Jurist Bob Van den Broeck (54) is de gedreven administrateur-generaal van het Vlaams Agentschap Justitie en Handhaving. Zijn visie botst wel eens met die van sociale professionals. Reden genoeg om hem kritische vragen voor te leggen. Dat kon hij waarderen: “Niets erger dan ja-knikkers”.

Op een dag rinkelt Hildes telefoon. Annie heeft haar koffers gepakt en wil naar een vluchthuis, na jaren overleven bij een onvoorspelbare man. Hilde probeert haar naar gepaste hulp te begeleiden, maar dat loopt niet zoals verwacht.

Wanneer is AI een handig hulpmiddel, vergelijkbaar met een rekenmachine, en wanneer vormt het een bedreiging voor de relationele kern van het sociaal werk? Seppe Vanhex (SAAMO Limburg) schetst een ethisch afwegingskader met groene, oranje en rode lichten.

Bij de Antwerpse jeugdhulporganisatie Harmonie staat het bureau van de begeleiders middenin de leefgroep. Deze praktische ingreep beïnvloedde het leefklimaat ingrijpend: “Het verlaagt voor jongeren de drempel om iets te vragen of een gesprek aan te gaan.” sociaal.net/achtergrond/...

Als een van de bekendste spelers in de sociale economie bieden de Kringwinkels in Vlaanderen werk aan duizenden mensen. Hoe pakken ze dat aan? “We zijn altijd trots als iemand doorstroomt naar de reguliere economie. Maar we duwen onze mensen niet richting de uitgang.”

Yong Yello groeide op in een complex gezin, droeg vroegkinderlijke pijn en trauma met zich mee, en ontwikkelde een verslavingsgevoeligheid die hem jaren achtervolgde. Maar net toen het leven te zwaar werd, bleef één iemand bellen.

Lies begeleidt mensen met een (vermoeden van) beperking die in de gevangenis verblijven. Een maand ziekteverlof leverde scherpe inzichten op: “Net door even afstand te nemen van mijn werk, besef ik hoe uitdagend de realiteit is waarin wij functioneren.”

Volgens beleidsvoerders zal de impact van de beperking van de werkloosheid in de tijd best meevallen. OCMW-medewerker Dirk Lissens vindt dat larie en apekool: “Ik verwacht menselijke drama’s en toenemende agressie ten aanzien van maatschappelijk werkers. Al hoop ik dat ik ongelijk zal hebben.”

In zijn columns gaat Ludo Serrien dieper in op verborgen betekenissen van vaktermen. Deze keer is het de beurt aan 'uitkering'.

Wie langdurig ziek is, riskeert zijn werk te verliezen. Het inkomen daalt en armoede loert om de hoek. @netwerktegenarmoe.bsky.social vroeg aan deze mensen wat kan helpen om die negatieve spiraal om te buigen. “Besteed meer aandacht aan de geleidelijke opbouw van ziekte naar werk.”

Hulpverlener en columnist Iwein Denayer ervaart een flashback naar zeven jaar geleden, toen hij met een meisje op een politiekantoor zat: "Haar droom wordt een langgerekte nachtmerrie wanneer ze de peperdure wagen instapt waarin ze haar grote liefde zal ontmoeten."

Over de aanpak van klimaatverandering lopen meningen uiteen. Maar dat actie nodig is, weten we allemaal. Alleen wordt vandaag te weinig geluisterd naar mensen met een armoede-ervaring bij het uitdenken van het klimaatbeleid. Dat moet dringend anders.

Vlaams minister van Welzijn Caroline Gennez ontvouwde haar plannen rond de jeugdhulp. Bezorgde jeugdhulpverleners en -onderzoekers reageren: “Tussen de lijnen lezen we een geloof in meer controle en efficiëntie, terwijl onze dagelijkse praktijk vraagt om vertrouwen, nabijheid en samenwerking.”

De psychiatrie wordt dikwijls in een slecht daglicht gezet. Tineke herkent zich niet in alle negatieve verhalen. Ze heeft een bipolaire kwetsbaarheid en ging daardoor al meermaals in opname. “Daar waar ik het geloof in betere tijden verloor, bleef de hulpverlening wel in mij geloven.”

Een grote groep mensen die hun uitkering verliezen, zal aankloppen bij het OCMW. Straathoekwerker Filip Keymeulen maakt zich zorgen over de focus om mensen weer aan het werk te krijgen: “Ik lig vooral wakker van de vaststelling dat rechten massaal ongebruikt blijven.”

Hoe zorgen we ervoor dat daders niet hervallen? Door te straffen, te behandelen of te herstellen? “Nog te vaak vertrekken onze keuzes vanuit aannames over criminaliteit en daderschap die de wetenschap al lang heeft weerlegd.”

