โลกมันโหดร้ายหรือว่าคนมันโหดร้ายกันแน่นะ

คือพอโตขึ้นแล้วเข้าใจมากว่ามันเหนื่อยขึ้น มันสภาพจิตใจพังแค่ไหน เลยแบบไม่อยากให้ใครต้องโตมาเจ็บปวดแตกสลายแบบเราเลยแต่เราก็ห้ามมันไม่ได้อะ เลยได้แต่หวังว่าตัวเราจะสามารถเป็นที่พึ่งให้ใครได้บ้าง ชั้นเลยพร้อมโอบรับทุกคนจิงจิง ไม่ชอบเห็นใครเส้า ถึงจะแสดงออกไม่เก่งแต่ชั้นแบบห่วงใยจิงจิง อยากโอบกอดทุกคนอะ อยากให้ทุกคนยังสดใสมีความสุขไปตลอดจัง

อยากมีใครสักคนมากอดปลอบกุตอนนี้อะ กถไม่ไหว กุพังไปหมดแบ้ว

ไอครสที่ว่าหายไปจากโลกนี้ได้ก้คงดีกลับมาอีกละ มันเหนื่อยจนอยากหายไปจิงๆ ไม่อยากมีชีวิตอยุ่ลเ เหนื่อยอะ

ชั้นไม่ชอบหัวหอมจริงๆ กลิ่นเหม็นแถมไม่อร่อย🫠

แต่ก็แอบดีใจที่พ่อแม่ไม่ได้ตีกรอบชีวิต แบบปล่อยให้ทำไรก็ทำ ให้ลองอะ ถึงเขาจะไม่ได้เป็นพ่อแม่ที่ดีอบอุ่นแต่ก็ดีที่เขาปล่อยให้เราได้ใช้ชีวิตของเรา ไม่strictไป แต่นั่นแหละ ให้ลองก็คือลองใช้ชีวิตแบบปล่อยอิสระ ไม่ได้ลองให้ไปค้นหาตัวเองมากนักเพราะกำลังทรัพย์น่ะ จิงจิงเปนชั้นที่ไม่กล้าขอเงินแม่มากด้วยแหละ เลยแบบเออปล่อยให้มันเปนความฝันต่อไปก่อนแล้วกัน ไว้อนาคตมีเงินแล้วค่อยทำเอง

เสียใจตรงที่ประเทศไทยมันไม่มีที่ให้ไปเดินพักผ่อน ไม่มีสวน อากาศดีๆ ไม่ร้อนไปอะ คือนี่ก็ชอบออกไปเดินเล่นนะแต่อากาศประเทศไทยไม่เอื้อจริงๆ นอยอะ เห็นประเทศอื่นที่เขามีทางเดินดีๆ ธรรมชาติสวยๆ ละอิจฉาจัง อยากมีบ้าง;-;

พอได้ลองดูหนังในโรงคนเดียวแล้วก็รู้สึกสบาย แต่ไม่รึ้ว่าเพราะตอนดูไยบะมันมีคนนั่งข้างๆเต่มโรงไหมเลยไม่กลัว ถ้าในโรงคนน้อยไม่มีคนนี่ก้กลัวอะ ฮือฮือ แต่ไม่ใช่สายดูในโรงอยุ่ฃะ ดุแค่อนิเมะ😽

พ่อรู้ได้ไงว่ากุจะเข้ามหาลัยแล้วปีนี้

งานเขียนทุกแบบไม่ว่าจะเป็นแบบไหนล้วนมีค่าและสวยงาม อย่าเอาความชอบของตัวเองมาตัดสินงานของคนอื่นได้ไหม คนเรามีความชอบแตกต่างกันไม่ผิดแต่ไปจัสคนอื่นอันนี้พี่ต้องคิดดีๆก่อนนะ

ทำไมคนเราชอบเอาความชอบตัวเองมากดคุณค่างานเขียนคนอื่นหนอ

ทำไมช่วงนี้ตตขึ้นรีวิวเภสัชเยอะ ละแต่ละอันคอเริ่ททำกุเคียดละว่ากุเข้าไปจะเรียนไหวบ่ แต่ก็อยากเข้าอยุ่ดี ถ้าไม่เรียนเภสัชก็ไม่รู้จะเรียนไรละ😭

ผชทุดีทำให่กุรุ้ว่ากุยังชอบผชอยุ่ แต่ก้ชอบแต่ทุดี😭

แอบหวังว่าไยบะแบบสกรีนเอ็กจะเข้าโรงอีกรอบ เพราะอยากดูอีกรอบมากๆ รอบเดียวไม่พออะแต่คือติดอนสสอบไง😭 แต่คนดูเยอะมากนะ เกือบเต็มโรงอะก็หวังว่ามันจะเข้าอีกรอบ🥹 คือชอบมากจิงจิง จังหวะที่มันหมุนในปราสาทเหมือนเราหมุนไปด้วยอะ ค่ดฟิน มันแบบอธิบายไม่ถูกแต่ดูปกติก็ว่าดีแล้วพอดูสามจอดียิ่งเข้าไปอีกอะ มานฟินน😭

