เปิดพรีเสื้อ “TO SOUL เพราะคุณทวินเฟลมของผม” ส่งเดือนกุมภา 2026 เปิดฟอร์มหนึ่งเดือนค่ะ รายละเอียดและวิธีการสั่ง*** forms.gle/sZqXnTBXLxCq... กดดูในไฮไลท์พรีเสื้อได้เลย❤️‍🔥 _______________________________________ ใครต้องการของที่ระลึกอย่างอื่นรอหน่อยนะคะ มาเปิดพรีเสื้อก่อนให้ทันใส่กันน #เพราะคุณทวินเฟลมของผม #กลางคืนอ้าย #เว็บตูน #Webtoon

🐰🍒🐤 EXO TikTok update First Snow Challenge 🌨️ 2025 with Suho, Chanyeol and Sehun! #SUHO #CHANYEOL #SEHUN #weareone.EXO

🐻Jongin TikTok update First Snow challenge! 2025 🌨️🎄 #KAI #카이 #zkdlin #jongin #kimjongin #EXO #weareone.exo

BAEKHYUN

BAEKHYUN

“บันทึกถึงบัว น้องปราณ และน้องแบม พ่อเคยทำผิดพลาดหลายอย่าง น้องปราณอย่าเอาพ่อเป็นตัวอย่างนะครับ พ่อหวังว่าน้องแบมจะเจอผู้ชายดี อย่าเที่ยวไปบอกใครว่าอยากมีแฟนที่นิสัยเหมือนพ่อ และบัวขอบคุณที่กลับมา ขอบคุณที่ให้โอกาสผมอีกครั้ง...รักมากกว่าสิ่งใด” ...จบบริบูรณ์...🖊

“คุณปราบไม่ใช่สามีที่ดีที่สุด เขาทำให้บัวเสียใจสารพัด ความรักก็เป็นแบบนี้แหละครับ ถ้ามีแค่บัว บัวอาจจะหย่าในตอนนั้น แต่เพราะบัวมีน้องปราณและน้องแบมบัวเลยต้องคิดเยอะๆและเลือกที่จะให้โอกาส บัวเลือกจำปัจจุบันมากกว่าอดีตที่แสนเจ็บปวด แล้วทุกคนล่ะครับ”

21:34น. “คุณดูมีน้ำมีนวลขึ้นนะ ตัวก็หอม” “คนท้องที่ไหนไม่อ้วน” “ไม่...มันเต็มไม้เต็มมือ” “เอามือปลาหมึกของคุณออกไปนะคุณปราบ” “ผมปลุกน้องปราณไปนอนกับคุณแม่นะ” “อะ...อื้อ ถ้าลูกงอแงคุณรับผิดชอบเลยนะ” “ให้รับผิดชอบทั้งคืนเลยดีไหมครับ” “คุณปราบ!”

“ผมก็ไม่รู้ว่าผมจะมีชีวิตอีกนานแค่ไหน ขอบคุณนะบัวที่ให้ผมได้ทำหน้าที่พ่อและสามีอีกครั้ง” “คุณอยู่ในช่วงเฝ้าระวังต่างหาก ผมยังไม่หายโกรธ” “แต่คุณก็ยอมให้ผมเข้าใกล้มากขึ้น ยอมคุยกับผมมากขึ้น และยอมย้ายกลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง” “เพราะน้องปราณหรอก” “ขอบคุณนะครับน้องปราณ”

“น้องเพศหญิงนะครับ” “จริงเหรอครับคุณหมอ” “ครับ” . . “ขยับออกไปครับ” “มีลูกสาวสงสัยผมต้องไว้หนวดแล้วใช่ไหม” “ทำไมครับ” “พวกหนุ่มๆจะได้กลัวแล้วไม่กล้ามาจีบลูกผมไง พี่ปราณด้วยนะครับต้องหวงน้องให้มากๆ” “ปราณหวงแม่ด้วยครับ” “ดีมากเลยลูก” “คุณไปสอนลูกแบบนั้นได้ยังไง”

