กุเริ่มเข้าใจละว่าการตายคนเดียวมันน่ากลัวยังไง

แอรีสสเตลเลียมเล่นกุระ

ความชิบหายคือกุเดินไม่ได้ พ่อป่วยน่าจะต้องแอดมิท แม่ไปส่งพ่อรพ ละตอนนี้กุต้องอยุบ้านคนเดียว แบบ me and ไม้ค้ำ against the world 🤡

คนล้มอย่าข้าม แต่แอบยิ้ม

กุใกล้บ้าละ แต่ก่อนกุเขียนงานกลางบ้านได้ยังไงวะ

เอาหนังสือทุกเล่มที่กุเขียนไว้หัวเตียงแล้วยังไง กุวางหนังสือข้างหมอนกุยังไม่อ่านเลย กุอ่านเล่มที่วางที่พื้นครับ

ทดลองถอดพระแล้วชีวิตอีรุงตุงนังจริงๆ ไม่น่าเลยกุ

แฟนซีรีส์แม่งเพี้ยนจัด เสียดายเคมี เสียดายนั่นนี่ อีเพี้ยน เทียบกับสิ่งที่นักวาดเจอไม่ได้เลย สมควรละที่คนจะด่าว่าแม่งสมองไหล

ฟังชันเสือกในรีลทำให้กุเห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็น แต่อาจจะดีแล้วเพราะจะได้หนีทัน

พูดได้เต็มปากว่าสะใจ เพราะแม่งเคยทำงี้กับกุ แต่เอาเรื่องไม่ได้

กุจะทำต้นฉบับเสดทันยังไงในเมื่อกุเมาเฟนทานิลพุดไม่รุเรื่องอยุแบบนี้

เจอผุชายเกิด 11 เมษาอีกแล้ว ป้าอยากตรัย ดีที่ตอนนั้นไม่จุ่มมันมา

กุไม่น่าล้อไอคนเข่าแหกเลย เหมือนจะนิ้วแตก รอเอกซเรย์

กุบอกเลยว่า กุรอใครล้มกุไม่เคยพลาด สันดานแบบที่ทำกับกุสักวันก็ไปทำกับคนอื่นอยุดี

เหนื่อยค่ด

จริงๆ ท่านอาจจะเปนโฮโมโฟบเพราะใครชงเก = ทัวร์ลง

เจอเพลงโบราณ (~2500 ปี) ของชาวจ้วง (อยู่แถบจีนใต้ ใช้ภาษากลุ่มไท-กะได) 越人歌 yue4 ren2 ge1 (เยว่เหรินเกอ) เพลงคนพายเรือชาวเยว่ เป็นเพลงที่หนุ่มพายเรือชาวเยว่ร้องเพลงเกี้ยวเจ้าชายแคว้นอู๋ขณะที่พายเรือผ่านกันยามค่ำคืน แม้เจ้าชายจะไม่รังเกียจฐานะ แต่หนุ่มพายเรือก็อายที่ตัวเองมีศักดิ์ต่ำกว่า จึงรีบพายเรือผ่านไป แต่ยิ่งไกลกันเท่าไหร่ก็ยิ่งย้ำความปลาบปลื้มที่มีต่อตัวเจ้าชายเท่านั้น

เอาเลยครับพี่ๆ ตอนนี้คนต่อแถวเยอะมาก ใครเรื่องมากก็ไปต่อท้ายแถวใหม่ครับ ผมไม่ง้อ

เอ่อ จริงๆ ถ้านับวันพีซ กุซทื้อไป 150 เล่มครับ

เปนกุ ถ้าเจอโรคจิตปีนเข้าบ้านทุกวันเป้นเดือนๆ งี้กุยิงทิ้งตั้งแต่สัปดาห์แรกละ

นักเขียนผุ้มีผัวทอรัสสองท่านบอกกุว่าก่อนคบก็โดนอ่านหนังสือทุกเล่มที่มีเหมือนกัน อืม ทอรัสนี่มันทอรัสจริงๆ

มึงไปอ่านพ่อรวยสอนลูกเหอะ กุไว้ละ

คดีพลิกมาก กุนึกว่าเข่าแหก = กุจะไม่ได้ไปปีนผากับมัน ไม่ใช่มันว่างอ่านหนังสือกุทั้งวัน มึงทำอย่างอื่นบ้างก็ได้ อ่านทำไมแต่งานอีนิช โลกนี้มีหนังสือเปนล้าน 😭😭😭😭😭😭😭

