Er is één artikel (van de 20) van mijn Ikea bestelling geleverd. I can’t. Het is dat ik straks nog naar mijn ouders moet, maar anders was ik héél ver weggerold en pas in het donker thuisgekomen want ik ben er klaar mee. Echt he-le-maal. Dingen moeten gewoon gaan zoals beloofd. (+niet kapot gaan)

Baarloederpijn is er nog steeds. Straks therapie, dus rustig opstaan it is. Met muziek van Hiigo, spelletjes op de ipad. Maar die is nu leeg, dus zal ik toch echt die grote stap uit bed moeten zetten. Ik heb er geen zin in vandaag. (En dat mag)

Dat op mezelf wonen is nog best een uitdaging. Ingesneeuwd, zieke hulpverlening, ongesteld én een stroomstoring in de eerste 15 dagen. Heb ik al bingo? Aangezien ik bang ben in het donker en zonder stroom niets kan, maar bij mijn ouders gegeten. Nu al weer even thuis, maar baarloederpijn. Zucht…

9,5u aangetikt 🥳 Nog steeds uitgeput, nog steeds pijn. Maar er is ook een soort rust. Vandaag een zelfzorg-dagje en dan kan ik er hopelijk morgen weer tegenaan ✨

Nou, eens zien of ik vannacht langer dan 2x2,5u kan slapen. Ik ga er in ieder geval voor! 💪🏻

De eerste week schrok ik behoorlijk van hoeveel gas ik gebruikte. Ik woon hier nu 2 weken en ondertussen denk ik dat ik inderdaad mijn termijnbedrag zou kunnen verlagen, want zelfs deze maand ga ik er onder blijven. Wat een opluchting! Die verwarming kan dus gewoon op 20°C wanneer ik dat nodig heb👌🏻

Pakketjes die na 22:00 bezorgd wonen. Het zou toch niet moeten mogen… Ik sliep beroerd en was vandaag veel te druk, dus ik móet en wíl echt slapen. Maar oeiiii…

Week 1: opgesloten in huis door een sneeuwstorm. Crisis. “Weet je zeker dat je niet ongesteld moet worden?” Week 2: ongesteld. FML. Maar mijn kerst-deco is wel opgeruimd en ik heb opeens bakken met energie vandaag 🙃

Ik overweeg gewoon om op de bank te gaan slapen. Maar ja, ik moet toch nog naar de wc, dus dan kan ik net zo goed opstaan en naar mijn schone bed gaan. Toch wel weer even extra dankbaar voor die rolstoel nu.

Ik kan niet zo goed schakelen wanneer er dingen veranderen of als ik veel stress heb. Verhuizen hakt er in. De sneeuwstorm hakte er in. Dat alle praktische hulp vorige week wegviel (op 2x avondeten na), hakt er in. En nu is mijn PMTer ook nog ziek 🙃

De 2016 hype deed me even realiseren dat 2016 echt mijn allerbeste jaar was (sinds ik ziek ben): ik studeerde, liep stage, ging naar sportwedstrijden, tekende, won nanowrimo, volgde een klei-cursus, verslond boeken en knuffelde heel veel met Bo. Het was alleen ook veel te veel en nu mis ik Bo 🙃

Mijn bovenburen stofzuigen dus ie-de-re dag. Vaak meerdere keren. Ik vind wennen aan “leefgeluiden” lastiger wanneer ik ze echt belachelijk onzinnig vind.

Sarah vond de sneeuwpop die langzaam stond te smelten zo zielig, dat ze hem knuffelde. Hij smolt nu nog sneller, maar tenminste niet alleen.

Ik heb voorgesneden worteltjes: hoe kan ik die het beste (en het langste) bewaren in de koelkast?

Vanavond weer normaal kunnen eten, na 24u amper. En nu heb ik dus kramp he? Alsof mijn darmen zichzelf eruit willen werken. En misselijk. Hoop toch dat ik wat kan slapen, want die ene oké nacht… dat was een beetje te weinig nog om echt van uit te rusten.

Zo moe dat zelfs eten een te grote opgave is. Wel met psych gekletst, even afleiding. Nu verplicht de rest van de dag op de bank liggen totdat ik opgehaald word door mijn ouders. Ik was even vergeten dat ik ziek was, maar mijn lichaam is nu onverbiddelijk. (Mijn hoofd negeerde ik)

Ik wil niet boos zijn, maar kinderen hebben net mijn sneeuwpop ontvoert naar de speeltuin? What the actual fuck.