“บอสเลื่อนประชุมอีกแล้วเหรอคะ” “ผมต้องไปซื้อขนมให้ลูก” “แต่เราเลื่อนมาสามรอบแล้วนะคะ” “งั้นพรุ่งนี้เลื่อนมาประชุมเช้า เพราะถ้าผมไม่ได้ขนมกลับบ้านผมก็ต้องตายเหมือนกัน” “ช่วงนี้บอสดูเป็นพ่อบ้านนะคะ” “แต่ก่อนผมไม่เหมือนเหรอ” “ไม่เลยสักนิดค่ะ” “ผมมัวแต่หลงผิดจนไม่รู้ว่าอะไรสำคัญสินะ”

17:31น. 📲 “คุณจะกลับตอนไหนครับ” “ผมรอประชุมบอร์ดบริหารก่อน คุณกับลูกทานข้าวก่อนเลยนะ” “แต่นี่มันเลยเวลางานแล้วนะครับ” “มันเป็นนัดทานข้าวเย็นแล้วประชุมไปด้วยน่ะบัว” “เหรอครับแต่น้องปราณอยากทานเค้กร้านประจำ ส่วนน้องแบมอยากทานสตอเบอรี่ แต่ไม่เป็นไรผมให้ลูกทนไปก่อนก็ได้” “โอเคครับ”

“จมูกต้องเหมือนแม่ ตาก็ต้องเหมือนแม่ แก้มก็ต้องเหมือนแม่ หน้าตาต้องน่ารักเหมือนแม่แน่นอนเลย” “คุณมั่นใจได้ยังไงว่าลูกจะเหมือนผม” “เพราะน้องปราณหน้าตาเหมือนผม เพราะฉะนั้นน้องแบมต้องหน้าตาเหมือนคุณ” “คุณเรียกลูกว่าไงนะ” “แม่ชื่อบัวลูกก็ต้องชื่อแบมสิ จริงไหมครับ” “ขยับออกไป”

“เมื่อกี้คุณว่าอะไรนะ!” “ผมไม่ได้เป็นอะไร ผมแค่ท้อง” “...อ๊าก!!!!!!” “คุณปราบจะตะโกนทำไม เดี๋ยวลูกตื่น!” “อื้อ~!” “...” “ผมบอกแล้วว่าน้องปราณกำลังจะมีน้อง” “ใช่ลูกคุณรึเปล่าก็ไม่รู้” “ผมทำเองทำไมผมจะไม่รู้ว่าท่าไหนติดไม่ติด” “คุณปราบถอยออกไปเลยนะ!! อ้วก!” “บัว!!!”

05:30น. “อ้วก~” “อ้วกอีกแล้วเหรอบัว!ไปหาหมอไหม เดี๋ยวผมพาไป” “ทำไมคุณรำคาญที่จะดูแลผมเหรอ ฮึก!” “ผมเป็นห่วงคุณต่างหาก” “ไม่ต้องมาพูด ไม่อยากดูแลก็พูดตรงๆเบื่อผมมากล่ะสิ” “ไปกันใหญ่แล้ว” “คุณไม่เคยท้องคุณไม่เข้าใจหรอกว่าอารมณ์คนท้องมันแปรปรวนแค่ไหน” “ก็ใช่ไงผมท้องได้ที่ไหน...ห๊ะ!”

“วันนี้แม่จะเอาน้องปราณไปนอนด้วยนะปราบ” “ฝากด้วยนะครับคุณแม่” “บัวหายโกรธรึยังลูก” “มีตึงอยู่บ้างครับ” “ค่อยๆคุยกันนะลูก” 🚪 “คุณจะไปไหน” “ผมจะออกไปนอนด้านนอก” “ไม่ต้อง” “แต่คุณบอกว่าเหม็นผม” “ถ้าอยู่ตรงนั้นผมไม่ได้กลิ่นหรอก” “สรุปจะให้ผมนอนในนี้ใช่ไหม” “หรือคุณอยากไปนอนที่อื่น!”

