Robbie was vandaag ook voor het eerst weer even buiten.

Eerste zwembad feestje van het jaar is een feit. Geluksmoment to the max.

Al vroeg 5 km tussen de koelen bomen voor de hitte komt.

De puber heeft drie andere pubers te logeren Ze kijken naar foto’s en filmpjes van elkaar toen ze klein waren. Ik smelt even intens van deze vier stoere gasten.

Allemaal met de voetjes omhoog na zo’n dagje werken.

In dit huis eet je nooit ongezien een snackje.

Zo simpel.

Ik dacht dat honden geen Lyme krijgen. maar ik verwijder net een teek bij mijn hond met een enorm rode kring er om. Vind ik toch wel spannend.

Als je ook maar iets van sympathie kan opbrengen voor de brand in Loosdrecht ontvolg me dan. Dank.

Robbie is zo lekker aan het spelle. Hij schommelt, hij speelt met de rol papier die in zn molentje zit. Hij eet en hij is continue aan het praten. Hij voelt zich duidelijk goed. Dus dat hou ik vast als hoop.

Een biopt. Een dierenarts die eerlijk is en zegt dat er een grote kans is dat het een tumor is. Ik voel me verslagen. Robbie babbelt en vraagt of ik wil dansen.

Weer onderzoek. Want nee. Het lijkt toch niet goed te zijn

Samen op de dokter wachten. We hopen allebei dat Robbie zonder kraag naar buiten mag.

Op naar de dierenkliniek waar ze hopelijk de kraag van Robbie z’n nek gaan halen. Hij zie thee vrolijk zingend te gemoed. .

Lief dagboek, gisteren ging ik een avond op de bank zitten. Dat is niet gelukt. Ineens stond ik bij the fun loving criminals. Het was een hele leuke avond.

Als het hoofd van mijn man zijn kussen raakt slaapt hij. Mijn mood switch van pure liefde naar pure jaloezie

Circus stad. Echt een super festival voor met kids! Zelfs grote zoals die va mij.

Er vloog net een zwaluw naar binnen. Heb ik dus eindelijk iets aan de “ik kan een vogel vastpakken skills” die ik deze week zo hard geoefend heb.

Robbie is begonnen met zich kaal plukken en ik weet dat dit niet komt door de zorg die ik bied. En ik weet dat er niet veel aan te doen is. Het is zijn frustratie. Maar de tranen staan echt in m’n ogen.

Kijk eens wie er mee naar huis gaat

Net telefoon. Robbie is vrolijk en eet nog niet alle onderzoeken zijn gedaan dus nog even wachten. Maar ik mag hem sws vandaag ophalen.

Net telefoon. Robbie is vrolijk en eet nog niet alle onderzoeken zijn gedaan dus nog even wachten. Maar ik mag hem sws vandaag ophalen.

Robbie is wakker en eet en babbelt! Ze belde net

Ik ga toch maar even de stad in. Naar de lege boom staren gaat me niet helpen

Robbie blijft in Utrecht. Ze gaan hem opereren. Alleen terug nu.

Ik zit weer in Utrecht. Dit keer alleen voor mijn man is dit de drukste dag van het jaar. Voel me enigszins schuldig maar hij weer niet dat we helaas terug moesten. Robbie is wel vrolijk.

Robbie is niet in zn hum. Ik ook niet daar ben ik te brak voor. Hij eet in antibiotica gedrenkt brood. Ik drink koffie.

Half 3. Thuis. Kapot.

We mogen naar huis. Robbie heeft een bloedende cloaca waar ook wat huid bij naar buiten hing. Onduidelijk waarom. Maar hij heeft pijnstilling en antibiotica en een stukje appel van de dokter. Hopelijk gaat het snel beter als het niets geks is moet het snel genezen.

En dan ineens zien we overal bloed onder de papagaai. We zitten met gierende banden in de auto naar Utrecht. Hopelijk halen we de papegaaien arts op tijd. Duim maar mee.

You’re not missing. You’re just absent.

Ik wil ze nog even uit laten voor de autorit. Maar truffel gaat plat op haar buik naast de auto liggen en veroerd geen poot meer.

We gaan een paar dagen weg. De honden gaan mee. En dus hun mandjes en dekentjes. Die liggen al in de auto. Er is totale paniek uitgebroken bij onze honden.

Ieder jaar laat ik me minimaal 1x verleiden. En eeekijk. Ieder jaar vind ik het sfiekem best leuk.

Simple life, happy life.

Dat was het dan. De laatste keer borrelen en eten samen. Want onze lieve vrienden emigreren. En nee dan zijn we niet elkaars leven uit. Maar wel elkaars dagelijks leven uit. En auw. Daar ben ik niet aan toe.

Ik hoor mezelf net tegen m’n man klagen over hoe warm de koffie is en vind mezelf nu ook een ongelooflijke zeikerd.

De puber heeft een kookdag gekregen. Nou vind hij koken dus hardstikke leuk en is het dus een dubbel goed idee. Erg tevreden met op zondag een prima maaltijd voorgezet krijgen! (Pittige sticky aubergine met gele rijst ).

Ik sta hier ook op.

Vandaag ben ik 12 jaar moeder. Zo lang geleden al dat het liefste kereltje zo onze wereld en onze armen in stapte in het verre Fuzhou. Vandaag ga ik even nostalgisch zijn en in m’n hoofd toen in China zijn.

Winterkleding in de opslag. Zomer kleding eruit. Laat die zon maar achijnen.

Zalig paasfeest, ik schrijf het nu maar hier. De eerste “feestdag” in drie jaar dat ik niet tegen beter weten in toch mijn vader iets stuur. Voor het eerst dus ook niet genegeerd worden. Al voelt de afwijzing net zo sterk, nu ik het alleen maar hier schrijf.

Ik was dus heel fijn in slaap aan het vallen. Tot mijn hoofd bedacht dat het een prima moment was voor piekeren en malen. Klaarwakker nu.

Een jaar in dienst. Proost op mij. Proost op dingen overwinnen en verder gaan.

Zoonlief van 15 gaat naar bed. We hobbelen er samen maar meteen achter aan. Joe

Mijn buren gaan verhuizen naar Italië. We zijn dik met elkaar. Nog een maand. We borrelen al een aantal weken samen op dinsdag. Nog 3. Ik vind het stom.

True

Te hard aa het dansen om scherp te blijven plakken. Housequack je was zalig.

Gisteren voor het eerst een house feest bezocht en zelf op de 0.0 gegaan beviel eigenlijk best wel prima.

Kaartjes voor placebo ook binnen. Krijg gewoon zin in de herfst zo.