The killing of Alex Pretti is a heartbreaking tragedy. It should also be a wake-up call to every American, regardless of party, that many of our core values as a nation are increasingly under assault.

Wat in de VS gebeurt, kan hier ook: In veel Westerse organisaties wint ego het nog te vaak van echte dienstbaarheid. Dat zie ik zelf alom, zowel op beleid als in de uitvoering. Deze tendens duwt gedupeerde en kwetsbare mensen richting extreme partijen en populisten en ondermijnt democratie.

Toen ik woonde in de USA, bewonderde ik de moed en ruimte die mensen elkaar gunden. Dat aspect van hun cultuur kennen we hier niet. Dit beeld geeft me kippenvel. Je kunt van alles vinden van Amerikanen, maar “the people” have a dream!🔥

Ik volg deze ontwikkeling al een tijdje, kan iemand me uitleggen waarom ICE + vandaag in MNPLS niet in Europees nieuws zijn? Ze schrijven geschiedenis daar vandaag!🔥

Mijn Kerstwens voor iedereen is dat men in zichzelf het verschil kunt gaan voelen tussen ergens iets van vinden, en ergens écht iets aan/mee doen. Daar wordt het echte verschil in de wereld gemaakt, met de start van dat bewustzijn. Het licht begint bij jou. Liefs, Lize

We vinden het vaak erg moeilijk naar binnen te keren. Wanneer iets onrechtvaardig is, irritant, vervelend of egocentrisch. Toch zegt het altijd iets over onszelf. Wanneer we ongemak ervaren, is een mooie vraag aan jezelf vaak, in hoeverre je op deze dag zelf de wereld mooier hebt gemaakt. Begin..

Ik kom er deze weken achter dat ik toch een favoriet menstype heb.. Iedereen die lichtjes ophangt voordat het 'mag'. 💡Heerlijk, dankjewel!

Als zo'n boekje als "De weg van de boog" van Coelho nou eens de leidraad zou zijn voor onze kinderen in hun beslommeringen, inzichten en dromen op het opgroeiende pad, hoe anders zou de wereld er dan uit zien?

Belangrijk stuk van Chris. In mijn werk omtrent jeugdzorg zien we dit drijfzanderige gevoel bij omstanders vaker, deze duiding helpt om zuiver te kijken naar waar het om draait.

Stel je voor dat we elkaar niet gek maakten met het gekraak van het ego van een handvol politiekers wereldwijd, maar vuur gaven aan verhalen over hoe gewone mensen buiten hun ego traden. Veel nuttiger: elkaars kaarsen aansteken in plaats van doemscrollen. Herinner: We zijn met (veel) meer.

M.b.t. Musk /X een overweging van mijzelf enkele jaren geleden: Toen Musk Twitter kocht, kocht hij dit niet voor vrije meningsuiting: volgens mij kocht hij toegang tot een grote dataset van onze meningen, emoties en gedrag voor een ander bedrijf van hem: Neuralink. Ik hoop dat ik ongelijk heb

Dat de helft van de ambtenaren morele twijfels heeft is niets nieuws, maar dit oude artikel lijkt me een mooie herinnering aan het feit dat het tijd is om de ambtseed omtrent het dienen van de samenleving, evenredig en consequenter voor te leven. www.binnenlandsbestuur.nl/bestuur-en-o...

Ik verblijf graag in het midden van alles, met autonomie als één van mijn kernwaarden. VB: Ik geniet van Hancocks' verhalen, ik ben voorstander van (waarachtige) ayahuascareizen, maar zag vandaag ook een docu die het doorslaan in het ongrijpbare prachtig neerzette: www.ancientaliensdebunked.com

"Ooit woonde ik in het Paradijs, maar ik werd verbannen door een fout. Toch droom ik nog steeds van mijn terugkeer. Ik ben bereid om te zoeken, maar ik kan niet reizen zonder mijn pracht." Samenspraak v/d vogels. Nederland: “Ik wil de waarheid, zolang het mijn positie of zelfbeeld niet aantast.”

Ik vind het één van de mooiste manieren om snel uit je hoofd te komen: naar buiten kijken/lopen om naar boven te kijken. En dit soort geweldige techniek ook helpt om het aan het grotere geheel te denken in plaats aan het zelfzuchtige van het alledaagse.

Voor mij komt alles wat ik vanaf nu in de wereld ga doen, op het volgende inzicht neer, dat ik een heldere nacht had de afgelopen maanden: Wanneer iets niet klopt, mist het hart. Bron foto: Pinterest, sufism, Derwisj.

