#Χανια #8M

Στεκόμαστε αλληλέγγυες στους αγώνες των από τα κάτω για πλήρη αυτοδιάθεση και ελευθερία σε κάθε γωνιά της γης.

Ένα περίεργο πράγμα, ρε παιδί μου. Οι δυτικοί πάντα αποφασίζουν να "απελευθερώσουν" τους λαούς, μόνο αν αυτοί προέρχονται από κράτη που δεν συνεργάζονται μαζί τους. Αν δε πρόκειται για κράτη με πετρέλαιο, τότε αυξάνεται ακόμη περισσότερο η ευαισθησία τους.

Τι "χρόνια πολλά μωρέ μαλάκες" ? Δεν γιορτάζουμε. Θυμόμαστε και υποσχόμαστε να συνεχίσουμε τους αγώνες ενάντια σε πατριαρχία και καπιταλισμό.

Ούτε να υποκλινεστε σε δηλώσεις άλλων, ούτε να ψάχνετε για ήρωες. Να υψώνετε την φωνή σας. Να σέβεστε τον εαυτό σας και να διεκδικείτε τα δικαιώματα σας. Αυτό αρκεί.

Όταν βλέπω να γράφει κάποιο "υποκλίνομαι" για να συνοδέψει δηλώσεις οποιουδήποτε διάσημου ή άσημου προσώπου, με πιάνει μια αηδία. Κυρίως όταν λέει πράγματα κοινής λογικής. Όταν σταματήσετε να υποκλινεστε μπορεί και να δρασετε. Κι αυτό μόνο αξίζει.

Την μέρα που πραγματοποιούνται πορείες και διαμαρτυρίες για τα δικαιωμάτα των γυναικών, την 8η Μάρτη, ο δήμος Αθηναίων επιλέγει να κλείσει τους δρόμους για έναν ακόμα αγώνα δρόμου. Που να σας τρέχουν στα νοσοκομεία, γαμώ το φελέκι σας!

ΣΠΑΜΕ ΤΗ ΣΙΩΠΗ ΚΑΙ ΣΑΣ ΧΑΛΑΜΕ ΤΗ ΓΙΟΡΤΗ athens.indymedia.org/post/1640003/

Δεν έχω ποτέ ερωτήματα τύπου "πως γίνεται να μην σου άρεσε αυτή η ταινία;" Γιατί ξέρω ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που μεγάλωσαν με σειρές του Χάρη Ρώμα και δεν ντρέπονται.

Για να καταλάβετε το μέγεθος του ντελουλουνες των Χανιωτων, ετοιμάζονται πυρετωδώς για την σεζόν.

Δεν καταλαβαίνω την άνεση που μιλάει ο κόσμος για πόλεμο. Ούτε video game είναι, ούτε σειρά στο Netflix να γράφετε στα social "δείτε το, συγκλονιστικό!"

Είναι οι ινφλουένσερς που διακοπάρουν στο Dubai ταξικά μου αδέρφια? Όχι. Να τσακίσουμε τα αφεντικά. Αλλά εμείς. Με τις δικές μας δυνάμεις. Όχι με όπλα του ΝΑΤΟ και εθνικών στρατών. Το λέμε και στον δρόμο: Ούτε εθνικός, ούτε θρησκευτικός, ο δικός μας πόλεμος είναι ταξικός. Μένει να τον κηρύξουμε.

Βγήκαν Κυριακή πρωί με αμαξι και ντουντουκα να καλέσουν στην αντιπολεμική συγκέντρωση και backround είχαν σειρήνες πολέμου. Στα Χανιά. Καλυτερα να με ξυπνούσαν με ένα κουβά παγάκια στο κεφάλι.

είναι και κλειστά αύριο τα super market για να τρέξουν οι Χανιώτες για κωλόχαρτα

Χθες Αμερικάνοι της βάσης μπήκαν στο γνωστό μεζεδοπωλείο. Θύμωσαν που τους αρνήθηκαν να τους σερβίρουν. Φευγοντας ο ένας φώναξε ότι το φαγητό εδώ είναι σκατά. Σήμερα μάλλον δεν θα είναι εξοδούχος.

Πάντα και για πάντα θα είμαι με τους μπάχαλους.

