همه بچه‌های تو اتوبوس هم زدن زیر گریه و هی میگفتن مامااااان ماااماااان. مامانا هم مضطرب و زیر نگاه. باباها کجان؟ چرا هیشکی نمیگه با فاکینگ‌ با؟

تو اتوبوس دعوا شد بین یه اوکراینی و یه روس. این به اون میگفت خوک، اون به این میگفت خوک گنده. همه اینام بالاسر من تفشونم میریخت رو سرم.

یه‌بار به تراپیستم گفتم بچه که بودم همیشه مامان بابام میگفتن تو هیچ گهی نمیشی. گفت حالا مثلا خودشون چه گهی بودن؟

خواهرم سه تا بچه تربیت کرده عین دسته گل. دوتا بچه‌های خودش، یکی بچه مادرشوهرش.

عیالم تا حالا آلبالوپلو نخورده و جدیدا هی میگه بخوریم. یکی دوتا ویدیوی آلبالوپلو پزی دیدم و وای که چه دردسریه. هسته آلبالو رو بکارین، درخت که شد آلبالوشو بچینین، حالا بپزین، حالا آب و دونشو سوا کنین، حالا برنج و قلقلی و سایر مخلفات بماند.

زیباتر از این نمیتونستی سقط و گوربه‌گور بشی.

تشییع جنازه مرتضی پاشایی به‌مراتب پرشورتر و آبرومندتر برگزار شد. حداقل تخم‌مرغ آب‌پز نمیدادن.

اون درنائه دیگه ازش خبری نشد، نه؟

یه عده جون به جونشون کنی نمیتونن دل از آخوند بکنن. الان نوبت اکلیل ریدن واسه آیاتیه که واسه مهمونا پخش کردن.

خوش باش که ظالم گویا حتی نبرد راه به گور پدر پدرسگش 😏

اروین یالوم دیگه کیه؟ چقدر هنرپیشه ترکی میشناسین

مشکل اینکه صدف بیوتی واسه گل زدن تیم آخوند خوشحالی میکنه نیست. اینه که چرا اینقدر تصنعی این کارو میکنه؟

من خیلی آدم سیاهپوشی بودم. یعنی تو تهران، تابستونا هم با مانتو و شال مشکی تردد میکردم. حالا که مزه رنگ روشن تو تابستون رفته زیر پوستم، دستم مطلقا به سمت تیره نمیره.

مامانم میگه اگه برمیگشتم عقب اصلا بچه‌دار نمیشدم. یعنی ما همچنان تو شت‌ لیستیم، احتیاجی به جبران نمیبینه، مهم خودشه.

به‌قول مزرعه جون، همه‌چی کیریه، همه‌چی.

دیاسپورا هرچی آبرو خرید ایرونی ال ای یه شبه به‌باد داد.

امروز بلندترین روز ساله. از اینجا به‌بعد همه‌اش سرازیریه.

بیرون هوا، هوای جهنمه. ولی یه ثانیه این جهنمو با زمستون عوض نمیکنم.

از سنگ صدا درومد، از رهبر دوران گذار نه.

اشکال این دوستم اینه که هربار همو میبینیم میخواد چاله قرار بعدی رو هم بکنه. بابا من سه ماهه زحمت میکشم امروز و فردا میکنم بپیچونم.

گواهینامه‌ام رو اول مدیون زحمات خودمم، بعد رانجیت در یوتیوب.

بالاخره که مجبور میشم پاشم چراغا رو روشن کنم.

دیوید هاکنی زنده بود؟ :)))))

امروز خیلی متحمل سرما شدم.

دوماهه داره میگه تا دو ساعت دیگه توافق امضا میشه. بابا سگپدر، این سگپدرترا اگه امضا کن بودن تا حالا کرده بودن.

