เมย์จ้องมองกล่องข้าวตรงหน้าโดยไม่กล้าเงยสบตาอีกฝ่าย เสียงท้องร้องเมื่อครู่ยังคงทำเขารู้สึกอายไม่หายแต่ก็พยายามนิ่งเหมือนทำเป็นว่าไม่มีไรเกิดขึ้น แต่พออีกฝ่ายยื่นตะเกียบที่คีบปลาไหลเข้ามาใกล้เขาก็เผลอเหลือบสายตาขึ้นมอง "อ้า.." เขางับปลาไหลชิ้นนั้นทันที ดวงตาเบิกกว้างเป็นประกายเล็กน้อยเมื่อได้ทานของโปรด "อร่อยจัง"

เสียงเจ็บปวดถูกเปล่งขึ้น และเธอก็รีบชี้นิ้วน้อยที่ดูเหมือนจะโดนบางอย่างทำร้ายมาให้กับคุณดู "อามิซึกิช่วยอั๊วล่วย.." "หนามมันทิ่มนิ้วอั๊วอะ.." เธอพูดด้วยน้ำเสียงสะอื้นไปพร้อม ๆ กับใบหน้าที่ในตอนนี้น้ำตานั้นได้ไหลรินออกมาเองอย่างไม่รู้ตัว แต่ถึงแบบนั้นเด็กสาวก็ยังฮึบสู้และไม่ร้องไห้งอแง "อั๊วไม่รู้เลยว่าเจ้าผักนี่มันจะมีหนามด้วยอะ..ฮึก"

เสียงลมพายุที่คอยกลอกหูลดลงจนสงบ สติเริ่มหลุดลอย เสมือนกลไกไขลานที่ไม่มั่นคง ฟันเฟืองแต่ละชิ้นเริ่มคลายตัวออกจากตำแหน่งของตัวเอง ภาพตรงหน้าช่างเลือนราง ความเป็นจริงเริ่มห่างไกลออกไปทุกที จนท้ายที่สุดก็กลายเป็นความมืดมิด มันเงียบสงบเสียเหลือเกิน.. (4/4) [ฝั่งบทของเซนจิจบแล้วนะครับ ขอบคุณโซมะซังที่มาโรลด้วยกันน้าา🥳🙏😭]

(เมย์แสนเศร้าเป็นพนักงานเงินเดือน🥺)

#SKZ_roleplay [Story 02.1 | หลังคืนพิพากษาโลหิต คืนที่ 2] (โรลปิด | @soma-skz.bsky.social) ขณะลืมตาตื่นยามเช้ามืดของวัน ร่างกายยังคงจำจดและสัมผัสได้ถึงความหนาวเหน็บแสนเย็นชาจากปลายปากกาด้ามนั้น ทว่า เรื่องพรรค์นั้น ชายหนุ่มไม่เคยใส่ใจเลยแม้แต่นิด ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นเพียงฝันร้ายที่แสนเลือนลางยามหลับไหลในราตรีนี้ เสมือนไม่เคยมีสิ่งใดเกิดขึ้น (1/4)

#SKZ_Commu "สายัณห์สวัสดิ์ จะออกไปข้างนอกงั้นเหรอ? ฉันก็เหมือนกัน ^^" "ทั้งที่ไม่อร่อย แต่ทำไมถึงยังยอมกินต่องั้นเหรอ- ไม่รู้สิ คงเพราะสุดท้ายมันก็อยู่ในกระเพาะเหมือนกันละมั้ง" 一條 弔 | Ichijo Tomura 17 | Y.2-B | 178/63 Doc : shorturl.asia/MbpA3 ( โค/เวิ่น/โรล อื่น ๆ ok 24/7)

#SKZ_HigetsuDay3 | Story event [ ย้อนหลังคืนวันพุธคืนที่สาม ] "ผมขอโทษนะ" DOC 🎐 ⌞ docs.google.com/document/d/1... ⌝

บทบาทที่ได้รับ— [ พ่อบ้านเจ้าระเบียบ ] "...." มันคงยากที่จะจินตนาการว่าเขาจะเป็นยังไงถ้าได้ลองสวมบทบาทพ่อบ้านดู ถึงไม่ค่อยชินนัก แต่ก็เอาเถอะ... ถือว่าเป็นประสบการณ์ใหม่ๆ "คุณหนู/คุณชาย..." ว่าแล้วก็ต้องฝึกพูดไว้ให้ชินปาก หืม— ก็ไม่ได้แย่เสียทีเดียว เขาดูท่าจะสนุกนิดหน่อยนะ . . .