Ik begrijp zojuist dat een bijzonder mens is heen gegaan: Bram Moerland Zijn Aramese vertaling van het ‘Onze Vader’ en duiding van het Thomas Evangelie zal ik nooit vergeten en heeft diepe impact op mijn leven gemaakt. Zie hem ook in ‘De Verwondering’ Terug naar de Bron, Bram: Bedankt!❤️ Een lezer

Uit “De veertig regels van liefde” door Elif

Wanneer wijsheidsstromingen het hebben over “Ken uzelve” dan bedoelen ze niet wat hedendaagse zelfhulpboeken vertellen. Dat laatste is interessant, maar niet wezenlijk. Het gaat niet over “meer te weten komen” maar over “zijn met”. Dat eerste is verslavend, verleidelijk. Het tweede is bevrijdend

Willen we iets begrijpen, komen we verder. Maar willen we iets verklaren, dan drijven we vaker wel dan niet juist ergens vanaf. Dit laatste is vaak - subtiel - gemoveerd door ons ego. Voel aan vanuit welke plek iets onderzocht wordt. Begrijpen kan zonder woord met veel verbinding. Verklaren..

Wanneer iemand me zei dat ik verlies een plek moet leren geven, schreef ik op

Ik deel vandaag een boodschap met jou die totaal afwijkt van alles wat buiten jezelf ligt, wat zgn mis is in de wereld Ik deel vandaag een boodschap die enkel en alleen binnen zal komen bij hen die weten waar hun antwoord ligt En daarmee niet naar buiten willen kijken. youtu.be/tYjYL448-yY?...

Tips gezocht! Inmiddels ben ik na heel lang twijfelen, stappen aan het zetten om het boek te schrijven dat al zo’n tien jaar in mijn hart leeft. Ik heb e.e.a. opgezocht over literaire agentschappen, (zelf)uitgeverijen, etc. Ik pas niet bij elitaire vormen, zoek naar kwaliteit en oprechtheid.

De waarheid is niets waard als ze het hart niet raakt. Uiterlijke wetten zijn niets waard als zij niet verbonden zijn met innerlijk (ge)weten..: Wie waarachtig wil zijn vecht niet tegen de uiterlijke wereld maar verbindt daarin. Archetypisch: Excalibur.

Een teken voor mij dat we hier, in het Westen iets vergeten zijn; 🌑🌘🌗🌕🌖🌒🌑 Onze ziel kent geen haast maar ritme Lessen kennen geen doelen maar processen Ware productiviteit houdt geen spreadsheets bij, maar kent seizoenen Van introspectie naar bloeien En niet enkel oogsten maar zaaien.

Zacht blijven in een harde wereld is het grootste bewijs van kracht. Liefde geven in een liefdeloze situatie. Geen gelijke munt, maar er tol van kopen om de weg voor iedereen vrij te houden.

Je hoeft niet begrepen te worden om waarachtig te zijn. Waarachtigheid is geen dialoog met de ander, maar een eed aan je ziel

‘T spanningsveld waarin veel spirituele tradities zich bevinden: iemand raakt iets waarachtigs máár probeert het daarna te vatten in een systeem. Op dat moment wordt de levende stroom, de logos, gekanaliseerd in een bedding die soms te strak is. Wat eerst bronwater was, wordt stilstaand water..

De dood kwam al jong op mijn pad. Hierdoor werden mijn grootouders ook mijn ouders. Dinsdag zijn zij samen na 68 jaar, hand in hand met ons er bij, thuis, heengegaan. Ik vatte gisteren samen: Het meervoud van lef, is leven. Leven is liefde. Mijn grootouders waren grootmeesters in de liefde! ♥️

Wanneer het hoofd heerschap over het hart krijgt, is daar de oorsprong van verval. Het archetypische aspect van Tarot als wel religieuze teksten (Toren van Babel) + andere gelijkenissen wijzen op hetzelfde Men die bouwt vanuit uiterlijke schijn om te reiken naar het goddelijke, zal verval oogsten

Ik begeef me graag op niet veel bezochte plaatsen van het internet. Omtrent de mystieke uitleg van de zoektocht naar de Heilige Graal (Verlichting in de meer bekende, Oosterse term) stootte ik op een alternatieve uitleg van de Christelijke geboden. Hier de rustdag: Contemplatie. Práchtig 🤍

Wil je iemand zijn Of wil je er zijn?

Vanavond kwam Navalny op in mijn gedachten; dat doet hij zo nu en dan, hij wekt bij mij respect en dankbaarheid op. Ik schreef vervolgens op: Wanneer we waarheid boven veiligheid verkiezen, zullen we in vrede leven. Maar wanneer we veiligheid boven waarheid blijven kiezen, zal het oorlog blijven..