Πολιτικό υποκείμενο «κόσμος» δεν υπάρχει. Το πολιτικό υποκείμενο προϋποθέτει κάποια μορφή συγκρότησης. Αν θέλουμε να μιλήσουμε με ειλικρίνεια γι'αυτήν, τους άξονές της, την υλική της υπόσταση, με χαρά να το κάνουμε. Πάντως το «ο κόσμος αυτό, ο κόσμος το άλλο» δεν έχει πολιτικό νόημα.

μοιάζει χιουμοριστικό, αλλά δεν είναι...μια χούφτα άνθρωποι σε όλα τα Χανιά. (οι υπόλοιποι ή τσεπώνουν χρήμα αμερικανών στρατιωτών ή καταδικάζουν την βία από όπου κι αν προέρχεται) athens.indymedia.org/post/1639920/

Γεμάτα τα Χανιά αμερικανούς στρατιώτες. Ανεβασαν τιμές οι ξενοδόχοι και τρίβουν τα χέρια τους. Τα φαγάδικα έκαναν τζίρο. Είναι και οι Χανιώτες φονιάδες των λαών. Φωνάζεις ψόφο στους στρατιώτες και σε κοιτάνε με απορία. "Γιατί? τι έκανα?" Υπέροχη χανιώτικη δυστοπία.

Έχω κουραστεί με τη γελοιότητα περί σύλληψης διακινητών σε φουσκωτά σκάφη που μεταφέρουν ανθρώπους σε αναζήτηση ασφάλειας και καλύτερης ζωής. Δεν θέλει πολύ μυαλό για να σκεφτεί κάποιος ότι οι διακινητές δεν μπαίνουν στα σκάφη. Απλώς κάποιοι από τους επιβάτες σε απόγνωση αναλαμβάνουν να οδηγήσουν.

Αυτό που με εξοργίζει με τις απάτες που αδειάζουν τραπεζικούς λογαριασμούς, είναι ότι κλεβουν από αυτούς που έχουν λίγα. Και την βγάζουν πάλι λάδι αυτοί με τα εκατομμύρια. Λείπουν στην εποχή μας οι κλέφτες με ταξική συνείδηση. Πάνε χαμένα και τα skills τους και η φαντασία τους.

😈 Αύριο, Κυριακή! @ Barfly #Χανιά youtube.com/watch?v=63yZ... "She's a carnival And when it's lip to lip In a surprise-time kiss She's a carnival"

Έτσι είναι η εξουσία. Έτσι ήταν πάντα. Δεν γίναμε αντιεξουσιαστριες, έτσι για το κέφι μας. Γίναμε από ανάγκη επιβίωσης σε ένα κόσμο γεμάτο Αδωνιδες.

Σορι κιόλας, αλλά πρώτη φορά βλέπετε τσιράκια των αφεντικών?

Αποχαιρέτησα τον καλό συνάδελφο, είπαμε ότι ίσως βρεθούμε στο μέλλον, τα τυπικά, έφυγα και αντί να στρίψω για το σπίτι, βρέθηκα πάλι στην μπάρα να πίνω ποτάκι να το γιορτάσω. 😉

Μου έλεγε η συνάδελφος τι ωραία που περνούσε ως φοιτήτρια στα πάρτι της ΔΑΠ. Ευτυχώς που παραιτήθηκα πάνω στην βδομάδα και δεν πρόλαβα να ακούσω κι άλλα.

Δεν μπορούν οι άνθρωποι. Έχουν κορεστεί από συναισθηματική φτήνια, από εντυπωσιασμούς, και πρέπει απαραίτητα να κλιμακώσουν για να νιώσουν κάτι. Μια φθαρμένη φωτογραφία είναι ένα τίποτα∙ θέλουμε έγχρωμο, θέλουμε πρόσωπα σαν των ινφλουένσερ και των δαπιτών, θέλουμε χαμόγελα κι εκεί που δεν υπάρχουν.>

The drunk uncle theory. You don’t argue with the casually homophobic uncle at Thanksgiving dinner to change his mind; you argue so that the closeted cousin at the kids table knows there’s safe people and better possibilities out there