กลัวเครียดลงกระเพาะอีกว่ะ ช่วงนี้ก็กินข้าวไม่ค่อยลง

สอบเสร็จคงต้องกลับมารักสุขภาพจริงๆแล้วไม่งั้นร่างกายพังแน่ ไม่ดูแลตัวเองมาหนึ่งปีเพราะคิดว่ามันเสียเวลาในการอนสอะ ตอนนี้สภาพแย่มาก แค่ลุกก็เหนื่อย

คำพูดแบบนั้นอาจจะยัง เฮ้อ

นอนจนน้ำลายยืดจิงจิง ยืดแบบน่าเกลียดมาก กุง่วงไรขนาดนั้น😭

กุฝันว่ากุตื่นมาทำข้อสอบแล้วกำลังจะลุกขึ้นมาตรวจก็งง ทำไมไม่มีวะ อรืม

เมื่อก่อนก็ไม่กล้านั่งวินเพราะกลัว แต่หลังๆเริ่มมานั่งแล้วเพราะมันไวอะ แต่ล่าสุดที่นั่งคือพี่วินพาย้อนศรอะอันนี้น่ากัวมาก คือจะนั่งแค่ระยะทางใกล้ๆไม่ไกลมาก เพราะก็ยังแอบกลัวอยู่😭

ก็แอบกลัวว่ากลับไปเล่นทวิตหลัง16มีนาละจะไม่เหลือใครแล้ว แอบอยากนิวแอคด้วย🥹 แต่นิวแอคไปก้ไม่มีเพื่อยอีก

เวลาอ่านฟิคอ่านนิยายมันก็ดีใจที่ได้เห็นตัวละครเจอรักดีๆคนดีๆ แต่ก็แอบเส้าที่ในชีวิตจริงเราคงไม่เจอแบบนั้น🫠

อยากเห็นเพื่อนอยากเห็นทุกคนเติบโตขึ้นอย่างมีความสุขมากๆๆๆ ชีวิตประสบความสำเร็จดั่งที่หวังไว้ทุกอย่าง ไม่ทุกข์ไม่เศร้า นี่จะคอยเป็นกำลังใจให้และรอดูทุกคนโตขึ้นนะ😭 รักชีวิตในรั้วโรงเรียนชะมัด

แม่ง แอบเจ่บ เธอรักคนอื่น🫠

ชีวิตวัยทำงานมันน่ากลัวเนอะ เราไม่มีทางรู้เลยว่าทางที่เราเลือกในตอนนี้ที่เราคิดว่ามันดีมันจะดีจริงไหมในอนาคต ต้องลองถูกผิดล้มลุกคลุกคลานแล้วการล้มทีมันใช่ว่าจะลุกขึ้นมาได้ในทันทีได้อะ🫠 ไม่อยากโตแล้วสังคม

คือนี่เป็นคนชอบเดินมาก ๆๆๆ แต่ผังเมืองประเทศไทยมันไม่เหมาะกับการเดินจริง ๆ เดินไปอยู่ดี ๆ เดี๋ยวฟุตบาทก็หายไม่ก็มีซ่อมทางเท้า กระเบื้องที่พื้นก็ไม่ไม่เท่ากะนเดินไปก็เสี่ยวสะดุดล้มหัวฟาด บางที่ไม่มีทางเดินเลยด้วยซ้ำ มันแอบเซงนะคือถ้าทางเดินดีคือนี่เดินได้ยาว ๆ เลยอะ แต่แดดร้อนก็อาจทำให้ท้ออยู่เร้ก ๆ

การถ่ายรูปเป็นอะไรที่ดีมากก็วันนี้ เพราะเราได้ย้อนไปดูภาพวันเก่าๆได้อะ🥺 คิดถึงจังชีวิตในรั้วโรงเรียน

คือเปนคนกลัวการเข้าสังคมใหม่ มันเลยแอบเศร้าและกลัวว่าสังคมในรั้วมหาลัยที่เราต้องไปเจอเราจะไม่เจอเพื่อนดี ๆ หรือจะเข้ากับคตอื่นไม่ได้อะ😭

ชีวะมันก็สนุกนะถ้าจำได้อะ

ยุโฟ่ลงไอแมกเยอะจัง เอาไอแมกเข้าไทยอีกรอบที อยากไปดูตอนนั้นไม่ว่างไปดูอ่าา😭

วันรับวุฒิน่าจะร้องไห้เพราะวันนั้นเป็นวันสุดท้ายจริง ๆ ที่จะได้เข้าไปในโรงเรียนในฐานะนักเรียนมัธยม และหลังจากนั้นก็ต้องบอกลาจริง ๆ แล้ว

