#YorgoSeferis Çeviren: Cevat Çapan

Mayday! Mayday! maydaymagazine.com/death-of-the...

Uzak Kıyı nerede? Söyleşi: www.youtube.com/watch?v=eemr...

Barışın incelikli dili ölmedi, güler yüzü solmadı, direnci bitmedi. Zimanê nazik ê aştiyê nemiriye, rûyê wê yê bişirîn neçilmisiye, berxwedana wê bi dawî nebûye. Խաղաղության նուրբ լեզուն չի մահացել, նրա ժպտացող դեմքը չի մարել, նրա դիմադրությունը չի ավարտվել։

Bu akşam Yaykoop Kadıköy Kitabevi/Antika Kitap Kafe'deyiz.

Uzak Kıyı'nın seslerini paylaşmak için Kıraathaneye bekleriz. kiraathane.com.tr/sezon-progra...

Karaağaç Lozan Anıtı, meydandaki huzur kadar hüznü de hissettirdi bana. Ülkemizi çevreleyen denizleri simgeleyen üç havuz boştu. Bir elinde barışı ve demokrasiyi simgeleyen güvercini tutan ve adaletin sembolü zarif kadın sanki gittikçe artan özlemlerimizi temsil ediyordu.

Bu aslan gözlerinizin ta içine bakarken gülümsüyor. Zaman pençeleri ve dişlerini almış. Edirne Arkeoloji ve Etnografya Müzesini koruması için girişe koymuşlar onu ama belli ki rüzgâr onu diğer Edirneliler gibi barışsever ve konuksever kılmış.

Anayasal haklarını kullanan GENÇLER serbest bırakılıncaya, erken seçim kararı alınıncaya, cumhurbaşkanı adaylarının tahliyesine, ekonomik krizden sorumlu olanların (bir kişi) istifasına kadar her ayın ikinci, sekizinci ve on beşinci günleri #Harcamıyorum #boykot Birlikte olursak ÇOK İYİ görünürüz.

1493 yıl önce bu anıtın etrafındaki tribünlere çağrılan on binlerce insan ı. Justinianus'un emriyle katledildi. Sonraki imparatorlar bin yıl daha insanları burada neşeyle kandırmaya devam ettiler. #hipodrom #nika

Küçük Ayasofya'nın incelikleri. 1496 yaşındaki bu mimari şaheser bir rüya sayesinde canı kurtulan I. Justinianus'un karısı ünlü Teodora tarafından yaptırılmış. Rüyanın kahramanları iki asker Azize adanmış. Rehberimiz Şerif Yenen'e çok teşekkürler.

Şu ekseni yamuk gezegende bile yılda en az iki kez geceyle gündüz eşit oluyor. Ülkeme eşitlik ne zaman gelecek? Adalet gelecek mi? Sadece içsel dünyamızda mı özgür olacağız? Bize azıcık da olsa umut gerekli. Şu karanlıkta bilinmeze yürüyen insanın umudu ve yürüyüşü gerekli bize.

Fener'de bu sokaktaki iki komşu aralarında anlaşmışlar belli ki. Benim gibi aval aval yukarılara bakan avareler olmasa göremeyecektiniz ipe serili dayanışmayı. Tertemiz, mis gibi. #vodina

Dostumun dostu dostumdur. Şimdi bunu İngilizceye çevireceğim, bir sürü gereksiz sözcük doluşacak buralara.

Urfa Adamı. Müzede onun fotoğrafını çekerken belki de eskiden oyuklarında değerli taşlar olan göz çukurlarının beni ısrarla izlediğini düşünmüş ürkmüştüm. Derin saygımı hissetmiş olmalı ki bakışları yumuşadı. Ziyaretçilerin çoğunun başına gelmiştir bu eminim.

Küçükyalı marinasının üzerindeki bulutlar Ayastafanos üzerinden Roma'ya kadar ışık taşırmış. Beride kalan ışık seli Mardin ovasında biran yerle birleşip ufku yok eder sonra doğru Basra'ya akarmış. Işık mı bulut mu her ne ise işte...şişedeki gibi durmazmış.

Süreyya Plajı'ndaki bu anıtın koruduğu heykel sahil doldurulurken çalınmış. Eskiden denizin içindeymiş Bakireler Heykeli. Kim çaldıysa bir gece getirip bıraksın buraya. Ben affedebilirim.

Babam Dr. Arif Özel'i geçen yıl bugün sonsuz huzura uğurlamıştık. Elinde tuttuğu Nevruz narının masalını yazmaya ve anlatmaya devam edeceğim. Narı kırıp kuşları çağıracağım.

Beti aslan korkusunu çabuk yendi. Artık sırtını yaslayabiliyor ona çünkü onun yumuşak bir yastık olduğunu öğrendi. Kedi bilmediğinden korkar. Aynı insan gibi.

Bu heykel Küçükyalı sahiline yakın bir parkta. Eskiden deniz olan doldurulmuş zemine saplanmış mermer bir balık. Sanki eski yalı sakinleriyle inatlaşıyor.

Kaidesi olmayan (belki de sonradan yitip gitmiştir kaide) bu heykel Süreyya Plajı'nda. Hem seviniyorum büyüklenmediği için karşımda hem de üzülüyorum yeterince saygı görmüyor diye. Bu üzgün, bedensiz yüzler eski plajın neşesini mi özlüyor? Yoksa biri onları burada unutup gitti mi?

Ağaç gölgelerine sığınmış bu heykeli de görüyorum Küçükyalı sahiline inerken. Nabzımı hızlandırıyor sağolsun.

Bu heykel Fındıklı'da, trafiğin ortasındaki küçük bir adacıkta. Her sabah etrafında bir tur atıyorum. Ne annenin ne de bebeğin yüzünü tam olarak görebiliyorum ama duygusunu nedense arkasını döndüğü Küçükyalı sahiline kadar taşıyabiliyorum.