگ است بهشون میگفتم میدانید که جنگ باعث شدت بخشیدن اعدام‌ها میشه، میگفتن کار به اونجا نمیکشه. چقدر از همشون عصبانیم!

بخشی از چپ غیر محور مقاومتی هم کم کم داره در این دام می‌افته که کل امپریالیسم و استعمار را انکار کنه. عزیزان به جای انکار اتفاقا باید تلاش کرد این مفاهیم را از دست این گروه‌ها و ج.ا درآورد.نمیشه انکار کرد که این جنگ امپریالیسی نیست!

مشکل مقاله‌ی ظریف این هست که فکر میکنه با نظم دنیایی مواجه هستش که زمان اوباما بود.تقریبا شبیه به همین پیشنهادات رو ایران توی مذاکره قبل از حمله داده بود و نتیجه شد بمباران میز مذاکره.نمیدونم راه حل چیه.آمریکا و اسراییل میخوان با زور پیش برن.ایران حتی تضمین عدم حمله‌ی دوباره خواسته بود و موافقت نکردن.

نظم جهانی در قرن بیست و یکم به یک گسست قطعی و خشونت‌آمیز از وضع پیشین رسیده است. "جنگ ایران" که در شکل آشکارش در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ آغاز شد همچون بوته‌ی آزمایشِ یک نظام بین‌المللیِ عمیقاً دگرگون‌شده عمل می‌کند.... www.radiozamaneh.com/884915