“บัวคุณเป็นอะไร” “อ้วก!ผมเหม็นกลิ่นน้ำหอมคุณ” “แต่ผมไม่ได้ใส่จริงๆนะ เดี๋ยวผมออกไปด้านนอกก็ได้” “คุณจะทิ้งผมที่กำลังอ้วกไว้คนเดียว เหรอ!” “เออ...คุณให้ผมช่วยอะไรไหม” “ช่วยอยู่ห่างๆผมก็พอ อ้วก~” . . 📲 “แม่ครับวันนี้ผมไม่กลับบ้านนะครับ บัวอ้วกตลอดเลย แถมไม่ยอมทานอะไรด้วย”

🚪 “😴” “บัว...” “...” “หลับอยู่เหรอครับ...น่ารักจัง” “ใครให้คุณขึ้นมาไม่ทราบ” “คือผม...ผมเดินขึ้นมาเอง” “ออกไป” “เรายังคุยกันไม่รู้เรื่องเลยนะบัว” “ผมบอกว่าผมไม่อยากเห็นหน้าคุณ ผมเหม็นกลิ่นน้ำหอมคุณ ออกไปเลยนะ” “แต่วันนี้ผมไม่ได้ใส่น้ำหอมนะ” “ผมเหม็น ฮึก!” “บัวเป็นอะไร” “อ้วก!!”

🏠 “ไม่สบายดีขึ้นแล้วเหรอปราบ” “ค่อยยังชั่วแล้วครับ บัวล่ะครับคุณแม่” “ยังไม่ลงมาเลย เมื่อเช้าพ่อก็เป็นคนไปส่งน้องปราณ ช่วงนี้เป็นอะไรไม่รู้ ดูซึมๆเหมือนคนไม่สบายเลย” “ผมขออนุญาตขึ้นไปหาบัวได้ไหมครับ” “ขออนุญาตทำไมปราบเป็นลูกเขยแม่ ปราบมีสิทธิ์ทุกอย่างในบ้านหลังนี้เลยนะ”

“บัวผมไม่ได้อยากหย่าเลย แต่เพื่อให้คุณสบายใจผมยอม พอผมจะหย่าคุณก็โมโหใส่ผม คุณจะเอายังไง” “คุณเถียงผมเหรอ” “คุยกันแบบนี้ไม่เข้าใจกันหรอก เดี๋ยวผมไปหา” “ไม่ต้อง ผมไม่อยากเห็นหน้าคุณ ไม่อยากได้กลิ่นคุณ ผมเหม็น แค่ได้ยินเสียงคุณผมก็ไม่อยากฟัง!” “บัวคุณเป็นอะไร บอกผมได้ไหมครับ”

“เหอะ!คุณมันก็ผู้ชายขี้ขลาดดีๆนี่เอง ผมขอร้องคุณแทบตายให้หย่าคุณก็ไม่ยอม แค่ง้อผมไม่กี่อาทิตย์ถึงกับยอมหย่าเลยเหรอครับ คงเหนื่อยมากสินะ” “มันไม่ใช่แบบนั้นนะบัว” “ไม่ใช่แบบนั้นแล้วมันแบบไหนล่ะครับฮึก!” “บัวอย่าร้องไห้ ฟังผมก่อน” “ถ้าคุณอยากหย่าผมก็พร้อมเสมอ ส่วนลูกผมจะเลี้ยงเอง”

“...” “ทำไมครับผมพูดแค่นี้ถึงกับจุกเลยเหรอ” “เปล่า...ผมกำลังคิดว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาคุณคงไม่มีความทรงจำดีๆเกี่ยวกับผมเลย” “ใช่ครับมันไม่เคยมีเลย” “งั้นตกลง...ผมจะยอมหย่าให้คุณ” “...” “ผมจะยอมคืนอิสระให้คุณ ผมขอโทษสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง หวังว่ามันจะพอลบล้างความผิดที่ผมทำไว้บ้างนะ”

“ผมก็ยังไม่ได้ว่าอะไรหนิ” “น้องปราณไปแล้วแค่นี้นะครับ” “เดี๋ยวก่อนสิบัวคุยกันก่อน นานๆทีคุณจะโทรหาผม ผมคิดถึงคุณนะ” “เหรอครับ...ทีแต่ก่อนผมโทรหาคุณเป็นร้อยสายไม่เห็นคุณจะรับ แถมพอกลับมาคุณยังบอกว่ารำคาญอีก” “นั่นมันเมื่อก่อนแต่ตอนนี้ไม่ใช่” “ช่างมันเถอะครับ ผมไม่อยากฟัง”