#SKZ_FestivalClub | Story event [ ย้อนหลังเทศกาลแห่งการชักชวน ] "รสมือคุณพ่อ อร่อยที่สุดเลยครับ" . . DOC 🎐 ⌞ docs.google.com/document/d/1... ⌝

#SKZ_COMMU TW: แฟลช “ หากการไถ่บาปนี้คือเมตตาจากพระผู้เป็นเจ้า ” “ แด่พระเจ้า ครอบครัว มิตรสหาย และวิญญาณ “ ” โปรดช่วย พวกเรา จากปีศาจเดรัจฉานอันเน่าเฟะ ด้วยเถิด “ ( ผปคน้ำลายไหล แครกกกกก )

มิยะมองกระดาษด้วยแววตาที่เรียบนิ่ง คำพูดถ้อยคำที่เรียบเรียงอย่างสวยหรูนั้น ไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกอินหรือซาบซึ้งอะไร "บ้ารึไง จะให้เดินไปบอกขอบคุณกับใครก็ไม่รู้" "สมควรแล้วหรอ มีค่าพอที่จะได้รับคำขอบคุณรึไง" "ตลกเป็นบ้า~" พูดจบก็ขยำกระดาษในมือจนเหลือเป็นก้อนกลมเล็กๆ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ทิ้งมัน ไม่รู้ว่าเพราะอะไรแต่เขากลับยังเก็บมันไว้ สักที่ (+ 1/2)

[คนนั้่งข้างๆโต๊ะ| @zenji-skz.bsky.social ] กระดาษที่แนบมาบอกให้ลองควักหัวใจคนคนนั้นมาดูทำเอาอากิระยิ้มทำหน้ามึน นี่คือเปรียบเปรยสินะเปรียบเปรยซะดูน่ากลัวเลย แต่พอหันไปข้างๆจากนั่งในห้องเรียนของเขา "เขาบอกให้ควักหัวใจออกมาดูแหละเซนจิคุง" ก่อนจะคลี่กระดาษโชว์ให้เขาดูหวังจะแกล้งคนนั่งข้างๆให้สนุกสุขสมใจ

"......." "อะไรสนุกๆที่ว่า" "ใบ้หน่อยได้มั้ยคะ" เดซี่ยิ้มแหะๆ อ่านทวนอีกรอบเพื่อความมั่นใจ ไม่สิ อ่านมาหลายรอบแล้ว😔

“ กุ๊ก กุ๊ก กุ๊ก อ้ำ อ้ำ อ้ำ ” #SKZ_commu

"ผมแก่แล้วนะ ยังต้องวิ่งอีกหรอ?"

#SKZ_MebaeNoShima1 #SKZ_roleplay [ 17 มี.ค. | พักกลางวัน | ลานซากุระ ] ในวันธรรมดาวันหนึ่งหลังจากผ่านพ้นเวลามานานแสนนานในที่สุดพืชผลที่ดูแลมาก็โตแล้ว และสกิลทำอาหารของเธอก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน เพราะแบบนั้นจึงเก็บผลผลิตจากความพยายามมาปรุงเป็นแกงกะหรี่หม้อใหญ่แบ่งทุกคนเท่าที่จะทำได้ “ กินแกงกะหรี่ด้วยกันมั้ย? “ เธอหันไปยิ้มให้คุณ ผ้าปูพื้นปิกนิกที่ว่างก็ดูจะต้อนรับคุณเสมอ