Μαθαινω ότι βάλανε τους προς εκτέλεση της Καισαριανής μέσω ΑΙ να περπατάνε και να γελάνε. Πρόσφατα είχανε κάνει περιπου το ίδιο και με νεκρά θύματα γυναικοκτονιων (μάλιστα, είχαν συμφωνήσει γι'αυτο και οι συγγενεις τους). Μιλάμε για τσίρκο μεντράνο η εποχή μας 🤡🤡

Καλημέρα

Εντωμεταξύ παραιτήθηκα, αλλά αυτοί είπαν να κάτσω να ολοκληρωθεί η σύμβαση. Οπότε κάνω λίγη δουλίτσα, η εκπαίδευση σταμάτησε, μου έφυγε το άγχος,θα πάρω και τα λεφτά... κομπλέ.

Η αρχή είναι η αναγνώριση των προνομίων μας. Αλλά αυτό θέλει και κάποια γενναιότητα

ζω για την μέρα που θα έχουμε εμείς οι ίδιες εξουσία πάνω στα σώματα μας www.news247.gr/magazine/rep...

Κυριακή σήμερα. Θα πάω τώρα στην δουλειά και το απόγευμα θα παραιτηθώ. Μετά θα υποστώ τις συνέπειες. Κομπλέ!

του αγίου www.youtube.com/watch?v=93X6...

Κυλούσε ομαλά το πρωινό στην δουλειά, και πάλι σκεφτόμουν ότι δεν είναι τόσο άσχημα, αλλά το μεσημέρι ήρθε η συνάδελφος που θεωρητικά θα δουλεύουμε μαζί με είπε κουλτουριαρα και εναλλακτική και "πλάκα κάνω" και ξαναέκανα πρόβα τα λόγια της παραίτησης.

Αν μου έλεγαν να ακούσω μισή ώρα λάτιν για να σώσω την ανθρωπότητα θα ευχόμουν να υπήρχαν τουλάχιστον ευρύχωρα καταφύγια

Εντωμεταξύ μπαίνει από τον φωταγωγό αγνή μπαφίλα, και στην κατάσταση μου , σκέφτομαι να αρχίσω να χτυπάω κουδούνια, μπας και βοηθήσει να ηρεμήσω.

Πιο πολύ από τους τουρίστες, αντιπαθώ τους ξενοδόχους.

Δεν θα αντέξω πολλές μέρες ακόμα στην νέα δουλειά και δεν θα προλάβω να μαζέψω ούτε τα λεφτά του ενοικίου για τον Μάρτιο. 😱😱😱😱

Όταν θα παραιτηθώ, ίσως τον ρωτήσω. "Αξίζει να έχεις όλο το χρόνο μόνο μια μέρα ελεύθερη την εβδομάδα, να βλέπεις το κορίτσι σου;". Θα μου πεις, ποια είμαι εγώ να κρίνω;

Μου λέει ο συνάδελφος που έχει αναλάβει την εκπαίδευση. "Δεν είναι πάνω από το κεφάλι σου εδώ [τα αφεντικά] Υπάρχει κατανόηση". Του λέω"δεν με αγγίζουν πια φωνές και γκρίνιες.Όλοι θα πεθάνουμε.Δεν αφήνω να με ακουμπήσουν" 2η μέρα στην δουλειά. Τον κέρασα κι ένα μπισκότο γιατι 8 ώρες έναν καφέ πάλευε

Στην Κρήτη δεν έχουμε νερό για να ποτίζονται όλα τα χωράφια το καλοκαίρι. Έχουμε όμως νερό για όλες τις πισίνες και τα τζακουζι του νησιού. Και είναι άπειρα! Α-πει-ρα!

Συγγνώμη που άργησα, έψαχνα τον εαυτό μου

Τι θα τα κάνουν τόσα τζακουζι ρε? Την θάλασσα θα κουβαλήσουν με τόσα τζακουζι? (εγώ στην νέα δουλειά ομίλου ξενοδοχείων - που θα παρατήσω σύντομα)

Είστε παράδειγμα για έστω έναν άνθρωπο σε αυτή τη ζωή? *Το παράδειγμα προς αποφυγήν θα θεωρηθεί κακό μπουμεροαστειο