“น้องปราณคิดถึงพ่อปราบไหมครับ” “คิดถึงจั๊บ” “ให้แม่โทรหาพ่อให้ไหม” “โทรๆดีคอลตอนนี้เลยนะแม่” “เพราะลูกอยากคุยด้วยหรอกนะ” 📲 “ครับ” “พ่อ!” ตาโตมองหน้าจอโทรศัพท์ “น้องปราณใครโทรให้ครับ” “แม่บัว” “ไหนแม่บัวอยู่ไหนครับ” “นี่ๆแม่บัว” “ลูกงอแงอยากคุยกับคุณน่ะผมเลยโทรให้”

📲 “ยังไม่ดีขึ้นอีกเหรอครับคุณแม่” “ยังเลยหนูบัว บ่นเวียนหัวทั้งวัน ไม่เป็นอันทำอะไรเลย” “ไปหาหมอรึยังครับ” “ไม่ยอมไปเลยลูกบอกว่าเดี๋ยวก็ดีขึ้น แล้วหนูล่ะอยู่ที่นั่นสบายดีไหม” “บัวสบายดีครับ” “จะให้แม่บอกตาปราบไหมว่าหนูโทรมา” “ไม่ต้องบอกก็ได้ครับคุณแม่” “ไม่บอกก็ไม่บอกเนอะ”

“ตาปราบทำอะไร” “แม่ครับผมอยากทานอะไรเปรี้ยวๆ” “แต่ลูกไม่สบายอยู่นะ” “ทานแล้วมันรู้สึกดีมากครับ” “ปราบแต่ลูกทานเผ็ดไม่ได้ระวังจะท้องเสียนะ” “แซ่บมากเลยครับแม่” “ถ้าลูกท้องได้แม่จะคิดว่าลูกท้องจริงๆนะ” “ผมท้องได้ที่ไหน ถ้าเป็นบัวก็ว่าไปอย่าง แต่จะว่าไปช่วงนี้บัวก็ชอบทานอะไรแบบนี้”

“วันนี้ตาปราบไม่มาเหรอบัว” “คุณแม่โทรมาบอกว่าไม่สบายครับ” “ตายจริงเป็นอะไรมากรึเปล่าแต่เมื่อวานก็ยังดีๆอยู่นะ สงสัยพักผ่อนไม่พอแน่ๆทั้งต้องตื่นเช้าคอยมารับส่งน้องปราณ ไหนจะต้องคอยดูแลเมียอีก” “แต่ก่อนบัวก็เคยทำแบบนี้ไม่เห็นจะเหนื่อยเลยหนิครับ ถ้าแค่นี้ทำไม่ไหวก็ไม่ต้องทำครับ”

🏠 “ปราบเป็นอะไรลูก!!!” “ผมเวียนหัวนิดหน่อยน่ะครับ” “ลูกไหวไหม” “ไม่ไหวก็ต้องไหวครับ ผมต้องไปส่งน้องปราณ อ้วก!!” “ปราบ!โอ๊ยร้อยวันพันปีไม่เคยป่วย ไปหาหมอไหม” “ไม่เป็นไรจริงๆครับแม่” . . 📱 “แม่ฝากด้วยนะบัว วันนี้ปราบไม่ไหวจริงๆ” “ครับคุณแม่เดี๋ยวบัวไปส่งน้องปราณเอง”

“แกล้งทำดีไม่กี่วันคิดว่าผมจะใจอ่อนงั้นเหรอ ฝันไปเถอะ!” “ผมผิดมากผมรู้ แต่ผมอยากให้คุณให้โอกาสและเปิดใจให้ผมอีกครั้งไม่ได้เหรอบัว” “ถ้าผมไม่ให้โอกาสคุณจะยังยืนอยู่บ้านผมได้ไหมทำไมไม่รู้จักคิดบ้าง ส่วนเรื่องเปิดใจคุณรู้ใช่ไหมว่ามันต้องใช้เวลา” “ผมรู้วันนี้ได้แค่นี้ก็มากพอแล้ว”

“ผมซื้อน้ำเต้าหู้มาให้คุณทานแล้วพักผ่อนนะ ผมจะไปส่งลูกเอง” “ผมไม่ชอบทานน้ำเต้าหู้” “ผมคั้นน้ำส้มไว้ในตู้เย็นอันนั้นคุณก็ทานได้นะ” “จะไปไหนก็ไปผมรำคาญ!” “บัวคุณจะไม่ใจอ่อนให้ผมจริงๆเหรอ” “ถ้าคุณคิดว่าของกินพวกนี้จะทำให้ผมใจอ่อนล่ะก็ ช่วยดูสิ่งที่คุณทำกับผมก่อนนะครับ”