Bij 3 webshops dingen besteld. Steeds adres aangepast. Maar bij degene die ik zsm nodig heb, toch niet 😭 Voordeel is dat mijn moeder het bezorgd nu. Bij hen thuis. En ik daar donderdag hopelijk weer ben. Maar toch. Zo stom!

“Lies, ga alsjeblieft een sneeuwpop bouwen vandaag.” “Nee.” Een paar uur, veel frustratie, 2 opgeruimde dozen, door mijn benen heen zakken en totaal niet meer weten wat links of rechts is, toch maar toegegeven.

Tankstation van Hiigo is wel echt een topnummer he?

Buiten in mijn eigen tuin een kopje thee drinken. In het zonnetje. Omdat het kan. En dan huilen want holy shit je zenuwstelsel kan zoveel rust helemaal nog niet handelen, dus ga je maar weer scrollen 👍🏻 Morgen weer een poging om dit telefoonloos te doen. Iedere minuut is er één!

Verhuizen was uitputtend, dus nu lig ik bij mijn ouders op bed te wachten tot mijn vader heeft gekookt. Net als anders. Maar dan zonder 98% van mijn spullen om me heen 😅

Morgen ga ik verhuizen, hele dag keihard gewerkt om zo veel als mogelijk in te pakken… maar de hulptroepen hebben net afgezegd 👌🏻 Echt top.

Iets met hooi en een vork en stappen kleiner maken laat de berg alleen maar groter lijken… Maar het moet toch echt gebeuren… vandaag.

Ik moet mezelf vandaag echt inhouden om geen dingen te dóen. Maar komende dagen worden bizar zwaar, dus rust is goed. Wel jammer dat echt prikkelarme rust gewoon niet lukt. Ik wil het wel, maar zodra ik dat doe, begin ik te huilen. Dat zal nog wel een tijdje duren…

1) Het NL Alert op je NC koptelefoon was bijzonder kut. 2) Het NL Alert was bijzonder onnodig (het netwerk is ieder jaar overbelast, dat wéten we toch? En werd altijd gewoon van te voren gecommuniceerd, waarom nu niet?) 3) Ik haat het om een kater te hebben (nee, ik heb geen druppel gedronken).

Ik ben alleen thuis. Mijn medicatie werkt en ik speel solo-bordspelletjes terwijl de hond in diepe slaap op mijn voeten ligt. Ik weet niet hoe het met jullie gaat, maar ik denk niet dat het veel beter wordt dan dit 🥰 (Nu alleen dat vuurwerk nog ditchen)

Voor de mensen die de uitspraak: “Do it scared” of “be scared, do it anyway” ook niet zo positief vinden (omdat het een ‘ondanks’ oproept, een pushbeweging die de angst opzij duwt om je doel te bereiken)… Mijn psycholoog zei een paar weken geleden: “je hoeft niet dapper te zijn zonder angst”

Ik ben uitgeput en toch lig ik iedere nacht een paar uur wakker. Zo stom! Extra stom was dat ik vannacht ging slapen met yoga nidra op, heel diep in slaap viel en nog voor het einde van de meditatie alweer wakker was🙃 gelukkig daarna wel weer meer geslapen, maar geen zin om wéér zoiets op te zetten

Ik ben op zoek naar een nieuwe fysiotherapie-praktijk. De praktijk waar ik heen wil zit vol, maar aangezien het om huisbezoeken gaat, gaven ze me wel een optie dat iemand van een zuster-praktijk mij gaat behandelen. Alleen zie ik nu zijn foto en wil ik alleen maar ineen kruipen. Wat moet je dan?

Misschien wel een vraag voor hier: ik wil graag een platenspeler kopen. Ik heb er nog geen. Wel een cd speler met losse boxjes (ruim 20 jaar oud), dus die aansluiten op de platenspeler is een optie. Wat zijn jullie aanraders? Zijn er specifieke dingen om op te letten? Liefst niet te ingewikkeld🙈

Kan vandaag alleen maar janken, want bij alles denk ik “dit is de laatste keer” Volgend weekend lijk ik te gaan verhuizen en ik blijf het fenomeen niet te bevatten vinden. Ik dacht dat het zou wennen met wat tijd, maar helaas.

Ik ben zo intens moe en ik heb zo veel stomme, nare pijntjes. Ik denk dat mijn pezen zowel de overbelasting en de stress niet waarderen, maar dat de kou daar bovenop nog voor extra veel last zorgt. Vermoeiend. Gelukkig is kerst voorbij en kan de focus weer even op verhuizen.

Het is “gewoon een vrijdag” Maar in plaats van therapie moet ik naar oma. Ik denk dat ik de combinatie ook nog wel interessant had gevonden... *stopt therapieknuffel in tas* Gelukkig is er om 15u schaatsen.