Vanavond kwam Navalny op in mijn gedachten; dat doet hij zo nu en dan, hij wekt bij mij respect en dankbaarheid op. Ik schreef vervolgens op: Wanneer we waarheid boven veiligheid verkiezen, zullen we in vrede leven. Maar wanneer we veiligheid boven waarheid blijven kiezen, zal het oorlog blijven..

Een observatie van mijn hand Laten we onszelf de vraag eerst stellen: Stel ik een vraag ter bevestiging van mijn innerlijke wereld? Zo vinden we tijdelijke kalmte. Of stel ik een vraag om de wereld/mens buiten mij in oprechtheid te verkennen? Zo vinden we langdurig, rustgevende wijsheid. Lies

We kunnen ons inzetten voor rechtvaardigheid, ons uitspreken voor wezenswaardigheid en oproepen tot meer liefde Zolang we in ons eigen leven zien dat we keuzes voor oordeel en afstand in plaats van liefde hebben gemaakt Zal de wereld hetzelfde blijven Roep niet op: straal zelf uit😊

Power is never the act of one. It is born when people choose to stand together, to act with purpose, & to resist in concert. Authoritarianism feeds on silence. It multiplies in our fractures. But when we stand together - deliberate, & unafraid - we become something it cannot survive.

Er is een warmere weg om te (bezien) hoe we handelen. De vraag is niet of wij als mens wel of niet met ons hart voelen wat de juiste (meest vreedzame, liefdevolle) handeling of optie is De meeste mensen ‘weten’ dat wel Angst voelen en toch handelen, daar ligt de kunst die naar heelheid leidt.

Als ik mij bedenk wat tot vrijheid en innerlijke rijkdom leidt, dan kom ik tot de volgende conclusie Voel je met alles verbonden maar wordt nooit onderdeel van een groep of idee

En als ik stil word als het oude uit mij weg ebt zoals water uit een gebroken vat laat mij dan herinneren Dat ik kan leven zonder glas om mij heen Ik hoef niets toe te voegen Alleen weg te halen Niet als een die alles weet maar als een die gezocht heeft Gewoon gevonden heeft en zachtjes terugkeert

🌚 Sommige levensfases kenmerken zich als graankorrel die lang in de aarde heeft gelegen 🌘 Dood is geweest, ook al wil je niet loslaten. 🌗 De eenzaamheid heeft gediend, het is tijd om op te staan 🌔 Niet luid, niet in het volle daglicht. Met een kleine lamp, zachte stem 🌝 Je kunt weer gaan varen

Duister kun je niet bestrijden Ook niet door er naar te wijzen Dat is te zwaar, kost te veel De enige werkbare opdracht is om zelf licht te zijn in deze wereld. Waar licht verlangt overigens geen erkenning. Dat brandt gewoon.

Als je dit stukje leest in de wetenschap dat het oudere teksten zijn dan de Bijbel(!), dan zie je hoe dogmatisch het Westen gegroeid is. De leer lijkt enorm op Oosterse wijsheden, die hier nu populair zijn. Maar wie diep gaat graven, ziet dat onze eigen diepe geschiedenis iets essentieels bied..

Ik heb vandaag een kind zien schaterlachen, de zon op mijn huid gevoelt en een paar knuffels gehad van dierbaren. Wat waren de levendige, mooie momenten van jouw dag?

Volgens mij zijn we vergeten dat niet elke wond om een pleister vraagt en pijn om een gesprek. Soms vergt het poëzie, voelen van de wind of de kopjes van een kat. Wanneer hebben we dat elkaar voor het laatst als recept gegeven?

Wat je denkt, vult het hoofd. Wat je wéét, daalt dieper Buiten vraagt men om te luisteren, maar ons hart vraagt om wéten Niet spreken om gehoord te worden, maar zwijgen om te zijn Daar in de stilte, ontmoeten we onszelf, elkaar: Het gaat niet over wat er binnenkomt Maar wat je naar buiten brengt

Het vergankelijke lijkt zachte ruis als je vanuit een diepe plek in jezelf rond gaat kijken. Pas dan hoor je de oorverdovende werkelijkheid in het deinende beukenblad door de zachte wind, voel je de ritselende kiezels onder je voet of ervaar je de blik van een voorbijganger. Lies

Wie niet in “wij” voelt, ziet ook geen “zij”

Mijn stemgedrag of zegen voor tijdelijke leiderschapsrollen laat ik afhangen van een diepgaand doch simpel concept: Moedigt diegene anderen aan om in hem/haar/etc. te geloven, of bemoedigt diegene mensen om in zichzelf te geloven?

Een compassievolle check 🔎 Eerst de opwarmer: · Hoe gaat dit volgens jou wereldwijd? · Hoe gaat dit om jou heen? Even ademen, en dan de écht wereldveranderende vraag: Hoe heb ik dit gedaan vandaag, waar kies ik morgen voor? 🔐