کاش میشد برای خودم کاری کنم.

میترسم.

هیچکی رو نباید باور کرد.

زندگی ترسناکه.

هرچه در جستن آنی، آنی.

انرژیم تموم شده

تو توییتر نمیشه دیگه اکانت جدید ساخت؟؟؟؟

اینجا که همچنان ساکته.

فکر کنم اینجا نمیدونید علامت سوال یعنی چی.

چندروزه حس تنهاییم زیاده و حالم مدام در حال تغییره اما آخرش باز دلم میخواد صبح بیدار نشم، توانایی ادامه زندگی رو ندارم از این حال خسته شدم.

شب پر ستاره شب بی‌ ستاره

سگ تو سامسونگ تف تو هرچی گوشی سامسونگ از ارزون تا گرونش

تمرکز ندارم

زیادی ساکتید

اینستاگرام رو دی‌اکتیو کردم و توییتر رو لوگ‌اوت.

میخوام از همه‌جا برم خیلی ذهن و روحم شلوغه شاید فقط اینجا بیام شایدم نه

یه کسایی از من کوچک‌ترن که خداشاهده اگر تو مترو ببینمشون پا میشم میگم شما بفرما بشین.

دیگه حوصله ادامه دادن ندارم

از کارای آدما خسته‌م

گاه فکر میکنم چگونه آدم‌ها تا این اندازه خودخواه و بد هستن و بدی میکنن.

این زندگی دیگه ارزش ادامه دادن نداره

دیگه تنهایی نمیتونم :(

سلام من بتمن میخوام.

دلم اتفاقای قشنگ میخواد

فرق هستش بین کسی که نمیخواد اذیتت کنه، با کسی که بلد نیست اذیتت کنه.

بارونُ دوس دارم هنوز بدون چتر و سرپناه...

شما زندگیتون شروع داره؟

به راستی شادی کجاست؟

«در پیاده‌رو که راه می‌رفته، تنهایی هم پشت سرش می‌آمده.» منم همینطور گراهام گرین، منم همینطور.

عه این کاربر رو من قدیما دیده بودم حالا نمیدونم خودشه یا نه تشابه اسمیه

توییتر اگه خوب بود قهر نمیکردم.

مصطفی مستور یه جایی میگه: «پدرم، مادرم و من سه جزیره‌ایم که در اقیانوسی وسیع و با فاصله‌ای زیاد از هم رها شده‌ایم.» ما هم همینطور آقای مستور ما هم همینطور.

فراموش می‌شوی گویی که هرگز نبوده‌ای

تماشا نکن حال من خوب نیست مث پرده تو باد چین میخورم

شب چرا می‌کشد مرا؟؟

پشت هر لبخند غم خودشو نشون میده.

از اینایی که تا یکم به روشون میخندی تو رو با دوزاریای دور و بر خودشون اشتباه میگیرن، دوری کنید.

‏مدت‌ها فکر میکردم آدمهایی که اعتراف میکنن،وجدان اخلاقی والایی دارن... و حالا متوجه شدم که بعضی ها همون طور که استفراغ میکنن اعتراف میکنن. بالا میارن تا دوباره شروع کنن. اریک امانوئل اشمیت

چطور انسان این حجم از غم و تکه تکه شدن قلب را حس می‌کند و نمی‌میرد،مردن به وقتی که غم عظیمی نداری بیهوده‌ست.

عادت کن به وجودِ کسی عادت نکنی! بعضیا با تمامِ وجود .. بی وجودن.

شب از جایی شروع میشه که تو چشماتو می‌بندی.

پشت کدوم بهانه باز پنهون کنم هق هقمو

بیاید به این نتیجه برسیم که از همدیگه دل بکنیم.

الان اونجام که سیلویا پلات میگه: نمی‌دانستم چرا می‌خواهم بگریم، اما می‌دانستم اگر کسی با من حرف بزند یا دقیق نگاهم کند یک هفته‌ی تمام خواهم گریست.

«من در حالت خوشی نیستم. مثل تاریخ، فرسوده و ملولم. انگار بار همه‌ی رنج‌های کهنه و قدیم بر دل من است.» شاهرخ مسکوب

کاش یاد بگیرم اینجا بنویسم نه توییتر

میدونی دله دیگه یجا دیگه طاقت نمیاره هی کم میاره

آدما از اونچیزی که فکر میکنید بی‌معرفت‌ترن.

یچیزی بگو که بفهمم تهش نیست

چقد من گریه کردم، چقد زندگیم تو این چندروز بهم ریخت و هنوز نوری نیست و دارم عقب‌گرد میکنم با سرعت.