Βιοπαλαιστίνιος 3 months ago
Κατεβαίνω παραλία με το αγέρωχο βήμα του νησιώτη, του λιοκαμένου ακρίτα, γιατί μάνα μου είναι η θάλασσα. Βουτάω και αρχίζω ελεύθερο, ύπτιο, πεταλούδα, μεταξοσκώληκας, πλαγιομετωπικός ξιφίας Σουρινάμ. Σηκώνω κεφάλι μην τυχόν και έχω φτάσει στην Τουρκία αλλά τελικά είμαι μισό βήμα πιο πέρα