[ #SKZ_Roleplay โรลปิด @skz-kizuru.bsky.social | หลังคืนพิพากษาคืนที่3 ] ลานต้นซากุระ 13:35 นาฬิกา ชายหนุ่มในชุดนักเรียนดูเหม่อลอยไปทางลานต้นซากุระที่ใหญ่โตตรงหน้า ในหัวนั้นคิดทบทวนเรื่องต่างๆอย่างเงียบเชียบ แต่ใบหน้าก็ยังคงยิ้มแป้นอยู่เสมอมาจนใครสักคนอาจจะหมั่นไส้เข้าสักวันก็เป็นได้ ท้องฟ้าดูอึมครึมมีเพียงแสงน้อยๆที่เล็ดลอดผ่านเมฆ ฝนคงจะไม่ตกใช่มั้ย ? +

#SKZ_Roleplay | โรลเปิด | ณ ลานต้นซากุระ ช่วงเวลาหลังเลิกเรียน หญิงสาวเดินออกมาจากอาคารเรียนยามเย็น สายตาจ้องมองแต่พื้นเดินอย่างไร้จุดหมายจะไปต่อ สองเท้าเดินไปที่ลานต้นซากุระสวยพลางนั่งเหม่อมองท้องฟ้ากว้าง สีสวยจัง . . . ทำอะไรดีล่ะ ความคิดในหัววนอยู่ซ้ำๆ ทั้งที่ก็เหมือนจะมีบางสิ่งบางอย่างจะต้องไปทำ แต่ดัน ลืมไปซะแล้ว น่าเสียดาย (+)

(โอ๊ยย อากิระ!!! มุขนี้ให้ติดลบสุดๆ😭🆘)

อากิระเหยียดยิ้มพลางเดินจากที่นั่งลุกขึ้นมาตามคำเชิญชวนนั้น "เอาสิครับ มาจับมือกัน" ก่อนจะยืนอยู่อย่างนั้น ด้วยบรรยากาศสุดอึมครึม....พวกเราต้องยืนแบบนี้ถึง 3 นาที....เลยสินะ "วันนี้ไวท์เดย์นี่เนอะ" อากิระเอ่ยถาม "และผมก็รู้ซะด้วยว่าใครให้ช็อคโกแลต" "โรแมนติก ดี จัง ครับ" เล่นมุกให้ฮา?? (มีบางอย่างในมืออากิระด้วยตอนจับมือกันจะเฉลยตอนครบเวลา)

“ …ก็สวยดียนะ ” เขาได้แอบยิ้มอยู่คนเดียวที่มองรูปนั้นถึงแม้จะแปลกตาและประหลาดแต่ก็เป็นภาพที่สวยกว่าที่คิด เขาเองก็อยากล้องเห็นภาพนี้กับตาของตัวเองจังเลยสักครั้งก็ยังดี

〖 คืนพิพากษาโลหิต คืนที่ 4 〗 #SKZ_HigetsuDay4 หลายคืนได้ล่วงเลยผ่านไป คำถามบางอย่างอาจถูกตอบไปแล้ว หน้าที่ของพวกคุณยังคงเหมือนเดิม ชำละล้างบาปเหล่านั้นที่คั่งค้างไว้ เพราะยิ่งเวลาผ่านไป สิ่งที่ถูกซ่อนไว้ก็ยิ่งชัดเจนขึ้น ระยะเวลาในการลงชื่อ วันที่ 17 มีนาคม เวลา 20:00 น. - วันที่ 18 มีนาคม เวลา 20:00 น. docs.google.com/document/d/1...

|| โรลปิด || @otoze-skz.bsky.social “ ขอพร? เอ๊ะใครดีละ.. ” เขาได้หันไปมามองไปรอบๆของห้องเรียนของรุ่นพี่ไม่รู้ว่าจะพาใครไปด้วยดีแต่ก็ได้สะดุดตากับคนที่คุ้นหน้าตา นั้นฮาเซกาวะซัง “ ฮาเซกาวะซัง ” เขาได้โบกมือเรียกพร้อมกับเดินไปหาอีกฝ่ายด้วนความดีใจที่อย่างน้อยก็ได้พบอีกฝ่ายอีกครั้ง “ ได้เจอกันอีกแล้วนะครับ ” (+)

[ ประกาศเลื่อนเวลาการลงทะเบียนรายชื่อคืนพุธ ] เปลี่ยนจากวันอังคารที่ 17 เวลา 12:00 น. เป็นเวลา 20:00 น. ระยะเวลาลงทะเบียน วันอังคารที่ 17 เวลา 20:00 น. ถึงวันพุธที่ 18 เวลา 20:00 น.