“ไม่เป็นไรครับคุณแม่ เดี๋ยวผมทำให้บัวใหม่ คุณอยากทานอะไร” “ผมไม่อยากเห็นหน้าคุณ” “...” “ทำไมมันจุกจนพูดไม่ออกเหรอครับ” “บัวไม่เอาลูก” “ในครัวมีอะไรเปรี้ยวๆทานไหมครับ บัวรู้สึกเหมือนจะอ้วกตลอดเวลาเลยครับแม่” “เดี๋ยวผมทำมะม่วงน้ำปลาหวานให้คุณรอแป๊ปนะ” “ไม่ต้อง!”

07:00 น. “อ้วก~” . . 🍲🥗 “เดี๋ยวพ่อป้อนนะครับ อ้าม~” “หย่อย~” “ทานเยอะๆนะครับ” “อ้าวบัวตื่นแล้วเหรอลูก” “คุณยังไม่กลับอีกเหรอ” “ผมกลับแล้วแต่มาใหม่” “ผมก็ว่าคนแบบคุณจะอกทนกับอะไรแบบนี้ได้ด้วยเหรอ โจ๊กอะไรครับแม่” “โจ๊กปลาลูกปราบทำเองเลยนะ” 🚮🗑 “บัวเททิ้งทำไม” “บัวเหม็นครับ”

“คุณช่วยอธิบายให้ผมฟังหน่อย ที่จริงบ้านผมไม่ได้ติดหนี้บ้านคุณด้วยซ้ำ ทุกคนหลอกผม” “คุณรู้แล้วเหรอ ผมขอโทษแต่ผมรักคุณนะบัว” “คำว่ารักที่มาจากปากคนอย่างคุณเชื่อได้มากแค่ไหนกัน รักที่มีแค่ลมปาก” “ผมพูดจริงๆนะบัว” “แล้วมันจะมีประโยชน์อะไรในเมื่อผมไม่อยากฟังมันแล้ว คุณกลับไปเถอะครับ”

“มีอะไรจะพูดก็พูดมาครับ” “โรสไม่ได้ท้อง” “แล้วยังไงครับ” “ผมขายคอนโดกับรถที่เอาไปให้เขาใช้แล้ว” “แล้วยังไงครับ” “บัวผมมาขอโอกาส” “อยากจะไปมีคนอื่นก็ไปพอสุดท้ายก็มาขอโอกาส เพราะคุณได้ผมไปง่ายๆรึเปล่าคุณถึงทำกับผมเหมือนผมไม่มีค่าอะไร ฮึก!” “ไม่ใช่นะบัว” “ไม่ใช่แล้วอะไรครับ”

“บัวมาคุยกันก่อนไหม” “ผมไม่มีอะไรจะคุยกับคุณ มาทางไหนก็กลับไปทางนั้น” “ผมจะไม่กลับจนกว่าคุณจะยอมคุยกับผม” “พรุ่งนี้ ถ้าคุณยอมไปอำเภอกับผม ผมจะยอมฟังที่คุณพูด” “ตกลง แต่ผมอยากบอกคุณว่าเรื่องทั้งหมดผมผิดเอง ทุกอย่างมันผิดที่ผมจริงๆ” “น้องปราณเดี๋ยวแม่พาไปนอนนะครับ”

“พ่อ~” “พ่อเขาไม่มาแล้วครับ เราเข้านอนกันดีกว่า” “พ่อหาพ่อฮื่อ~” “น้องปราณไม่งอแงสิครับ ที่นี่ไม่มีพ่อปราบนะครับ” “บัว...” “คุณปราบคุณเข้ามาได้ยังไง!” “ผมปีนกำแพงเข้ามา” “ออกไปจากบ้านผมเดี๋ยวนี้!” “พ่อกอด~” “น้องปราณมาหาพ่อมาลูก” “น้องปราณเป็นลูกผมคนเดียวครับ”

