geçenlerde dükkanın önünde emre özcan'ı taksi çevirirken görmüştüm. bugün de nevzat sayın geçti. noluyoruz dünyaya açılan bir pencere mi bu dükkan. beyaz cam mı

huzurlu sakinlerden misiniz mutsuz sakinlerden mi

haftalık mizah dergisi özlemi

George Michael'in öte dünya hiti wireless casper

en güzel şarkı sözlerinden biri, içimdeki sazlar başka, söz başka

mahsup değiliz hiçbirimiz

"bugün yarın mı baba?", "bugün zaten yarın." kızım yarın ne demek çözdüğü için artık bunları söylemiyor, çok güzel bir dönemmiş.

özledik be dancınmeşi

bana da saygı1 konseri yapılsa güzel olurdu

Çamlıca civarı portal açıldı

bizim eve mercimek çorbası yapılamaz büyüsü atılmış heralde. bu en temel çorbayı nasıl yapamıyoruz bambaşka bişey oluyor her seferinde

vaktiyle lost, breaking bad, got filan izlemedim. şimdi de vakitsizlikten asla izleyemem. mevzulardan çok geri kaldım ya

yeni başladığım kitabı ikinci el aldığımı unuttum, altı çizili yere denk gelince okuduğum şeyi tekrar mı okuyorum diye şüpheye düştüm. altını çizeceğim türden bir cümle olsa kolay ayamazdım da belki

internette kim gazeteci kim uzman kim trol kim nereye angaje hiçbir şey belli olmadığı için geleneksel medyaya dönesi geliyor insanın ama o da mümkün değil. saldık gitti artık haber diye bir şey yok

bi kap gibi bişey yok mu şu bilincimi aktarabileceğim

Club Night 1907 George Bellows

şöyle plasebosu yüksek bi ilaç bulamadım

on numarası gereken de bu

biz orta direkler, çarkları döndürüyoruz ve dünyanın en sıkıcı hayatını yaşıyoruz

biz de görüyoruz kardeşim. sadece yok sayıyoruz. rahat bırak bizi

heveslendim sirkesiz, limonsuz turşulardan kuracam. kornişonlarımı aldım. hardal tohumu, dereotu, yeşil çay, defne filan koyuyorlar bakalım nasıl olacak tadı

yıllardır falım çiğnemiyordum, ne kadar yorucu bişey olduğunu unutmuşum.

parkta çocuğun biri tırmanma ipinin tepesine tünemiş kediye doğru çıkıyor bir yandan da diyor ki "kedi sevme başarımını açıcam". bu çocuklara kaç yaşındasın yerine kaçıncı levelsin denebilir

liseyi roman mahallesinde okudum. öğle arasında bazen poğaça filan alıp mahalle kahvesine otururduk. bi gün yine kahvedeyken birden içerde hareketlenme oldu herkes kalkıp televizyonun önüne toplandı. sesi açtılar, meğer güllü çıkmış onu izlemeye toplanmışlar. öyle seviliyordu mekanı cennet olsun.

metrohan. türedi erkek çocuğu isimlerinden biri gibi ama değil

had the urge to do this since the moment i saw this post! #pixelart

"ben suyumu kazandım da içtim ekmeğimi kızarttım da yedim" ses ve yapı bütünlüğü için sözler böyle olmalı evet

Laleli'den dünyaya doğru giden bir travma

sıdıka'yı izliyorum. beni nostaljinin illüzyonundan kurtardı. sanki güzelmiş gibi hatırladığımız hayat o zaman da sefildi işte

bir yeni uygulamaya kaydoldum ve yıllar önce kaydolduğum ama uğramadığım benzer özellikteki applerin e-mail yağmuru altındayım. nasıl bir veri akışı var böyle kafayı yiyorum

filmlerde arabayla bir yere gittikleri zaman cart diye önüne park edip iniyorlar ya bu kadar özendiğim az şey var

seni erken kaybetmemenin acısını yaşıyoruz

şunların sırtta gezdirme boyu yapılsa, kulunçlarımız ezilse çıtırdasa

Hemen uyusan bile yeteri kadar uyuyamayacağını farkettiğin o rezil an

sana alkış yok anca finger snap (bilardo şampiyonasındayımdır)

Gif yaptım

memleketin durumu malum ama bir tane iyi haber yok felaket yağmuru. bu nedir ya

bi kitap gördüm, kapağında çevirmen değil çeviri editörü adı vardı. bu ne demek acaba, makine çevirisi olduğunun işareti mi ilk kez rastladım

yıllar sonra thelma and louise izledim. memlekette suçun cezasız kalması öyle etkilemiş ki serserinin tekini vurdular diye kopan tantana biraz anlamsız geldi

primat değişim programı gibi bişey olsa mesela bir dönem gorillerle ya da orangutanlarla yaşasak

kızım inat evresine geçti, bir süredir tüm varlığı itiraz ve olumsuz tepki üzerine kurulu. en son bişey için ancak ertesi gün hazır olur dedim, ıı hiç sevmem ertesi günü diyor. önce komik sonra haklı da buluyorum ama gündelik hayatı akıtmamız lazım bir şekilde yavrum napalım

işte o noktaya geldim, gençlerin yazdığı şeyleri ne anlatılıyor burada neden bahsediyor bu insanlar diye kırk kere okuyup bir şey anlayamama devri. ehtiyarlık

onca seinfeld mesaim vardır, frank costanza ben stiller'ın babasıymış yeni öğreniyorum

eskiden yarışmalarda kazanana dev çek verilirdi, kucakta taşınacak boyutta. hep öyle bir çek kazanmak istemişimdir. o adet kalmadı artık sanırım

bu aralar yine böyleyim

leo lionni'nin frederick kitabı beni her defasında aynı şekilde derinden etkiliyor. hikâyesi ve resimleri ile bir başyapıt gerçekten. eskilerin sehl-i mümteni dediği, kolayca aynısı yapılabilirmiş izlenimi yaratan eşsiz ve derin bir hikâye.

duyguları tivite dönüştüren bir makine üzerinde çalışıyorum

bu beyin makinesi nasıl çalışıyor anlamak güç. havanın derecesi, pencereden gelen sesler yahut kokuların birleşimi en az otuz sene önce izlediğim üç küçük ninja filmini çıkardı diplerden bir yerden