(โดนจับใส่ชุดเมดยามดึก)

เราเรียกสิ่งนั้นว่า ‘นิรันดร์’ แม้ท้ายที่สุด เราต่างแยกจากกัน ไปตลอดกาล — (แวะมาลงรุยคุงในชุดพิธีการที่ไปคมช.มาค่ะ 🍃) Cms. Tiply Tulip

〖 เกาะแห่งการกำเนิดหน่อไหม่ 〗 #SKZ_MebaeNoShima1 ผืนดินของเกาะที่เคยเงียบงัน เริ่มมีหน่อเล็ก ๆ ผุดขึ้นมาจากใต้ดินอีกครั้ง ไม่มีใครรู้ว่าหน่อเหล่านี้จะเติบโตไปในรูปแบบใด แต่ทุกการเพาะปลูก ล้วนเป็นจุดเริ่มต้นของบางสิ่ง เพราะบนเกาะแห่งนี้ การงอกงาม ไม่ใช่เพียงเรื่องของพืชพรรณเท่านั้น ระยะเวลาเล่น: 16 มีนาคม - 24 มีนาคม docs.google.com/document/d/1...

เซนจิกวาดสายตาอ่านข้อความภารกิจที่ได้รับ จับมือกับใครสักคน 3 นาทีเหรอ? เอาเถอะ จะใครก็ได้นี่หน่า~ ชายหนุ่มหันไปหาคนข้างๆที่กำลังหันหลังให้อยู่โดยไม่คิดอะไรนัก เป็นเพราะเป็นการตัดสินใจที่สิ้นคิด จนไม่ได้สังเกตว่าสะกิดใครไป คิดแค่ว่า ขอแค่ภารกิจเสร็จสิ้นก็เพียงพอ เขาชูกระดาษภารกิจขึ้นมารอให้(คุณ)หันมาเห็น ”สนใจจับมือด้วยกันสัก 3 นาทีมั้ยครับ?”

ปฏิทินเดือนที่ 2 : มีนาคม(ฤดูใบไม้ผลิ)

"ตายจริง เป็นแบบนั้นเหรอคะเนี่ย" หญิงสาวหัวเราะออกมาเสียงแผ่วเบา "นั่นสินะคะ.." "มีใครอยากไปตกปลากับเทนเซย์มั้ยค้าา!" เธอยกมือลองเพิ่มเสียงตัวเองขึ้นให้คนที่เดินผ่านไปมาหรืออยู่ตรงหน้าได้ยิน (+ ได้แต่ตอบช้าเล็กน้อยค่ะ)

#3A_SKZ #3A_Whiteอาลัยday หลังจากที่คุณได้มาอยู่ในที่แห่งนี้ ไม่ว่าด้วยสาเหตุอะไรก็ตาม ณ ที่อีกฝั่งหนึ่งคงมี 'ใครซักคน' ที่ยังไม่ได้พูดถ้อยคำกล่าวอำลาคุณเลย ไม่ว่าข้อความนั้นจะดีหรือร้ายก็ตาม แต่ช่างน่าเสียดายที่คุณไม่อยู่จะได้ยินมันอีกแล้ว เนื่องในวันที่มีไว้เพื่อตอบรับความรู้สึกเช่นวันนี้ ห้องสามเอของเราขอเป็นตัวแทนเพื่อส่งข้อความเหล่านั้นให้ถึงทุกท่านเอง โปรดทำใจให้สงบแล้วก้าวออกมา (+)

( สุขสันต์วันตาย คันซาวะ คิซึรุ 🥳 )

หลังพูดจบเขาก็เงียบไปสักครู่หนึ่ง ก่อนจะยกมือที่จับกันอยู่ขึ้นมาที่ระดับหน้าของเขา ก่อนจะเป่าฟู่วเบาๆลงไปที่แผล การกระทำเด็กๆแบบนี้เขาไม่คิดเลยว่าจะมีวันได้ทำ แต่ครั้งนี้เขาทำไปโดยที่ไม่ได้คิดเลย "เห็นว่า...การทำแบบนี้" "จะทำให้เจ็บแผลน้อยลงนะครับ แต่เพื่อความแน่ใจ้ราไปล้างแผลกันก่อนเถอะ" พูดจบเขาหันมองไปรอบๆ พอหาก็อกน้ำเจอก็จูงมืออีกฝ่ายไปล้างแผล