“Happy birthday to you “ “To you ~~~” “สุขสันต์วันเกิดครับน้องปราณ แม่ขอให้หนูเติบโตเป็นคนดี มีคนรักหนูเยอะๆและที่สำคัญรักแม่ด้วยนะครับ” “รักแม่ที่สุด”ฟอด~ “แม่ก็รักหนูนะครับ” “พ่อไหน~” “พ่อเขาไม่ว่างน่ะลูก เราอยู่กันสามคนก็ได้เนอะ แม่สัญญาว่าแม่จะดูแลลูกให้ดีที่สุดฮึก!แม่ขอโทษ”

“เพราะคนเราไม่ได้ใช้เวลาเพียงวันเดียวเพื่อรักกันและไม่ได้ใช้เวลาเพียงวันเดียวเพื่อเกลียดกัน” “...” “พ่อของลูกขอโอกาสสุดท้ายกับแม่ เหมือนที่ลูกกำลังจะทำกับหนูบัว” “แม่ว่าบัวจะยอมไหมครับ” “อันนี้ก็สุดแล้วแต่ลูกสองคน แม่ตอบแทนไม่ได้ รีบไปเถอะก่อนที่ทุกอย่างมันจะสายไป”

“มานั่งกินนอนกินอะไรอยู่บ้าน ทำไมไม่ไปง้อเมียง้อลูก ถ้าหนูบัวหย่าฉันจะหัวเราะให้ฟันล่วงเลยคอยดู” “ผมไม่กล้าครับ ผมกลัวไปหมด ผมทำกับบัวไว้เยอะจริงๆ” “ปราบ...แต่ก่อนพ่อแกน่ะหนักกว่านี้ แต่แม่ก็ยังให้อภัย เพราะอะไรรู้ไหม” “เพราะอะไรครับแม่”

“แต่ก่อนบัวยอมรับว่ากลัวครับแม่ กลัวน้องปราณมีปมด้อย กลัวพ่อกับแม่อาย กลัวคนนินทา แต่ตอนนี้บัวตัดสินใจแล้วครับ บัวจะหย่า บัวไม่อยากทนอยู่แบบนี้แล้ว บัวพอแล้วจริงๆ อึก!” “บัวเป็นอะไรลูก!” “อ้วก~” “บัวไหวไหม ไปหาหมอไหมลูก” “ช่วงนี้พักผ่อนน้อยครับ บัวเวียนหัวบ่อยๆด้วย”

“บัวก็นึกว่าบ้านเราติดหนี้เขาจริงๆซะอีก “ “แม่ขอโทษนะลูกที่ปล่อยให้เรื่องมันเป็นแบบนี้ ตอนนั้นคุณหญิงกับแม่เราอยากดองกันจริงๆไม่คิดว่าตาปราบจะเป็นแบบนี้” “แบบนี้บัวก็หย่ากับเขาได้แล้วใช่ไหมครับ” “ถ้าเป็นแต่ก่อนแม่จะขอให้บัวคิดก่อน แต่ตอนนี้ลูกแม่โตแล้ว แม่แล้วแต่บัว”

“ว่าแต่แม่รู้จักโรสได้ไงครับ” “พ่อแกมีเมียน้อยตั้งห้าคนฉันจับได้หมด นับประสาอะไรกับอีเมียน้อยปากตลาดของแก ฉันกระดิกนิ้วนิดเดียวข้อมูลมันก็ขึ้นมาแล้ว” “สุดยอด” “ยังจะมานั่งอึ้งอีก ฉันต้องแบกหน้าไปขอโทษบ้านหนูบัวไม่รู้กี่ครั้งก็เพราะแก!ไอ้ลูกไม่รักดี ไปเลยนะไปหาหนูบัวเลย!”

👊🏻👊🏻👋🏻 “โอ๊ยแม่พอได้แล้วครับ ผมเจ็บ!” “เจ็บแค่นี้ยังไม่ได้ครึ่งหนูบัวด้วยซ้ำ!ฉันเคยบอกแกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าเป็นเหมือนพ่อ แต่แกก็ไม่เคยฟัง ดีแค่ไหนแล้วที่หนูบัวเขาไม่เหมือนฉันห๊ะ!” “คุณหญิงคะพอได้แล้วคุณปราบเลือดออกแล้วค่ะ” “เอาให้เลือดชั่วมันออกให้หมดตัวเลย!พวกผู้ชายแบบนี้เหมือนกันหมด”