กุเทสระบบทอรัส ไม่ ทอรัสเทสระบบกุ ใช่

สิ่งสักสิดๆๆๆๆๆ อิเหี้ย ช่วยด้วย กุไม่น่าขายหนังสือให้มันเลย กุอยากตาย กุไม่คิดว่ามันจะอ่านจริงๆ เด็กถาปัดอ่านหนังสือออกมีหรอวะ

อึ้ง2 มันถามหา certain part of me กุเริ่มอยากเสียชีวิตจริงๆ ละ

กรุเครียด ไอ้คุณชายที่มาเหมาหนังสือกุมันอ่านจบไปเล่มนึงละ อยากตราย

I hate my demisexual ass sm 😔

ทอรัสนี่มันดีจริง กุเชื่อละ

กุเริ่มเครียดละ คนแก่สองคนใน mare incognitum เปนชื่อลุงกุ คนนึงฝั่งแม่ คนนึงฝั่งพ่อ ละตอนนี้เขากลายเป็นคู่จิ้น กุจะบ้า 5555555555

สถานีตลิ่งชันคือไม่มีที่จอดรถเลย กรุท้อ ขนาดวันนี้ออกเช้า

เวลาเราเห็นผู้ชายเดินทางไปเที่ยวหรือทำงานในพื้นที่ยากๆ อันซีนๆ คนเดียวได้ ไปเจอคนต่างถิ่นต่างวัฒนธรรมได้โดยแทบจะไม่ต้องกังวลเรื่องความปลอดภัยแบบที่ผู้หญิงต้องกังวล มันก็อดอิจฉาไม่ได้นะ หลายๆ ที่เรารู้สึกว่าน่าไปบ้างจัง แต่ถ้าเป็นผู้หญิงคงไม่ควรไปคนเดียวแน่ๆ

ไปดวงจันทร์ในวันที่จันทร์เต็มดวงเนี่ย เห้อ วิทยาศาสตร์แม่งโรแมนติกชิบหาย

แล้วก็ไม่อยากขายตลอดกาลให้ใค่แล้วด้วย เพราะถ้าทำเล่มอีก = กูแก้เล่มรอบที่ 4

จริงๆ นี่จะเลิกขายเล่มเซ็ต พ พาน แล้วเพราะภาษามันทวิตเตอร์เนี่ยแหละ

torn between โดนนักอ่านบอกว่าตัวละครซ้ำ กับอยากอ่านแบบเดิม 5555555 กรุจะบ้า

นอยมากเวลาคนทำเรื่องที่กุไม่โอเคเหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่ก็ใช้คัดคนแหละ

สุขภาพจิตไม่ใช่ข้ออ้างในการปฏิบัติตัวแย่ๆใส่คนอื่นน้า

จัดอันดับสถานที่ที่ไม่น่ามีคนชอบกุ แต่มี 🆕️ ทวิตเตอร์แอคหลัก บ่นขิงข่า ทัวร์ลงรายวัน 🔺️ งานหนังสือ อ่อมๆ ยมๆ 🔻 เกลือๆ ขึ้นจากทะเลอ่าวไทย 🔻 คลานขึ้นเขาเหลาซาน

กรุแดกซาแนกดีกว่า ไม่ไหวละ

มาหาไม่เท่าไหร่ ถ้ามันอ่านหนัฃสือกุ กุตายได้เลย ขอร้อง

กรุเครียด

บอกให้กุไปขนของออกจากห้องให้หมด แต่ตัวเองเอาอะไรไปจากกุบ้างทำเปนจำไม่ได้ นั่งมองทุกวันจนลืมเนาะ

ไร้สาระมาก การ์ตูนนิยายกุมีเปนร้อยๆ เล่ม น้องกุเอาไปเก็บในห้องมัน พอกุทวง มันบอกให้ลิสต์มา กุต้องเห็นของถึงจะจำได้อะ คือถ้ามันอยุในห้องกุ กุก็แค่ไปเอากลับมาไง มึงเอาของกุไปจัดใส่ชั้นหนังสือตัวเองเป็นเรื่องเป็นราว อีควาย

ชอบเวลาผู้ชายแอคคูลทำหน้าโง่ๆ ตื่นๆ อะ 😀

กรุอึ้ง เจอแฟนบอยสองคนติด

เป็นอีกครั้งที่เสียใจกับคนที่ออกไปและกุโดนเตือนให้นึกถึงคนที่ยังอยู่ 😔🤍

เพื่อนมหาลัยไปแอบซื้อนิยายกุมา ช็อค ละคือมันอยุเมกา

กุก็คงเป็นอีนั่นของคนอื่นเหมือนกัน หายกันๆ

กุรอดูเลย ออกเล่มเมื่อไหร่ต้องมีคนบอกกุเพ้อดอกบัวตามกนะแส