Op bezoek bij SAP in Geraardsbergen. SAP - een project van SAAMO Oost-Vlaanderen) maakt de Kunstacademie toegankelijk voor wie daar zelden vanzelfsprekend binnenstapt. Samenleven in #diversiteit kan dus wel. Ik ging erg #goedgemutst naar huis. @sociaalnet.bsky.social sociaal.net/verhaal/een-...

"Hoe oncomfortabel gesprekken over racisme ook mogen zijn, het is van belang dat we ze niet uit de weg gaan. Wat daarbij kan helpen, is beseffen dat zich oncomfortabel voelen ook alleen maar dát is. Het is niet hetzelfde als zich onveilig voelen."

Columnist Daan Aeyels heeft een haat-liefdeverhouding met Brussel: "Het beste én het slechtste op één straathoek zijn voor mij een magneet."

Columnist Ludo Serrien gaat op zoek naar de betekenis van het woord 'ambulant'. “Het woord komt van het Latijnse ‘ambulare’, letterlijk ‘wandelen’ of ‘rondlopen’. Maar wie gaat hier eigenlijk op stap? Er zijn immers veel meer ambulante hulpvragers dan ambulante hulpverleners.”

In de Kunstacademie van Geraardsbergen vind je een Sociaal Artistiek Project waar iedereen welkom is. “Wat we hier doen, is mensen tijd geven. Tijd om te ervaren waar hun mogelijkheden en talenten liggen."

Veerkracht. Je hoort het overal: in teamvergaderingen, beleidsnota’s, gesprekken met cliënten... Maar voor wie dagelijks met mensen werkt, voelt het begrip soms als een lege doos. Onderzoekers van expertisecentrum Resilient People (Hogeschool UCLL) maken het vage modewoord concreet.

"Normaal ben ik hoopvol en optimistisch. Ik zie kansen, zelfs in moeilijke omstandigheden. Maar vandaag overheerst iets anders. Niet omdat ik niet zie wat werkt, integendeel. Juist omdat ik zie wat werkt, weet ik hoe moedeloos het huidige beleid is."

Katrolwerkingen begeleiden studenten die tijdens hun stage thuis komen bij kwetsbare gezinnen. Die aanwezigheid heeft volgens coördinator Emily Dumarey veel impact: “Een student komt hier ook leren van het gezin. Voor gezinnen die vaak niet ernstig genomen worden, is dat een verrassende boodschap.”

Dé jeugdwerker, wie is dat eigenlijk? Geen makkelijke vraag, want het jeugdwerk is enorm divers. “Wat jeugdwerkers bindt, is intrinsieke motivatie. Ze willen impact hebben op het leven van jongeren.”

Rond elke persoon die aan zelfdoding denkt, staan naasten. Het zou goed zijn als de hulpverlening meer aandacht voor hen heeft. “Naasten betrekken is een essentieel onderdeel van goede suïcidepreventie.”

“OverKop heeft me geholpen mijn leven weer op de rails te krijgen. Via hulpverleners hier heb ik recent een woning gevonden. Dit huis betekent heel veel voor mij.”

Therapeuten voor Jongeren (TEJO) biedt jongeren sinds 2010 gratis psychologische zorg. De forse groei van het burgerinitiatief wijst op structurele problemen in zorg en welzijn. “Wij kunnen onmogelijk alle problemen oplossen. Ik hoop dat beleidsmakers ons succes vooral zien als een alarmsignaal.”

In de muziekstudio van Gemeenschapsinstelling De Kempen vinden jongeren elkaar in het onder woorden brengen van hun gevoelens en verleden. “Een beat geeft deze jongeren de kans zichzelf opnieuw uit te vinden, al is het maar voor drie minuten.”

Lieve Broos kookt al tien jaar met veel enthousiasme voor jongeren in de jeugdhulp. Maar het eetmoment verloopt soms moeizaam en de reacties op haar kookkunsten kunnen genadeloos zijn. Hoe kan het anders en beter? Lieve ging aan het experimenteren. “Eten gaat niet alleen over honger stillen.”

Hoe organiseer je een inclusief congres? “Cocreatie is de beste manier om een verandering te realiseren die écht werkt. En het is ook gewoon een kwestie van ‘walk the talk’: inclusie is altijd een prioriteit, niet alleen als het ‘gemakkelijk’ is.”

Naar schatting een derde van de 180.000 mensen die het komend anderhalf jaar hun werkloosheidsuitkering verliezen, zal zich tot het OCMW wenden voor een leefloon. Hoe bereiden de OCMW’s zich voor? En wat hebben zij nog nodig om deze situatie het hoofd te bieden?

In het woonzorgcentrum wordt niet alleen zorg verleend, maar is er ook aandacht voor zingeving en kwaliteit van leven. Dat daarin plaats is voor kunst, creatie en verbeelding zou vanzelfsprekend moeten zijn. ‘Onlangs zei een bewoner: ‘Ik ben nog nooit zo vaak naar een concert geweest als hier.’’

