Ποια τα νεακια σας;

Καλησπέρα και καλή βραδιά

This user is extremely tired

Πόσα μεγάλα ψέμματα κρύφτηκαν σε δυο λέξεις «καλά είμαι»

6 ώρες περίπου συνεχής γκρίνια. Αυτό.

Κοιμήσου τώρα, πέρασε η ώρα. Τα όνειρα που έπνιξες είναι εδώ, γεμάτα αίμα και χαμό. Κοιμήσου τώρα, η μοναξιά είνα εδώ. Ακόνισε τα νύχια της ξανά, αγκίστρια στην ψυχή σου βαθιά. Κοιμήσου, μη φοβάσαι, δεν είναι ο μόνος πόνος. Κοιμήσου, μη λυπάσαι, δεν πονάς μόνος.

Ξέρω, ξέρω, επαναλαμβάνομαι open.spotify.com/track/08jWIr...

Σας έχω πει πόσο με έχει γαμήσει αυτό το τραγούδι ε; open.spotify.com/track/6G7Kra...

Τελευταία δημιουργία (ναι μεσω ΑΙ γιατί ούτε μια ίσια γραμμή δεν μπορώ να τραβήξω)

Αυτό που ξεκινάς εργασία σε μια νέα εταιρία και ξαφνικά πρώην συνάδελφοι που ούτε καν λέγατε καλημέρα αρχίζουν να σου στέλνουν το βιογραφικό τους, μόνο εμένα με εκνευρίζει; Και με εκνευρίζει πολύ.

Mood open.spotify.com/track/63T7DJ...

Καλή ανάσταση!

Πας να μπεις στο σπίτι χειμωνιάτικα ο ένας τείχος είναι να πέσει γιατί έχουν ξεκολλήσει τα πλακάκια. Ο ιδιοκτήτης αδιαφορεί. 20 ημέρες του λες ότι δεν έχει θέρμανση και λέει άνοιξε τα σώματα, ή έχει κλείσει από κάτω κ τελικά έχει πρόβλημα η ηλεκτροβανα. Σου λέει θα την αλλάξει αλλά έχουν

ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΑΙΜΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ: "ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ ΑΘΗΝΑΣ" ΓΙΑ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΝΑ, ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ. * παράκληση έστω για rt. ευχαριστούμε εκ των προτέρων.

Ο φόβος να ζητήσεις βοήθεια είναι ο μεγαλύτερος φόβος και ήττα μαζί, γνώμη μου.

Ζούμε έξω από τα σώματα μας

Μεθυσμένα μηνύματα ούτε έχω δεχτεί ούτε έχω στείλει. Το λες και λίγο κατάντια αυτό.

Είναι αυτή η «αγάπη» και αυτή η «στοργή» που μας δίνουν με τα παγωμένα δάκτυλα της μοναξιάς.

Δεν τα εκτίμησαν και τα κορόιδεψαν

Είναι ορισμένοι άνθρωποι που έρχονται κ σου δίνουν δηλητήριο. Μετά από λίγο έρχονται κ σου δίνουν το αντίδοτο. Όταν τους αναφέρεις ότι πήγαν να σε δηλητηριάσουν σου λένε «μα εγώ σε έσωσα!»

Με ξέχασα και αυτός ήταν ο λόγος να με βρουν χέρια ξένα και να με σκορπίσουν

Κούραση, η. Απογοήτευση, η.

Προσοχή στα gofundme που σας στέλνουν...

Δεν οι Δευτέρες αβάσταχτες, το κυνήγι της επίβιωσης είναι. Αυτό συμβολίζει η κάθε Δευτέρα, ένα κυνήγι με εμάς το θήραμα.

Δύο ποίηματά μου στο Ημερολόγιο 2025 από τις εκδόσεις ITravelPoetry

Θα ξύσουμε τα τοιχώματα της ψυχής να βρούμε αυτό το σπάνιο ορυκτό, τη χαρά.

Δάγκωσα τόσο τη γλώσσα μου μέχρι που την έκοψα, στη θέση της έβαλα μια τσουκνίδα, να μου θυμίζει την τιμωρία της σκέψης.

Μεγάλωσα στη δική μου σιωπή, οχυρωμένος, κυκλωμένος, βυθισμένος. Μια σιωπή που κράτησα και ενήλικας. τους βόλευε όλους, δεν ενοχλούσε, εξυπηρετούσε.

unfortunately true

επιβεβαιωνω

Ποια τα νεάκια σας;

Πόσες τύψεις χώρεσαν σε ένα μήνυμα "Τι κάνεις; πώς είσαι;"

Απλά να πω εδώ ότι αυτές οι ημέρες δεν είναι ημέρες αγάπης, αν περιμένατε/με αυτές τις ημέρες για να εκφραστεί η αγάπη τότε κάτι πολύ λάθος έχει γίνει. Είναι απλά ημέρες που ένας βράχος ολοκληρώνει μια περιστροφή γύρω από τον ήλιο και διανύσαμε πέριπου μαζί με αυτόν τον βράχο

https:/

Μπορούμε να γελάμε απέξω, να μιλάμε ήρεμα και από μέσα μας να ουρλιάζουμε και να πονάμε.

Καλησπέρα και καλή βραδιά. Μετά από πολλούς μήνες το "θηρίο" αποφάσισε να έρθει να μου θυμίσει την δύναμή του.

Και τι ειναι τελικά η ψυχή μας, τα ψίχουλα που μας άφησαν κάποι@ να μας θυμίζουν ότι υπάρχει ζωή αλλά όχι για εμάς.

Να θυμάστε ρεμάλια Ενα λουλούδι στον Αμαζόνιο δεν παύει να είναι όμορφο επειδή κανένας δεν το παρατήρησε.

Καλημέρα αναλώσιμοι.

Mood ...