#SKZ_Roleplay | โรลปิด w : @nemura-skz.bsky.social เทศกาลแห่งการชักชวน หลังการพิพากษา | ความเจ็บแปร๊บที่บริเวณท้องยังชัดเจน เป็นหลักฐานชิ้นเดียวว่าเรื่องที่เจอเมื่อครู่คือความจริง ไม่ใช่สิ่งที่จิตบิดเบี้ยวอุปโลกน์ขึ้นมาเอง เก็นไซวิ่งออกมา รู้ตัวอีกทีก็อยู่นอกอาคาร รู้สึกผิดที่ปัดความรับผิดชอบเรื่องชมรม แต่มั่นใจว่ามันดำเนินต่อไปได้แม้ไม่มีเธออยู่ +

“ฤดูใบไม้ผลิมาถึงแล้ว” —ฮาซามะ คิคุจิ **ระวังภาพกะพริบ ตัดสลับเร็ว** (ฤกษ์งามยามดี ปล่อยคาแรกเตอร์ซองหมายเลขสองครับ มีอะไรซ่อนอยู่ในซับรึเปล่านะ?)

#SKZ_roleplay ‎โรลเปิด แยกรูท|หลังคืนพิพากษาโลหิตที่3 ‎ ‎ลานต้นซากุระ เวลาหลังเลิกเรียนขณะพระอาทิตย์ลับขอบฟ้า กลีบดอกไม้ปลิวว่อน ‎ ‎ไม่ว่าคุณผ่านมาที่นี่เพราะด้วยเหตุอันใด เหมือนวันนี้ต้นซากุระจะดูแปลก ๆ ‎คิดดังนั้นก็เกิดเสียงหญ้าเสียดสีกันทันควัน เพราะสงสัยถึงต้องเข้าไปดูใกล้ ๆ ใช่ไหมล่ะ ‎ ‎.. สักพักจึงมีคนโผล่หัวออกมาอย่างกระทันหัน ใกล้พอให้คุณตกใจ "แฮ่—!" ‎ +

(อัญชลี วันทา อภิวาท) ริมฝีปากคลี่ยิ้มบางให้กับคำอวยพรที่ตนได้รับ ไม่นึกเลยว่าจะได้รับคำอวยพรด้วยแฮะ.. ”แฮปปี้วาเลนไทน์เดย์เช่นกันครับ อากิระคุง” เซนจิไม่ได้กล่าวอะไรเกี่ยวกับสัญญาคำขอ เพราะรู้ว่าอีกฝ่ายเองก็เข้าใจดี (1/3)

#SKZ_Shokuharai |[Story]| ท่ามกลางความสับสนมึนงงจากเหตุการ์ณที่เกิดขึ้นกระทันหัน ชายหนุ่มเส้นผมสีขาวบริสุทธิ์ปล่อยยาวพริ้วไหว ก็ปรากฏตัวขึ้น เพียงสายตาของคนตรงหน้าก็ให้ความรู้สึกไม่ธรรมดาเสียแล้ว ทุกคนต่างเดินตามชายคนนั้นด้วยสัญชาตญาณ ไม่ทันที่โซมะจะเรียงความคิดในหัวได้ ก็มาหยุดอยู่หน้า [อาคารอเนกประสงค์] . . วันปฐมนิเทศเริ่มขึ้นแล้ว +

“ ขนมพวกนี้แจกฟรีหมดเลยล่ะ “ “ จะหยิบอีกกี่ชิ้นก็ได้เลยนะครับ ”

(แปะภาพเต็ม🍰) OC Card ที่นำไปเทรดซีคิวที่ผ่านมาทำไปไม่เยอะเลยหมดไวมากขออภัยบางคนที่มาแต่ไม่ได้ด้วยนะฮะ🥹

( เพื่อนๆในชมรมช่วยกันทำเต็มไปหมดเลยคับบ เอ็นริจังมาหม่ำๆหนมเรวว🥺🫳🏻🫳🏻 )