"Een beleid dat inzet op activering zonder oog te hebben voor de complexe realiteit van mensen mist zijn doel. Mensen geraken niet vooruit vanuit druk, repressie, wantrouwen en administratieve opgejaagdheid. Wel vanuit vertrouwen, maatwerk en het wegnemen van drempels."

Heel haar jeugd werd Trui het slachtoffer van misbruik door haar ouders. Decennia later, op haar 53ste, nam ze contact op met Comeb, de Commissie Erkenning en Bemiddeling voor misbruik en geweld uit het verleden. “Mijn problemen zijn niet opgelost, maar er is wel iets veranderd.”

In Leuven kiest Erat vzw radicaal voor participatie: alle ondersteuning en activiteiten ontstaan op vraag van de jongeren en ze zetelen ook in het bestuur. “Hier werd ik stap voor stap begeleid in wat ik nodig had en wilde. Tot ik het helemaal zelf kon.”

“Onze ambitie om iedereen op dezelfde manier quasi onvoorwaardelijk intensief te begeleiden klinkt fantastisch. Maar die hooggegrepen wens leidt tot sociaal werk dat te weinig impact heeft.”

Veel ouders ervaren een uithuisplaatsing als een breuk in hun ouderschap. Wat betekent gezin-zijn dan nog voor hen? Pedagoge Jitske Willems onderzocht het voor haar masterproef. “Gewoon allemaal samen zijn”, bleek het fundament. Toch is niets meer ‘gewoon’ eens kinderen uithuisgeplaatst zijn.

Psycholoog Peter Dierinck schrijft een column over excentrieke keuzes van een patiënte, de schaamte van haar zus en een begeleidster die ruimte maakt.

‘Waar de ene bewoner meer politie wil, pleit een ander voor meer jongerenwerkers. Professionals hoeven die tegenstelling niet altijd op te lossen.’ sociaal.net/achtergrond/...

Geluid vormt de stad en beïnvloedt hoe we plekken ervaren. Het kan ons ergens thuis laten voelen of juist vervreemden. Iedereen beleeft geluid anders. ‘Jongeren vinden stille buurten vaak saai, terwijl ouderen dezelfde stilte juist als rustgevend ervaren.’

Daan Staes heeft een job, een gezin en is blind. Voor de hulp en ondersteuning heeft hij recht op een persoonsvolgend budget. Maar in de praktijk krijgt hij die niet. “De minister sust met de belofte dat ik voortaan makkelijker kan aankloppen bij voorzieningen. Maar dat helpt me geen meter verder.”

Ere-vrederechter Jan Nolf (74) kijkt al een leven lang met argusogen naar justitie. Ook over bewindvoering is hij scherp: “Al zijn er advocaten en magistraten die hier schitterend werk verrichten, bewindvoering wordt nog steeds verziekt door machtsmisbruik en overbescherming.”

Katya Verstraelen is voorgangster bij uitvaarten. Ze verzorgde meer dan 200 diensten en één ding valt haar op: dat mensen in armoede zelfs tijdens een begrafenis minder krijgen. Die onrechtvaardigheid wil Katya niet accepteren, daarom zal ze voortaan uitvaarten van OCMW-cliënten gratis voorgaan.

Wat maakt dat mensen met een beperking zich thuis voelen in hun gemeente? Als onderzoeker (vakgroep Orthopedagogiek, UGent) én rolstoelgebruiker stelt Lucas Van Hijfte vast dat alles valt of staat met mobiliteitsmogelijkheden. “Toegankelijkheid mag geen bijzaak zijn. Het is het vertrekpunt.”

“Ik wil voelen wat zij voelen.” Met deze woorden trok gevangenisdirecteur Serge Rooman een verouderingspak aan dat simuleert hoe oudere mensen hun verblijf in de gevangenis ervaren.

Sociaal werk is een knelpuntberoep. Organisaties staan daardoor steeds vaker open voor zij-instromers: gemotiveerde mensen die niet over het juiste diploma beschikken. Het kortdurende opledingstraject ‘GE-START’ van Odisee Hogeschool stoomt deze starters klaar.

Worstelen patiënten met zaken zoals eenzaamheid, rouw, burn-out of alleenstaand ouderschap, dan schrijven de artsen van Wijkgezondheidscentrum De Kaai kunst voor. ‘Een nieuwe, prikkelende omgeving kan andere dynamieken op gang brengen.’

"Kurt heeft niets. Of: hij heeft vanalles. Een berg schulden die hij meesleept, samen met een verleden vol stomme keuzes. Twee kapotte knieën. Een erkenning van de FOD Volksgezondheid. Een doorverwijsbrief voor voedsel."

"Juridisch gezien is het ongeboren kind geen rechtspersoon. Elke tussenkomst grijpt dus rechtstreeks in op de lichamelijke en psychische integriteit van de zwangere persoon, en staat op gespannen voet met rechten van alle aanstaande ouders."