Πλατάνι καλορίζικο,
Που φύτεψα μια ‘μέρα,
Το μόνο αφ’ όσα την κορφή
Υψώνουν ς’ τον αιθέρα.
Για πες μου πώς εφούντωσες
Κι’ έριξες τέτοια κάλλη ,
Πώς δεν σ' ετάραξε ποτέ
Η άγρι' ανεμοζάλη;
Τόνομα, που σου 'χάραξα
Θυμάσαι, ς' τον κορμό σου
Διώχνει μακρυά σου το κακό,
Είνε το φυλαχτό σου.
ΑΝΔ ΜΑΡΤΖΩΚΗΣ
23 days ago