ء ‏دردناک به غیر قابل تحمل ارجح است.

ء ‏خون های ریخته شده حناست. با شست‌وشو از کف نمیره.

ء ‏مادر جون نیست و من به جاش تمام اين شب ها، براى ايران، فرزندان ایران و خودش لالايى خوندم. “ به دل چاودیریت ده که م، بخه وه ده ردت له گیانم”

ء یک ماه پیش؛ ‏قطع اینترنت، انتقام حکومت از مردمی بود که نتونست با تیرِ جنگی بکشه.

یکی از کارهایی که انجام میدم جلسات کوچینگه. حالا در اولین قدم درکنار مادرها هستم. اگر شما مادر هستید یا مادری میشناسید که من میتونم بهش کمک کنم، بهم اطلاع بدین. طبعا افراد دیگه در گروه های بعدی قرار خواهند گرفت. کمک به بهبود حال شما در این دوره، هزینه ای نخواهد داشت. 🤍🍀🕊️ گروه۱: مادرها.

ء ‏تنها چیزی که بس نکرد و نرفت میگرن وحشتناک من بود.

ء ‏تظاهر میکنم که قویم ولی قلبم هر روز گریه میکنه.

ء ‏یک طوری در اخبار مرگ دارم غرق میشم، که این هم خودش نوعی مردن است.

ء ‏چیزی در من مُرده که هیچ وقت زنده نمیشه.

ء ‏مامان انگار تو ریشمی. ‏من نمیدونم در نبود مادر جون، چجوری باید جلوی خشکیدنتو بگیرم.

ء ‏تنها مادر بزرگم، ۱۰ روز شد که ‏به خاک سپردیمش. ‏من به فدای معصومیتت 🥀.

این حکومت۴۶ سال ما رو سانسور کرده و بهمون اجازه ی گفتگو نداده و حالا ما ‏بلد نیستیم گوش کنیم و با منطق استدلال‏ کنیم. ما برای بیرون رفتن از این وضعیت باید‏ تا میتونیم بخونیم، آگاه بشیم و باهم حرف ‏بزنیم و به هم گوش بدیم.

ء ‏شیفتِ شب ۱۸اُم دی ماه ۹۸، تلخ ترین شیفتم ثبت شد. درد درونم داره میاد بالا... ‏سالگرد “دروغگویی و وقاحت در فاجعه ی “پرواز۷۵۲

ء کلمه ی «سخت» تو محدوده ی ایران معنی پیدا میکنه.

من نمیگم با مَردُم باش، میگم: مَردُم باش. 🍀🕊️

‏من اگه کلمه بودم، معنیم رو‌ در پاورقی هیچ وقت نمیخوندن.

ء ‏وطن یعنی تورم دم به ساعت!

ء ‏یک روز هم نوبت فردا میشه.

ء ‏دلشوره دارم، فکر کنم نمکام ته نشین شدن زده به دلم.

ء ‏سوگ عمومی، سوگواری جمعی می‌خواد.

ء ‏انصاف نیست با یه ذهن خسته و آشفته روزانه این همه تصمیم بگیریم...

ء ‏این همه ستاره و آرزو، همشون افتادن و رد شدن.

ء ‏یک‌ مدتیه چشمام و گوشام یک فیلتر غم داره، هرچی رو میبینه یا میشنوه ناخودآگاه به یک چیز ناراحت‌کننده تبدیلش میکنه. و این بده.

ء ‏خب “درون ریزی” رو دی اکتیو کردم و سلام بر فعالیت حداکثری در بلواسکای 🙋🏻‍♀️.

ء ‏حس میکنم غرق شدم و جنازه‌ام اومده روی آب‌.

ء ‏دونه دونه صفحات درونمو ورق میزنم، و غم پشت غم.

ء ‏غم مثل مار تو بدنم می‌خزه.

ء ‏غمم گنده‌ست و قلبم کوچیک، خیلی خیلی کوچیک.

معنی اسمم :))

ء ‏میگرن اینجوریه که انگار یه نفر تو مغزم رفته داخل اراضی دولتی به صورت غیر قانونی ساخت‌ و ساز کرده و حالا مأمورین دولتی با بولدوزر اقدام به تخریب اون ساختمونای نیمه‌کاره کردن.

ء ‏تو سرم یکی داره فریاد می‌کشه و دهنم بسته تر از همیشه است.

ء ‏اینقدر در طول روز فکر میکنم یه جاهایی حس میکنم مغزم سِر شده دیگه.

ء ‏بشر رو “میدونم-میدونم‌اش” ذلیل کرده.

ء ‏اینکه یه گربه تو رو به عنوان جای نشستنش انتخاب میکنه حس برگزیده بودن خاصی میده.

ء ‏جمعه شبیه موز له شده کفِ کیفه.

ء ‏بیخودی‌آدم هم ترکیب خوبیه. می‌رسونه منظور رو.

ء ‏یکی اینجا دلش میخواد بارون بباره. :)

ء دردم عصبیه و ای کاش آدما عصبیم نکنن که دردناک نشم.

ء‏ مامانیم میگه: « آدم باید خوش‌گِل باشه».

ء ‏حالم مثل کوچولوییه که گربه جوجه هاشو خورده :(

ء ‏وقتی دلت برام تنگ شد، من توی همه چیزایی که واست نوشتم قایم شدم🩵.

ء ‏ خيلى از حرف پرم، يعنى انقدر پرم كه بايد سكوت كنم.

ء ‏امروز رو با غم خیلی زیادی که پشت چشم‌هام و روی دلم سنگینی می‌کنه شروع کردم.

ء نه واقعا، جنگ از هر بدبختی ديگه‌ای بزرگتره.

ء من هنوزم وقتی زیاد خرید میکنم قیمت واقعی همه رو به مامانم‌ نمیگم.👩🏻‍🦼

ء ‏ظاهرا انسان جاهل زور اعمالش بیشتره!

ء ‏باورم ‌نمیشه خوابیدم تا از حال کثافت بیام بیرون، خواب کثافت تری دیدم والان در خدمت شمام :))

ء ‏فکرها و صداهای توی ذهنم انقدر زیادن که می‌تونن به عنوان یه شخصیت جدا اعلام استقلال کنن.

ء ‏تا قبل از فكرای قبل خواب، همه چی عادی بنظر ميرسه.

ء ‏هنر به موقع بس‌کردن.