Mijn ouders wilden behulpzaam zijn. Dus nu staat de hamsterkast hier. Althans: de buitenkant. De lades en het terrarium staan nog in mijn slaapkamer daar. Want dat is totáál niet chaotisch. 5 minuten nadat mijn ouders onverwachts hier voor de deur stonden, werden de koelkast en vaatwasser geleverd

Het gaat allemaal huilend, maar kijk! Eten! 🥳 (Een spoedcursus elektrisch koken is welkom, denk ik)

Ik heb amper herinneringen aan deze tijd vorig jaar. Met psych even door mijn dagboek van toen gebladerd: madame Pelicot, begeleiding een stukje van trauma verteld, ik had een allergische reactie die niet geloofd werd, mijn bonusoma overleed en ik kreeg psychotische klachten van de lyrica.

De kortste dag is geweest. Nog een maand of 3 die fijn zijn, daarna wordt het hier langzaam weer een stuk pittiger. Die lange dagen zijn voor mij altijd funest. Wat dat betreft ben ik dankbaar dat het nu winter is en cocoonen zomaar toch wat meer is toegestaan!

Goed voornemen als ik boos wil reageren op een draadje wat al 20x langs is gekomen: “hide post for me”. En ademen. Want mijn hemel wat zijn er een hoop irritante mensen. Ik moet “mijn groepje” hier nog steeds een beetje vinden geloof ik 😅

Trots: het deel met deuren is nieuw gekocht, de andere delen stonden tot deze week bij mijn zusje in huis. Daarvoor verhuisden ze al een paar keer mee met oma. Er komen nog nieuwe deuren, zodat het één geheel wordt. Maar ik ben heel dankbaar dat ik dit zo kon overnemen 💚

Ik keek vandaag Howl’s Moving Castle en Little Women (2019) en dat is een verdubbeling van het aantal films dat ik eerder dit jaar heb gekeken. Ik kan ook niet meer stoppen met huilen. What a day.

Morgen vroeg op en dan vanaf een uur of 13 in de ruststand. Ik ben gesloopt en mijn rug wordt morgen behandeld, dus dat is een goede reden voor een paar dagen NIETS. Wordt vast onwennig 😅

Afgelopen nacht sliep ik (voor het eerst!) in mijn eigen huis. Het was raar, ingewikkeld. Vannacht slaap ik weer bij mijn ouders. Ook ingewikkeld. Gelukkig gaat het heen-en-weer niet eeuwig duren, want ik vind het maar lastig allemaal. Ik heb behoefte aan rust…

Mijn spanningsniveau is echt door het dak geschoven. Komende dagen weer grote stappen zetten in het verhuis-proces. Donderdag naar de orthomanueel arts en dan neem ik een paar dagen vrij van alles: ik ben kapot en de heftigste weken moeten nog komen.

Ik werd vanmorgen om 7u wakker met grootse plannen. Leuke ideeen, ik werd er helemaal vrolijk van. Maar: 7u en de spullen liggen verspreid over meerdere huizen, dus ging ik toch maar verder slapen. Ik heb mijn les geleerd en hoop na de verhuizing mijn leven te kunnen beteren 🙃

Over de slechte communicatie van pakketjes-bedrijven: ik kan helaas niet tot nader order thuis blijven, PostNL. Do better. (En Ikea: stop met leveringen deels via PostNL verzenden. Dit had prima met het grote artikel meegekund wat wél vrijdag werd geleverd…)

Doel voor deze week is cadeautjes bij elkaar sprokkelen: Vader (62), moeder (61), zusje (31) + vriendin (?). Ik ben clueless. Ze hebben alles al en ook voldoende geld om te kopen wat ze willen en bovenal: geen nuttige verlanglijstjes. AAARGGGGHHHH! (Tips mogen)

Mijn MDL verwijzing werd door ziekenhuis 1 niet aangenomen en ziekenhuis 2 heeft een wachttijd van bijna 3 maanden. Voor revalidatie word ik bij ieder ziekenhuis afgewezen, want te complex. Maar ja, de privéklinieken en hun cherry picking zijn het grootste probleem 🙃 nos.nl/l/2593766

Mijn Ikea pakket van vrijdag is weer verschoven naar morgen, maar ik krijg vandaag via PostNL wel mijn gisteren bestelde stofzuiger? Make it make sense 🙃

De feestdagen dit jaar vallen wel weer écht heel erg ongunstig voor hen die twee keer in een week therapie hebben he? Pfoeh. Altijd leuk dat in die heftige weken die structuur óók nog eens doorbroken wordt.