“ผมจะไม่มาเจอคุณอีก ช่วยย้ายออกไปจากคอนโดนี้ด้วยครับ” “ไม่นะปราบโรสรักคุณ” ปึก!!!💵 “ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ถือว่าเป็นสินน้ำใจจากฉันแล้วกัน อย่างน้อยๆก็ไม่เสียตัวฟรี หรือจะไม่ย้ายก็ได้แต่ไปคุยกันที่ศาลนะ ทางที่ดีรีบรับเงินแล้วไสหัวไปดีกว่านะแม่หนู” “อีแก่!!!มึงจำไว้เลยนะ”

“กรี๊ด!!!!” “หยุดแหกปากแล้วออกไปจากชีวิตลูกกับลูกสะใภ้ฉันซะ เดี๋ยวจะทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้” “มีอะไรจะพูดหรือปฏิเสธอีกไหมโรส” “ปราบคะโรสขอโทษ โรสจะไม่ทำอีกแล้ว โรสรักคุณนะคะ” “รักเงินสิไม่ว่า” “ผมรับไม่ได้กับการกระทำของคุณหรอกนะ” “ปราบคะ”

ปึก!! “โอ๊ย!ผมเจ็บนะแม่” “ถ่างตาดูซะ ว่าจริงๆแล้วท้องจริงหรือท้องลม!” “ปราบอย่าไปดูนะคะ!” “หุบปาก!แกคิดว่าคนอย่างแกจะตบตาฉันได้เหรอ แค่เมียน้อยกระจอกๆ” “โรสนี่มันอะไร คุณท้องอยู่แล้วไปดื่มเหล้าได้ไง” “ปราบนั่นมันรูปเก่าแล้วอย่าไปเชื่อค่ะ” “ดูวันที่ตรงมุมด้านล่างสิ”

“ปราบ ฮึก!คุณแม่ไม่ฟังโรสเลยค่ะมาถึงก็ตบเอาตบเอา” “แม่ทำอะไรครับ” “แกน่ะสิทำอะไร อยากได้ผู้หญิงปากตลาดแบบนี้เป็นเมีย ก็ไม่น่าให้ฉันกุเรื่องไปขอหนูบัวให้ยากเลย!” “แม่ผมกำลังเคลียร์กับโรสอยู่” “ฉันให้เวลาแกมามากพอแล้ว ถ้ายังโง่อยู่แบบนี้ฉันจะให้หนูบัวหย่ากับแกจริงๆนะ!”

“คุณผู้หญิงคะ” “ไม่ต้องป้ากุลฉันจัดการเอง” “กล้าดียังไงจะมาทำให้หลานฉันเป็นกำพร้า” “ของแบบนี้มันตบมือข้างเดียวไม่ดังหรอก อีกอย่างไม่นานฉันก็ย้ายเข้าไปอยู่บ้านกับแกแล้วเตรียมตัวไว้ให้ดีๆเถอะ” เพี๊ย!👋🏻 “อีแก่!” “ใครกันแน่ที่จะต้องเตรียมตัวมิทราบ” “คุณแม่!!”

🚪 “คุณเป็นใคร!” “ถ้าซื้อห้องใหญ่กว่านี้คงเสียดายแย่” “เข้ามาในนี้ได้ยังไง” “นี่น่ะเหรอที่ซุกเมียน้อยของตาปราบ” “คุณแม่” เพี๊ย!!!👋 “กล้าดียังไงมาเรียกฉันว่าแม่” “โรสเป็นเมียปราบนะคะ” “ฉันไม่นับผู้หญิงปากตลาดเป็นลูกสะใภ้หรอก” “อีแก่!แกมันก็ไม่ต่างจากฉันหรอก” “เผยทาสแท้แล้วสินะ”

“อยู่ที่ไหนแล้วสบายใจก็อยู่ตรงนั้นนะลูก” “ครับคุณแม่ ขอโทษนะครับเพิ่งกลับมาไม่กี่วันแท้ๆ” “ไม่เป็นไร แม่เข้าใจ” “อาทิตย์หน้าวันเกิดน้องปราณบัวอาจจะไม่ได้กลับนะครับ” “ไปฉลองกับที่บ้านนู้นสักปีก็ได้ แม่ไม่ว่าอะไรหรอก” “ขอบคุณครับ” “บัวแม่รักหนูเหมือนลูกแท้ๆนะ แม่จะช่วยหนูเอง”