สิ่งที่กลัวที่สุดสำหรับการจากลาคือการที่เราจะค่อย ๆ หายออกจากวงโคจรของกันและกันจนสุดท้ายเราอาจจะกลายเป็นคนแปลกหน้าต่อกันอะ ไม่อยากให้เป็นแบบนั้นเลย กลัวว่าวันหนึ่งจะเผลอลืมทุกคนไป ไม่อยากลืมใคร ไม่อยากจากลากับใคร อยากอยู่กับทุกคนไปตลอดจัง

ชั้นอยากเป็นเภสัชที่รักษาและดูแลทุกคนจัง

เจอคลิปเมงุยูจิในตตเยอะมากช่วงนี้ ละมีแต่น่ารัก ๆ ฮืออออ คุ่ชิปอนิเมะคุ่แรกของชั้นนน เพราะดูจจสเรื่องแรก5353635353553

โกรธตลอดเวลาได้ยินคนบอกไม่ออกไปเลือกตั้งเพราะใครจะได้ก็เหมือนเดิม ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับตัวเอง ไมารุ้จะไปเลือกทำไม เห็นแก่ตัวกันชะมัด

ครั้งนี้อินมากเพราะได้มีสิทธิเลือกตั้งครั้งแรกและอีก4ปีคือเราจะเรียนจบและต้องออกไปเผชิญหน้ากับโลกอะ ก็อยากได้อนาคตประเทศที่มันดีและมีแสงสว่างบ้าง เสียใจมาก กุสึมมาก การเลือกตั้งครั้งนี้มันไม่โปร่งใสและโกงกันหน้าด้าน ๆ มากจริง ๆ แต่เราก็ทำอะไรไม่ได้เลย ก้มหน้ารับกรรมต่อ เสียใจจัง

ทุกคนดูเชื่อมั่นว่าผมจะได้เป็นเภสัชมหิดล แล้วทำไมผมไม่เชื่อมั่นในตัวเองบ้างวะ;-;

จะวันเกิดกิยูแล้ว🥺

หวังว่าจะได้เห็นประเทศพัฒนาในเร็ววันวันที่8กุมภานี้ออกไปใช้เสียงของเราเพื่อเปลี่ยนแปลงประเทศเรากันด้วยนะคับ🥺 ส่งต่ออนาคตที่ดีให้ลูกหลานของคุณนะและชีวิตที่เหลือของเราด้วย

แคลตอนเรียน ทำแบบฝึกคือง่ายมาก ทำได้ ยิ้มออกแต่พอมาทำข้อสอบจริงคือรอยยิ้มหายไป ยากชิบหายไอห่า

เมื่อกี้เดินสวนกับดาราช่อง3 คือพบเจอดาราได้ตามถนนตามไฟแดงมาก ดาราชิวมาก กูก็แบบหน้าคุ้น ๆ จังวะ

เหลือ1เดือนแต่คือผมจะได้ไปรรเจอเพื่อนอีกแค่7ครั้งน่ะ🫠 เฟรนชิพถ่ายรุปยังไงทันล่ะทีนี้

จะได้กินข้าวโรงเรียนอีกแค่7วัน🥹💔😭🫠💔💔💔💔💔💔💔

ช่วงนี้สลบไวมากเพราะง่วง หลับตั้งแต่สี่ทุ่มห้าทุ่มตื่นตีห้าก็นอนเยอะอยู่นะแต่ทำมันก็ง่วงอยู่ดี เพลียมากอะ หลังสอบเส้ดนี่คงหลับเปนตายจริง ๆ ไม่ไหวอะ ตอนนี้คือพรัอมทิ้งตัวลงพื้นตลอดเวลา

ปัจฉิมแค่ผมได้จดหมายที่เขียนด้วยลายมือผมก็มีความสุขแล้วคับ ไม่ได้อยากได้ของแพงอะไรเลย🥺

เพื่อนกุสวยขึ้นเยอะมากจนกุเอนดูมานน อ้กากาาก ลุกแม่โตขึ้นละนะระแท้

ชั้นดีใจจางง ที่เพื่อนในด้อมแรกที่ชั้นติ่งยังคงอยู่กับชั้นยันวันนี้ เกือบ6ปีแหนะ🥺

ยิ่งโตยิ่งหวงพื้นที่ส่วนตัวมาก อยากลบฟอลไอจีเหลือแค่คนที่รู้จักจริง ๆ และสบายใจจัง ฮือ

การจะภูมิใจในตัวเองมักยากจัง มีข้อกังขากับตัวเองเต็มไปหมด

ถึงจะรีบอยากจบแต่พอจะจบจริง ๆ ดันใจหายอะ ต้องออกจากรั้วโรงเรียนแล้วจริง ๆ หรอ ต้องโตขึ้นอีกก้าวแล้วสินะ