สัมภาษณ์ | 16:09 น. [ โรลปิด @nora-skz.bsky.social กับ @skz-hitoshi.bsky.social ] ภายในห้องชมรมสารพัดรับจ้าง ยามนี้ไร้ผู้คน ยกเว้นคนสองคนที่กำลังนั่งราวกับกำลังรอใครอยู่ หญิงสาวอีกคนมีใบหน้าที่เรียบและสงบ ส่วนอีกคนกลับทำหน้าเหมือนกำลังเครียด ไม่ใช่อะไร เจ้าตัวกำลังทำท่าทีให้น่ากลัว แค่เพียงแกล้งคนที่พึ่งมาใหม่เท่านั้น [1/2]

พักเที่ยงของวัน โถงทางเดินมีนักเรียนเดินผ่านบ้างประปลาย แต่ทางเดินหน้าห้อง 1-A กลับมาร่างร่างหนึ่งนั่งขวางทางเดินไม่ยอมขยับไปไหนมาสักพักแล้ว "นั่นมิยะนี่ หมอนั่นไปนั่งทำอะไรตรงนั้น" "ไม่รู้สิเห็นมาสักพักละ" "นายไม่คิดไปบอกหัวหน้าห้องนายหน่อยหรอ" "ไม่ละ" มิยะได้ยินทุกคำที่ดังภายในห้อง จริงๆ เขาไม่สนมันด้วยซ้ำ ตอนนี้เขาเบื่อเกินไป "ทำไรดีนะ..." หรือว่าจะลองกลิ้งไปตามทางดี?

( อิมเมจเป็นลิงเเล้วยังจะต้องเป็นลิงอีก(????) )

ยูโตะได้ลองทำขนมหลายอย่างในชมรมทำให้รู้สึกอุ่นใจขึ้นมามาก เลยอยากให้พวกคุณทุกคนได้ลองชิมดูบ้าง “ ถ้าไม่รีบ…แวะมากินขนมก่อนได้นะครับ ” เขาหวังว่ามันจะอร่อยถูกใจใครหลายคนที่แวะเวียนเข้ามาบ้าง ไม่มากก็น้อยล่ะนะ (มาช้ามากก ฮื่ออออ ทุกครแวะมากินหนมกันได้นะคะะะ😭🙏🏻💦💦)

( .แปลงร่างเป็นสาวน้อย )

“ น่าอร่อยเชียว ขอบคุณนะครับ ” ไว้ไปแบ่งกันทานกับคนอื่น ๆ ดีกว่า

(เซนจิชุดเมด!!!🗣️🗣️🗣️) เพียงแค่ย่างก้าวเข้ามาในพื้นที่หลังเวทีเพราะได้ยินว่ามีคนขาดก็โดนเพื่อนร่วมชั้นที่คุ้นหน้าคุ้นตาจับหิ้วแต่งองค์ทรงเครื่องด้วยความเร็วแสง ”โห..การแสดงละครเวทีในวันนี้ไม่ได้แค่ใส่ชุดสวมบทบาทธรรมดา...แต่ถึงขั้นจับแต่งหน้าทำผมซะเต็มที่เลยเหรอครับ?” ถึงแม้เจ้าตัวจะพูดแบบนั้น แต่ก็ดูเอ็นจอยกับทุกอย่างดี ทุกคนดูสนุกกันน่าดูเลยน้า~

"ซากาโมโต้ซัง?" รูปนี้ เก็บเอาไว้ได้หรอ? ไม่สิ จะเก็บไว้ทำไมก่อน... ...เอาไปขายต่อจะดีกว่าไหมนะ? ถึงจะไม่รู้ว่าใครจะรับซื้อบ้างก็เถอะ แต่อย่างน้อยก็คงมีอยู่บ้างล่ะมั้ง ซากาโมโต้แฟนคลับน่ะ

“เป็นรูปที่ดีมากๆเลยนะเนี่ย” ตัวเขาชื่นชอบท้องฟ้าเป็นพิเศษ การได้รูปนี้มา วันนี้คงเป็นวันที่ดีสินะ [สงสัยต้องเอาไปแปะติดที่ไดอารี่สักหน่อยแล้ว ]