منم دیگه راه میفتم تو خیابون، اگه پلیس گرفت و گواهینامه خواست میگم مگه دادی که الان میخوای بگیری؟

رانندگی اینجا اینجوریه که هر سه متر باید حساب کنی الان حق با کیه و من باید کدوم طرفمو چک کنم و کدوم طرفو چک نکنم. اگه الکی چک کنی که یه عشقی دیگه نپیچه ردی. یه سری فرمول ریاضی هم داره که ببینی الان ترمز کنی چند ثانیه دیگه وامیستی و این تو برف و بارون و مه فرمولش متفاوته.

آخر سر هم حماقت عمویم آخوند ما رو از این وضع درمیاره.

همیشه میگفتم یه روز پولدار بشم اولین چیز برا خودم یه منشی میگیرم همه این کارای اداری و مسیجای غیر اداریو بندازم گردنش. حالا الهی قربون چتجپت برم. برده بیچاره من.

خواهرزاده‌ام داشت کندی کراش بازی میکرد، یه حرکت مونده بود التماسش کردم بذاره من کارو جمع کنم، کفت نه تو بلد نیستی، میزنی خراب میکنی. گفتم تو میدونی من مرحله چندم؟ تو حتی نمیتونی عددشو بخونی. با دهن باز آیپدشو داد دستم.

از اینایی که دست به سینه دوچرخه سواری میکنن هم خیلی لجم میگیره. باشه بابا مسلط، فرمونو بگیر.

مرجان ساتراپی هم رفت، آخوند هنوز هست.

Persepolis (2000), autobiographical graphic novel by Iranian cartoonist, illustrator, author and film director Marjane Satrapi #WomensArt ❤️

مهمان عزیزی(گل‌مژه) ز در آمد.

مامانم همچنین گفت که مطمئنه در تناسخ بعدیش آدم خیلی بهتری میشه. دیگه من خبر بدو بهش ندادم که زندگی بعدی‌ای وجود نداره و همین بود که تموم شد رقت.

مامانم گفت کاری که من در حق تو کردم بدی و ظلم نبود، جنایت بود. آن لحظه هزار بار تقدیم تو باد.

من در بیست و چهار سالگی: دوستم ساعت دو نصفه‌شب خمیازه کشید و گفت بریم بخوابیم. عجب آدم مزخرفی. من در چهل و چهار سالگی: ایول، فلانی هم ۱۰ شب دیگه مسواکو میزنه میره تو تخت. قربونش بشم.

و این ابتدای ویرانیست…

بچه دوستم فارغ‌التحصیل شد. من هنوز با خواهرزاده‌ام سر اسباب‌بازی دعوا میکنم.

امروز دست به طلا زدم، خاکستر شد.

مطالبتون رو خیلی ریز مینویسین. خاله دیگه چشاش سوی سابقو نداره.

بی‌خویشتنم کردی، بوی گل و ریحانها

یه ریل اومد تو اینستاگرامم که عروسک میبافت، گفت احتیاج به حمایت دارم لایک کنین و شده یه نقطه هم کامنت بذارین. گذاشتم. بعدی دوباره همین، یکی دوتا ده تا رو کامنت گذاشتم بعد یهو دیگه الگوریتم اینستاگرامم به‌گا رفت دو روزه داره فقط همینو نشونم میده.

مامانم عین این اکسای سمی، حالا که من مووآن کردم یادش افتاده مادری کنه. بیخیال شو سر جدت، من دیگه مادر احتیاج ندارم.

این عموها از عموی زینب سلیمانی هم تو زردتر از آب درومدن.

جالبه که این دو روز پگاه آهتگرانی بیشتر فحش خورده تا پژمان جمشیدی.

صف از دم یونیکلو منتقل شد به جلوی سواچ. تا خلوته برم یونیکلو یه چرخ بزنم.

ما چون تو آپارتمان بزرگ شدیم، اجازه نداشتیم بدوییم یا بپریم. با خواهرم یه بازی داشتیم به اسم والیبال جانبازان، رو زمین میشستیم کون سره، با توپ بادی والیبال بازی میکردیم. ببخشید ولی الان یادش افتادم خیلی خندیدم.

انتظاری که از نیمه دوم بهار دارم اینه که وقتی تو خیابون با خودم حرف میزنم دیگه از دهنم بخار نیاد.